คีธ เกสเซน
เกิด	คอนสแตนติน อเล็กซานโดรวิช เกสเซน ( 9 มกราคม 1975 )9 มกราคม 2518 มอสโก , สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมรัสเซีย , สหภาพโซเวียต
อาชีพ	บรรณาธิการ นักเขียน เชิงวิชาการ นักแปล
การศึกษา	มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ( ปริญญาตรี ) มหาวิทยาลัย Syracuse ( MFA ) [ 1 ]
ญาติ	เอ็ม. เกสเซ่น (พี่น้อง)

Keith Gessen (เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2518) ^{[ 2 ]}เป็นนักเขียนนวนิยาย นักข่าว และนักแปลชาวอเมริกันที่เกิดในรัสเซีย เขาเป็นบรรณาธิการผู้ก่อตั้งนิตยสารวรรณกรรมอเมริกันn+1และเป็นรองศาสตราจารย์ด้านวารสารศาสตร์ที่บัณฑิตวิทยาลัยวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย^{[ 1 ]} ในปี พ.ศ. 2551 เขาได้รับการยกย่องให้เป็น "5 คนอายุต่ำกว่า 35 ปี" โดยมูลนิธิหนังสือแห่งชาติ^{[ 3 ]}

คอนสแตนติน อเล็กซานโดรวิช เกสเซน ( รัสเซีย : Константи́н Алекса́ндрович Ге́ссен ) เกิดและเติบโตในครอบครัวชาวยิวในมอส โก สาธารณรัฐสังคมนิยม โซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต[ ^{4 ] แม่}ของเกสเซนเป็นนักวิจารณ์วรรณกรรม^{[ 5 ]}และพ่อของเขาเป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติวิทยาศาสตร์^{[ 6 ]}ยายของเขาทางฝั่งแม่ โรซาเลีย "รูซยา" โซโลดอฟนิค เป็นผู้ตรวจสอบข่าวของรัฐบาลโซเวียตที่ส่งมาจากนักข่าวต่างประเทศ ส่วนยายของเขาทางฝั่งพ่อ เอสเตอร์ โกลด์เบิร์ก เป็นนักแปลให้กับนิตยสารวรรณกรรมต่างประเทศ^{[ 4 ]}ในปี 1981 ครอบครัวของเขาย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา และตั้งถิ่นฐานในบริเวณบอสตัน^{[ 7 ]}พวกเขาอาศัยอยู่ในบรูคลินและนิวตัน รัฐแมสซาชูเซตส์^{[ 8 ]}

เกสเซนสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดด้วยปริญญาตรีสาขาประวัติศาสตร์และวรรณคดีในปี 1998 ^{[ 1 ]}เขาสำเร็จหลักสูตรปริญญาโทสาขาการเขียนเชิงสร้างสรรค์จากมหาวิทยาลัยซีราคิวส์ในปี 2004 แต่ไม่ได้รับปริญญาในตอนแรก เนื่องจากไม่ได้ส่ง "งานเขียนนิยายต้นฉบับชิ้นสุดท้าย" ^{[ 9 ]}ในที่สุดเขาก็ได้รับปริญญา^{[ 1 ]}

Gessen ได้เขียนเกี่ยวกับรัสเซียให้กับThe New Yorker , London Review of Books [ ^{10 ] The} AtlanticและThe New York Review of Books [ ^{11 ] ใน}ปี 2004–2005 เขาเป็นนักวิจารณ์หนังสือประจำของนิตยสารNew York ^{[ 12 ]}

ในปี 2548 สำนักพิมพ์ Dalkey Archive Press ได้ตีพิมพ์ผลงานแปล ของGessen เรื่องVoices from Chernobyl ( ภาษารัสเซีย : Tchernobylskaia Molitva ) ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์ปากเปล่าเกี่ยวกับภัยพิบัติทางนิวเคลียร์เชอร์โนบิล^{[ 13 ]}ในปี 2552 สำนักพิมพ์ Penguinได้ตีพิมพ์ผลงานแปลของเขา (ร่วมกับ Anna Summers) เรื่องThere Once Lived a Woman Who Tried to Kill Her Neighbor's Baby ของ Lyudmila Petrushevskaya ^{[ 14 ]}

นวนิยายเรื่องแรกของเกสเซน เรื่องAll the Sad Young Literary Menได้รับการตีพิมพ์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 และได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลายจอยซ์ แครอล โอตส์เขียนว่า "ในนวนิยายเปิดตัวเรื่องนี้ มีหลายสิ่งที่น่าหลงใหลและดึงดูดใจ และมีอนาคตที่สดใส" ^{[ 15 ]}โจนาธาน แฟรนเซนกล่าวว่า "วิธีการเขียนของเขานั้นช่างน่ารื่นรมย์ยิ่งนัก" ^{[ 16 ]} ในทางกลับกันนิตยสารนิวยอร์ก เรียกนวนิยายเรื่องนี้ว่า "พึงพอใจในตัวเอง" และ "น่าเบื่อหน่าย และเห็นแก่ตัว " ^{[ 17 ]}

ในปี 2010 Gessen ได้แก้ไขและเขียนคำนำให้กับDiary of a Very Bad Year: Confessions of an Anonymous Hedge Fund Managerซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับวิกฤตการณ์ทางการเงินในปี 2008 ^{[ 18 ]}

ในปี 2011 เขาได้มีส่วนร่วมในขบวนการ Occupyในนครนิวยอร์กเขาเป็นบรรณาธิการร่วมของOCCUPY! Gazetteซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ที่รายงานเกี่ยวกับOccupy Wall Streetและได้รับการสนับสนุนจากn+1 [ ^{7 ] เมื่อ}วันที่ 17 พฤศจิกายน 2011 Gessen ถูกตำรวจนครนิวยอร์ก จับกุม ขณะรายงานข่าวและเข้าร่วมการประท้วง Occupy ที่ตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก^{[ 19 ] [ 20 ]}เขาเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์นี้ลงในThe New Yorker ^{[ 21 ]}

ในปี 2015 Gessen ร่วมเป็นบรรณาธิการกับ Stephen Squibb ^ในหนังสือ City by City: Dispatches from the American Metropolisซึ่งได้รับการเสนอชื่อให้เป็น "หนังสืออ่านยอดเยี่ยมประจำฤดูร้อน" ประจำปี 2015 โดยPublishers Weekly [ ^{22 ]}

ในปี 2018 นวนิยายเรื่องที่สองของเกสเซน ชื่อA Terrible Countryได้รับการตีพิมพ์^{[ 23 ]}ในเดือนมีนาคม 2019 นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการเผยแพร่เป็นตอนๆ ทางสถานีวิทยุ BBC Radio 4 ^{[ 24 ]}

Gessen เขียนบันทึกความทรงจำที่ไม่ใช่เรื่องแต่งเกี่ยวกับการเลี้ยงดูลูกชายของเขาในชื่อRaising Raffi: The First Five Yearsซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในปี 2022 ^{[ 25 ]}

เกสเซนแต่งงานกับนักเขียนเอมิลี กูลด์^{[ 26 ]}และเคยแต่งงานมาก่อนแล้วเมื่อเขามาถึงนิวยอร์กซิตี้ตอนอายุ 22 ปี^{[ 9 ] [ 27 ]}ณ ปี 2008 เขาอาศัยอยู่ในคลินตันฮิลล์ บรูคลิน [ ^{9 ] เขา}มีพี่น้องสามคน รวมทั้งเอ็ม. เกสเซน^{[ 28 ]}

• เกสเซน, คีธ (2008). เหล่านักเขียนหนุ่มผู้เศร้าโศกทั้งหลาย . สำนักพิมพ์เพนกวิน.
• — (2018). ประเทศที่เลวร้าย: นวนิยาย . นิวยอร์ก: ไวกิ้ง.

• Gessen, Keith, บรรณาธิการ (2010). บันทึกประจำวันของปีที่เลวร้ายมาก: คำสารภาพของผู้จัดการกองทุนเฮดจ์ฟันด์นิรนาม
• Gessen, Keith & Stephen Squibb, บรรณาธิการ (2015). เมืองต่อเมือง: รายงานจากมหานครอเมริกัน . นิวยอร์ก: n + 1/Farrar, Straus and Giroux.
• เกสเซน, คีธ (2022). การเลี้ยงดูราฟฟี่: ห้าปีแรก . นิวยอร์ก: ไวกิ้ง.

• เกสเซน, คีธ (27 พฤศจิกายน 2011). "ศูนย์จอง" . ข่าว. เดอะนิวยอร์กเกอร์ .
• — (12 พฤษภาคม 2014) "รอคอยสงคราม: ประเทศจะยังคงอยู่ได้หรือไม่?"จดหมายจากยูเครนเดอะนิวยอร์กเกอร์90 (12): 44– 53
• Gessen, Keith (6 พฤศจิกายน 2017). "รัฐแห่งความหวาดกลัว: นักประวัติศาสตร์อธิบายว่าสตาลินกลายเป็นสตาลินิสต์ได้อย่างไร" The New Yorker . 93 (35): 62– 70.^[ก]
• — (25 เมษายน – 2 พฤษภาคม 2022) "ปลดอาวุธ: นักเขียนนวนิยาย Andrey Kurkov เขียนถึงคนเลี้ยงผึ้งชาวยูเครนที่ทำสงครามกับสงคราม"นักวิจารณ์ หนังสือเดอะนิวยอร์กเกอร์98 (10): 71– 73^[ข]
• — (5 กันยายน 2022) "อย่าเป็นแบบนั้น : พ่อแม่หัวเสรีนิยม ลูกหัวรุนแรง และการสร้างผลงานวรรณกรรมชิ้นเอก"นักวิจารณ์ นักวิจารณ์อิสระเดอะนิวยอร์กเกอร์98 (27): 55– 60^[ค]

• อเล็กซิเยวิช, สเวตลานา (2005). เสียงจากเชอร์โนบิล . แปลโดย คีธ เกสเซน. สำนักพิมพ์ดัลกีย์ อาร์ไคฟ์ เพรส.
• Petrushevskaya, Ludmilla (2009). กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงคนหนึ่งพยายามฆ่าลูกของเพื่อนบ้าน: นิทานสยองขวัญคัดสรรและแปลโดย Keith Gessen และ Anne Summers นิวยอร์ก: Penguin Books
• เมดเวเดฟ, คิริล (2012). มันไม่ดี . แปลโดย คีธ เกสเซน, มาร์ค โครตอฟ, คอรีย์ มีด และ เบลา ชาเยวิช. สำนักพิมพ์ Ugly Duckling Press.

• Nixon, Burke (มกราคม 2023). "ลูกตุ้มการเลี้ยงดู" . Commonweal . 150 (1): 69– 71.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับคีธ เกสเซน

• บทสัมภาษณ์ของ Gessen เกี่ยวกับn+1 ใน New York Inquirer ปี 2006
• บทสัมภาษณ์เกสเซ่นกับหนุ่มชาวแมนฮัตตัน ปี 2008