โมนิกา มารอน
โมนิกา มารอน (2018)
เกิด	( 3 มิถุนายน1941 ) เบอร์ลิน
อาชีพ	ผู้เขียน
สัญชาติ	ภาษาเยอรมัน

Monika Maron (เกิด 3 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ในเบอร์ลิน ) เป็นนักเขียนชาวเยอรมัน อดีตพลเมืองของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี^{[ 1 ]}

ในปี 1951 เธอได้ย้ายจากเบอร์ลินตะวันตกไปยังเบอร์ลินตะวันออกพร้อมกับพ่อเลี้ยงของเธอคาร์ล มารอนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี เธอเรียนการละครและใช้เวลาเป็นผู้ช่วยผู้กำกับและนักข่าว ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 เธอเริ่มเขียนหนังสือเต็มเวลาในเบอร์ลินตะวันออก เธอออกจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีในปี 1988 ด้วยวีซ่าสามปี หลังจากอาศัยอยู่ในเมืองฮัมบูร์กประเทศเยอรมนีจนถึงปี 1992 เธอก็กลับมายังเบอร์ลิน ที่รวมเป็นหนึ่งเดียว อีกครั้ง ซึ่งเธออาศัยและเขียนหนังสืออยู่ที่นั่น ผลงานของเธอส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการเผชิญหน้ากับอดีตและสำรวจภัยคุกคามที่เกิดจากทั้งความทรงจำและความโดดเดี่ยว งานเขียนของเธอเรียบง่าย หดหู่ และโดดเดี่ยว ถ่ายทอดความอ่อนไหวและความสิ้นหวังของผู้เล่าเรื่องของเธอ

ผลงานตีพิมพ์ของเธอแสดงให้เห็นถึงมุมมองทางการเมืองที่อนุรักษ์นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ในเดือนตุลาคม 2020 เธอประกาศว่าสำนักพิมพ์ของเธอได้ตัดความสัมพันธ์กับเธอแล้ว^{[ 2 ]}

ในปี พ.ศ. 2535 เธอได้รับรางวัล Kleist Prize อันทรงเกียรติ ซึ่งมอบให้แก่นักเขียนชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียงเป็นประจำทุกปี และในปี พ.ศ. 2546 เธอได้รับรางวัลFriedrich Hölderlin Prize ^{[ 3 ]}

• เที่ยวบินแห่งเถ้าถ่าน ( Flugasche ) (1981)
• นายเอาริช (นายเอาริช) (1982)
• Das Mißverständnis (ความเข้าใจผิด) (1982)
• ผู้แปรพักตร์ ( Die Überläuferin ) (1986)
• Stille Zeile Sechs (1991)
• เที่ยวบินแห่งเถ้าถ่าน (แปลโดยเดวิด นิวตัน มาริเนลลี , ลอนดอน, สำนักพิมพ์รีดเดอร์ส อินเตอร์เนชั่นแนล (1986)) ISBN 0-930523-22-9ISBN 0-930523-23-7)
• Silent Close เล่มที่ 6 (แปลโดยDavid Newton Marinelli , ลอนดอน, Readers International (1993) ISBN) 0-930523-93-8ISBN 0-930523-94-6)
• Nach Massgabe meiner Begreifungskraft: Essays und Artikel (โดยการวัดความสามารถของฉันในการเข้าใจ: บทความและบทความ) (1993)
• สัตว์เศร้า (1996)
• จดหมายของพาเวล ( Pawels Briefe ) (1999)
• Endmoränen (ปลายจาร) (2002)
• Quer über die Gleise (ด้านข้างข้ามรางรถไฟ) (2002)
• Wie ich ein Buch nicht schreiben kann und es trotzdem veruche (ฉันไม่สามารถเขียนหนังสือได้แต่พยายามเขียน) (2005)
• Ach, Glück (โอ้ ความสุข/โชค) (2550)
• บิทเทอร์เฟลเดอร์ โบเกน . Ein Bericht (โค้ง Bitterfeld: รายงาน) (2009)
• Zwei Brüder: Gedanken zur Einheit 1989–2009 (พี่ชายสองคน: ความคิดเกี่ยวกับความสามัคคี 1989–2009) (2010)
• สวิสเชนสปีล (สลับฉาก) (2013)
• มูนินหรือ Chaos im Kopf (2018), ISBN 978-3-10-048840-4.
• Krumme Gestalten, vom Wind gebissen (ชุดบทความ, เรียบเรียงโดยGötz Kubitschek , 2020), ISBN 978-3-98-201316-9
• อาร์ตูร์ ลานซ์ (2020), ISBN 978-3-10-397405-8
• อิมเมอร์ นอช ฟรอยด์ลิช, อาเบอร์ คัม นอช เกดุลดิก Tagebücher 1980–2021 (ยังคงเป็นมิตร แต่แทบจะไม่อดทนอีกต่อไป Diaries 1980–2021) (2026) ISBN 978-3-45-502154-7