Κάσος คาโซส
เทศบาล
ท่าเรือเก่าของฟริ
Κάσος
พิกัด: 35°23′51″เหนือ26°55′30″ตะวันออก / 35.39750°N 26.92500°E / 35.39750; 26.92500
ประเทศ	กรีซ
เขตการปกครอง	ทะเลอีเจียนใต้
หน่วยงานระดับภูมิภาค	คาร์ปาโทส-คาโซส
ที่นั่ง	ศุกร์
พื้นที่
• เทศบาล	69.464 ตารางกิโลเมตร( 26.820 ตารางไมล์)
ระดับความสูงสูงสุด	550 เมตร (1,800 ฟุต)
ระดับความสูงต่ำสุด	0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร  (2021) [ 1 ]
• เทศบาล	1,223
• ความหนาแน่น	17.61/กม. ² (45.60/ตร.ไมล์)
ประชาชาติ	คาซิออต
เขตเวลา	UTC+2 ( EET )
• ฤดูร้อน ( เวลาออมแสง )	3 โมงเช้า ( เวลาภาคตะวันออกของสหรัฐอเมริกา )
รหัสไปรษณีย์	85800
รหัสพื้นที่	22450
การลงทะเบียนยานพาหนะ	ΚΧ, ΡΟ, ΡΚ
เว็บไซต์	www.kasos.gr

คาซอส ( / ˈ k ɑː s oʊ s / ; กรีก : Κάσος อ่านว่า [ ˈka̠so̞s] ) หรืออีกชื่อหนึ่งว่ากาซอสเป็นเทศบาลเกาะของกรีก ในแคว้นโดเดคะนีส เป็นเกาะทางใต้สุดในทะเลอีเจียนและเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยภูมิภาคKarpathos- Kasos เมืองหลวงของเกาะคือวันศุกร์ ในปี 2021 มีประชากร 1,223 คน^{[ 2 ]}

มีการอ้างอิงถึงเกาะนี้หลายประการในผลงานของนักเขียนโบราณ รวมทั้ง Amphe ( Ἄμφη ), ^{[ 3 ]} Astrabe ( Άστράβη ), ^{[ 3 ]}และ Achni ( Άχνη ) เกี่ยวกับ Kasos ( Κάσος ), Samuel Bochart (1674) และVictor Bérard (1902) แนะนำว่าคำนี้อาจมาจากคำCanaanite kas ' foam 'และคำนี้เป็นคำคู่กับภาษากรีก Achni ( Άχνη ) ^{[ 4 ] [ 5 ]}เกาะนี้ยังเป็นที่รู้จักในภาษาอิตาลีในชื่อCaso ^{[ 6 ]}และในภาษาตุรกีในชื่อKaşutหรือçoban ( چوبان ) ^{[ 7 ]}

เกาะกาซอสตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคาร์ปาโทสและทางตะวันออกของเกาะครีตเกาะนี้ตั้งอยู่ในเขตกึ่งเขตร้อน โดยอยู่ที่ละติจูด 35ºN ติดกับเกาะคือช่องแคบกาซอส ซึ่งเป็นทางที่น้ำทะเลแอตแลนติกที่เปลี่ยนแปลงบางส่วนไหลเข้าสู่ทะเลครีต^{[ ​​8 ]}เกาะมีรูปร่างเป็นวงรีคล้ายกับเกาะโรดส์ เกาะหลักมีพื้นที่ 49 ตารางกิโลเมตร (19 ตารางไมล์) ยาว 17 กิโลเมตร (11 ไมล์) และกว้าง 6 กิโลเมตร (4 ไมล์) ที่จุดที่กว้างที่สุด^{[ 9 ]}เกาะนี้มีภูเขาสูงมาก โดยยอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาพริโอนาส ซึ่งสูง 550 เมตร (1,800 ฟุต) ^{[ 9 ]}มีน้ำจืดบนเกาะ^{[ 9 ]}ลอว์เรนซ์ เดอร์เรลล์ค่อนข้างดูหมิ่นเกาะนี้ โดยกล่าวถึงเพียง 22 คำในการเปรียบเทียบสั้นๆ กับเกาะคาร์พาโทส โดยเรียกมันว่า "เกาะที่มีขนาดเล็กกว่าและมีหินมากกว่า" ^{[ 10 ]}

พระภิกษุและนักภูมิศาสตร์ชาวฟลอเรนซ์ คริสโตโฟโร บูออนเดลมอนติ สำรวจเกาะคาร์ปาโทสราวปี ค.ศ. 1415 และกล่าวถึงการเห็นเกาะคาซอสในระยะไกล^{[ 11 ]}แผนที่เกาะคาร์ปาโทสของเขาดูเหมือนจะรวมภาพร่างของเกาะคาซอสทางทิศตะวันตกไว้ด้วย^{[ 12 ]}ในปี ค.ศ. 1687 พ่อค้าชาวอังกฤษเบอร์นาร์ด แรนดอล์ฟเรียกเกาะนี้ว่า คาสซิโอ หรือ คาซอส และเขียนเกี่ยวกับเกาะนี้ไว้ดังนี้: ^{[ 13 ]}

ถึงแม้จะเป็นเกาะเล็กๆ แต่ก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีวิต กลางเกาะเกือบจะเป็นที่ราบ ปลูกต้นมะกอกและไร่องุ่นอย่างดี พร้อมด้วยผลไม้นานาชนิด ทางทิศตะวันตกมีเกาะเล็กๆ อีกห้าเกาะ ซึ่งเป็นเส้นทางเดินเรือที่ดีเยี่ยม ชาวเกาะเหล่านี้ได้รับความโปรดปรานอย่างมากจากท่าเรือ โดยผ่านทางคนโปรดของจักรพรรดิสุลต่านสุลต่านผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งได้รับคำสั่งว่าไม่มีเจ้าผู้เก็บภาษีใดมารบกวนพวกเขา พวกเขาแสดงหลักฐานการจ่ายภาษีปีละ 1,000 ดอลลาร์ที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยากจน (หรืออย่างน้อยก็แสร้งทำเป็นเช่นนั้น) ที่นี่มีอารามของชาวแคนดิโอเตส ซึ่งอพยพมาจากเมืองเซตเทียเมื่อเมืองนั้นถูกทำลาย พวกเขาอาศัยอยู่ที่นี่อย่างสุขสบายและมีความสุขกับทรัพย์สินของพวกเขาบนเกาะแคนเดีย โดยจ่ายภาษีให้แก่ชาวเติร์กเพียงส่วนสิบเท่านั้น

นักท่องเที่ยวคน แรก ๆ ที่บรรยายถึง พื้นที่ภายในเกาะและผู้คนบนเกาะอย่างน่าสนใจคือ โคลด-เอเตียน ซาวารี นักตะวันออกศึกษา ผู้บุกเบิกด้านอียิปต์วิทยา และผู้แปลคัมภีร์อัลกุรอานขณะเดินทางไปเกาะครีตในช่วงปลายปี 1779 สภาพอากาศเลวร้ายทำให้เขาต้องพักอยู่บนเกาะหลายวัน บันทึกของเขาน่าประทับใจยิ่งขึ้น เพราะบรรยายถึงสภาพแวดล้อมที่กลมกลืนกันเพียงสี่สิบปีก่อนการทำลายล้างของจักรวรรดิออตโตมันในปี 1824 ^{[ 14 ]}ชาร์ลส์ ซิกิสเบิร์ต ซอนนินีนักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสซึ่งมาเยือนเกาะหลังจากซาวารีไม่กี่ปี ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับ "ไวน์ที่ดีมาก" และ "น้ำผึ้งที่พวกเขารวบรวมนั้นยังคงมีอยู่มากมายและมีคุณภาพดีเยี่ยมเช่นเดียวกับในสมัยโบราณ" ^{[ 15 ]}

ในปี พ.ศ. 2431 นักธรณีวิทยาชาวออสเตรีย-โปแลนด์ Gejza Edler Bukowski von Stolzenburg (พ.ศ. 2491–2480) ได้เดินทางไปยังเกาะเพื่อทำการสำรวจทางธรณีวิทยา เขาเขียนไว้ว่า (แปลจากภาษาเยอรมัน): "เพียงไม่กี่วันก็เพียงพอที่จะได้ภาพรวมของโครงสร้างทางธรณีวิทยาของเกาะเล็กๆ แห่งนี้..." ผลการวิจัยของเขาได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2433 ที่เวียนนา พร้อมกับแผนที่^{[ 16 ]}

เทศบาลเมืองคาโซส (Δήμος Κάσου) ประกอบด้วยเกาะนอกชายฝั่งที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่หลายแห่ง โดยเกาะที่ใหญ่ที่สุดคืออาร์มาเทียและมาโครนิซี^{[ 17 ]}พื้นที่ทั้งหมดของเทศบาลคือ 69.464 ตารางกิโลเมตร (26.820 ตารางไมล์) ^{[ 18 ]}

เกาะนี้มีหมู่บ้าน 5 แห่ง ได้แก่Fri (ออกเสียงเหมือน "free" ประชากร 357 คน^{[ 17 ]} ), Agia Marina (444 คน^{[ 17 ]} ), Panagia (34 คน^{[ 17 ]} ), Poli (80 คน^{[ 17 ]} ) และ Arvanitochori (169 คน^{[ 17 ]} ) Fri เป็นเมืองหลวงและเป็นที่ตั้งของท่าเรือของเกาะ และ Agia Marina เป็นหมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดสนามบินตั้งอยู่ใกล้กับ Fri และมีขนาดใหญ่พอสำหรับเครื่องบินATR 42ลงจอดได้

ในช่วงต้นทศวรรษ 1950 โรเบิร์ต ลิดเดลล์นักเขียนท่องเที่ยวชาวอังกฤษได้มาเยือนเกาะนี้เพื่อร่วมพิธีรำลึกถึงเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในปี ค.ศ. 1824 ซึ่งจัดขึ้นทุกเดือนมิถุนายน เขาเขียนว่า “สิ่งที่ดีที่สุดเกี่ยวกับฟรีย์คือชื่อแปลกๆ เล็กๆ ของมัน (ย่อมาจากOphrys ) และโครงร่างอันงดงามของคาร์ปาโทสที่มองเห็นได้ทางทิศตะวันออก” ^{[ 19 ]}

คาซอสมีสภาพภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้งร้อน ( การจำแนกสภาพภูมิอากาศแบบ Köppen : BSh ) ตามข้อมูลของหอดูดาวแห่งชาติเอเธนส์และ สถานี บริการอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติของกรีกคาซอสมีฤดูหนาวที่อบอุ่นที่สุดในกรีซโดยมีอุณหภูมิต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ที่ 2.7 °C (สำหรับช่วงปี 1989–2026) ^{[ 20 ] [ 21 ]}นอกจากนี้ยังเป็นพื้นที่ที่แห้งแล้งที่สุดเป็นอันดับสองของกรีซรองจากชอยนูสซา [ ^{21 ] คา} ซอสอยู่ในเขตความทนทาน 11a ^{[ 22 ] [ 23 ]}

จากที่มาของชื่อที่ปรากฏ ดูเหมือนว่าเกาะนี้เป็นที่รู้จักของ พ่อค้า ชาวฟีนิเชียซึ่งอาจจะมาหลบภัยที่นี่ แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานใดๆ ปรากฏออกมาก็ตาม^{[ 27 ] [ 28 ]}การตั้งถิ่นฐานที่รู้จักกันครั้งแรกมีต้นกำเนิดมาจากชาวมิโนอันและไมซีเนียน^{[ 29 ]}ตามที่โฮเมอร์ กล่าวไว้ ( อีเลียด 2.676) คาซอสได้ส่งเรือเข้าร่วมในสงครามทรอย [ ^{30 ] ใน}ช่วงยุคโบราณคลาสสิก เกาะนี้มีประวัติศาสตร์คล้ายคลึงกับเกาะคาร์ปาโทสที่ อยู่ใกล้เคียง ^{[ 6 ]}และเป็นสมาชิกของสันนิบาตเดเลียน^{[ 31 ]}

หลังจากตกอยู่ในมือของอัศวินแห่งเซนต์จอห์น ได้ไม่นาน คาซอสก็ถูกปกครองโดยตระกูลคอร์นาโร แห่งเวนิส ตั้งแต่ปี 1306 ก่อนที่จะตกอยู่ภายใต้ การปกครอง ของบาร์บารอสซาและพวกออตโตมันในปี 1537 ^{[ 6 ]}ไม่มีการบันทึกไว้ว่าศูนย์กลางการบริหารของเวนิสตั้งอยู่ที่ใด มีซากโครงสร้างจำนวนมากในและรอบๆ บริเวณไบแซนไทน์ของปานาเกีย ซึ่งมีกลุ่มโบสถ์เล็กๆ ยุคแรกๆ ที่งดงามซึ่งรู้จักกันในชื่อ "หกโบสถ์" (Έξι Εκκλησίες) ในปี 1912 เฟรเดอริก ดับเบิลยู. ฮาสลักค้นพบเหรียญยุคกลางจำนวนหนึ่งในสเมอร์นา ซึ่งเชื่อกันว่าถูกซ่อนไว้บนเกาะคาซอสราวปี 1370 ปัจจุบันเหรียญเหล่านี้รู้จักกันในชื่อ "สมบัติคาซอส" ^{[ 32 ]}

เกาะคาโซสมีส่วนร่วมในการปฏิวัติกรีกและสนับสนุนอุดมการณ์ด้วยกองเรือของตน ในปี ค.ศ. 1824 เมห์เมต อาลี ปาชาแห่งอียิปต์โกรธแค้นชาวคาโซส จึงส่งกองเรือไปยังเกาะดังกล่าว ซึ่งกองเรืออียิปต์ได้ปล้นสะดมเกาะ สังหารผู้คน 500 คน และจับเป็นทาส 2,000 คน เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่าการสังหารหมู่ที่คาโซส

ประชากรบนเกาะฟื้นตัว เช่นเดียวกับเศรษฐกิจ ซึ่งยังคงพึ่งพาการขนส่งทางเรือเป็นหลัก^{[ 33 ]}การนำเรือกลไฟเข้ามาทำให้อู่ต่อเรือของคาซอส (ซึ่งผลิตเรือใบไม้) กลายเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นอีกต่อไป และเศรษฐกิจของเกาะก็ได้รับผลกระทบตามไปด้วย ตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ผู้คนจำนวนมากอพยพออกจากคาซอส โดยเริ่มแรกไปที่อียิปต์ (ประมาณ 5,000 คน) จากนั้นไปยังอิสตันบูล กรีซ สหรัฐอเมริกา และแอฟริกาใต้ ในช่วงทศวรรษที่ 1920 จากบ้านประมาณ 2,300 หลังบนเกาะ มีเพียง 400 หลังเท่านั้นที่มีคนอาศัยอยู่ถาวร^{[ 6 ]}

เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 ในช่วงสงครามอิตาลี-ตุรกีพ.ศ. 2454–2455 หลังจากที่เรียกว่า "ยุทธการคาสซอส" ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2455 เกาะนี้ถูกยึดครองโดยลูกเรือของเรือRegina Elena ของกองทัพ เรืออิตาลี^{[ 6} ] ด้วยสนธิสัญญาโลซานน์ พ.ศ. 2466 คาสซอสจึงเข้าร่วมกับเกาะอื่นๆ ในหมู่เกาะโดเดกาเนสในหมู่ เกาะอีเจียน^ของอิตาลี

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2478 เรือรบของกองทัพเรือกรีกชื่อ Averofได้อพยพEleftherios Venizelos ออก จากชายหาด Helatros ^{[ 34 ]}ซึ่งปัจจุบันมีรูปปั้นครึ่งตัวเพื่อรำลึกถึงความพยายามก่อรัฐประหารที่ล้มเหลวและการเนรเทศและการเสียชีวิตในปารีสในปีถัดมา^{[ 35 ]}

ขณะที่สงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้นในทะเลอีเจียน ในฤดูใบไม้ผลิปี 1941 หน่วยปฏิบัติการพิเศษของอังกฤษกลุ่มเล็กๆ ที่ประจำการอยู่บนเกาะครีต วางแผนโจมตีเกาะกาซอสเพื่อประเมินกำลังของกองกำลังอิตาลีที่ประจำการอยู่ ในวันที่ 20 พฤษภาคม กองกำลังจู่โจม ซึ่งรวมถึงจอห์น เพนเดิลเบอรีและเรือของพวกเขา เอชเอ็มเอสดอลฟินเรือใบติดอาวุธ ได้เดินทางไปถึงเกาะเล็กๆ ชื่อเอลาซา ซึ่งอยู่ห่างจากกา ซอสไปทางตะวันออกประมาณ 50 กิโลเมตร ก่อนที่จะถูกบังคับให้ยกเลิกภารกิจโดยเครื่องบินรบของเยอรมัน เกาะครีตตกอยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมันในอีกไม่กี่วันต่อมา^{[ 36 ]}ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2486 หลังจากการสงบศึกกับฝ่ายอังกฤษ-อเมริกาอิตาลีสูญเสียการควบคุมหมู่เกาะโดเดกาเนสให้กับนาซีเยอรมนีในช่วงที่เหลือของสงคราม ซึ่งนาซี เยอรมนี ได้ยึดครองกรีซเกือบทั้งหมดแล้ว แม้ว่าคาซอสจะได้รับการป้องกันโดยกองทหารอิตาลีขนาดเล็ก แต่ก็ตกอยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมนีในวันที่ 18 ของเดือนนั้น และยังคงอยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมนีจนถึงฤดูร้อน พ.ศ. 2488 ^{[ 37 ]}

ดร.เรย์มอนด์ มิลส์^{[ 38 ]}บันทึกไว้ว่าตนเองเป็นเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์บนเกาะคาซอสในช่วงปลายสงคราม โดยรับผิดชอบผู้ลี้ภัยชาวกรีกและอิตาลีจำนวน 3,000 คน ซึ่งหนีรอดจากการยึดครองของเยอรมันบนเกาะโรดส์ เกาะคอส และเกาะเลรอส โดยชายเหล่านี้ได้รับการส่งตัวกลับประเทศในภายหลังในปี พ.ศ. 2488 ^{[ 39 ]}

เกาะกาซอสถูกอิตาลียกให้แก่กรีซตามสนธิสัญญาปารีสปี 1947เกาะนี้ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรกรีซ อย่างเป็นทางการ ในวันที่ 7 มีนาคม 1948 พร้อมกับเกาะโดเดกาเนสอื่นๆ

พิพิธภัณฑ์โบราณคดีคาโซส^{[ 40 ]} ซึ่งจัดแสดงใน demarcheionดั้งเดิมของ Fri ประกอบด้วยวัสดุจากทุกช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ของเกาะ ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคคริสเตียนตอนต้น นิทรรศการที่เชื่อมโยงกับสงครามประกาศอิสรภาพของกรีกในปี 1821 และการสังหารหมู่ที่คาโซสในปี 1824 และสิ่งประดิษฐ์ที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ท้องถิ่นและนิทานพื้นบ้าน

แหล่ง โบราณคดี เอลลิโนคามาราที่อยู่นอกเมืองอากิอา มารินา ซึ่งมีซากโบราณสถานตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคไบแซนไทน์ ได้รับการสำรวจอย่างกว้างขวาง^{[ 41 ]}แหล่งโบราณคดีนี้ได้รับความสนใจจากนักวิชาการตะวันตกเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2488 อันเป็นผลมาจากการเยี่ยมชมในเดือนกันยายน พ.ศ. 2486 โดยลุดวิก รอ ส ส์ นักโบราณคดีคลาสสิกชาวเยอรมัน ^{[ 42 ]}ในปี พ.ศ. 2422 ปิแอร์-มารี-มงดรี โบดูแอง^{[ 43 ]}ได้บันทึกจารึกหลายชิ้น โดยระบุตำแหน่งที่พบอย่างละเอียด^{[ 44 ]}

อะโครโพลิสยุคสำริดและยุคต่อมาของโพลิมีร่องรอยกำแพงป้องกันยุคแรกอยู่บ้าง สุสานที่เกี่ยวข้องมีหลุมฝังศพที่มีแผ่นดิสก์รูปเลนส์จารึกที่เป็นเอกลักษณ์ ส่วนใหญ่มาจากศตวรรษที่ 4 และ 3 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งบางส่วนจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ของฟริ^{[ 45 ]}หนึ่งในนั้นซึ่งเป็นอนุสรณ์ของ Αυσίδαμος (Avsidamos) ถูกซื้อโดยชาร์ลส์ โทมัส นิวตันในช่วงกลางทศวรรษ 1850 และมอบให้กับพิพิธภัณฑ์บริติช^{[ 46 ]}

ในปี 2019 นักโบราณคดีค้นพบซากเรืออับปางจำนวนมากซึ่งมีอายุย้อนไปถึงยุคประวัติศาสตร์ต่างๆ นักวิทยาศาสตร์ยังพบหลักฐานที่ชี้ไปถึงท่าเรือโบราณอีกด้วย^{[ 47 ]}การสำรวจในพื้นที่ยังคงดำเนินต่อไปในเดือนมกราคม 2021 และนักวิทยาศาสตร์ได้เปิดเผยซากเรืออับปางเพิ่มเติมอีก 4 ลำ ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงยุคกรีกโรมันและ ไบแซนไทน์ หนึ่งในนั้นเป็นเรือ โรมันอายุ 2,000 ปีที่มีแอมโฟรา นักโบราณคดียังพบปืนใหญ่เหล็ก เครื่องปั้นดินเผา และวัตถุอื่นๆ อีกด้วย^{[ 48 ] [ 49 ]}

การระบุชนิดพืชบางชนิดของเกาะในระยะแรกนั้น ดำเนินการโดยCharles Forsyth Major ในระหว่างการเยี่ยมชมสั้นๆ ในปี 1886 และตีพิมพ์ในปี 1894 ^{[ 50 ]}เมื่อไม่นานมานี้ (2021) นักวิทยาศาสตร์ Cristina Cattaneo และ Mauro Grano ได้ทำการวิเคราะห์พืชพรรณและระบบนิเวศที่ทันสมัย^{​​[ 51 ]}

ในปี พ.ศ. 2536 มีการตีพิมพ์รายงานการค้นพบหอยทากบนเกาะ โดยระบุว่า หอยทากชนิดนี้เป็น " สายพันธุ์ เฉพาะถิ่นของเกาะคาโซสอย่างเห็นได้ชัด" ^{[ 52 ]}

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 Mauro Grano และ Cristina Cattaneo พบ ซากงูหญ้าNatrix natrix (Linnaeus, 1758) (Squamata, Serpentes) ที่ตายแล้วบนเกาะ ซึ่งถือเป็นสถิติใหม่สำหรับเกาะนี้ พวกเขาเขียนไว้ในบทความของพวกเขาว่า "ตำแหน่งที่ตั้ง ประวัติทางธรณีวิทยา ขนาดเล็ก และความแห้งแล้งอย่างรุนแรงของเกาะ ส่งผลให้มีสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกค่อนข้างน้อย โดยมีสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกเพียงชนิดเดียว...และสัตว์เลื้อยคลาน หกชนิด " ^{[ 53 ]}สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชนิดนั้นคือซาลาแมนเดอร์คาร์ปาโทสซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์และพบได้เพียงสามเกาะ หนึ่งในนั้นคือเกาะคาซอส^{[ 54 ]}

มีการค้นพบ ฟันกรามของช้างแคระบนเกาะ ซึ่งคาดว่าอยู่ใน ยุค ไพลสโตซีนตอนปลายมีลักษณะคล้ายกับฟันกรามของPalaeoloxodon creutzburgi ขนาดเท่าช้างเอเชีย จากเกาะครีตที่อยู่ใกล้เคียง^{[ 55 ] [ 56 ]}นอกจากนี้ยังมีการรายงานพบซากกวาง ซึ่งน่าจะเป็นสายพันธุ์เฉพาะถิ่นที่สูญพันธุ์ไปแล้ว จาก แหล่งสะสมใน ยุคไพลสโตซีนบนเกาะ^{[ 57 ]}

ในปี 2021 นักวิจัยได้ตีพิมพ์การระบุครั้งแรกบนเกาะของหนูชรูว์ขนาดเล็ก ( Crocidura suaveolens ) ^{[ 58 ]}

• ดิมิทริออส อันโตนิโออู (1906–1994) กวี รู้จักกันดีในนามปากกาดี อันโตนิโออู (กรีก: Δ.Ι. Αντωνίου)
• คัสเซีย (ได้รับการยกย่องในศาสนาคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์ตะวันออกในฐานะนักบุญคัสเซียเน) เป็นแม่ชี นักกวี นักแต่งเพลง และผู้ประพันธ์เพลงสวดในศาสนาคริสต์นิกายไบแซนไทน์
• Antoine Malliarakis Mayo (ฝรั่งเศส/กรีก, 1905–1990) ศิลปินแนวเซอร์เรียลลิสม์ เกิดที่เมืองพอร์ตซาอิด เป็นบุตรชายของวิศวกรจากเมืองกาโซส^{[ 59 ]}นามสกุลนี้เหมือนกับนามสกุลของวีรบุรุษผู้ก่อการสังหารหมู่ในปี 1824 ^{[ 60 ]}
• Nikolaos G. Mavris (1899–1978) แพทย์ ผู้บริหารภูมิภาค นักการกุศล นักเขียน นักคติชนวิทยา ห้องสมุดเทศบาลเมือง Fri เป็นมูลนิธิของเขา เอกสารของเขาถูกเก็บไว้ในAmerican School of Classical Studies at Athens ^{[ 61 ]}

• การสังหารหมู่ที่คาโซส

• แบร์ทาเรลลี, แอล.วี. (1929) Guida d'Italia, เล่ม. XVII . คอนโซซิโอเน ตูริสติกา อิตาเลียนา, มิลาโน.

• เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ(ภาษาอังกฤษและภาษากรีก)