ญัตติการปรองดองเป็นญัตติที่เสนอต่อรัฐสภาออสเตรเลียและผ่านการอนุมัติเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 1999 ร่างโดยนายกรัฐมนตรีจอห์น ฮาวาร์ดโดยปรึกษาหารือกับวุฒิสมาชิกชาวอะบ อริจิ น เอเดน ริดจ์เวย์ญัตตินี้อุทิศให้รัฐสภาเพื่อ "อุดมการณ์แห่งการปรองดอง" และยอมรับว่าการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมต่อชาวอะบ อริจินในอดีต เป็น "บทที่มัวหมองที่สุด" ในประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย แม้จะไม่ใช่คำขอโทษอย่างเป็นทางการ แต่ญัตตินี้ก็รวมถึงคำแถลงแสดงความเสียใจต่อความอยุติธรรมในอดีตที่ชาวอะบอริจินได้รับ

รัฐบาล พรรค แรงงานภายใต้การนำของบ็อบ ฮอว์กได้จัดตั้งสภาเพื่อการปรองดองของชนพื้นเมือง (CAR) ขึ้นในปี พ.ศ. 2534 ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ได้รับมอบหมายให้สร้างกลยุทธ์สำหรับรัฐบาลทุกระดับเพื่อ การปรองดองระหว่างชนพื้นเมืองของ ออสเตรเลียกับประชากรส่วนที่เหลือ^{[ 1 ]}

การเคลื่อนไหวเพื่อมุ่งสู่การปรองดองได้รับแรงผลักดันจากการมอบหมายให้จัดทำ รายงาน Bringing Them Homeโดยรัฐบาลแรงงาน ของ พอล คีติงในปี 1995 และนำเสนอต่อรัฐสภาในปี 1997 ^{[ 2 ]}ซึ่งแนะนำให้รัฐบาลออสเตรเลียขอโทษอย่างเป็นทางการสำหรับนโยบายสวัสดิการของรัฐบาลในอดีต ซึ่งรายงานระบุว่าได้แยกเด็กออกจากพ่อแม่ด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติ และส่งผลเสียอย่างร้ายแรงต่อผู้ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเป็นกลุ่มที่เรียกว่า " รุ่นที่ถูกขโมย " ^{[ 3 ]}

วุฒิสมาชิกพรรคเดโมแครต เอเดน ริดจ์เวย์ สมาชิกรัฐสภาของรัฐบาลกลางที่เป็นชนพื้นเมืองเพียงคนเดียว^{[ 4 ]}กล่าวเมื่อสี่สัปดาห์ก่อนการเสนอญัตติว่ารัฐบาลผสมภายใต้การนำของจอห์น ฮาวาร์ด กำลังดำเนินการเพื่อสนับสนุนญัตติในหัวข้อการขอโทษต่อชนรุ่นที่ถูกพรากไปในรัฐสภาของรัฐบาลกลาง และพวกเขาไม่จำเป็นต้องกลัวการเรียกร้องค่าชดเชย^{[ 5 ]}

เพื่อตอบสนองต่อคำขอให้มีการขอโทษอย่างเป็นทางการในระดับชาติจอห์น เฮอร์รอนซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการชนพื้นเมืองในขณะนั้น ได้ตอบกลับโดยกล่าวว่า "รัฐบาลไม่สนับสนุนการขอโทษอย่างเป็นทางการในระดับชาติ การขอโทษดังกล่าวอาจหมายความว่าคนรุ่นปัจจุบันต้องรับผิดชอบและมีส่วนรับผิดชอบต่อการกระทำของคนรุ่นก่อน ซึ่งเป็นการกระทำที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายในขณะนั้น และเชื่อกันว่าเป็นการกระทำเพื่อผลประโยชน์สูงสุดของเด็กที่เกี่ยวข้อง" ^{[ 3 ]}

ตำแหน่งของโฮเวิร์ดคือไม่มีสิ่งใดที่คนรุ่นปัจจุบันของออสเตรเลียไม่ควรกล่าวคำขอโทษ และการขอโทษจะเป็นการยอมรับความผิดที่ส่งต่อกันมาหลายรุ่น โดยความผิดในอดีตจะถูกตัดสินตามมาตรฐานในปัจจุบัน ดังนั้นเขาจึงไม่เห็นด้วยกับการรวมคำดังกล่าวไว้ในญัตติ^{[ 3 ]}

ในช่วงบ่ายของวันพฤหัสบดีที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2542 นายกรัฐมนตรีจอห์น ฮาวาร์ดได้ลุกขึ้นกล่าวญัตติดังต่อไปนี้: ^{[ 6 ] [ 4 ]}

ฉันขอเสนอ: บ้านหลังนี้:

• (ก) ยืนยันความมุ่งมั่นอย่างเต็มที่ต่อการส่งเสริมการปรองดองระหว่างชาวออสเตรเลียพื้นเมืองและชาวออสเตรเลียที่ไม่ใช่พื้นเมือง ซึ่งถือเป็นวาระสำคัญระดับชาติสำหรับชาวออสเตรเลีย
• (b) ตระหนักถึงความสำเร็จของประเทศออสเตรเลีย และมุ่งมั่นที่จะร่วมมือกันเพื่อเสริมสร้างสายสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงเราเข้าด้วยกัน เคารพและชื่นชมความแตกต่างของเรา และสร้างอนาคตที่ยุติธรรมและเจริญรุ่งเรืองซึ่งเราทุกคนสามารถร่วมแบ่งปันได้
• (c) ยืนยันอีกครั้งถึงความสำคัญอย่างยิ่งของมาตรการเชิงปฏิบัติที่นำไปสู่ผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมซึ่งแก้ไขปัญหาความเสียเปรียบทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างลึกซึ้งที่ชาวอะบอริจินออสเตรเลียจำนวนมากยังคงประสบอยู่
• (d) ตระหนักถึงความสำคัญของการทำความเข้าใจประวัติศาสตร์ร่วมกันของชาวออสเตรเลียพื้นเมืองและไม่ใช่พื้นเมือง และความจำเป็นที่จะต้องยอมรับอย่างเปิดเผยถึงความผิดพลาดและความอยุติธรรมในอดีตของออสเตรเลีย
• (e) ยอมรับว่าการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมต่อชาวอะบอริจินออสเตรเลียจำนวนมากในช่วงระยะเวลาอันยาวนานถือเป็นบทที่ด่างพร้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ระหว่างประเทศของเรา
• (f) แสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งและจริงใจที่ชาวอะบอริจินออสเตรเลียต้องประสบกับความอยุติธรรมภายใต้การปฏิบัติของคนรุ่นก่อน และสำหรับความเจ็บปวดและบาดแผลทางใจที่ชาวอะบอริจินจำนวนมากยังคงรู้สึกอยู่อันเป็นผลมาจากการปฏิบัติเหล่านั้น และ
• (g) เชื่อว่าพวกเราในฐานะประเทศชาติได้ประสบความสำเร็จมามากมายแล้ว และตอนนี้เราสามารถก้าวไปข้างหน้าด้วยกันเพื่อประโยชน์ของชาวออสเตรเลียทุกคนได้

คำตอบของฝ่ายค้าน

หลังจากที่วุฒิสมาชิก โรเบิร์ต ฮิลล์เสนอญัตติ^{[ 7 ]}วุฒิสมาชิกจอห์น ฟอล์กเนอร์ได้เสนอการแก้ไขในนามของพรรคแรงงาน โดยระบุว่ารัฐสภา: "ขออภัยอย่างไม่มีเงื่อนไขต่อชาวอะบอริจินออสเตรเลียสำหรับความอยุติธรรมที่พวกเขาได้รับ และสำหรับความเจ็บปวดและบาดแผลที่ชาวอะบอริจินจำนวนมากยังคงได้รับอันเป็นผลมาจากความอยุติธรรมนั้น และเรียกร้องให้มีการจัดตั้งกระบวนการที่เหมาะสมเพื่อให้ความยุติธรรมและการชดเชยแก่สมาชิกของกลุ่มคนรุ่นที่ถูกพรากไปผ่านการปรึกษาหารือ การไกล่เกลี่ย และการเจรจา แทนที่จะกำหนดให้ชาวอะบอริจินออสเตรเลียต้องมีส่วนร่วมในการดำเนินคดี ที่เป็นปรปักษ์ ซึ่งพวกเขาถูกบังคับให้ต้องหวนระลึกถึงความเจ็บปวดและบาดแผลจากความทุกข์ทรมานในอดีต" ^{[ 8 ]}อย่างไรก็ตาม การแก้ไขดังกล่าวไม่ผ่าน^{[ 3 ]}

แม้ว่าในสื่อต่างประเทศจะรายงานในขณะนั้นว่าเป็น "คำขอโทษ" แต่การปฏิเสธที่จะใส่คำว่า "เสียใจ" ในญัตติการปรองดองของรัฐสภากลับกลายเป็นประเด็นถกเถียงและข้อโต้แย้งอย่างมากในออสเตรเลีย^{[ 3 ]}คิม บีซลีย์จากพรรคแรงงานฝ่ายค้านกล่าวว่า เด็กชาวอะบอริจินยังคงถูกพรากไปจากครอบครัวในช่วงชีวิตของชาวออสเตรเลียหลายคนที่ยังมีชีวิตอยู่ และรัฐสภาจำเป็นต้องประกาศว่าตนเสียใจ ผู้นำชาวอะบอริจินหลายคนไม่พอใจอย่างมากกับถ้อยคำในแถลงการณ์^{[ 4 ]}

ต่อมา Ridgeway ได้ออกมาปกป้องญัตติดังกล่าวในการสัมภาษณ์ โดยกล่าวว่าพรรคแรงงานควรเข้าร่วมการหารือด้วย^{[ 9 ]}เขากล่าวว่าการลงมติในญัตติโดยรัฐสภาเป็นช่วงเวลาประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของยุคใหม่ในความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลและผู้นำชนพื้นเมือง อย่างไรก็ตาม ผู้นำชนพื้นเมืองในชุมชนไม่ได้สนับสนุนญัตตินี้ทั้งหมดEvelyn Scottประธาน CAR คิดว่าญัตตินี้ "มีผลเป็นการขอโทษ" และจึงมีความสำคัญมากMick Dodsonผู้ร่วมเขียน รายงาน Bringing Them Homeกล่าวว่าญัตตินี้ไม่ได้ให้เกียรติแก่ความทรงจำของ "ผู้ที่ตกเป็นเป้าหมายของนโยบายการกลืนกลายที่เลวร้ายเหล่านั้น" Pat Dodson น้องชายของเขา อดีตประธาน CAR และผู้นำสภาที่ดินชนพื้นเมือง 9 คน ในภาคเหนือของออสเตรเลีย ได้ร่วมกันประณามญัตตินี้^{[ 4 ]}

รัฐบาลของเควิน รัดด์ได้ออก " คำขอโทษระดับชาติ " เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 โดยไม่ได้เสนอกระบวนการชดเชยหรือเยียวยาใดๆ มติดังกล่าวผ่านรัฐสภาด้วยการสนับสนุนจากพรรคฝ่ายค้านเสรีนิยม- ชาติ^{[ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ]}

• " ญัตติเพื่อการปรองดอง" รัฐสภาออสเตรเลีย 26 ​​สิงหาคม 1999(ข้อความฉบับเต็ม)