ภาษามือบราซิล ( ภาษา โปรตุเกส : Língua Brasileira de Sinais [ˈlĩɡwɐ bɾaziˈlejɾɐ dʒi siˈnajs] ) เป็นภาษามือที่ใช้โดยชุมชนคนหูหนวกในบราซิลเรียกสั้นๆ ว่าLibras ( ออกเสียงว่า[ˈlibɾɐs] ) และย่อได้หลายแบบ เช่นLSB , LGBหรือLSCB ( Língua de Sinais das Cidades Brasileiras ; "ภาษามือเมืองบราซิล") ^{[ 3 ]}

ภาษามือบราซิลเป็นภาษาที่มีการพัฒนาอย่างแพร่หลาย มีการตีพิมพ์พจนานุกรม วิดีโอสอน และบทความเกี่ยวกับลักษณะทางภาษาหลายเล่ม นอกจากนี้ยังมีสำเนียงต่างๆ ทั่วประเทศบราซิล ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความแตกต่างทางภูมิภาคและสังคมวัฒนธรรม

รัฐสภาแห่งชาติของบราซิลได้ผ่านกฎหมายภาษามือที่เข้มงวดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2545 และ (ในปี พ.ศ. 2548) กำลังอยู่ในขั้นตอนการบังคับใช้^{[ 4 ]}กฎหมายดังกล่าวกำหนดให้ใช้ภาษามือบราซิลในการศึกษาและบริการของรัฐบาล

แนวทางการศึกษาได้พัฒนาจากแนวคิดการสอนแบบเน้น การพูด ไปสู่การสื่อสารแบบองค์รวมและการใช้สองภาษา

นอกจากจะได้รับการยอมรับในระดับประเทศตั้งแต่ปี 2002 แล้ว^{[ 5 ] [ 6 ]} Libras ยังได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในระดับเทศบาลในเมืองเบโลโอริซอนเต [ ^{7 ] [ 8 ] คู}ริติบา [ ^{9 ] [ 10 ] โอ}โรเปรโต^{[ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ]}และซัลวาดอร์ [ ^{15 ] ใน}เมืองริโอเดจาเนโรการสอน Libras ได้รับการบรรจุอย่างเป็นทางการในหลักสูตรของระบบโรงเรียนเทศบาล^{[ 16 ] [ 17 ]}

วันที่ 24 เมษายนได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการให้เป็นวันภาษามือแห่งชาติของบราซิล^{[ 18 ] [ 19 ] [ 20 ]}

การสะกดด้วยนิ้วของ Libras ใช้อักษรมือเดียวที่คล้ายกับที่ใช้ในตระกูลภาษามือฝรั่งเศส^{[ 21 ]}

มีรูปทรงมือ ที่แตกต่างกัน 44 แบบ ที่ใช้ในภาษานี้^{[ 3 ]}

ระบบการเขียน แบบ SignWritingเป็นระบบการเขียนที่โดดเด่นในบราซิล^{[ 22 ]}วิทยานิพนธ์ปริญญาโทด้านภาษาศาสตร์เรื่อง "A arte de escrever em Libras" โดย Gabriela Otaviani Barbosa พบว่า SignWriting ถูกใช้ในมหาวิทยาลัยของรัฐบาลกลาง 18 แห่ง และในโรงเรียนของรัฐ 12 แห่งในบราซิล^{[ 23 ] [ 24 ]}

ความพยายามทางประวัติศาสตร์มักจะถูกถอดความโดยใช้คำภาษาโปรตุเกสที่เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เพื่อแทนหน่วยคำ Libras ที่เทียบเท่ากัน^{[ 25 ]}

การถอดความอักษรลิบรัสโดยใช้SignWritingมีมาตั้งแต่ปี 1997 เป็นอย่างน้อย โดยเริ่มจากโครงการ SignNet ในเมืองปอร์โตอาเลเกร และพจนานุกรมของเฟอร์นันโด คาโปวิลลา ในเมืองเซาเปาโล มหาวิทยาลัยซานตาคาตารินาที่ฟลอเรียนอปอลิส (UFSC) ได้กำหนดให้การเรียน SignWriting เป็นรูปแบบการถอดความอักษรลิบรัสที่นิยมใช้

SignWriting ได้รับการอ้างถึงว่ามีประโยชน์ในการสอนเด็กเล็ก^{[ 26 ]}

มหาวิทยาลัยแห่งรัฐซานตาคาตารินาได้ยอมรับวิทยานิพนธ์ที่เขียนด้วยภาษามือบราซิลโดยใช้ Sutton SignWriting สำหรับปริญญาโทสาขาภาษาศาสตร์ วิทยานิพนธ์เรื่อง "A escrita de expressões não manuais gramaticais em sentenças da Libras pelo Sistema signwriting" โดย João Paulo Ampessan ระบุว่า "ข้อมูลบ่งชี้ถึงความจำเป็นในการใช้ [การแสดงออกที่ไม่ใช้มือ] ในการเขียนภาษามือ" ^{[ 27 ]}

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ข้อกำหนดการเข้าถึง Libras ใหม่มีผลบังคับใช้ในบราซิล โดยกำหนดให้ต้องมีภาษามือบราซิลสำหรับภาพยนตร์ที่ฉายในโรงภาพยนตร์ ของบราซิล ภาษามือจะแสดงให้ผู้ชมภาพยนตร์เห็นบนอุปกรณ์หน้าจอที่สอง^{[ 28 ]}ภาษามือจะถูกจัดเก็บเป็นแทร็กวิดีโอภาษามือในแพ็คเกจภาพยนตร์ดิจิทัล (DCP) โดยซิงโครไนซ์กับส่วนที่เหลือของภาพยนตร์^{[ 29 ]}แทร็กวิดีโอภาษามือไม่มีเสียงและถูกเข้ารหัสเป็น วิดีโอที่บีบอัด VP9ที่เข้ารหัสเสียง PCM ซึ่งจัดเก็บไว้ในแทร็กเสียง 15 ของ DCP ^{[ 30 ]}

องค์กรคนหูหนวกที่สำคัญที่สุดคือ FENEIS หรือFederação Nacional de Educação e Integração dos Surdos (สหพันธ์การศึกษาและการบูรณาการคนหูหนวกแห่งชาติ) มีองค์กรระดับภูมิภาคหลายแห่งในกูรีตีบา , Caxias do SulและRio Grande do Sul

Wittmann (1991) ^{[ 2 ]}ตั้งสมมติฐานว่าภาษามือบราซิลเป็นภาษาโดดเดี่ยว (ภาษามือต้นแบบ) แม้ว่าจะพัฒนาผ่านการแพร่กระจายของสิ่งเร้าจากภาษามือที่มีอยู่แล้ว ซึ่งน่าจะเป็นภาษามือโปรตุเกสและ/หรือภาษา มือฝรั่งเศส

• ภาษามือคาอาปอร์เป็นภาษามือพื้นเมืองของบราซิลที่ไม่เกี่ยวข้องกับภาษามืออื่นๆ

สำหรับรายชื่อคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับภาษามือบราซิล โปรดดูหมวดหมู่คำศัพท์ภาษามือบราซิลในWiktionaryซึ่งเป็นพจนานุกรมฟรี

การทดสอบภาษามือบราซิลของวิกิพีเดียที่Wikimedia Incubator