วิธีการป้อนข้อมูลภาษาญี่ปุ่นใช้สำหรับป้อนตัวอักษรญี่ปุ่นลงในคอมพิวเตอร์

มีวิธีการหลักสองวิธีในการป้อนภาษาญี่ปุ่นลงในคอมพิวเตอร์ วิธีแรกคือการใช้ ตัวอักษร โรมันที่ เขียนแทน ภาษาญี่ปุ่น เรียกว่าโรมาจิ (rōmaji) และวิธีที่สองคือการใช้แป้นพิมพ์ที่ตรงกับตัวอักษรคะนะของ ญี่ปุ่น บางระบบอาจทำงานผ่านทางส่วนติดต่อผู้ใช้แบบกราฟิกหรือ GUI โดยที่ผู้ใช้สามารถเลือกตัวอักษรได้โดยการคลิกที่ปุ่มหรือแผนผังรูปภาพ

แป้นพิมพ์ภาษาญี่ปุ่น (ดังแสดงในภาพที่สอง) มีทั้ง ตัวอักษร ฮิรากานะและตัวอักษรโรมัน เค้าโครงแป้นพิมพ์ JIS หรือมาตรฐานอุตสาหกรรมญี่ปุ่นจะคงตัวอักษรโรมันไว้ใน รูปแบบ QWERTY ของภาษาอังกฤษ โดยมีตัวเลขอยู่ด้านบน สัญลักษณ์ที่ไม่ใช่ตัวอักษรและตัวเลข หลายตัว เหมือนกับแป้นพิมพ์ภาษาอังกฤษ แต่บางสัญลักษณ์อาจอยู่ในตำแหน่งอื่น สัญลักษณ์ฮิรากานะก็เรียงลำดับอย่างสม่ำเสมอในแป้นพิมพ์ต่างๆ ตัวอย่างเช่น ปุ่ม Q, , , , , จะตรงกับた,て,い,す,か,ん( ta , te , i , su , kaและn ) ตามลำดับ เมื่อใช้คอมพิวเตอร์สำหรับการป้อนข้อมูลฮิรากานะโดยตรง WERTY

เนื่องจากการป้อนข้อมูลภาษาญี่ปุ่นจำเป็นต้องสลับระหว่างโหมดการป้อนตัวอักษรโรมันและฮิรากานะรวมถึงการแปลงระหว่างฮิรากานะและคันจิ (ดังที่กล่าวไว้ด้านล่าง) จึงมักมีปุ่มพิเศษหลายปุ่มบนแป้นพิมพ์ ซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละคอมพิวเตอร์ และผู้ผลิตระบบปฏิบัติการบางรายได้พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้มีส่วนติดต่อผู้ใช้ ที่สม่ำเสมอ ไม่ว่าจะเป็นแป้นพิมพ์ประเภทใดก็ตาม สำหรับแป้นพิมพ์ที่ไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่น ลำดับปุ่ม optionหรือcontrolสามารถทำงานทั้งหมดที่กล่าวถึงด้านล่างได้

บนแป้นพิมพ์ภาษาญี่ปุ่นส่วนใหญ่ จะมีปุ่มเดียวที่ใช้สลับระหว่างตัวอักษรโรมันและตัวอักษรญี่ปุ่น บางครั้ง แต่ละโหมด (โรมันและญี่ปุ่น) อาจมีปุ่มแยกต่างหาก เพื่อป้องกันความสับสนเมื่อผู้ใช้พิมพ์อย่างรวดเร็ว

นอกจากนี้ อาจมีปุ่มสำหรับสั่งให้คอมพิวเตอร์แปลงตัวอักษรฮิรากานะล่าสุดเป็นคันจิ แม้ว่าโดยปกติแล้วปุ่มเว้นวรรคจะทำหน้าที่เดียวกัน เนื่องจากภาษาญี่ปุ่นไม่ได้ใช้ช่องว่าง

แป้นพิมพ์ที่มีรูปแบบการเขียนหลายแบบอาจมี ปุ่ม โหมดเพื่อสลับระหว่างรูป แบบต่างๆ ฮิรากานะคาตาคานะคาตาคานะแบบครึ่งความกว้าง ตัวอักษรโรมันแบบครึ่งความกว้าง และตัวอักษรโรมันแบบเต็มความกว้าง เป็นตัวอย่างบางส่วนของตัวเลือก ตัวอักษรญี่ปุ่นทั่วไปจะมีรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ในขณะที่ตัวอักษรโรมันมักมีความกว้างที่แปรผันได้ เนื่องจากตัวอักษรญี่ปุ่นทั้งหมดใช้พื้นที่ของช่องสี่เหลี่ยมจัตุรัส จึงบางครั้งจำเป็นต้องป้อนตัวอักษรโรมันในรูปแบบสี่เหลี่ยมจัตุรัสเดียวกัน เพื่อรักษารูปแบบตารางของข้อความ ตัวอักษรโรมันที่ถูกจัดให้พอดีกับช่องตัวอักษรสี่เหลี่ยมจัตุรัสเรียกว่าแบบเต็มความกว้าง ในขณะที่แบบปกติเรียกว่าแบบครึ่งความกว้าง ในบางแบบอักษร ตัวอักษรเหล่านี้จะพอดีกับครึ่งสี่เหลี่ยมจัตุรัส เช่น แบบอักษร แบบโมโนสเปซ บางแบบ ในขณะที่แบบอักษรอื่นๆ จะไม่เป็นเช่นนั้น บ่อยครั้งที่แบบอักษรมีให้เลือกสองแบบ แบบหนึ่งมีตัวอักษรครึ่งความกว้างแบบโมโนสเปซ และอีกแบบหนึ่งมีตัวอักษรครึ่งความกว้างแบบแปรผัน ชื่อของแบบอักษรที่มีตัวอักษรครึ่งความกว้างแบบแปรผันมักจะมีคำนำหน้าด้วย "P" ซึ่งย่อมาจาก "proportional" (แปรผัน)

สุดท้ายนี้ แป้นพิมพ์อาจมีปุ่มพิเศษเพื่อบอกระบบปฏิบัติการว่าตัวอักษรคะนะตัวสุดท้ายที่ป้อนไม่ควรถูกแปลงเป็นคันจิ บางครั้งปุ่มนี้ก็คือปุ่ม Return / Enter นั่นเอง

ใน แพลตฟอร์ม Microsoft Windowsการเปลี่ยนแป้นพิมพ์จริงจากแป้นพิมพ์ภาษาอังกฤษแบบสหรัฐอเมริกา (101 ปุ่ม) เป็นแป้นพิมพ์ภาษาญี่ปุ่น (106 ปุ่ม) หรือในทางกลับกัน อาจต้องแก้ไขรีจิสทรีเพื่อให้แน่ใจว่าสามารถป้อนสัญลักษณ์เช่น @ ได้อย่างถูกต้อง^{[ 2 ] [ 3 ]}

แป้นพิมพ์แบบใช้หัวแม่มือและปุ่มเปลี่ยน (Thumb-shift keyboard)เป็นการออกแบบทางเลือกที่ได้รับความนิยมในหมู่ผู้พิมพ์ดีดมืออาชีพชาวญี่ปุ่น เช่นเดียวกับแป้นพิมพ์ญี่ปุ่นมาตรฐาน แป้นพิมพ์แบบนี้จะมีตัวอักษรฮิรากานะเพิ่มเติมจากตัวอักษรละติน แต่เค้าโครงแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ปุ่มตัวอักษรส่วนใหญ่จะมีตัวอักษรคะนะสองตัวที่เกี่ยวข้อง ทำให้สามารถจัดเรียงตัวอักษรทั้งหมดได้ในสามแถว เหมือนกับเค้าโครงแป้นพิมพ์แบบตะวันตก แทนที่ปุ่มเว้นวรรคบนแป้นพิมพ์ทั่วไป จะมีปุ่มตัวดัดแปลงเพิ่มเติมอีกสองปุ่ม ซึ่งใช้งานด้วยหัวแม่มือ ปุ่มหนึ่งใช้สำหรับป้อนตัวอักษรทางเลือกที่ทำเครื่องหมายไว้ และอีกปุ่มหนึ่งใช้สำหรับเสียงที่มีเสียง เสียงกึ่งมีเสียงจะป้อนโดยใช้ปุ่ม Shift ทั่วไปที่ควบคุมด้วยนิ้วก้อย หรือใช้แทนเสียงมีเสียงสำหรับตัวอักษรที่ไม่มีเสียงแบบอื่น

การแปลงตัวอักษรคะนะเป็นคันจิทำได้ในลักษณะเดียวกับการใช้แป้นพิมพ์ประเภทอื่นๆ บางรุ่นจะมีปุ่มแปลงตัวอักษรโดยเฉพาะ ในขณะที่บางรุ่นใช้ปุ่ม Shift บนนิ้วโป้งแทนปุ่มแปลงตัวอักษรด้วย

นอกเหนือจากการป้อนอักษรคะนะโดยตรงแล้วโปรแกรมแก้ไขข้อความภาษา ญี่ปุ่นหลายโปรแกรม ยังอนุญาตให้ป้อนข้อความภาษาญี่ปุ่นโดยใช้อักษรโรมาจิซึ่งสามารถแปลงเป็นอักษรคะนะหรือคันจิได้ในภายหลัง วิธีนี้ไม่จำเป็นต้องใช้แป้นพิมพ์ภาษาญี่ปุ่นที่มีเครื่องหมายคะนะ

ระบบหลักที่ใช้ในการป้อนภาษาญี่ปุ่นบนโทรศัพท์มือถือรุ่นก่อนๆ นั้นใช้แป้นพิมพ์ตัวเลข แต่ละตัวเลขจะสัมพันธ์กับลำดับของตัวอักษรคะนะ เช่นka , ki , ku , ke , koสำหรับเลข '2' และต้องกดปุ่มซ้ำๆ เพื่อให้ได้ตัวอักษรคะนะที่ถูกต้อง—แต่ละปุ่มจะตรงกับคอลัมน์ในตารางโกจู (ตารางคะนะ 5 แถว × 10 คอลัมน์) และจำนวนครั้งที่กดจะเป็นตัวกำหนดแถว สามารถเพิ่มเครื่องหมาย ดากุเท็นและฮันดากุเท็น เครื่องหมายวรรคตอน และสัญลักษณ์อื่นๆ ได้โดยใช้ปุ่มอื่นๆ ในลักษณะเดียวกัน การแปลงคะนะเป็นคันจิทำได้โดยใช้ปุ่มลูกศรและปุ่มอื่นๆ

การป้อนข้อมูลแบบปัดนิ้ว (Flick input) เป็นวิธีการป้อนข้อมูลภาษาญี่ปุ่นที่ใช้ในสมาร์ทโฟน รูปแบบแป้นพิมพ์เหมือนกับการป้อนข้อมูลแบบเคไต (Keitai input) แต่แทนที่จะกดปุ่มซ้ำๆ ผู้ใช้สามารถปัดนิ้วจากปุ่มไปในทิศทางที่กำหนดเพื่อสร้างตัวอักษรที่ต้องการได้ แอปพลิเคชันป้อนข้อมูลภาษาญี่ปุ่น (IME) บนสมาร์ทโฟน เช่นGoogle Japanese Input , POBoxและ S-Shoin ล้วนรองรับการป้อนข้อมูลแบบปัดนิ้ว

นอกจากแป้นพิมพ์มาตรฐาน QWERTY และแป้นพิมพ์ 12 ปุ่มแล้วGoogle Japanese Inputยังมีแป้นพิมพ์ Godan 15 ปุ่ม ซึ่งเป็นรูปแบบตัวอักษรที่ปรับให้เหมาะสมสำหรับการป้อนตัวอักษรโรมาจิ ตัวอักษรจะเรียงอยู่ในตาราง 5 แถว 3 คอลัมน์ คอลัมน์ด้านซ้ายประกอบด้วยสระ 5 ตัว เรียงตามลำดับคอลัมน์ในตาราง Gojūon ( a , i , u , e , o ) ในขณะที่คอลัมน์กลางและด้านขวาประกอบด้วยตัวอักษรพยัญชนะไร้เสียงหลัก 9 ตัวของคะนะ เรียงตามลำดับแถวในตาราง Gojūon ( k , s , t , n , [พิเศษ] ; h , m , y , r , w ) ตัวอักษรอื่นๆ จะพิมพ์โดยใช้ท่าทางปัดนิ้ว:

• พยัญชนะละตินอีกสิบสองตัวที่ไม่จำเป็นสำหรับการสร้างเสียงคานา ( b , c , d , f , g , j , l , p , q , v , x , z ) จะถูกสร้างจากพยัญชนะไร้เสียงโดยการเลื่อนขึ้น เลื่อนไปทางขวา หรือแม้แต่เลื่อนไปทางซ้าย (เลื่อนkแทนqหรือg ; เลื่อนsแทนjหรือz ; เลื่อน tแทนcหรือd ; เลื่อนhแทนf , bหรือp ; เลื่อนmแทนl ; เลื่อนyแทนx ; เลื่อนwแทนv )
• การเขียนตัวอักษรคะนะที่มีเสียงหลักนั้นทำเช่นเดียวกับการเขียนโรมาจิ โดยการพิมพ์ (โดยไม่ต้องปัดนิ้ว) พยัญชนะที่ไม่มีเสียงในสองคอลัมน์สุดท้าย จากนั้นจึงปัดนิ้วเพื่อพิมพ์สระในคอลัมน์แรก
• ตัวอักษรคะนะเสียงอื่นๆ (ที่มีฮันดาคุอนหรือรูปเล็ก) ประกอบขึ้นโดยการพิมพ์พยัญชนะไม่มีเสียง จากนั้นปัดนิ้วตามสระ แล้วปัดนิ้วตาม ปุ่ม [พิเศษ] (ตรงกลางแถวสุดท้าย) เพื่อเลือกฮันดาคุอน (ปัดไปทางซ้ายหรือขวา) หรือรูปคะนะเล็ก (ปัดขึ้น)
• คานะขนาดเล็กสามารถเขียนได้โดยการปัดไปที่l หรือ x จากนั้นเขียนตัวอักษรที่ต้องการ เช่น อินพุตfaและhu/fuจากนั้นla/xaทั้งคู่ให้ふぁ/фァfaเช่น inфァミCONFamikon
• ตัวเลขทศนิยมสร้างขึ้นโดยการเลื่อนนิ้วลงบนแป้นที่อยู่บนแถว 1 ถึง 9 หรือตรงกลางแถวที่สี่ (ตัวเลข 0)
• เครื่องหมายวรรคตอนหลักทั้งสี่ตัวประกอบขึ้นจากการปัดนิ้วที่ปลายแถวที่สี่ (ปัดลงสำหรับเครื่องหมายจุลภาค ปัดซ้ายสำหรับเครื่องหมายจุด ปัดขึ้นสำหรับเครื่องหมายคำถาม และปัดขวาสำหรับเครื่องหมายอัศเจรีย์)
• สามารถสร้างสัญลักษณ์หรือปุ่มควบคุมการป้อนข้อมูลอื่นๆ ได้โดยการพิมพ์หรือปัดนิ้วในตำแหน่งที่ว่างอยู่ของปุ่มอื่นๆ แต่แป้นพิมพ์แบบสัมผัสจะเพิ่มปุ่มในสองคอลัมน์เพิ่มเติมสำหรับการพิมพ์เว้นวรรค, Enter , Backspace , การเลื่อนเคอร์เซอร์ป้อนข้อมูลไปทางซ้ายหรือขวา, การแปลงอักขระก่อนหน้าระหว่างฮิรากานะและคาตาคานะ และการเลือกโหมดการป้อนข้อมูลอื่นๆ
• การเขียนแค่cให้ออกมาか・く・こเมื่อเขียนด้วยa , uและoตามลำดับ และし・せเมื่อเขียนด้วยiและeตามลำดับ
• ในการเขียนโซคุออนก่อนちสามารถใช้คำสั่งต่อไปนี้ได้: lt(s)u / xt(s)u , ti / chiส่วนคำสั่งtchi ​​นั้น ใช้ไม่ได้
• [พิเศษ] ประกอบด้วย ゛, ゜ และ小(dakuten, handakuten, เล็ก)

ต่างจากการป้อนข้อมูลด้วยปุ่ม 12 ปุ่ม การกดปุ่มซ้ำใน Godan จะไม่ถูกตีความว่าเป็นท่าทางเพื่อวนรอบตัวอักษรคะนะที่มีสระต่างกัน แต่จะถูกตีความว่าเป็นตัวอักษรโรมาจิที่ซ้ำกันซึ่งมีพฤติกรรมเหมือนกับในโหมดเค้าโครง QWERTY ^{[ 4 ]}

อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภคอื่นๆ ในญี่ปุ่นที่อนุญาตให้ป้อนข้อความผ่านการตั้งโปรแกรมบนหน้าจอ เช่นเครื่องบันทึกวิดีโอดิจิทัลและเครื่องเล่นเกมคอนโซลอนุญาตให้ผู้ใช้สลับระหว่างแป้นพิมพ์ตัวเลขและระบบป้อนข้อมูลแบบแป้นพิมพ์เต็มรูปแบบ (QWERTY หรือตามลำดับตัวอักษร) ได้

หลังจากป้อนตัวอักษรคะนะแล้ว ตัวอักษรเหล่านั้นจะถูกปล่อยไว้ตามเดิม หรือแปลงเป็นตัวอักษรคันจิ (อักษรจีน) ภาษาญี่ปุ่นมีคำพ้องเสียง จำนวนมาก และการแปลงตัวอักษรคะนะ (ซึ่งแสดงถึงการออกเสียง) เป็นตัวอักษรคันจิ (ซึ่งแสดงถึงรูปแบบการเขียนมาตรฐานของคำ) มักจะเป็นกระบวนการแบบหนึ่งต่อหลาย การแปลงคะนะเป็นคันจิจะแสดงรายการตัวอักษรคันจิที่เป็นไปได้สำหรับตัวอักษรคะนะที่ป้อนเข้าไป และผู้ใช้สามารถใช้แป้นเว้นวรรคหรือปุ่มลูกศรเพื่อเลื่อนดูรายการตัวเลือกจนกว่าจะพบตัวอักษรที่ถูกต้อง เมื่อพบตัวอักษรที่ถูกต้องแล้ว การกด ปุ่ม Enterหรือบางครั้งอาจกดปุ่ม "henkan" จะเป็นการสิ้นสุดกระบวนการแปลง การเลือกนี้ยังสามารถควบคุมได้ผ่านทาง GUI ด้วยเมาส์หรืออุปกรณ์ชี้ตำแหน่งอื่นๆ

หากต้องการใช้ฮิรากานะ การกด ปุ่ม Enterทันทีหลังจากป้อนตัวอักษรจะสิ้นสุดกระบวนการแปลงและแสดงผลเป็นฮิรากานะตามที่พิมพ์ หากต้องการใช้คาตาคานะ โดยปกติจะแสดงเป็นตัวเลือกพร้อมกับตัวเลือกคันจิ หรืออีกวิธีหนึ่ง ในบางแป้นพิมพ์ การกด ปุ่ม muhenkan (無変換; "ไม่แปลง")จะสลับระหว่างคาตาคานะและฮิรากานะ

โปรแกรมแปลงอักษรคะนะเป็นอักษรคันจิขั้นสูง (เรียกโดยรวมว่าโปรแกรมแก้ไขวิธีการป้อนข้อมูลหรือ IME) ช่วยให้สามารถแปลงคำคะนะหลายคำเป็นอักษรคันจิได้ในคราวเดียว ทำให้ผู้ใช้ไม่ต้องทำการแปลงในแต่ละขั้นตอน ผู้ใช้สามารถแปลงได้ในทุกขั้นตอนของการป้อนข้อมูลโดยการกดปุ่มเว้นวรรคหรือปุ่มเฮนคัน และโปรแกรมแปลงจะพยายามเดาการแบ่งคำที่ถูกต้อง โปรแกรม IME บางโปรแกรมแสดงคำจำกัดความสั้น ๆ ของแต่ละคำเพื่อช่วยให้ผู้ใช้เลือกอักษรคันจิที่ถูกต้อง

บางครั้งโปรแกรมแปลงคะนะเป็นคันจิอาจเดาคันจิที่ถูกต้องสำหรับทุกคำได้ แต่ถ้าหากเดาไม่ถูก คุณสามารถใช้ปุ่มลูกศรเพื่อเลื่อนไปข้างหน้าและข้างหลังระหว่างคำที่คาดเดา หรือใช้ปุ่มตัวเลขเพื่อเลือกคำใดคำหนึ่งโดยตรง (โดยไม่ต้องกดปุ่มลูกศรหลายครั้งและกดEnterเพื่อยืนยัน) หากขอบเขตคำที่เลือกไม่ถูกต้อง คุณสามารถเลื่อนขอบเขตคำได้โดยใช้ปุ่ม Control (หรือปุ่ม Shift เช่นในiBus-Anthy ) ร่วมกับปุ่มลูกศร

ระบบที่ทันสมัยจะเรียนรู้ความชอบของผู้ใช้สำหรับการแปลงคำ และจัดเรียงคำที่ถูกเลือกไว้ล่าสุดไว้ที่ด้านบนสุดของรายการแปลงคำ นอกจากนี้ยังจดจำคำที่ผู้ใช้มีแนวโน้มที่จะใช้เมื่อพิจารณาขอบเขตของคำอีกด้วย

ระบบที่ใช้ในโทรศัพท์มือถือก้าวไปไกลกว่านั้น โดยพยายามเดาทั้งวลีหรือประโยค หลังจากป้อนตัวอักษรคะนะเพียงไม่กี่ตัว โทรศัพท์จะเสนอวลีหรือประโยคทั้งหมดเป็นตัวเลือกที่เป็นไปได้โดยอัตโนมัติ โดยข้ามส่วนที่ป้อนเข้าไป ซึ่งโดยปกติแล้วจะอิงจากคำที่ส่งในข้อความก่อนหน้า

• ภาษาญี่ปุ่นและคอมพิวเตอร์
• เครื่องพิมพ์ดีดญี่ปุ่น
• รายการวิธีการป้อนข้อมูลสำหรับแพลตฟอร์ม Unix
• วาปุโรโรมาจิ
• รหัสวาบุน – รหัสมอร์ส ของญี่ปุ่น
• รายชื่อฟอนต์ CJK
• วิธีการป้อนข้อมูลภาษาจีนสำหรับคอมพิวเตอร์
• วnn
• โคโตเอริ
• เอท็อก
• Google Japanese Input
• แป้นพิมพ์ภาษาอาหรับ

• Microsoft (Office) IME CJK สำหรับ Windows XP ถึง Windows 7 ดูที่Windows#Multilingual support
• แป้นพิมพ์เสมือนภาษาญี่ปุ่นออนไลน์
• Ajax IME: วิธีการป้อนภาษาญี่ปุ่นบนเว็บ
• LiteType: แป้นพิมพ์เสมือนแบบโต้ตอบภาษาญี่ปุ่น
• (ในภาษาญี่ปุ่น)วิธีเปลี่ยนระหว่างวิธีการป้อนข้อมูลภาษาญี่ปุ่น ( คานะ โดยตรง ไปยัง อินพุต โรมาจิ ) บนระบบปฏิบัติการ Windows:ローマ字入力・ひらがな入力切替方法Archived 2021-05-06 at the Wayback Machine