คิมิโกะ ฮาห์น
ฮาห์นที่งาน AWP 2025
เกิด	( 5 กรกฎาคม 1955 )5 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 เมานต์คิสโก รัฐนิวยอร์ก
อาชีพ	กวี
สัญชาติ	อเมริกัน
ประเภท	บทกวี
ผลงานที่โดดเด่น	พืชพิษ (2010), ถนนแคบสู่ภายใน (2006), ลูกสาวของศิลปิน (2002), ยุงและมด (1999), หัวใจที่ทนไม่ได้ (1995), เสียงหึ่งหู (1992)
รางวัลอันทรงเกียรติ	รางวัล Ruth Lilly Poetry Prize รางวัลAmerican Book Awardรางวัล PEN/Voelcker Award
คู่สมรส	เท็ด แฮนแนน ฮาโรลด์ เชคเตอร์
เด็ก	2

คิมิโกะ ฮาห์น (เกิด 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2498) เป็นกวีชาวอเมริกันและศาสตราจารย์ผู้ทรงเกียรติในโครงการ MFA ของวิทยาลัยควีนส์ มหาวิทยาลัย CUNY [ ^{1 ] ผล}งานของเธอมักเกี่ยวข้องกับการคิดค้นรูปแบบบทกวีขึ้นใหม่และการผสมผสานของอัตลักษณ์ที่ขัดแย้งกัน^{[ 2 ]}

ในปี 2025 สถาบันนักเขียนแห่งรัฐนิวยอร์กได้ประกาศว่า Kimiko Hahn ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกวีประจำรัฐนิวยอร์ก และจะดำรง ตำแหน่งกวีประจำ รัฐ เป็นเวลาสองปี^{[ 3 ]}

ฮาห์นเกิดที่เมืองเมานต์คิสโก รัฐนิวยอร์กเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 บิดามารดาของเธอเป็นศิลปินทั้งคู่ มารดาของเธอ ม็อด มิยาโกะ ฮาไม เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นจากเกาะเมาอิ รัฐฮาวายส่วนบิดาของเธอ วอลเตอร์ ฮาห์น เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมันจากรัฐวิสคอนซิน^{[ 4 ]}พวกเขาพบกันที่ชิคาโก ซึ่งวอลเตอร์เป็นเพื่อนกับราล์ฟ เอลลิสันนัก เขียนชาวแอฟริกันอเมริกันผู้มีชื่อเสียง ^{[ 5 ]}น้องสาวของเธอคือโทมี่ ฮาห์น นักแสดงและนักมานุษยวิทยา^{[ 6 ]}

ฮาห์นเติบโตใน เมืองเพลแซนท์วิลล์ รัฐนิวยอร์ก^{[ 7 ]}และระหว่างปี 1964 ถึง 1965 ครอบครัวฮาห์นได้ย้ายไปอยู่ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น^{[ 8 ]} ในช่วงวัยรุ่น เธอได้มีส่วนร่วมใน ขบวนการชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียในนครนิวยอร์กในช่วงทศวรรษ 1970 โจว เสี่ยวจิง ได้แสดงความคิดเห็นว่าภูมิหลังทางเชื้อชาติที่ผสมผสานของเธอมีอิทธิพลต่อ "ความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับการเมืองของร่างกาย" ดังที่เห็นได้ในบทกวีของเธอ (113) ในสหรัฐอเมริกา รูปลักษณ์แบบเอเชียของเธอทำให้เพื่อนร่วมโรงเรียนบางคน "เรียกเธอว่าชาวจีนหรือชาวญี่ปุ่น โดยไม่เคยมองว่าเธอเป็นชาวอเมริกันเหมือนพวกเขา แต่เมื่อเธอไปญี่ปุ่น...เพื่อนร่วมโรงเรียนของเธอ [ที่นั่น] เรียกเธอว่าชาวอเมริกันหรือ 'ไกจิน'" (113) ^{[ 9 ]}

Hahn สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาภาษาอังกฤษและเอเชียตะวันออกศึกษาจากมหาวิทยาลัยไอโอวาและปริญญาโทสาขาวรรณคดีญี่ปุ่นจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียเธอเป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณที่Queens College, CUNYและยังเคยสอนที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก , Sarah Lawrence Collegeและมหาวิทยาลัยฮูสตันอีก ด้วย ^{[ 10 ]}

ฮาห์นมีลูกสาวสองคนคือ มิยาโกะ เทสส์ (เกิดปี 1987) และ เรโกะ ลิลลี่ (เกิดปี 1990) จากการแต่งงานครั้งที่สองกับเท็ด แฮนแนน^{[ 11 ]}เธอแต่งงานกับฮาโรลด์ เชคเตอร์ นักเขียนเรื่องอาชญากรรมจริง ตั้งแต่ปี 2002 ^{[ 12 ]}

ธีมหลักของบทกวีของ Hahn สำรวจความปรารถนาและอัตลักษณ์ของผู้หญิงชาวเอเชียอเมริกัน^{[ 13 ]}คำกล่าวของคณะกรรมการตัดสินรางวัล Pen/Voelcker ระบุว่า: "ด้วยความกล้าหาญอย่างไม่เกรงกลัว บทกวีของ Kimiko Hahn เดินทางอย่างไม่เกรงกลัวในการสำรวจความรัก เพศวิถี ความเป็นแม่ ความรุนแรง และความโศกเศร้า และวิธีที่เพศกำหนดตัวเรา" ^{[ 14 ]}

บทกวีของเธอได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานเฟมินิสต์ของHélène Cixous , Luce IrigarayและAdrienne Richรวมถึงกวีชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงอย่างTS Eliotและ การทดลองทางกวีนิพนธ์ของ William Carlos Williamsตลอดจนวัฒนธรรมและวรรณกรรมญี่ปุ่น^{[ 15 ]} ตัวอย่างเช่น ชื่อเรื่องThe Narrow Road to the Interior (WW Norton, 2006) มาจาก Oku no Hosomichiของ Bashō ^{[ 16 ]} ในการสัมภาษณ์กับ Laurie Sheck สำหรับBombนั้น Hahn ได้พูดคุยเกี่ยวกับวิธีที่เธอผสมผสานหลากหลายแนวในงานของเธอ รวมถึงรูปแบบของญี่ปุ่น เช่นzuihitsuในบทกวีรวมเล่มของเธอเรื่องThe Narrow Road to the Interiorว่า "ชาวญี่ปุ่นมองว่า [zuihitsu] เป็นแนววรรณกรรมที่แตกต่าง แม้ว่าองค์ประกอบของมันจะยากที่จะระบุได้อย่างชัดเจน ไม่มีรูปแบบที่เทียบเท่าในโลกตะวันตก แม้ว่าบางคนอาจต้องการจัดประเภทให้เป็นบทกวีร้อยแก้วหรือเรียงความ คุณได้กล่าวถึงลักษณะบางอย่างของมัน: ความสุ่มแบบที่ไม่ใช่ความสุ่มจริงๆ แต่เป็นความรู้สึกของความสุ่ม ความเป็นอัตวิสัยที่เจาะจงซึ่งเรามักไม่เชื่อมโยงกับเรียงความ zuihitsu ยังสามารถคล้ายกับรูปแบบตะวันตกอื่นๆ เช่น รายการ บันทึกประจำวัน ฉันได้เพิ่มอีเมลเข้าไปในส่วนผสม อีเมลปลอม... เทคนิคการตัดแปะนั้นดึงดูดใจฉันมาก การเขียนจดหมาย รูปแบบบันทึกประจำวัน—ทั้งของจริงและที่แต่งขึ้น—ฉันชอบใช้ภายใน zuihitsu เอง" ^{[ 17 ]}

บทกวีของเธอได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในWe Stand Our Ground: Three Women, Their Vision, Their Poem s ซึ่งเธอร่วมสร้างกับ Gale Jackson และ Susan Sherman ^{[ 18 ]}นับตั้งแต่นั้นมา เธอได้ประพันธ์บทกวีหลายเล่ม รวมถึงToxic Flora (2010), The Narrow Road to the Interior (2006), The Artist's Daughter (2002), Mosquito and Ant (1999), Volatile (1998), The Unbearable Heart (1995) และEarshot (1992)

ผลงานชิ้นหลังของเธอEarshotได้รับรางวัล Theodore Roethke Memorial Poetry Prizeและรางวัล Association of Asian American Studies Literature Award ในปี 1996 บทกวี "Possession: A Zuihitsu" ของเธอ (ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในAnother Chicago Magazine ) ได้รับการรวมอยู่ในหนังสือรวมบทกวี Best American PoetryและThe Unbearable Heartได้รับรางวัล American Book Awardเกียรติยศอื่นๆ สำหรับผลงานของเธอ ได้แก่ รางวัล Lila Wallace–Reader's Digest Writer's Award, รางวัล Shelley Memorial Prize และรางวัล PEN/Voelcker Awardในปี 2023 Hahn ได้รับรางวัล Ruth Lilly Poetry Prizeสำหรับความสำเร็จตลอดชีวิต^{[ 19 ]}เธอได้รับทุนจาก National Endowment ^for the Arts , Guggenheim FoundationและNew York Foundation for the Arts ^{[ 20} ]

นอกจากบทกวีแล้ว Hahn ยังเขียนบทภาพยนตร์ เช่น ภาพยนตร์พิเศษสองชั่วโมงของ HBO ในปี 1995 เรื่องAin't Nuthin' But a She-Thing (ซึ่งเธอเป็นผู้พากย์เสียงด้วย) และล่าสุดคือบทสำหรับEverywhere at Onceภาพยนตร์ของ Holly Fisher ที่สร้างจากภาพนิ่งของPeter Lindbergh และบรรยายโดย Jeanne Moreau ภาพยนตร์ เรื่องนี้ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ในปี 2007 และนำเสนอในเทศกาลภาพยนตร์ไทรเบกาในปี 2008 ^{[ 21 ]}

• ช่องว่างอากาศ. สำนักพิมพ์ Hanging Loose Press, 1989. ISBN 978-0914610526
• Earshot . Hanging Loose Press, 1992. ISBN 978-0914610847
• หัวใจที่ทนไม่ได้สำนักพิมพ์คายาพ.ศ. 2538 ISBN 978-1885030016
• หัวใจที่ทนไม่ไหวสำนักพิมพ์นิวยอร์ก คายา. 1997.
• Volatile. Hanging Loose Press, 1999. ISBN 978-1882413577
• ไพน์ . 1999
• ยุงและมด: บทกวี ดับเบิลยู. ดับบลิว. นอร์ตัน , 1999. ISBN 978-0393047325
• ลูกสาวของศิลปิน: บทกวี ดับเบิลยู.ดับบลิว. นอร์ตัน, 2002. ISBN 978-0393051025
• เส้นทางแคบสู่ดินแดนภายใน: บทกวี ดับเบิลยู.ดับ บลิว. นอร์ตัน, 2006. ISBN 978-0393061895
• "คู่มือภาคสนามสำหรับสิ่งที่ยากจะแก้ไข: ซุยฮิตสึ" หนังสือเล่มเล็กจากสำนักพิมพ์ Small Anchor Press ปี 2009
• พืชพิษ: บทกวี .ดับเบิลยู ดับเบิลยู นอร์ตัน, 2010. ISBN 0-393-07662-8ISBN 978-0393076622
• กล่องแห่งความเคารพศูนย์ศิลปะการทำหนังสือ 2011
• ห้องลึกลับ (The Cryptic Chamber ) สำนักพิมพ์ Epiphany Editions. 2013.
• Brain Fever: Poems . WW Norton, 2014. ISBN 978-0-393-24335-2^{[ 22 ]}
• (เขียนเลย!) สำนักพิมพ์ วิทยาลัยเวลส์ , 2019
• สิ่งแปลกปลอมในร่างกาย: บทกวี WW Norton, 2020. ISBN 978-1-324-00521-6^{[ 23 ]}
• ป่าผีสิง: บทกวีใหม่และบทกวีคัดสรร WW Norton, 2024. ISBN 978-1324086062^{[ 24 ]}

ใบปลิวที่คัดเลือกแล้ว

• วงกลมวอลต์ วิทแมนปี 2015
• 3/3: เล่ม 1 ฉบับที่ 1กับ Lauren Henken 2013.

นำแสดงโดย เกล แจ็กสัน และ ซูซาน เชอร์แมน

• เรายืนหยัดอย่างมั่นคง: สามสตรี วิสัยทัศน์ และบทกวีของพวกเธอ สำนักพิมพ์ Ikon, Inc., 1988. ISBN 978-0945368014

• "ความทรงจำ ภาษา และความปรารถนา" ชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย: ภาพปะติดปะต่อของอัตลักษณ์: รายงานการประชุมสัมมนาวิชาการเรื่องชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียแห่งมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ หัวข้อเรื่องอัตลักษณ์ บรรณาธิการโดยลี ซี. ลีสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ ปี 1992 หน้า 64–69 OCLC 34909762
• "Afterbirth." Charlie Chan Is Dead: An Anthology of Contemporary Asian American Fiction . บรรณาธิการและคำนำโดยJessica Hagedorn . สำนักพิมพ์ Penguin Books, 1993. ISBN 9780140231113

• "คิมิโกะ ฮาห์น: การแสดงออกถึงตัวตนและความปรารถนา แม้จะต้องดิ้นรนก็ตาม" โดย ไอรีน ทาบิโอส จากหนังสือBlack Lightning: Poetry-In-Progressนิวยอร์ก: Asian American Writers' Workshop 1998 ISBN 9781889876061
• " Kimiko Hahn เก็บถาวรเมื่อ 2014-02-18 ที่Wayback Machine " โดย Laurie Sheck. Bomb 96 (ฤดูร้อน 2006) ^{[ 25 ]}

• รางวัลบทกวีรูธ ลิลลี่
• รางวัลหนังสืออเมริกันประจำปี 1996
• รางวัล PEN/Voelcker ประจำ ปี 2008 สาขากวีนิพนธ์
• รางวัลวรรณกรรมสมาคมเอเชียศึกษาอเมริกัน
• รางวัลไลลา วอลเลซ-รีดเดอร์ส ไดเจสต์
• รางวัลบทกวีอนุสรณ์ธีโอดอร์ โรธเค
• รางวัลอนุสรณ์เชลลีย์จากสมาคมกวีแห่งอเมริกา
• ทุนสนับสนุนจากกองทุนศิลปะแห่งชาติ
• ทุนสนับสนุนจากมูลนิธิศิลปะแห่งนิวยอร์ก
• ผู้ได้รับทุนกูเกนไฮม์ประจำปี 2010

• รายชื่อนักเขียนชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย

1. บทความเรื่อง 'Interlingual Poetics' ของ Kimiko Hahn ในMosquito and Antโดย: Grotjohn, Robert หน้า 219–34 ใน: Lim, Shirley Geok-lin (บรรณาธิการ); Gamber, John Blair (บรรณาธิการ); Sohn, Stephen Hong (บรรณาธิการ); Valentino, Gina (บรรณาธิการ); Transnational Asian American Literature: Sites and Transitsฟิลาเดลเฟีย, PA: Temple UP; 2006. viii, 306 หน้า (บทความในหนังสือ)
2. บทความเรื่อง "สารภาพบาปในวงการค้า: จอห์น เยาและ คิมิโกะ ฮาห์น" โดย โจว เซียวจิง หน้า 168–189 ใน: โจว เซียวจิง (บรรณาธิการและคำนำ); นาจมี ซามินา (บรรณาธิการ); รูปแบบและการเปลี่ยนแปลงในวรรณกรรมเอเชียอเมริกัน ซีแอตเติล รัฐวอชิงตัน: ​​สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยวอชิงตัน; 2005. 296 หน้า (บทความในหนังสือ)
3. 'ฉันหาเธอไม่เจอ': ความเป็นหญิงแบบตะวันออก ความโศกเศร้าทางเชื้อชาติ และThe Unbearable Heart ของ Kimiko Hahn โดย: Chang, Juliana; Meridians: Feminism, Race, Transnationalism , 2004; 4 (2): 239–60. (บทความวารสาร)
4. การผสมผสานสุนทรียภาพ ภูมิทัศน์เมืองของกวี: Kimiko Hahn โดย: Schlote, Christiane หน้า 541–59 IN: อลอนโซ กัลโล, ลอรา พี. (บรรณาธิการและบทนำ); Voces de América/American Voices: Entrevistas a escritores americanos/บทสัมภาษณ์นักเขียนชาวอเมริกัน กาดิซ, สเปน: Aduana Vieja; 2547. 730 หน้า (บทความในหนังสือ)
5. จังหวะและแรงกระตุ้น: ซุยฮิตสึโดย: ฮาห์น, คิมิโกะ หน้า 75–82 ใน: ดีนส์เฟรย์, แพทริเซีย (บรรณาธิการ); ฮิลล์แมน, เบรนดา (บรรณาธิการ); ดูเพลสซิส, ราเชล บลาว (คำนำ); การอนุญาตอันยิ่งใหญ่: งานเขียนใหม่เกี่ยวกับกวีนิพนธ์และความเป็นแม่ มิดเดิลทาวน์, คอนเนตทิคัต: สำนักพิมพ์เวสเลียน; 2003. xxvi, 278 หน้า (บทความในหนังสือ)
6. การออกแบบท่าเต้นของLuce Irigaray กับเรื่องเพศและเชื้อชาติ โดย: Mori, Kaori; บทคัดย่อวิทยานิพนธ์นานาชาติ, ส่วน A: มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, กรกฎาคม 2545; 63 (1): 189. มหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์ก, บัฟฟาโล, 2545 (บทคัดย่อวิทยานิพนธ์)
7. To Adore a Fragment: An Interview with Kimiko Hahn โดย: Kalamaras, George; Bloomsbury Review , 1999 มี.ค.-เม.ย.; 19 (2): 13-14. (บทความวารสาร)
8. การแหวกขนบธรรมเนียม: บทกวีเชิงทดลองโดยกวีหญิงชาวเอเชียอเมริกันร่วมสมัยสี่คน โดย: เสี่ยวจิง โจว; วารสารการศึกษาภาษาอังกฤษแห่งหมู่เกาะคานารี , พฤศจิกายน 1998; 37: 199-218. (บทความวารสาร)
9. Huang, Guiyou และ Emmanuel Sampath Nelson, บรรณาธิการ. กวีชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย: แหล่งข้อมูลชีวประวัติ บรรณานุกรม และวิจารณ์ . สำนักพิมพ์ Greenwood Publishing Group. 2002. หน้า 113-119. ISBN 9780313318092
10. Hara, Marie และ Nora Okja Keller, บรรณาธิการ. วงกลมที่ตัดกัน: เสียงของสตรีลูกครึ่งในบทกวีและร้อยแก้ว. สำนักพิมพ์ Baboo Ridge, 1999 ISBN 978-0910043595
11. Wallinger-Schorn, Brigitte. "ภาคผนวก: บทสัมภาษณ์: บทสัมภาษณ์กับ Kimiko Hahn" "So There it Is": การสำรวจความผสมผสานทางวัฒนธรรมในบทกวีร่วมสมัยของชาวเอเชียอเมริกัน Rodopi, 2011. 249-291. ISBN 978-9042034143

• เสียงบรรยาย: คิมิโกะ ฮาห์น อ่านเรื่อง "นกกระจอก"จากหนังสือ " เส้นทางแคบสู่ดินแดนภายใน"
• เสียงบรรยาย: คิมิโกะ ฮาห์น อ่าน "กฎแห่งการรับมือ"จากหนังสือพืชพิษ
• เว็บไซต์ผู้เขียนหนังสือรวมเรื่องสั้นสุขภาพ
• คิมิโกะ ฮาห์น สนทนากับ เอมิลี่ มัวร์ที่Loggernautฤดูใบไม้ร่วง ปี 2006
• คิมิโกะ ฮาห์น ให้สัมภาษณ์โดย ลอรี เช็ค: นิตยสาร BOMB
• บทสัมภาษณ์เรื่อง "บทกวีแห่งวิทยาศาสตร์"ใน บล็อก TierneyLab ของหนังสือพิมพ์ นิวยอร์กไทมส์วันที่ 14 กรกฎาคม 2552
• " คิมิโกะ ฮาห์น" เก็บถาวรเมื่อ 2008-07-06 ที่Wayback Machineศูนย์กวีนิพนธ์แห่งวิทยาลัยสมิธ
• "จากเส้นทางแคบสู่ดินแดนภายใน โดย คิมิโกะ ฮาห์น" จากหนังสือ Reading Between A&B
• "บทสนทนากับคิมิโกะ ฮาห์น" สัมภาษณ์โดย เวนดี้ ชิน-แทนเนอร์บล็อก Lantern Review: บทกวีเอเชียอเมริกันไร้ขอบเขต 19 ธันวาคม 2011

• " The Waiting Room ," "Resided of God" ที่ความยาวนิตยสาร
• "Alba", "Allure", "Awareness" และ "My Very Exciting Magic Carpet Just Sailed Under Nine Palace Elephants" สำนักพิมพ์ Cerise Press 1.3 (ฤดูใบไม้ผลิ 2010)
• “แรปเตอร์” ใน “นักเลี้ยงผึ้ง ” นิตยสาร Kenyon Review
• “แค่เดินจากไปเถอะ เรเน่” “การใคร่ครวญเกี่ยวกับสนามแม่เหล็ก”นิตยสารเคลเมนไทน์
• “Phantosmia,” “Sedna,” “The Soul,” Storyscape Online Journal 4 ตุลาคม 2009
• "กฎของโคป" "เนเพนธี" "นกจาบปีกอ่อน" PEN 2008
• “ผึ้งบัมเบิลบี” พอดแคสต์ On Earth +
• “ไข้” นิวยอร์กเกอร์ 27 สิงหาคม 2550
• “แสงสว่าง” นิตยสารนิวยอร์ก 6 พฤษภาคม 2545
• “ภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของการปิดฉาก (8–10 สิงหาคม)” วารสารออนไลน์ Storyscape
• “การออกแบบ” วารสารออนไลน์ Storyscape
• "เหมือนลาฟริเนีย" Verse Daily
• "เส้นแบ่ง" "พยางค์แห่งเต้านม" และ "การเป็นแม่" Cross X Connect 9.3.3 (มีนาคม 1998)
• "เส้นแบ่ง" โดยคิมิโกะ ฮาห์น บทกวี
• "Reckless Sonnet #7," "Things That Make Me Cry Instantly," และ "Gowanus, Late Summer (2000)" เก็บถาวรเมื่อ 2008-07-06 ที่Wayback Machine Poetry Center ที่วิทยาลัยสมิธ
• บทกวี "ในวัยเด็ก" โดย ฮันเตอร์
• "Wellfleet, Midsummer (2000)" และบทคัดย่อจาก "Sparrow " จาก หนังสือ Reading Between A&B