ภาษามืออาหรับเลแวนไทน์เป็นภาษามือที่ใช้โดยผู้คนในพื้นที่ที่รู้จักกันในชื่อบิลาด อัล-ชามหรือ เล แวนต์ ซึ่งประกอบด้วยจอร์แดน ปาเลสไตน์ ซีเรีย และเลบานอนแม้ว่าจะมีคำศัพท์ที่แตกต่างกันอย่างมากระหว่างสี่รัฐ แต่ก็ไม่ได้มากไปกว่าความแตกต่างในระดับภูมิภาคภายในรัฐ ไวยากรณ์ค่อนข้างสม่ำเสมอและความเข้าใจซึ่งกันและกันอยู่ในระดับสูง ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาเดียว^{[ 2 ]}

โดยทั่วไปแล้ว ภาษาจะถูกตั้งชื่อตามชื่อประเทศ ดังนี้:

• Jordanian SL: لة الإشارة الاردنية , Lughat il-Ishārah il-Urduniyyah (LIU)
• เลบานอน SL: لة الإشارات اللبنانية , Lughat al-Ishārāt al-Lubnāniyyah (LIL)
• ปาเลสไตน์ SL: لة الاشارات اللستينية , Lughat al-Ishārāt al-Filisṭīniyyah (LIF)
• ซีเรีย SL: لة الإشارة السورية , Lughat il-Ishārah il-Sūriyyah (LIS)

ภาษามือจอร์แดน (LIU) มีสำเนียงหลากหลายและไม่มีรูปแบบมาตรฐาน^{[ 3 ]}พจนานุกรมสัญลักษณ์ LIU จำนวน 500 สัญลักษณ์ได้รับการตีพิมพ์ในปี 2549 ^{[ 3 ]}

โรงเรียนแห่งแรกสำหรับคนหูหนวกในปาเลสไตน์เปิดขึ้นในปี 1972 ที่เบธเลเฮมแต่ภาษามือไม่ได้ถูกสอนจนกระทั่งช่วงปี 1990 โดยมีการเปิดโรงเรียนสำหรับคนหูหนวกแห่งใหม่และการตีพิมพ์พจนานุกรมภาษามือปาเลสไตน์ (LIF) โดยสมาคมการกุศลเพื่อคนหูหนวกที่ตั้งอยู่ในรามัลลาห์ ณ ปี 2021 โรงเรียนสำหรับคนหูหนวกทุกแห่งในปาเลสไตน์สอนภาษามือ LIF อย่างน้อยบางส่วน แต่พจนานุกรมภาษามือ LIF อย่างเป็นทางการทางการศึกษามีเฉพาะภาษามือถึงหลักสูตรชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 เท่านั้น^{[ 4 ]}

ชมรมคนหูหนวกก่อตั้งขึ้นในปาเลสไตน์ตั้งแต่ปี 1991 ในเมืองรามัลลาห์ และมีชมรมดังกล่าวอยู่ 5 แห่งในประเทศ ณ ปี 2021 ชมรมเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นพื้นที่พบปะสังสรรค์อย่างไม่เป็นทางการและพื้นที่ให้ความรู้^{[ 4 ]}

ชั้นเรียนระดับมหาวิทยาลัยครั้งแรกใน LIF เปิดสอนโดยมหาวิทยาลัย Birzeitในปี 2014 การศึกษาอย่างเป็นทางการในการตีความ LIF ไม่ได้เปิดสอนในปาเลสไตน์จนกระทั่งปี 2019 ^{[ 4 ]}

• สมาคมอัตฟาลูนาเพื่อเด็กหูหนวกกาซา
• สถาบันคนหูหนวกแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัส-ซอลท์ประเทศจอร์แดน

• Hendriks, Bernadet (25 กันยายน 2551). "การปฏิเสธในภาษามือจอร์แดน: มุมมองข้ามภาษา". ใน Perniss, Pamela M.; Pfau, Roland; Steinbach, Markus (บรรณาธิการ). ความแปรผันที่มองเห็นได้: การศึกษาเปรียบเทียบโครงสร้างภาษามือ . De Gruyter Mouton. หน้า  103–128 . doi : 10.1515/9783110198850.103 . ISBN 978-3-11-019885-0สืบค้นข้อมูลเมื่อ14 ตุลาคม 2025
• Richardson, Kristina (ฤดูหนาว 2017). "หลักฐานใหม่สำหรับระบบภาษามือภาษาอาหรับและตุรกีสมัยต้นสมัยออตโตมัน" . Sign Language Studies . 17 (2): 172– 192. doi : 10.1353/sls.2017.0001 . S2CID  44038104 .
• Abdel-Fattah, Mahmoud; Alawnah, Khalil MI (2020-12-11). "รูปแบบในภาษามือปาเลสไตน์"วารสารนานาชาติว่าด้วยนวัตกรรม ความคิดสร้างสรรค์ และการเปลี่ยนแปลง 14 ( 12) . ISSN  2201-1323