พรรคประชาธิปไตยแห่งเคอร์ดิสถานอิหร่าน حیزبی دێموکراتی کوردستانی ئێران
เลขาธิการ	มุสตาฟา ฮิจรี
โฆษก	คาลิด อาซิซี[ 1 ]
ผู้ก่อตั้ง	กาซี มูฮัมหมัด
ก่อตั้ง	16 สิงหาคม 2488 ( 16 สิงหาคม 1945 )
สำนักงานใหญ่	ปราสาทประชาธิปไตย(ปิดตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2566) โคยาเคอร์ดิสถานอิรัก[ 2 ]ในอดีต: มาฮาบาดประเทศอิหร่าน
ปีกสตรี	สหภาพสตรีประชาธิปไตยเคอร์ดิสถานแห่งอิหร่าน
การเป็นสมาชิก	1,200 [ 3 ] (2008)
อุดมการณ์	การแบ่งแยกดินแดนของชาวเคิร์ด[ 4 ]สังคมนิยมประชาธิปไตย[ 4 ​​]ประชาธิปไตยสังคมนิยม[ 4 ]ลัทธิก้าวหน้า[ 4 ]ฆราวาสนิยม[ 5 ]ในเชิงประวัติศาสตร์: ต่อต้านจักรวรรดินิยม[ 6 ]อนุรักษ์นิยมแบบดั้งเดิม[ 7 ]
จุดยืนทางการเมือง	ฝ่ายซ้ายกลาง[ 8 ]ในอดีต: ฝ่ายซ้าย[ 9 ]
สังกัดระดับชาติ	กลุ่มพันธมิตรทางการเมืองแห่งเคอร์ดิสถานอิหร่าน(ค.ศ. 2026 – ปัจจุบัน) สภาชนชาติเพื่ออิหร่านแบบสหพันธรัฐ(ค.ศ. 2548 – ปัจจุบัน) สภาต่อต้านแห่งชาติของอิหร่าน(พ.ศ. 2524–2528) [ 10 ] แนวร่วมพรรคก้าวหน้า(พ.ศ. 2489–2491) [ 11 ]
ความร่วมมือระหว่างประเทศ	พันธมิตรความก้าวหน้าสังคมนิยมสากลองค์กรประชาชาติและประชาชนที่ไม่มีตัวแทน
ธงพรรค
เว็บไซต์
pdki.org​

พรรคประชาธิปไตยแห่งอิหร่านเคอร์ดิสถาน (PDKI; เคิร์ด : حیزبی دێموکراتی کوردستانی ئێران , อักษรโรมัน :  Hizbi Dêmukrati Kurdıstani êran , HDKA; เปอร์เซีย : حزب دموکرات کردستان ایران , อักษรโรมัน :  Ḥezb-e Demokrāt-e Kordestān-e Īrān ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ พรรคประชาธิปไตยชาวเคิ ร์ดแห่งอิหร่าน (KDPI) เป็น พรรค ติดอาวุธฝ่ายซ้ายชาวเคิร์ดในอิหร่าน^{[ 17 ] [ 18 ]}

PDKI ดำเนินการในฐานะกลุ่มติดอาวุธและมีฐานอยู่ในภูมิภาคเคอร์ดิสถานของอิรักโดยมีสำนักงานสาขาทางการเมืองในยุโรป^{[ 19 ]}เป็นพรรคการเมืองชาวเคิร์ดที่เก่าแก่ที่สุดที่สนับสนุนการกำหนดตนเองของชาวเคิร์ดในอิหร่าน[ ^{20 ] พรรค}นี้ถูกห้ามและประกาศให้เป็นองค์กรก่อการร้ายโดยอิหร่าน จึงไม่สามารถดำเนินการอย่างเปิดเผยในประเทศได้^{[ 21 ] [ 22 ]}ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา กลุ่มนี้ได้เปลี่ยนจุดสนใจจากการแสวงหารัฐชาติ เคิร์ดที่เป็นอิสระ ไปเป็นการสนับสนุนการปกครองตนเอง^{[ 23 ]}หรือการนำระบบสหพันธรัฐ มาใช้ ในอิหร่าน^{[ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 16 ]}และสนับสนุนสังคมนิยมประชาธิปไตย^{[ 27 ]}

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 PDKI ได้ทำสงครามกองโจร อย่างต่อเนื่อง กับอิหร่านในฐานะส่วนหนึ่งของขบวนการแบ่งแยกดินแดนชาวเคิร์ดในอิหร่านซึ่งรวมถึงการก่อจลาจลของชาวเคิร์ดในอิหร่านในปี 1967 การก่อกบฏของชาวเคิร์ดในปี1979–1989 การก่อกบฏ ในปี 1989–1996และการปะทะกันเมื่อเร็วๆ นี้ในปี 2016 ^{[ 19 ]}

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา พรรค PDKI มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนการประท้วงอย่างกว้างขวางต่อต้านระบอบการปกครองของอิหร่านพรรคนี้ร่วมกับกลุ่มฝ่ายค้านชาวเคิร์ดอื่นๆ เรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองและการจัดตั้งรัฐบาลประชาธิปไตยที่รับประกันเสรีภาพและสิทธิสำหรับพลเมืองทุกคน แม้ว่ารัฐบาลจะปราบปรามผู้ประท้วงอย่างรุนแรง แต่พรรค PDKI ก็ได้จัดกิจกรรมแสดงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน เช่น การนัดหยุดงานและการประท้วงสาธารณะภายในจังหวัดเคิร์ดิสถาน [ ^{28 ] [ 29 ] ใน}ระหว่างการประท้วง พรรคได้เข้าร่วมกับกลุ่มชาวเคิร์ดอื่นๆ เพื่อจัดตั้งกลุ่ม พันธมิตรกองกำลังทางการเมือง ของเคิร์ดิสถานอิหร่าน^{[ 30 ]}

เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 กาซี มูฮัมหมัดได้ก่อตั้งพรรคภายใต้ชื่อพรรคประชาธิปไตยเคอร์ดิสถาน (PDK) ใน เมืองมา ฮาบาดประเทศอิหร่าน^{[ 31 ]}องค์กรนี้เกิดขึ้นส่วนหนึ่งเพื่อตอบโต้นโยบายของรัฐที่เลือกปฏิบัติต่อชุมชนที่ไม่ใช่ชาวเปอร์เซียและไม่ใช่ชาวชีอะห์ในอิหร่าน^{[ 17 ]}พรรคนี้เข้ามาแทนที่สมาคมเพื่อการฟื้นคืนชีพของชาวเคิร์ด ( ภาษาเคิร์ด : Komalay Ziyanaway Kurd ) ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อไม่กี่ปีก่อนหน้านี้โดยสมาชิกผู้ก่อตั้งพรรค PDK ในอนาคตบางส่วน^{[ 32 ]}

เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2489 สาธารณรัฐเคอร์ดิสถานได้รับการประกาศจัดตั้งขึ้น โดยมูฮัมหมัดได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการ สาธารณรัฐนี้ดำรงอยู่ได้ไม่ถึงหนึ่งปี ก่อนที่การยึดครองอิหร่านของสหภาพโซเวียตจะสิ้นสุดลง และกองทัพจักรวรรดิอิหร่านภายใต้ การนำของ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีได้เข้ายึดครองรัฐเคอร์ดิสถานอันสั้นนี้เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ^{[ 33 ]}หลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐ สมาชิกพรรค PDK จำนวนมากถูกจับกุมและประหารชีวิตโดยรัฐบาลอิหร่าน รวมถึงมูฮัมหมัด ซึ่งเกือบจะทำให้พรรคนี้ล่มสลาย^{[ 34 ]}พรรค KDPI เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในขบวนการชาตินิยมชาวเคิร์ดอิหร่านมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2490 โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐเคอร์ดิสถาน^{[ 17 ]}

หลังจากการล่มสลายและการเสียชีวิตของผู้นำ กาซี มูฮัมหมัด พรรคต้องเผชิญกับกระบวนการฟื้นฟูที่ยาวนานและยากลำบาก

การล่มสลายทำให้พรรค PDK ต้องพึ่งพาพรรค Tudehจนกระทั่งพรรคกลับมาฟื้นตัวได้ในช่วงสั้นๆ ภายใต้การบริหารต่อต้านชาห์ของโมฮัมหมัด มอสัดเดห์ (พ.ศ. 2494–2596) แต่ก็อ่อนแอลงอีกครั้งเมื่อชาห์โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีเข้ายึดอำนาจประเทศในการรัฐประหารอิหร่านปี พ.ศ. 2496 ^{[ 35 ]}

การประชุมครั้งแรกของพรรคหลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐเคอร์ดิสถานจัดขึ้นในปี พ.ศ. 2498 และถือเป็นก้าวสำคัญในการฟื้นฟูเอกราชและการสนับสนุนจากประชาชน การประชุมครั้งนี้เน้นย้ำถึงความเป็นอิสระของพรรคจากองค์กรอื่น ๆ ซึ่งเป็นการยุติความสัมพันธ์กับพรรคทูเดห์อย่างมีประสิทธิภาพจาลิล กาดานีสมาชิกพรรคมานานเล่าว่า ในระหว่างการประชุม มีการเพิ่มคำว่า "อิหร่าน" เข้าไป ทำให้พรรคเปลี่ยนชื่อเป็น PDKI ^{[ 35 ]}

ในปี พ.ศ. 2491 พรรค PDKI เกือบจะรวมตัวกับพรรคประชาธิปไตยเคอร์ดิสถาน อิรัก (KDP) แต่ล้มเหลวหลังจากถูก ตำรวจลับ SAVAK ขัดขวาง กลุ่มที่เหลือของ PDKI ยังคงสนับสนุน KDP ต่อไปจนกระทั่งชาห์เริ่มให้ความช่วยเหลือ KDP ในการต่อสู้กับรัฐบาลอิรัก ซึ่งก่อนหน้านี้ได้โค่นล้มราชวงศ์ฮาเชมิตในทางกลับกัน เพื่อเป็นการตอบแทนความช่วยเหลือของชาห์ KDP จึงลดความร่วมมือกับ PDKI ลง^{[ 36 ]}

ต่อมา PDKI ได้ปรับโครงสร้างองค์กรใหม่ โดยลดบทบาทของอับดุลลาห์ อิชาคี ผู้นำที่สนับสนุน KDP ลง ปล่อยให้ สมาชิก คอมมิวนิสต์และชาตินิยม ใหม่ เข้าร่วม และจัดตั้งคณะกรรมการปฏิวัติเพื่อต่อสู้กับรัฐบาลอิหร่านต่อไป คณะกรรมการได้เริ่มการก่อจลาจลที่ไม่ประสบความสำเร็จในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2510ซึ่งสิ้นสุดลงหลังจากการต่อสู้ 18 เดือน และบังคับให้พรรคต้องลี้ภัยไปยังเคอร์ดิ สถาน ของอิรัก^{[ 31 ] [ 34 ] [ 36 ]}

หลังจากการปฏิรูปโดยผู้นำที่มีเสน่ห์อย่างอับดุลราห์มาน กัสเซมลูพรรค PDKI ได้เริ่มต้นการต่อสู้อีกครั้งและต่อสู้เคียงข้าง ขบวนการ อิสลามและมาร์กซิสต์ต่อต้านชาห์ ซึ่งนำไปสู่การปฏิวัติอิหร่านในปี 1979 ^{[ 37 ] [ 36 ]}

อย่างไรก็ตาม สาธารณรัฐอิสลามใหม่ของโคมัยนีปฏิเสธข้อเรียกร้องด้านสิทธิมนุษยชนของ PDKI และยังกดขี่ PDKI และพรรคเคิร์ดอื่นๆ ต่อไปอีก ถึงขั้นประกาศ " สงครามศักดิ์สิทธิ์ " ต่อชาวเคิร์ดในอิหร่าน ส่งผลให้ชาวเคิร์ดเสียชีวิตกว่า 10,000 คน^{[ 38 ]} PDKI ยังคงดำเนินกิจกรรมต่อไปส่วนใหญ่ในต่างแดน โดยหวังที่จะได้รับสิทธิแห่งชาติของชาวเคิร์ดภายใน " สาธารณรัฐประชาธิปไตยสหพันธ์อิหร่าน" ^{[ 34 ]}

ในปี พ.ศ. 2524 ระหว่างสงครามอิรัก-อิหร่านอิรักภายใต้การปกครองของพรรคบาธได้ให้การสนับสนุนพรรคในเมืองเคิร์ดตะวันออกอย่างนอว์เดเชห์และกัสร์-เอ ชีรินโดยจัดหาอาวุธให้^{[ 39 ]}ด้วยเหตุนี้ รัฐบาลอิรักภายใต้ซัดดัม ฮุสเซนจึงหวังที่จะใช้พรรคนี้เป็นเครื่องมือต่อต้านอิหร่าน พรรค PKDI หวังที่จะจัดตั้งรัฐเคิร์ดปกครองตนเองในอิหร่าน อย่างไรก็ตาม กองกำลังอิหร่านได้โจมตีพรรค KDPI อย่างต่อเนื่องจนทำให้พรรคนี้กลายเป็น "ปัจจัยทางทหารที่ไม่สำคัญในช่วงสงครามอิรัก-อิหร่านส่วนใหญ่" ^{[ 39 ]}

เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 อับดุลราห์มาน กัสเซมลู ผู้นำพรรค PDKI ในขณะนั้น ได้เดินทางมาถึงเวียนนาพร้อมคณะผู้แทนเพื่อเจรจากับนักการทูตอิหร่านเกี่ยวกับเงื่อนไขการปรองดองระหว่างรัฐบาลกลางในเตหะรานและชาวเคิร์ด การเจรจาครั้งนี้ไม่ใช่การเจรจากับอิหร่านเพียงครั้งเดียวที่วางแผนไว้ในเวียนนา หลังจากที่พวกเขาเข้าไปในห้องประชุมและเริ่มการเจรจา นักการทูตอิหร่านได้ชักปืนอัตโนมัติ ออกมา และสังหารสมาชิกคณะผู้แทนชาวเคิร์ดทั้งหมด รวมทั้งกัสเซมลูด้วย^{[ 40 ]}

การฆาตกรรม Sadeq Sharafkandiกลายเป็นเหตุการณ์ระหว่างประเทศระหว่างเยอรมนีและอิหร่าน เมื่อวันที่ 17 กันยายน 1992 ผู้นำ PDKI ได้แก่ Sadeq Sharafkandi, Fettah Abduli, Humayûn Erdelan และ Nûri Dêkurdi ผู้แปลของพวกเขา ถูกลอบสังหารที่ร้านอาหารกรีก Mykonosในกรุงเบอร์ลินประเทศเยอรมนี^{[ 41 ]}ในการพิจารณาคดีที่ Mykonos ศาลพบว่าKazem Darabiชาวอิหร่านซึ่งทำงานเป็นคนขายของชำในเบอร์ลิน และ Abbas Rhayel ชาวเลบานอนมีความผิดฐานฆาตกรรม และตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ชาวเลบานอนอีกสองคนคือ Youssef Amin และ Mohamed Atris ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการฆาตกรรม ในคำตัดสินเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2540 ศาลได้ออกหมายจับระหว่างประเทศสำหรับรัฐมนตรีข่าวกรองอิหร่านฮอยจัต อัล-อิสลาม อาลี ฟัลลาห์ยัน^{[ 42 ]}หลังจากประกาศว่าการลอบสังหารได้รับคำสั่งจากเขาโดยมีความรู้เกี่ยวกับอยาตอลเลาะห์อาลี คาเมเนอีและประธานาธิบดีอยาตอลเลาะห์ ราฟซันจานี^{[ 43 ]}

ในปี พ.ศ. 2539 PDKI ต้องประกาศหยุดยิงฝ่ายเดียว หลังจากถูกโจมตีอย่างหนักจากอิหร่าน^{[ 44 ]}

ในปี พ.ศ. 2540 การเรียกร้องของพรรคให้งดออกเสียงในการเลือกตั้งประธานาธิบดียังคงถูกเพิกเฉยโดยพลเมืองชาวเคิร์ดในอิหร่านเป็นส่วนใหญ่ และท่ามกลางผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้งจำนวนมากในจังหวัดเคิ ร์ดิสถาน ประชาชน จำนวนมากได้ลงคะแนนให้โมฮัมหมัด คาตามี^{[ 45 ]}

ระหว่างปี 1996-2004 อับดุลลาห์ ฮัสซานซาเดห์ ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรค PDKI ต่อมาในปี 2004 มุสตาฟา ฮิจรีเข้ารับตำแหน่ง ในช่วงที่ฮิจรีดำรงตำแหน่งเลขาธิการ สมาชิกหลายคนทั่วโลกและในอิรักเคอร์ดิสถานได้แสดงความไม่พอใจต่อการทำงานของเขา ในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 13 ในเดือนพฤศจิกายน 2006 สมาชิกพรรคได้ขอให้ฮิจรีลาออกจากตำแหน่ง แต่เขาปฏิเสธ ซึ่งนำไปสู่การเจรจาภายในพรรคเป็นเวลาหลายสัปดาห์เพื่อหลีกเลี่ยงการแตกแยกและหาทางประนีประนอมกับเขา ฮิจรีปฏิเสธข้อเสนอทั้งหมด และในวันที่ 1 ธันวาคม 2006 พรรคประชาธิปไตยเคอร์ดิสถาน (HDK)ได้ก่อตั้งขึ้นหลังจากแยกตัวออกจากพรรค PDKI ของฮิจรี

ช่องทีวี PDKI

หลังจากที่พรรคแตกแยกได้ไม่นาน พรรค PDKI ก็รีบจัดตั้งสถานีโทรทัศน์ของตนเองขึ้นมาชื่อว่าTISHK TVในขณะที่พรรค HDK ก็จัดตั้งสถานีโทรทัศน์ Kurd Channel ขึ้นมาในอีกไม่กี่เดือนต่อมา แต่ในช่วงการรวมชาติของทั้งสองฝ่ายในเดือนสิงหาคม 2022 พรรค PDKI ได้เปลี่ยนชื่อสถานีโทรทัศน์ของตนเป็น Kurd Channel ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรวม ชาติ

ในปี 2016 องค์กรดังกล่าวประกาศว่ากำลังฟื้นฟูการต่อสู้ด้วยอาวุธหลังจากการเสียชีวิตของฟารินาซ โคสราวานีและเหตุการณ์จลาจลในมาฮาบาด ที่ตามมา ^{[ 46 ]}พรรคเสรีภาพเคอร์ดิสถานและโคมาลาประกาศสนับสนุนการประกาศดังกล่าว ซึ่งนำไปสู่การปะทะกันในอิหร่านตะวันตกในปี 2016 ^{[ 44 ]} หลังจาก การปะทะกัน เลขาธิการฮิจรีเรียกอิหร่านว่าเป็น ' ISIS นิกายชีอะห์ ' ^{[ 47 ]}

ในปีเดียวกันนั้นสายลับอิหร่านได้วางระเบิดใกล้กับสำนักงานใหญ่ของพรรค ซึ่งก็ คือปราสาทประชาธิปไตย ส่งผลให้สมาชิก พรรค HDKและ KDPI เสียชีวิต 6 คน

เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2561 กองกำลังการบินและอวกาศของกองพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามได้ยิง ขีปนาวุธ Fateh-110 จำนวน 7 ลูกใส่สำนักงานใหญ่ของพรรค HDK ที่ปราสาทประชาธิปไตยในเมืองโคยาเขต ปกครองตนเองเคอ ร์ดิสถานประเทศอิรักขณะที่กำลังมีการประชุมของพรรค HDK อยู่ ขีปนาวุธพุ่งเป้าไปที่บริเวณที่กำลังมีการประชุมภายในปราสาทประชาธิปไตยโดยตรง ทำให้สมาชิกพรรค HDK และ KDPI เสียชีวิตรวม 18 คน และบาดเจ็บอีก 50 คน รวมถึงผู้นำพรรค HDK อย่าง Xalıd Ezizi และ Mustafa Mewlûdi สมาชิกพรรค HDK ที่เสียชีวิตทั้งหมด ได้แก่ Mohammed Hassanpour, Nasrin Hedad, Rahman Piroti, Sohila Qaderi, Braim Zewei, Karim Mahdavi, Hasim Azizi, Osman Osmani, Kak Karsaz, Karim Rasoulzadeh, Peshawar Sayed Umaz, Jamal Akbari และ Mansour Akbarpour

ในปี 2022 กองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติอิสลาม (IRGC) และกองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามได้ยิงขีปนาวุธและโดรน Shahed หลายลำ โจมตีโรงเรียนแห่งหนึ่งในเขต Azadi ในภูมิภาคเคอ ร์ดิสถาน ขีปนาวุธ เกือบจะตกใกล้โรงเรียน ทำให้ครูและผู้ปกครองเสียชีวิต 17 คน และเด็กอีก 1 คน หลังจากการโจมตีโรงเรียน อิหร่านได้โจมตีสำนักงานใหญ่ของ พรรค Komalaใน Zrgwez จังหวัดSulaymaniyah ^{[ 48 ]}การโจมตีที่คล้ายกันยังคงดำเนินต่อไปในวันถัดมา และจำนวนผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นเป็น 18 ราย และบาดเจ็บ 62 ราย ณ วันที่ 4 ตุลาคม 2022 ^{[ 49 ]}ในวันที่ 14 พฤศจิกายน การโจมตีทางอากาศของอิหร่านต่อ Koya และสำนักงานใหญ่ของพรรค PDKI ยังคงดำเนินต่อไป ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 2 คน และสมาชิก KDPI อีก 10 คนได้รับบาดเจ็บ^{[ 50 ]}จากการโจมตีดังกล่าว พลเรือนและสมาชิก KDPI ได้รับบาดเจ็บ 72 คน และพลเรือนและสมาชิก KDPI เสียชีวิต 37 คน การโจมตีด้วยขีปนาวุธ ของอิหร่านเพิ่มเติมเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2022 ได้ทำลายบ้านเรือนในเมืองKoy Sanjaq เพิ่มอีก ^{[ 51 ]}

ทั้งสองกลุ่ม PDKI และ HDK กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2565 และดำเนินกิจกรรมทางการเมืองและทางทหารภายใต้ชื่อ PDKI ต่อไป^{[ 52 ]}

ผู้นำของพรรคคือคณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการประกอบด้วยสมาชิก 12 คน และมีมุสตาฟา ฮิจรีเป็นประธาน^{[ 53 ]}

พรรค PDKI แสดงการสนับสนุนการประท้วงทั่วประเทศที่ปะทุขึ้นในอิหร่านเมื่อปลายปี 2025 การประท้วงซึ่งในตอนแรกมุ่งเน้นไปที่ความไม่พอใจทางเศรษฐกิจ ต่อมาได้ขยายไปสู่การต่อต้านผู้นำของสาธารณรัฐอิสลามในวงกว้างขึ้น^{[ 54 ]}พรรค PDKI แถลงว่าสนับสนุนการเคลื่อนไหวประท้วงและประณามการตอบสนองของรัฐบาล ตามคำแถลงที่เผยแพร่บนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพรรค พรรค PDKI ยังเรียกร้องให้มีการคุ้มครองระหว่างประเทศสำหรับผู้ประท้วง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคเคิร์ดของอิหร่าน โดยอ้างถึงรายงานเกี่ยวกับการใช้กำลังถึงแก่ชีวิตโดยกองกำลังรักษาความปลอดภัย^{[ 55 ]}พรรค PDKI เข้าร่วมการประชุมร่วมกับพรรคการเมืองเคิร์ดอิหร่านอื่น ๆ เพื่อหารือเกี่ยวกับการประท้วงที่กำลังดำเนินอยู่และสถานการณ์ทางการเมืองในวงกว้างในอิหร่านและภูมิภาคเคิร์ดิสถาน ในระหว่างการประชุม กลุ่มฝ่ายค้านเคิร์ดได้ย้ำการสนับสนุนการเคลื่อนไหวประท้วงและเน้นย้ำถึงความสำคัญของการประสานงานและความร่วมมือทางการเมืองในการตอบสนองต่อวิกฤต^{[ 56 ] [ 57 ]}เมื่อวันที่ 11 มกราคม อามีร์ บาบาคานี ตัวแทนของพรรค PDKI เรียกร้องให้มีการโค่นล้มระบอบการปกครองของอิหร่านเพื่อสร้างประเทศที่เป็นอิสระและเป็นประชาธิปไตย และพรรคยินดีกับการประณามจากนานาชาติเกี่ยวกับการปราบปรามการประท้วง^{[ 58 ]}

เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2026 หลังจากการประท้วง PDKI ได้เข้าร่วมกับพรรคชาวเคิร์ดอิหร่านอื่นๆ ในการจัดตั้งกลุ่มพันธมิตรกองกำลังทางการเมืองแห่งเคิร์ดอิหร่านเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2026 ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ แห่งสหรัฐอเมริกา ได้พูดคุยกับ มุสตาฟา ฮิจรีเลขาธิการ KDPI เพื่อพยายามกระตุ้นให้กองกำลังฝ่ายค้านชาวเคิร์ดอิหร่านในอิหร่านตะวันตกได้รับการสนับสนุนจาก สหรัฐฯ และ เปชเมอร์กา ท่ามกลาง สงครามอิหร่านปี 2026 ^{[ 59 ]}

กองกำลังทหารของ PDKI เรียกว่า เปชเมอร์กา เช่นเปชเมอร์กาแห่งภูมิภาคเคอร์ดิสถานหรือ PDKI เปชเมอร์กา ไฮแรน โจ จากมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็มจัดประเภทนักรบ KDPI ว่าเป็น "กบฏที่ยอมจำนน" กล่าวคือ กบฏที่ฆ่าคนน้อยกว่า 100 คน และงดเว้นจากการฆ่าเป็นเวลามากกว่าครึ่งหนึ่งของปีที่ปฏิบัติการ^{[ 60 ]}

ตามที่โจกล่าว เพื่อให้ได้รับความชอบธรรมทั้งในประเทศและต่างประเทศ KDPI ประณามความรุนแรงต่อพลเรือน โดยอ้างว่ายึดมั่นในปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและอนุสัญญาเจนีวา มาตรา 3และในปี 2550 เป็นหนึ่งในผู้ลงนามในข้อเรียกร้องเจนีวาที่ห้ามใช้ทุ่นระเบิดต่อต้านบุคคล^{[ 60 ]}

PDKI ได้จัดการประชุมใหญ่สิบแปดครั้ง ซึ่งเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2488, พ.ศ. 2507, พ.ศ. 2523, พ.ศ. 2523, พ.ศ. 2528, พ.ศ. 2528, พ.ศ. 2531 (การรวมชาติ)และ พ.ศ. 2568 ^{[ 61 ]}

ในระหว่างการประชุมสมัชชาใหญ่สังคมนิยมสากล ครั้งที่ 20 ซึ่งจัดขึ้น ณสำนักงานใหญ่สหประชาชาติในนครนิวยอร์ก (9-11 กันยายน 1996) พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย (PDKI) ได้รับสถานะสมาชิกผู้สังเกตการณ์ ต่อ มา ในปี 2005 สถานะของ PDKI ได้รับการยกระดับเป็นสมาชิก ที่ปรึกษา

PDKI เคยมีสำนักงานใหญ่หลายแห่ง ทั้งในเคอร์ดิสถานของอิหร่านและเคอร์ดิสถานของอิรัก นี่คือรายชื่อสำนักงานใหญ่ทั้งหมดที่ PDKI เคยมีมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา:

• มหาบาด (พ.ศ. 2488 - พ.ศ. 2511)
• เทือกเขาคันดิล (ปี 1968 - กลางปี ​​1993)
• ปราสาทเดโมแครต (1993 - 2023)
• คอย ซินจาค (1993–ปัจจุบัน)

• กาซี มูฮัมหมัด (ค.ศ. 1945–1947)
• อาห์เหม็ด เตฟิก (1947–1964)
• ว่าง (1964-1971)
• อับดุล เราะห์มาน กัสเซมลู (1971–1989)
• ซาเดห์ ชาราฟคานดี (1989–1992)
• มุสตาฟา ฮิจรี (1992–1994)
• อับดุลลาห์ ฮัสซันซาเดห์ (1994–2004) ^{[ 62 ]}
• มุสตาฟา ฮิจรี (2004–)

• The PDKI English language homepage