" มหกรรมความหิวโหย " ( ภาษาโรมาเนีย: Circ al foamei ) เป็นชื่อเรียกแบบไม่เป็นทางการของอาคารที่เหมือนกันหลายหลัง ซึ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์ภายใต้โครงการจัดระบบ ของ ประธานาธิบดีนิโคไล เชาเชสคูในช่วงที่เขาปกครองโรมาเนีย ระบอบ คอมมิวนิสต์กำหนดชื่ออย่างเป็นทางการว่า "คอมเพล็กซ์เชิงพาณิชย์เกษตรอุตสาหกรรม" ซึ่งมักเรียกผิดว่า "คอมเพล็กซ์เกษตรและอาหาร" อาคารทรงโดมขนาดใหญ่เหล่านี้มีจุดประสงค์เพื่อเป็นตลาดสินค้าเกษตรและโรงอาหาร สาธารณะ ดูเหมือนว่าวิสัยทัศน์ของเชาเชสคูคือให้พวกมันทำหน้าที่เป็นศูนย์กระจายอาหาร ขจัดความจำเป็นในการขายหรือกระจายอาหารที่อื่นอีกต่อไป

ชื่อ "คณะละครสัตว์แห่งความหิวโหย" ซึ่งปัจจุบันใช้กันอย่างแพร่หลายจนแทบจะกลบความทรงจำเกี่ยวกับคำศัพท์ทางการในยุคคอมมิวนิสต์ไปแล้วนั้น มาจากสถาปัตยกรรมทรงโดมคล้ายคณะละครสัตว์ และความย้อนแย้งของการสร้างอาคารขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับอาหารเหล่านี้ในช่วงเวลาที่อาหารขาดแคลนทั่วประเทศโรมาเนีย อันเนื่องมาจากนโยบายของเชาเชสคูที่ส่งออกผลผลิตทางการเกษตรส่วนใหญ่ของโรมาเนียเพื่อชำระหนี้ต่างประเทศความย้อนแย้งนี้ยิ่งเด่นชัดขึ้นด้วยความหมายแฝงของคำว่า "คณะละครสัตว์" ที่แปลว่าเรื่องตลกขบขัน

ในช่วงเวลาที่เชาเชสคูถูกโค่นล้มและถูกประหารชีวิต มีการสร้างโรงละครสัตว์อดอาหารเสร็จสมบูรณ์เพียงสองแห่งเท่านั้น แห่งหนึ่งคือ ปันเตลิมอน ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของตลาดสาธารณะในย่านเดลฟินูลุยของบูคาเรสต์ส่วนอีกแห่งหนึ่งก็อยู่ในบูคาเรสต์เช่นกัน ตั้งอยู่ใกล้กับห้างสรรพสินค้าอูนิเรียระหว่างจัตุรัสอูนิรีและถนนสฟานตา วีเนรี ส่วนอีกหลายแห่งสร้างไม่เสร็จ กระจัดกระจายอยู่ตามสถานที่ต่างๆ ทั่วบูคาเรสต์ ล้อมรอบด้วยเครนก่อสร้างที่ขึ้นสนิมและที่ดินว่างเปล่า

สิ่งก่อสร้างที่สร้างไม่เสร็จจากโครงการอดอาหารหลังการปฏิวัติปี 1989ได้ถูกสร้างต่อจนเสร็จสมบูรณ์ในภายหลัง และกลายเป็นห้างสรรพสินค้าต่างๆ เช่นบูคาเรสต์มอลล์ในย่านวิทานซิตี้มอลล์ และพลาซาโรมาเนียในย่านมิลิตารี ส่วน โครงการอดอาหารในราโฮวาถูกรื้อถอนบางส่วนในเดือนพฤศจิกายนปี 2006 เพื่อสร้างห้างสรรพสินค้าแห่งใหม่ คือลิเบอร์ตี้เซ็นเตอร์มอลล์และอีกโครงการหนึ่งถูกดัดแปลงเป็นมหาวิทยาลัยเอกชน