ศาสตราจารย์ กมัล ซาลิบี
ซาลิบี ในเดือนเมษายน 2552
เกิด	คามาล สุไลมาน ซาลิบี ( 2 พฤษภาคม 1929 )2 พฤษภาคม 2462 เบรุตประเทศเลบานอน
เสียชีวิต	1 กันยายน 2554 (1 กันยายน 2011)(อายุ 82 ปี) เบรุต ประเทศเลบานอน
อาชีพ	นักประวัติศาสตร์ นักวิชาการ นักวิจัย

คามาล สุไลมาน ซาลิบี ( อาหรับ : كمال سليمان الصليبي ) (2 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 – 1 กันยายน พ.ศ. 2554) ^{[ 1 ] [ 2 ]}เป็น นักประวัติศาสตร์ ชาวเลบานอนเป็นศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุต (AUB) และเป็นผู้อำนวยการผู้ก่อตั้ง (ภายหลังเป็นประธานกิตติมศักดิ์) ของRoyal Institute for Inter-Faith Studiesในอัมมาน ประเทศ จอร์แดน^{[ 3 ]}

ซาลิบี เกิดใน ครอบครัว โปรเตสแตนต์ในเบรุต [ ^{4 ]}ครอบครัวของเขามาจากหมู่บ้านบัมดูนในเลบานอนภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสหลังจากศึกษาที่โรงเรียนสอนศาสนาของฝรั่งเศสในบัมดูนและ^บรูมมานา [ ^{5 ] เขา}สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในเบรุต (ปัจจุบันคือวิทยาลัยนานาชาติ ) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาประวัติศาสตร์และรัฐศาสตร์จากAUBก่อนที่จะย้ายไปที่School of Oriental and African Studies , SOAS ( มหาวิทยาลัยลอนดอน ) ซึ่งเขาได้รับปริญญาเอกด้านประวัติศาสตร์ในปี 1953 ภายใต้การดูแลของนักประวัติศาสตร์เบอร์นาร์ด ลูอิส [ ^{6 ] วิทยานิพนธ์}ของเขาได้รับการตีพิมพ์ในเวลาต่อมาภายใต้ชื่อMaronite Historians of Mediaeval Lebanon ^{[ 7 ]}

หลังจบการศึกษาจาก SOAS ซาลิบีได้เข้าร่วมงานกับ AUB ในตำแหน่งบรรณารักษ์ของโครงการศึกษาอาหรับ จากนั้นเขาก็ได้เป็นศาสตราจารย์ในภาควิชาประวัติศาสตร์และโบราณคดี ซึ่งเขาได้ร่วมงานกับนักประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับอยู่แล้ว เช่น นิโคลัส ซิอาเดห์ และเซอิน เซอิน ในปี 1965 เขาได้ตีพิมพ์หนังสือประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของเลบานอนซึ่งต่อมาได้รับการแปลเป็นภาษาอาหรับ รัสเซีย และฝรั่งเศส

ในปี 1982 ซาลิบีเขียนหนังสือThe Bible Came from Arabia เสร็จสมบูรณ์ ในช่วงที่อิสราเอลบุกเลบานอน^{[ 8 ]}หนังสือเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาเยอรมันในเวลาเดียวกันกับที่ฉบับภาษาอังกฤษต้นฉบับได้รับการตีพิมพ์ในลอนดอน ซาลิบีเขียนผลงานต่อมาเกี่ยวกับประเด็นในพระคัมภีร์โดยใช้วิธีการทางนิรุกติศาสตร์และภูมิศาสตร์แบบเดียวกัน หนังสือบางเล่มของเขาในปัจจุบันถือเป็นหนังสือคลาสสิก โดยเฉพาะอย่างยิ่งA House of Many Mansions: The History of Lebanon Reconsidered (1988) และThe Modern History of Jordan (1993) ในปี 1994 ซาลิบีได้ช่วยก่อตั้งสถาบัน Royal Institute for Inter-Faith Studies ^{[ 3 ]}ในอัมมานประเทศจอร์แดน และดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการตั้งแต่ปี 1997 จนถึงปี 2004 หลังจากเกษียณอายุจาก AUB เขามีส่วนเกี่ยวข้องในฐานะที่ปรึกษากับมูลนิธิ Druze Heritage Foundation [ ^{9 ] เขา}เกษียณอายุจากภาควิชาประวัติศาสตร์และโบราณคดีที่มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุตในปี 1998 และได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์กิตติคุณ^{[ 10 ]}เขาย้ายไปอยู่ที่อัมมานในช่วงต้นทศวรรษ 1990 และดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันเพื่อการศึกษาระหว่างศาสนาที่นั่นตั้งแต่ปี 1994 ถึง 2003 เขาเชื่อว่าชุมชนคริสเตียนของเลบานอนมีบทบาทสำคัญในการสร้างเลบานอนที่แตกต่างจากบรรยากาศอิสลาม แต่เขาไม่ได้คลั่งไคล้ธรรมชาติของคริสเตียนในเลบานอนเหมือนเพื่อนร่วมงานชาวมารอนิตหลายคนของเขา^{[ 11 ]}เขารื้อถอนตำนานพื้นฐานที่ชุมชนต่างๆ ในเลบานอนยึดติดอยู่ และแทนที่ด้วยภาพลักษณ์ที่ซับซ้อนของประเทศในฐานะภาพโมเสกที่ซับซ้อนของชุมชนที่แตกต่างกันแต่เชื่อมโยงกัน ซึ่งไม่มีกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งครอบงำ^{[ 12 ]}เขาต่อต้านการเมืองแบบแบ่งแยกนิกายอย่างรุนแรง โดยเชื่อว่ามันเป็นหายนะของประเทศของเขา และเป็นหนึ่งในชาวเลบานอนคนแรกๆ ที่ลบชื่อนิกายทางศาสนา ( math-hab ) ออกจากบันทึกสำมะโนประชากรของเลบานอน เขาติดสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนใหม่ของเขา ซึ่งมีตัวอักษร 'I' แทนmath-hab ไว้ ด้านนอกอพาร์ตเมนต์ของเขาในRas Beirut ^{[ 13 ]}

เขาเป็นโสดตลอดชีวิตและอุทิศชีวิตให้กับหนังสือ^{[ 14 ]}

คามาล ซาลิบี เขียนหนังสือสามเล่มเพื่อสนับสนุนทฤษฎี "อิสราเอลในอาระเบีย" ที่เป็นที่ถกเถียงกัน ในมุมมองนี้ ชื่อสถานที่ในพระคัมภีร์ฮิบรูนั้นหมายถึงสถานที่ใน อาระ เบีย ตะวันตกเฉียงใต้ เนื่องจากชาวฮิบรูในอาระเบียอพยพและตั้งถิ่นฐานใหม่ในปาเลสไตน์ เป็นจำนวนมาก ซึ่งพวกเขาได้ก่อตั้ง อาณาจักร ฮัสโมเนียนภายใต้ การนำของ ไซมอน มัคคาบีในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช ตามทฤษฎีนี้ ชื่อสถานที่ในพระคัมภีร์จึงค่อยๆ ถูกตีความใหม่เพื่ออ้างถึงสถานที่ในภูมิภาคใหม่นี้ ในอิสราเอลใหม่นี้ ชาวยิวเปลี่ยนจากภาษาฮิบรูเป็นภาษาอาราเมอิกการเปลี่ยนภาษาครั้งนี้เองที่ก่อให้เกิดความสับสนซึ่งนำไปสู่การบิดเบือนเรื่องราวของผู้อพยพ^{[ 15 ]}เขายังโต้แย้งอีกว่า 'เลบานอน' ในสมัยโบราณนั้นเป็นสถานที่ในคาบสมุทรอาระเบียตอนใต้^{[ 15 ]}

ทฤษฎีของเขาถูกทั้งโจมตีและสนับสนุนเนื่องจากคาดว่าจะมีนัยสำคัญต่อกิจการทางการเมืองสมัยใหม่ แม้ว่าซาลิบีเองจะไม่ได้เชื่อมโยงเช่นนั้นก็ตามทิวดอร์ พาร์ฟิตต์เขียนว่า "มันอันตรายเพราะความคิดของซาลิบีมีนัยสำคัญหลายอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของความชอบธรรมของรัฐอิสราเอล" ^{[ 16 ]}

ประเด็นสำคัญ (ตามตัวอักษร) ของทฤษฎีนี้คือ ลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่เรียกว่า הירדן หรือ "จอร์แดน" ซึ่งโดยทั่วไปมักหมายถึงแม่น้ำจอร์แดนแม้ว่าจะไม่เคยมีการอธิบายว่าเป็น "แม่น้ำ" ในข้อความภาษาฮีบรู แต่แท้จริงแล้วหมายถึงหน้าผาหินสูงชันทางตะวันตกของคาบสมุทรอาหรับ หรือที่รู้จักกันในชื่อเทือกเขาสาราวาตพื้นที่ของอิสราเอลโบราณจึงถูกระบุว่าเป็นดินแดนที่อยู่ทางสองฝั่งของส่วนใต้ของหน้าผา ซึ่งก็คือ เฮญาซและอัสซีร์ตอนใต้จากเมืองตาอิฟลงไปจนถึงชายแดนติดกับ เยเมน

ซาลิบีแย้งว่า หลักฐาน จารึก ยุคแรก ที่ใช้ยืนยันเรื่องราวในพระคัมภีร์นั้นถูกตีความผิดเมชาผู้ ปกครอง ชาวโมอับที่เฉลิมฉลองชัยชนะเหนืออาณาจักรอิสราเอลในจารึกหินเมชาสเตลที่พบในปี 1868 นั้น ตามที่ซาลิบีกล่าวคือเป็นชาวอาหรับ และโมอับเป็นหมู่บ้าน 'ทางใต้ ( เยเมน ) ของราบิน' ใกล้เมืองเมกกะ คำที่แปลว่า 'หลายวัน' จริงๆ แล้วหมายถึง 'ทางใต้ของราบิน' ^{[ 15 ]}เขาเห็นด้วยกับนักวิชาการเช่นโทมัส แอล. ทอมป์สันว่ามีความไม่สอดคล้องกันอย่างมากระหว่างเรื่องราวในพระคัมภีร์กับการค้นพบทางโบราณคดีในปาเลสไตน์ คำอธิบายของทอมป์สันคือการไม่ถือว่าพระคัมภีร์เป็นประวัติศาสตร์ตามตัวอักษร แต่คำอธิบายของซาลิบีคือการระบุตำแหน่งศูนย์กลางของวัฒนธรรมยิวไว้ทางใต้มากกว่า^{[ 17 ]}

สถานที่ตั้งของดินแดนแห่งพันธสัญญาได้รับการกล่าวถึงในบทที่ 15 ของ "พระคัมภีร์มาจากอาระเบีย" ซาลิบีแย้งว่าคำอธิบายในพระคัมภีร์กล่าวถึงผืนดินอันกว้างใหญ่ไพศาล ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าปาเลสไตน์มาก และมีภูมิประเทศที่หลากหลาย ตั้งแต่ยอดเขาสูงที่มีน้ำอุดมสมบูรณ์ ผ่านหุบเขาและเชิงเขาที่อุดมสมบูรณ์ ไปจนถึงทะเลทรายในที่ราบต่ำ ในส่วนทางใต้ของอาระเบียมีภูเขาไฟที่เพิ่งปะทุขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นที่ตั้งของซากปรักหักพังของเมืองโซดอมและโกโมราห์ที่ ถูกฝังอยู่ ^{[ 18 ]}

ทฤษฎีนี้ถือเป็นทฤษฎีนอกกระแส ตามที่ อิตามาร์ ราบินโนวิทซ์กล่าวทฤษฎีนี้ทำให้เพื่อนร่วมงานของเขาหลายคนอับอาย ราบินโนวิทซ์ไม่เห็น ด้วยกับ การต่อต้านยิวว่าเป็นแรงผลักดันให้เกิดหนังสือเล่มนี้ เพราะซาลิบี "ไม่ได้เป็นศัตรูตัวฉกาจของอิสราเอลหรือลัทธิไซออนิสต์" อย่างไรก็ตาม เขาคาดเดาว่ามันอาจเป็น "การฝึกฝนทางปัญญา" สำหรับซาลิบี ซึ่งเขาถือว่าเป็น "นักประวัติศาสตร์ชั้นนำ" ^{[ 11 ]}นักวิจารณ์ทางวิชาการหลายคนวิจารณ์Capeที่ยอมรับ"The Bible Came from Arabia"เพื่อตีพิมพ์^{[ 19 ] [ 20 ] [ 16 ]}

• นักประวัติศาสตร์ชาวมาโรไนต์แห่งเลบานอนยุคกลาง , เบรุต, AUB Oriental Series 34, 1959
• ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของเลบานอน , ลอนดอน, สำนักพิมพ์ไวเดนเฟลด์ แอนด์ นิโคลสัน , 1965
• ทางแยกสู่สงครามกลางเมือง เลบานอน 1958-1976เบรุตสำนักพิมพ์คาราวานบุ๊คส์ 1976
• ซีเรียภายใต้การปกครองของอิสลาม: จักรวรรดิบนการพิจารณาคดี 634-1097เบรุต สำนักพิมพ์คาราวานบุ๊คส์ พ.ศ. 2520
• ประวัติศาสตร์แห่งอาระเบีย , เบรุต, สำนักพิมพ์คาราวานบุ๊คส์, 1980
• คัมภีร์ไบเบิลมาจากอาระเบีย , ลอนดอน, สำนักพิมพ์โจนาธาน เคป , 1985
• ความลับของชาวไบเบิล , ลอนดอน, สำนักพิมพ์ Saqi Books, 1988
• พระเยซูคือใคร?: แผนการสมคบคิดในเยรูซาเล็ม , ลอนดอน, IB Tauris , 1988
• หนังสือ "A House of Many Mansions: The History of Lebanon Reconsidered" ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ IB Tauris กรุงลอนดอนในปี 1988
• ความเป็นมาทางประวัติศาสตร์ของอิสราเอลในพระคัมภีร์ , ลอนดอน, สำนักพิมพ์ NABU, 1998
• ความเป็นมาทางประวัติศาสตร์ของอิสราเอลในพระคัมภีร์ (ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง) เบรุต สำนักพิมพ์ดาร์ เนลสัน ปี 2009
• ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของจอร์แดน , ลอนดอน, IB Tauris , 1993
• นกบนต้นโอ๊ก (ภาษาอาหรับ لى سنديانة), อัมมาน, สำนักพิมพ์ Ashshoroq, 2002

• บิเอลลา, โจน (2004) พจนานุกรมภาษาอาระเบียใต้โบราณ – ภาษาถิ่นซาบาเอียนไอเซนบราวน์ส วินโนลาเลค อินเดียนา สหรัฐอเมริกา
• Hubbard, David (1956) แหล่งวรรณกรรมของวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกของ Kebra Nagast, มหาวิทยาลัย St.Andrews, สกอตแลนด์
• เลสเลา, วูล์ฟ (1991) พจนานุกรมเปรียบเทียบภาษาเกเอซออตโต ฮาร์ราสโซวิตซ์ วิสบาเดน ประเทศเยอรมนี
• ราบิน, ไฮม์ (1951) อาหรับตะวันตกโบราณลอนดอน: สำนักพิมพ์ต่างประเทศของเทย์เลอร์
• ซาวัว, เดนิส (2009), นาฬิกาแดด: การออกแบบ การก่อสร้าง และการใช้งานสปริงเกอร์ แพรกซิส ISBN 978-0-387-09801-2(ดูหน้า 163–164)
• ชไนเดอร์, โรเจอร์ (1973) Deux จารึก subarabiques du Tigreไลเดน, เนเธอร์แลนด์: Bibliotheca Orientalis , 30, 1973, 385-387
• Ullendorff, Edward (1956) องค์ประกอบยิวฮีบรูในศาสนาคริสต์แบบอบิสซิเนีย (โมโนฟิไซต์)ในวารสาร Semitic Studies , 1, no.3, 216-256
• อุลเลนดอร์ฟ, เอ็ดเวิร์ด (1960) ชาวเอธิโอเปียลอนดอน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด
• อุลเลนดอร์ฟ, เอ็ดเวิร์ด (1968) เอธิโอเปียและพระคัมภีร์ลอนดอน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด

• เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
• บทวิจารณ์หนังสือ "The Bible Came from Arabia" โดย Phillip C. Hammond ในวารสารThe International Journal of Middle East Studiesฉบับเดือนสิงหาคม 1990
• "คามา ล ซาลิ บีและทฤษฎี "อิสราเอลจากเยเมน" baheyeldin.com