Hunterian Psalter (หรือYork Psalter ) เป็นต้นฉบับลายมือเขียนประดับประดาในศตวรรษที่ 12 ผลิตขึ้นในอังกฤษราวปี 1170 และถือเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของ ศิลปะการทำหนังสือ แบบโรมาเนสก์ผลงานนี้เป็นส่วนหนึ่งของคอลเลกชันของห้องสมุดมหาวิทยาลัยกลาสโกว์โดยมีรายการในแคตตาล็อกเป็น Sp Coll MS Hunter U.3.2 (229) ซึ่งได้รับหนังสือเล่มนี้ในปี 1807 ชื่อเรียกทั่วไปว่า "Hunterian Psalter" มาจากที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของคอลเลกชันของวิลเลียม ฮันเตอร์ นักกายวิภาคศาสตร์และนักสะสมหนังสือชาวสก็อตในศตวรรษที่ 18 ซึ่งได้ยกคอลเลกชันของเขาให้แก่มหาวิทยาลัย บางครั้งก็รู้จักกันในชื่อ "York Psalter" เนื่องจากเชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดทางตอนเหนือของอังกฤษในเมืองยอร์ก^{[ 1 ]}

ต้นฉบับของหนังสือสดุดีฮันเตอร์เรียน (Hunterian Psalter) ซึ่งเขียนด้วยลายมือเดียวกันทั้งหมด ประกอบด้วยบทเพลงสดุดี 150 บทจากฉบับปรับปรุงVersio Gallicanaของเจอโรม ซึ่งดัดแปลงมาจากพระคัมภีร์ วัลเกต (Vulgate Bible) บทเพลงสรรเสริญจากพระคัมภีร์ และบทสวดในพิธีกรรมทางศาสนา รวมถึงภาพประกอบจำนวนมาก บน กระดาษหนังลูกวัวหนามากกว่าสองร้อยหน้ามีกระดาษหายไปหนึ่งแผ่น ซึ่งอาจถูกนำออกไปเพื่อเอาอักษรตัวแรกที่มีภาพประกอบ

หน้าสุดท้ายสิบสามหน้าประกอบด้วยข้อความที่เพิ่มเข้ามาภายหลัง ซึ่งเป็นบทสวดมนต์ที่น่าจะมาจากปลายศตวรรษที่ 13 บทสวดมนต์เหล่านี้เขียนขึ้นสำหรับผู้อ่านที่เป็นผู้หญิง แต่คำลงท้ายภาษาละตินที่เป็นเพศหญิงเอกพจน์ถูกเขียนทับด้วยคำลงท้ายที่เป็นเพศชายเอกพจน์ก่อน แล้วจึงเขียนทับด้วยคำลงท้ายที่เป็นเพศชายพหูพจน์ในภายหลัง นอกจากนี้ยังมีสูตรสำหรับเครื่องรางที่ตั้งใจจะรักษาโรคลมชักซึ่งมีอายุย้อนไปถึงศตวรรษเดียวกัน^{[ 1 ]}

หนังสือเล่มนี้เริ่มต้นด้วยปฏิทินภาพประกอบ โดยแต่ละเดือนเริ่มต้นด้วยตัวอักษร "KL" ซึ่งเป็นตัวย่อของkalendaหรือวันแรกของเดือน จากนั้นตามด้วยภาพวาดขนาดเต็มหน้าสิบสามหน้า โดยมีสองฉากต่อหนึ่งหน้า ประกอบด้วยฉากจากพันธสัญญาเดิม สามหน้า ฉากจากชีวิตของพระเยซูหกหน้า (อาจมีบางหน้าหายไป) และที่แปลกไปจากยุคนั้นคือ ฉากจากชีวิตของพระแม่มารี สามหน้า รวมถึง ฉากการ สิ้นพระชนม์ของพระแม่มารีพร้อมขบวนแห่ศพ และ ฉากการเสด็จ ขึ้นสวรรค์ ของพระแม่มารี ภาพ เหล่านี้เป็นภาพวาดขนาดย่อภาษาอังกฤษที่เก่าแก่ที่สุดที่มีพื้นหลังเป็นแผ่นทองคำเปลวสลักลวดลายเส้นและจุด หลังจากหน้าเหล่านี้แล้วจะมีบทนำที่เป็นภาพวาดขนาดเต็มหน้าของดาวิดกำลังเล่นพิณ และอักษรย่อ Beatusสำหรับเริ่มต้นบทเพลงสดุดีบทที่ 1 ("Beatus vir") บทเพลงสดุดีทั้งหมดมีอักษรย่อขนาดใหญ่ที่ประดับประดาด้วยภาพวาด และแต่ละข้อเริ่มต้นด้วยอักษรย่อสีทองขนาดใหญ่ การเริ่มต้นของการแบ่งข้อความแบบดั้งเดิมทั้งสิบส่วนจะมีตัวอักษรเริ่มต้นขนาดใหญ่เป็นพิเศษ ซึ่งมักจะเป็นเช่นนั้น^{[ 2 ]}

ภาพประกอบและอักษรย่อที่มีภาพประกอบจำนวนมากดูเหมือนจะถูกตัดที่ด้านบน อาจเป็นผลมาจากการที่หนังสือถูกเย็บเล่มใหม่ไม่ดีในบางช่วงเวลา อีกทฤษฎีหนึ่งคือส่วนบนของหน้ากระดาษมีรูจากการเย็บผ้าม่านในอดีต^{[ 3 ]} หนังสือเล่มนี้ถูกเย็บเล่มใหม่อีกครั้งในปี 1983

ภาพประกอบในต้นฉบับมีความโดดเด่นตรงที่มีความแตกต่างจากพระคัมภีร์หลายประการ ตัวอย่างเช่น ในภาพที่แสดงถึงการสังเวยอิสอัคโดยอับราฮัมมือของอิสอัคถูกวาดให้ไม่ได้ถูกมัด ในขณะที่ปฐมกาล 22:9 เขียนไว้ว่า "...เขามัดอิสอัคบุตรชายของเขา แล้ววางเขาไว้บนแท่นบูชา บนกองฟืน"

ยังไม่แน่ชัดว่าต้นฉบับนี้ผลิตขึ้นที่ไหนหรือเมื่อใด หรือเพื่อใคร มีการเสนอแนะว่าต้นฉบับนี้ผลิตขึ้นเพื่อ Roger de Mowbray (เสียชีวิตในปี 1188) นักรบครู เสดและผู้อุปถัมภ์ทางศาสนาผู้มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 12 ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีว่าได้ก่อตั้งอาราม และสำนักชีของคณะออกัสตินและซิสเตอร์เชีย น จำนวนมาก^{[ 4 ]} หนังสือเล่มนี้ยังมีการรำลึกถึงออกัสตินแห่งฮิปโป ถึงสามครั้ง ซึ่งทำให้นักวิชาการบางคนสรุปว่าต้นฉบับนี้อาจถูกสร้างขึ้นสำหรับสำนักสงฆ์ของคณะออกัสตินหรือโดยบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับคณะออกัสติน

ข้อเท็จจริงที่ว่าไม่มีการกล่าวถึงงานฉลองวันที่ 29 ธันวาคมของโทมัส เบ็คเก็ตในหน้าสำหรับเดือนธันวาคมนั้น เชื่อกันว่าบ่งชี้ว่าหนังสือเล่มนี้จัดทำขึ้นก่อนการประกาศเป็นนักบุญ ของเบ็คเก็ต ในปี 1173 ตลอดประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ เชื่อกันว่าหนังสือเล่มนี้เป็นผลงานจากสำนักเขียนในภาคเหนือของอังกฤษ เนื่องจากมีการรวมนักบุญทางเหนือหลายองค์ เช่นออสวาลด์แห่งนอร์ธัมเบรียและจอห์นแห่งเบเวอร์ลีย์ (ซึ่งแทบจะไม่ปรากฏในต้นฉบับอื่นนอกเหนือจากต้นฉบับทางเหนือ) แม้ว่าความเห็นพ้องต้องกันของนักวิชาการสมัยใหม่จะระบุว่าแหล่งกำเนิดที่น่าจะเป็นไปได้ของหนังสือเล่มนี้อยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษก็ตาม

ไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัดเกี่ยวกับจำนวนศิลปินที่ทำงานในหนังสือเล่มนี้ มีการเสนอแนะว่าอาจารย์เพียงคนเดียวดูแลงานของผู้ช่วยหลายคน และยังมีการเสนอแนะว่านี่เป็นผลงานของศิลปินที่ทำงานเพียงลำพัง โดยคัดลอกและดัดแปลงแม่แบบจากต้นฉบับที่ประดับประดาด้วยภาพประกอบอื่นๆ เชื่อกันว่าเป็นผลงานของช่างฝีมือ ไม่ใช่พระภิกษุ^{[ 1 ]}

• หนังสือบทสวด Hunterian Psalterที่ห้องสมุดมหาวิทยาลัยกลาสโกว์