Ludus Anglicorum

กระดานเกมจากซากเรืออับปางแมรีโรส ในปี ค.ศ. 1545 พร้อมลูกเต๋าและที่เขี่ยลูกเต๋า (ด้านขวา)
ชื่ออื่นๆ	เกมอังกฤษ เกมระยะยาวของอังกฤษ
ประเภท	เกมกระดานเกมแข่งรถเกมลูกเต๋า
ผู้เล่น	2
ความเคลื่อนไหว	ตรงกันข้าม
โอกาส	ระดับปานกลาง ( การทอยลูกเต๋า)
ทักษะ	กลยุทธ์ , กลวิธี , การนับ , ความน่าจะเป็น
เกมที่เกี่ยวข้อง
แบ็กแกมมอน , เอมเพอราดอร์, ไอริช

Ludus Anglicorumหรือที่เรียกว่าEnglish Gameเป็นเกมกระดาน ของอังกฤษโบราณ สำหรับผู้เล่นสองคน โดยใช้กระดานที่คล้ายกับที่ใช้ในปัจจุบันสำหรับเกมแบ็กแกมมอนและเกมอื่นๆ เป็น "เกมวางแผนกลยุทธ์สำหรับผู้เล่นเกมที่จริงจัง" และเป็นที่รู้จักกันดีในยุคกลาง^{[ 1 ]}ครั้งหนึ่งเคยถือว่าเป็นเกมกระดานที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในอังกฤษ^{[ 2 ]}

เกมอังกฤษหรือเกมยาวได้รับการอธิบายอย่างละเอียดในต้นฉบับในศตวรรษที่ 14 ที่เขียนด้วยภาษาละตินและแองโกล-นอร์มันฝรั่งเศส ซึ่งเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์อังกฤษ^{[ 3 ]}กล่าวกันว่าเป็นเกมบนโต๊ะที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในอังกฤษยุคกลางในสมัยของชอเซอร์^{[ 2 ]}

เกมภาษาอังกฤษมีความคล้ายคลึงกับเกมEmperador ที่ กษัตริย์อัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติลยาได้ระบุไว้ในLibro de los Juegos ("หนังสือเกม") ที่ตีพิมพ์ในปี 1278 ^{[ 4 ]}

อาจเป็นเกมที่มักเรียกกันง่ายๆ ว่า 'เกมโต๊ะ' (Tables) ดูเหมือนว่ามันจะพัฒนาไปเป็นเกมติ๊กต็อก (Ticktack)และเกมไอริช (Irish)ซึ่งทั้งสองเกมนี้ได้เข้ามาแทนที่ในศตวรรษที่ 17

เกมอังกฤษเป็นเกมสำหรับผู้เล่นสองคน โดยใช้ลูกเต๋า สามลูกและ ตัวหมาก 15 ตัว ต่อฝ่าย และเล่นบนกระดานโต๊ะ (ดูภาพประกอบ) ที่มีตำแหน่งการเล่นหรือจุด 12 จุด ในแต่ละฝ่าย สี่ส่วนของกระดานเรียกว่า 'โต๊ะ' โต๊ะบ้าน ของผู้เล่น คือจุดหกจุดแรกในฝั่งของเขา รวมถึงจุดเริ่มต้นหรือจุดบ้าน และ โต๊ะรับของผู้เล่นคือส่วนสุดท้ายและส่วนตรงข้าม ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของฝ่ายตรงข้าม^{[ 2 ]}

เกมนี้สามารถเล่นได้โดยใช้ลูกเต๋า 2 ลูก โดยในกรณีนี้จะถือว่าการทอยครั้งที่ 3 ได้เลข 6 ในแต่ละครั้ง^{[ 5 ]}

สัญลักษณ์ที่ใช้ในต้นฉบับเดิมมีภาพประกอบ ในกรณีนี้ ฝ่ายดำนั่งอยู่ด้านล่างฝั่งที่ทำเครื่องหมาย nф และรวบรวมหมากทั้ง 15 ตัวไว้ที่จุดบ้านของตนเอง จุด "a" ฝ่ายขาวนั่งอยู่ด้านบนฝั่งที่ทำเครื่องหมาย am และรวบรวมหมากขาวทั้ง 15 ตัวไว้ตรงข้ามที่จุด "ф" ฝ่ายดำเคลื่อนที่ทวนเข็มนาฬิกา ฝ่ายขาวเคลื่อนที่ตามเข็มนาฬิกา^{[ 3 ]}

เป้าหมายของฝ่ายดำคือการเคลื่อนหมาก 15 ตัวที่จุด "a" ไปตามจุดที่เหลืออีก 11 จุดของฝั่งตรงข้ามของกระดาน แล้วจึงเคลื่อนในทิศทางตรงกันข้ามบนฝั่งของตนเองไปยังตารางพิกัด tф ฝ่ายขาวเคลื่อนหมากจากจุด "ф" ตามเข็มนาฬิกาไปยังตารางพิกัด af ของฝ่ายขาว^{[ 6 ]}

ผู้เล่นจะทอยลูกเต๋าเพื่อเคลื่อนตัวหมากของตน และกำหนดแต้มที่ได้จากการทอยแต่ละครั้งให้กับหมากตัวหนึ่ง โดยเคลื่อนหมากนั้นไปข้างหน้าตามจำนวนแต้มที่ได้ สามารถรวมแต้มจากการทอยสองครั้งเข้าด้วยกันได้ เช่น แต้ม 4 และ 3 สามารถใช้เคลื่อนหมากได้ 7 แต้ม หมากสามารถเคลื่อนไปยังจุดใดก็ได้ ยกเว้นจุดที่มีหมากของฝ่ายตรงข้ามอยู่สองตัวขึ้นไป^{[ 6 ]}

หากจุดใดจุดหนึ่งถูกครอบครองโดยหมากของฝ่ายตรงข้ามเพียงตัวเดียว และมีการย้ายหมากไปยังจุดนั้น หรือ 'พัก' อยู่ที่จุดนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการเดินหมากสองหรือสามลูก หมากของฝ่ายตรงข้ามจะต้องถูกนำออกและนำกลับเข้ามาใหม่ เมื่อหมากถูกนำออก เจ้าของหมากนั้นจะไม่สามารถเล่นหมากใดๆ บนกระดานได้จนกว่าหมากที่ถูกนำออกจะถูกนำกลับเข้ามาใหม่ ซึ่งจะต้องทำในโต๊ะของฝ่ายผู้เล่น เช่น หากฝ่ายดำทอยได้ 4 หมากสามารถเข้าสู่จุด "d" ได้หากจุดนั้นไม่ถูกกีดขวางโดยฝ่ายตรงข้ามหรือถูกครอบครองโดยหมากของฝ่ายดำอยู่แล้ว^{[ 2 ] [ a ]}

เมื่อผู้เล่นทั้ง 15 คนมาถึงโต๊ะรับน้ำหนักอย่างปลอดภัยแล้ว พวกเขาจะถูกนำตัวออกไปผู้เล่นคนแรกที่ทำได้สำเร็จจะเป็นผู้ชนะ ในการนำตัวผู้เล่นออกไปได้สำเร็จ ผู้เล่นจะต้องทอยลูกเต๋าให้ได้จำนวนที่ต้องการเพื่อนำตัวผู้เล่นออกจากกระดาน เช่น ฝ่ายดำต้องการ 6 ถ้าผู้เล่นอยู่บน "t" ต้องการ 5 ถ้าอยู่บน "u" และอื่นๆ หากผลการทอยลูกเต๋าสูงกว่าจำนวนที่ต้องการสำหรับผู้เล่นที่อยู่ไกลที่สุด ผู้เล่นคนนั้นก็สามารถถูกนำตัวออกไปได้^{[ 1 ]}

อีกวิธีหนึ่งในการชนะคือการสร้างการปิดกั้นจนฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถขยับได้ ตัวอย่างเช่น หากฝ่ายดำครอบครองช่อง n ถึง r ด้วยหมากสองตัวในแต่ละช่อง และสร้างสถานการณ์ที่ฝ่ายขาวมีหมาก 8 ตัวเรียงแถวอยู่บนช่อง "a" รอที่จะถูกขนออกไป ในขณะที่มีหมากอยู่บนแต่ละจุดของกระดานบ้านบวกกับอีกหนึ่งตัวที่รอที่จะถูกนำกลับเข้ามา ฝ่ายขาวก็จะติดอยู่กับที่ นี่เรียกว่าการปิดกั้นแบบลิมโพลดิ้ง^{[ 5 ] [ 7 ]}

อีกวิธีหนึ่งในการชนะเรียกว่าการแซงซึ่งเกิดขึ้นได้ เช่น หากฝ่ายดำยึดครองกระดานบ้านทั้งหมดของฝ่ายตรงข้ามและจุด "s" ^{[ 5 ] [ 7 ]}

Shelagh Lewins ตีความคำว่า lympolding และ lurching แตกต่างกันเล็กน้อย Lympolding เกิดขึ้นเมื่อผู้เล่นไม่สามารถนำตัวหมากกลับเข้ามาได้ เนื่องจากจุดทั้งหมดในโต๊ะฝั่งเจ้าบ้านถูกฝ่ายตรงข้ามปิดกั้นหรือถูกฝ่ายเดียวกันยึดครอง Lurching เกิดขึ้นเมื่อผู้เล่นไม่สามารถขยับตัวได้เนื่องจากการปิดกั้นหรือการกองทับกันของตัวหมากในจุดสุดท้าย ไม่ว่าในกรณีใด Lewins เพียงแค่ต้องการให้ผู้เล่นพลาดตาเดิน^{[ 1 ]}

Murray (1941) เชื่อมโยง Ludus Anglicorum กับเกมกระดานของสเปนEmperadorซึ่งมีการอธิบายไว้ใน El Libro de los Juegos ("หนังสือเกม") โดยกษัตริย์อัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยาในปี 1278 Emperador เริ่มต้นด้วยตำแหน่งเริ่มต้นเดียวกัน และยังมีเงื่อนไขพิเศษสำหรับการชนะในรูปแบบต่างๆ ตัวอย่างเช่น การปิดกั้นหกจุดถือเป็นbarataหรือprime ^{[ 8 ]}

Parlettจัดให้ Ludus Anglicorum อยู่ในกลุ่มเดียวกับเกม Tieste และ Impérial ของฝรั่งเศส เกมPlakoto ของกรีก และเกม Testa ของอิตาลี รวมถึง Emperador ของสเปนด้วย^{[ 9 ]}

• _ (1333) Royal 13 A XVIII, part 2, folio 158r, British Museum , Latin transcript and English translation by Will McLean (2015).
• ฟิสค์, วิลลาร์ด (1905). หมากรุกในไอซ์แลนด์และในวรรณกรรมไอซ์แลนด์ : พร้อมบันทึกทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเกมกระดานอื่นๆฟลอเรนซ์: สมาคมการพิมพ์แห่งฟลอเรนซ์
• Forgeng, Jeffrey L. และ Will McLean (2009). ชีวิตประจำวันในอังกฤษสมัยชอเซอร์ ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 เวสต์พอร์ต รัฐคอนเนตทิคัต และลอนดอน: Greenwood.
• Murray, Harold James Ruthven (1941). "เกมบนโต๊ะในยุคกลาง" ในMedium AEvum.เล่ม 10, ตอนที่ 2. หน้า 57–69.
• Murray, Harold James Ruthven (1952). ประวัติศาสตร์ของเกมกระดานอื่นๆ นอกเหนือจากหมากรุก. อ็อกซ์ฟ อร์ด: Clarendon.
• พาร์เล็ตต์, เดวิด (1999). ประวัติศาสตร์เกมกระดานแห่งอ็อกซ์ฟอร์ด . อ็อกซ์ฟอร์ด: OUP.
• วิลลูบี, ฟรานซิส (2003). ฟอร์เกง, เจฟฟ์; จอห์นสตัน, โดโรธี; แครม, เดวิด (บรรณาธิการ). หนังสือเกมของฟรานซิส วิลลูบี .ฟาร์นแฮม: แอชเกต. ISBN 1-85928-460-4. (ฉบับวิจารณ์ของหนังสือของวิลลูบีที่บรรยายถึงเกมและกิจกรรมยามว่าง ประมาณปี 1660-1672 ต้นฉบับอยู่ในคอลเลกชันมิดเดิลตัน มหาวิทยาลัยนอตติงแฮม; เอกสารอ้างอิง Mi LM 14)
• Lewins, Shelagh (2021). Tabula at Rumwoldstow: Early mediaval backgammon in an Anglo-Saxon monastery (pdf).

• กฎระเบียบสำหรับ Ludus Anglicorum ที่Royal 13 A XVIII - 1330 - ถอดความภาษาละตินจากต้นฉบับและคำแปลภาษาอังกฤษ