มาคาตอนเป็น ระบบ การสื่อสารเสริมและทางเลือก (AAC) ซึ่งใช้สัญญาณ (ท่าทางมือ) และสัญลักษณ์ (รูปภาพ) ควบคู่ไปกับคำพูดและคำเขียนเพื่อสนับสนุนการสื่อสาร แม้ว่าจะใช้สัญญาณ แต่มาคาตอนไม่ใช่ภาษามือ^{[ 1 ]}

มาคาตอนถูกใช้โดยผู้ที่มีปัญหาด้านการสื่อสารและความบกพร่องทางการเรียนรู้ในการสื่อสาร และได้รับการพิสูจน์แล้วว่าช่วยสนับสนุนการพัฒนาทักษะการสื่อสารที่จำเป็น เช่น ความสนใจ การฟัง ความเข้าใจ ความจำ และการพูดและการใช้ภาษา^{[ 2 ] [ 3 ]}โปรแกรมการสื่อสารมาคาตอนถูกนำมาใช้กับบุคคลที่มี ความ บกพร่องทางสติปัญญาออทิสติกดาวน์ซินโดรมความบกพร่องทางภาษาเฉพาะ ความบกพร่องทาง ประสาทสัมผัส หลายด้าน และความผิดปกติทางระบบประสาทที่เกิดขึ้นภายหลังซึ่งส่งผลเสียต่อความสามารถในการสื่อสาร รวมถึงผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองและภาวะสมองเสื่อม^{[ 2 ] [ 4 ]}

ชื่อ "Makaton" มาจากชื่อของสมาชิกสามคนในทีมสอนดั้งเดิมที่โรงพยาบาล Botleys ParkในChertsey , Surrey ได้แก่Margaret Walker (ผู้ออกแบบโปรแกรมและนักบำบัดการพูดที่ Botleys Park), Katherine Johnston และ Tony Cornforth (ผู้เยี่ยมชมโรงพยาบาลจิตเวชจากRoyal Association for Deaf People ) ^{[ 5 ]}

Makaton เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของ The Makaton Charity ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2550 ^{[ 6 ]}เพื่อแทนที่มูลนิธิการกุศลเดิม Makaton Vocabulary Development Project ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2526 การยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า Makaton ครั้งแรกนั้นยื่นในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2522 โดยได้รับการอนุมัติการจดทะเบียนตั้งแต่วันนั้นภายใต้หมายเลขการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า 1119745 ^{[ 7 ]}

โปรแกรมการสื่อสารมาคาตอนใช้แนวทางแบบหลายรูปแบบเพื่อสนับสนุนการสื่อสารภาษาและทักษะการอ่านออกเขียนได้ (หากเหมาะสม) โดยใช้การผสมผสานระหว่างการพูด การใช้ภาษา มือและสัญลักษณ์กราฟิกควบคู่กันไป หรือใช้เฉพาะการพูดร่วมกับภาษามือ หรือใช้เฉพาะการพูดร่วมกับสัญลักษณ์กราฟิกตามความเหมาะสมสำหรับความต้องการของผู้ใช้มาคาตอน^{[ 3 ]}ประกอบด้วยคำศัพท์หลักประมาณ 450 แนวคิดที่สอนตามลำดับเฉพาะ ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะสอดคล้องกับรูปแบบการเรียนรู้ภาษาธรรมชาติในแปดขั้นตอน ตัวอย่างเช่น ขั้นตอนที่หนึ่งเกี่ยวข้องกับการสอนคำศัพท์สำหรับความต้องการในทันที เช่น "กิน" และ "ดื่ม"

ในขั้นตอนต่อมาจะมีเครื่องหมายและสัญลักษณ์สำหรับคำศัพท์ที่ซับซ้อนและนามธรรมมากขึ้น เช่น แนวคิดเกี่ยวกับเวลาและอารมณ์ เมื่อการสื่อสารขั้นพื้นฐานเกิดขึ้นแล้ว ผู้ใช้สามารถพัฒนาการใช้ Makaton ต่อไปได้ โดยใช้โหมดใดก็ได้ที่เหมาะสมที่สุด^{[ 3 ]}นอกจากนี้ แม้ว่าโปรแกรมจะถูกจัดเป็นขั้นตอน แต่ก็สามารถปรับเปลี่ยนและปรับให้เข้ากับความต้องการของแต่ละบุคคลได้^{[ 2 ]}นอกเหนือจากคำศัพท์หลักแล้ว ยังมีคำศัพท์ทรัพยากร Makaton ซึ่งประกอบด้วยเครื่องหมายและสัญลักษณ์สำหรับแนวคิดมากกว่า 11,000 รายการ^{[ 3 ]}

งานวิจัยดั้งเดิมดำเนินการโดย Margaret Walker ในปี 1972/73 ^{[ 8 ]}และส่งผลให้เกิดการออกแบบคำศัพท์หลักของ Makaton โดยอิงตามความต้องการเชิงฟังก์ชัน งานวิจัยนี้ดำเนินการกับผู้ใหญ่ที่หูหนวกและมีความบกพร่องทางสติปัญญาที่อาศัยอยู่ในโรงพยาบาล Botleys Park ในChertsey , Surrey (ซึ่งปิดตัวลงในปี 2008) จุดมุ่งหมายคือเพื่อให้พวกเขาสามารถสื่อสารโดยใช้ภาษามือที่ยืมมาจากภาษามือของอังกฤษ^{[ 3 ] [ 9 ] [ 10 ]}ผู้ใหญ่ที่หูหนวกและมีความบกพร่องทางสติปัญญาจำนวน 14 คนเข้าร่วมในการศึกษานำร่อง และทุกคนสามารถเรียนรู้การใช้ภาษามือได้ นอกจากนี้ยังพบว่าพฤติกรรมดีขึ้นด้วย^{[ 3 ]}หลังจากนั้นไม่นาน คำศัพท์หลักได้รับการแก้ไขเพื่อให้ครอบคลุมทั้งเด็กและผู้ใหญ่ที่มีปัญหาในการสื่อสารอย่างรุนแรง (รวมถึงบุคคลที่ได้ยิน) และถูกนำไปใช้ในโรงเรียนหลายแห่งทั่วสหราชอาณาจักรเพื่อกระตุ้นการสื่อสารและภาษา^{[ 3 ] [ 9 ] [ 10 ]}

ในระยะเริ่มต้นของการพัฒนา Makaton ใช้เพียงคำพูดและภาษามือ (โดยไม่มีสัญลักษณ์) ^{[ 3 ]}ในปี 1985 ได้เริ่มมีการนำสัญลักษณ์กราฟิกมาใช้ในโปรแกรมภาษา Makaton และมีการเผยแพร่เวอร์ชันที่มีสัญลักษณ์กราฟิกในปี 1986 ^{[ 3 ]}คำศัพท์หลักได้รับการแก้ไขในปี 1986 เพื่อรวมแนวคิดทางวัฒนธรรมเพิ่มเติม

โครงการพัฒนาคำศัพท์มาคาตอนก่อตั้งขึ้นในปี 1976 โดยมาร์กาเร็ต วอล์คเกอร์ ซึ่งทำงานในฐานะผู้อำนวยการโดยสมัครใจจนกระทั่งเกษียณอายุในเดือนตุลาคม 2008 การฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการมาคาตอนครั้งแรกจัดขึ้นในปี 1976 และมีการพัฒนาทรัพยากรสนับสนุนและหลักสูตรฝึกอบรมเพิ่มเติมอย่างต่อเนื่อง ในปี 1983 โครงการพัฒนาคำศัพท์มาคาตอนได้กลายเป็นทรัสต์เพื่อการกุศล และในปี 2007 ได้เปลี่ยนสถานะเป็นมูลนิธิมาคาตอน^{[ 3 ] [ 9 ]}

มาคาตอนถูกใช้อย่างแพร่หลายทั่วสหราชอาณาจักรและได้รับการดัดแปลงเพื่อใช้ในประเทศต่างๆ โดยใช้ สัญลักษณ์จาก ชุมชนคนหูหนวก ของแต่ละประเทศ ควบคู่ไปกับสัญลักษณ์มาคาตอนที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม ^{[ 2 ]}ตัวอย่างเช่น ในสหราชอาณาจักร มาคาตอนใช้สัญลักษณ์จากภาษามืออังกฤษ โดยสัญลักษณ์ส่วนใหญ่มาจากภาษาถิ่นของลอนดอนและภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ^{[ 11 ]}

Makaton ยังได้รับการดัดแปลงเพื่อใช้ในกว่า 40 ประเทศ รวมถึงฝรั่งเศส กรีซ ญี่ปุ่น คูเวตและกลุ่มประเทศอ่าว รัสเซีย แอฟริกาใต้ และสวิตเซอร์แลนด์ การใช้สัญลักษณ์จากภาษามือที่มีอยู่แล้วของแต่ละประเทศทำให้สะท้อนถึงวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละประเทศ และยังเป็นแหล่งรวมสัญลักษณ์เพิ่มเติมหากจำเป็นต้องใช้ร่วมกับ Makaton

ในปี 1991 มูลนิธิมาคาตอนได้ผลิตวิดีโอ/ดีวีดีเพลงกล่อมเด็กที่คุ้นเคยสำหรับเด็ก โดยใช้ภาษามือ การพูด และการขับร้องโดยเดฟ เบนสัน ฟิลลิปส์ พิธีกรรายการโทรทัศน์สำหรับเด็กชื่อดัง ซึ่งก่อนหน้านี้เคยใช้มาคาตอนกับบทกวีและเพลงกล่อมเด็กในรายการPlaydaysของ BBC สำหรับเด็กมาแล้ว จุดประสงค์คือเพื่อให้เด็กที่มีความบกพร่องทางพัฒนาการ รวมถึงเพื่อนๆ และพี่น้องของพวกเขาได้เพลิดเพลิน หลังจากประสบความสำเร็จอย่างมาก ในปี 2003 มาคาตอนได้กลายเป็นส่วนสำคัญของ รายการ Something SpecialของBBCใน ช่วงรายการ CBeebies โดยมี จัสติน เฟลตเชอร์ เป็น ผู้ดำเนินรายการในบทบาท "มิสเตอร์ทัมเบิล" ซึ่งได้รับรางวัลมากมายและปัจจุบันออกอากาศมาแล้วถึงซีรีส์ที่สิบสาม

เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2018 นักแสดงตลกRob Delaneyอ่านหนังสือบนช่องCBeebies ของ BBC ทั้งในภาษา Makaton และภาษาอังกฤษ เขาใช้ Makaton เพื่อสื่อสารกับ Henry ลูกชายผู้ล่วงลับของเขา ซึ่งไม่สามารถพูดได้หลังจาก การ ผ่าตัดหลอดลม^{[ 12 ]}

สมาชิกของชุมชนคนหูหนวก รวมถึงสมาคมคนหูหนวกแห่งอังกฤษได้วิพากษ์วิจารณ์ Makaton แถลงการณ์ในปี 2022 ของสมาคมคนหูหนวกแห่งอังกฤษประณามการเติบโตอย่างรวดเร็วของโพสต์บนโซเชียลมีเดียที่ใช้ "ระบบการสื่อสารที่ใช้ภาษามือ" เช่น Makaton และSignalongโดยเน้นย้ำถึงข้อจำกัดของภาษามือที่ไม่ใช่ภาษาพูดเหล่านี้^{[ 1 ]}แถลงการณ์ดังกล่าวโต้แย้งว่าการสอนภาษามือจากภาษามืออังกฤษให้กับทั้งเด็กที่ได้ยินและเด็กหูหนวกจะสมเหตุสมผลกว่า ทำให้พวกเขาสามารถสื่อสารกับชุมชนคนหูหนวกได้^{[ 1 ]}

สมาคมคนหูหนวกแห่งอังกฤษและมูลนิธิมาคาตอนได้ร่วมมือกันและออกแถลงการณ์ร่วมกันเกี่ยวกับมาคาตอนและภาษามืออังกฤษ (BSL)ซึ่งสรุปว่ามาคาตอนและ BSL มีบทบาทที่แตกต่างกันในชุมชนของตน โดย BSL และ ISL เป็นภาษาธรรมชาติของชุมชนคนหูหนวกในสหราชอาณาจักร และมาคาตอนเป็นระบบการสื่อสารที่ให้การสนับสนุนสำหรับผู้ที่มีปัญหาด้านการเรียนรู้หรือการสื่อสาร มูลนิธิมาคาตอนและสมาคมคนหูหนวกแห่งอังกฤษตระหนักถึงความสำคัญของทั้งสองภาษา จึงทำงานร่วมกันเพื่อสนับสนุนชุมชนของตนอย่างมีประสิทธิภาพ และเพื่อส่งเสริมความเข้าใจและการมีส่วนร่วม^{[ 13 ]}

การวิจารณ์เชิงวิชาการของ Makaton รวมถึงการตั้งคำถามเกี่ยวกับวิธีการเลือกและการใช้สัญลักษณ์ และข้อเสนอแนะที่ว่า "วิธีการสอนและโครงสร้างคำศัพท์มีข้อจำกัดมาก และหากไม่ได้รับการแก้ไข อาจขัดขวางการพัฒนาทักษะการสื่อสารในเด็กบางคน" ^{[ 14 ]}

ข้อพิจารณาอื่นๆ มุ่งเน้นไปที่ลักษณะเฉพาะของ Makaton โดยเชื่อว่าการปกป้องความสมบูรณ์ของเครื่องหมายและสัญลักษณ์ด้วยลิขสิทธิ์จะจำกัดการเข้าถึง Makaton ^{[ 15 ]}

• Harrison, D: Virden, F (2011). "ผู้ช่วยผู้ปฏิบัติงานนำทาง". British Journal of Healthcare Assistants , 5(8),409.
• Hooper, Helen; Walker, Margaret (2002). "การประเมินการสอนแบบเพื่อนด้วย Makaton: 10 ปีต่อมา". British Journal of Learning Disabilities . 30 (1): 38– 42. doi : 10.1046/j.1468-3156.2002.00120.x .ฮูเปอร์
• รีฟส์, ดี (ฤดูหนาว 2011). "การประยุกต์ใช้ทางเลือกและความเป็นไปได้" . การบำบัดด้านการพูดและภาษาในทางปฏิบัติ . หน้า  4–6 . สืบค้นเมื่อ29 สิงหาคม 2013 .
• Sellars G (พฤศจิกายน 2549). "การเรียนรู้ที่จะสื่อสารกับเด็กที่มีความพิการ". Paediatr Nurs . 18 (9): 26– 8. doi : 10.7748/paed2006.11.18.9.26.c8320 . PMID  17111943 .

• เว็บไซต์มูลนิธิมาคาตอน