Muselmann ( ภาษา เยอรมันพหูพจน์Muselmänner ) เป็นคำที่ใช้ในหมู่ผู้ต้องขังในค่ายกักกันนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อหมายถึงผู้ที่ทุกข์ทรมานจากภาวะอดอาหาร (หรือที่รู้จักกันในชื่อ "โรคจากความหิว") และความอ่อนเพลีย รวมถึงผู้ที่ยอมรับความตายที่กำลังจะมาถึง^{[ 1 ] [ 2 ]}ผู้ต้องขัง Muselmann มีอาการผอมแห้งและอ่อนแอ อย่างรุนแรง เฉื่อยชาไม่ แยแสต่อชะตากรรมของตนเอง และไม่ตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมรอบข้างเนื่องจากการถูกปฏิบัติอย่างโหดร้าย^{[ 3 ]}

นักวิชาการบางคนโต้แย้งว่าคำนี้อาจมาจากความไม่สามารถยืนได้นานเนื่องจากการสูญเสียกล้ามเนื้อขา ส่งผลให้พวกเขาต้องนอนคว่ำเป็นเวลานาน^{[ 4 ]}

คำว่า "Muselmann" มีความหมายตรงตัวว่า " ชาวมุสลิม " ในภาษาอิดิชและภาษาอื่นๆ อีกหลายภาษา (แม้ว่าการสะกดจะแตกต่างกัน) และมาจากคำภาษาตุรกีโบราณที่แปลว่ามุสลิม คือمسلمان ( müsliman ) ในบริบทของบทความนี้ ดูเหมือนว่า "Muselmann" จะมาจากภาษาเยอรมันว่าMuselmanซึ่งเป็นคำในอดีตที่ใช้เรียก "มุสลิม" (แปลตรงตัวว่า "mussulman") ซึ่งปัจจุบันถือว่าเป็นคำดูถูกหากการตีความนี้ถูกต้อง "Muselmann" จะมีความหมายตรงตัวว่า "ชายชาวมุสลิม" ( Muselman + Mann ) แต่ยังไม่แน่ชัดว่าคำนี้ถูกนำมาใช้เรียกนักโทษในค่ายกักกันที่อดอยากได้อย่างไรในภายหลัง นักวิชาการบางคนโต้แย้งว่าคำนี้อาจมาจากความไม่สามารถยืนได้ของชาวมูเซลมันน์เนื่องจากความเหนื่อยล้าและการฝ่อลีบของกล้ามเนื้อขาที่เกิดจากการอดอาหาร ทำให้พวกเขาต้องใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในท่าคว่ำซึ่งอาจทำให้เกิดภาพของการกราบไหว้ ของชาวมุสลิม ระหว่างการละหมาด^{[ 4 ]}ที่เรียกว่าสุญูด

วิกเตอร์ แฟรงเคิลผู้รอดชีวิตจากการถูกคุมขังในค่ายกักกันเอาชวิตซ์-เบียร์เคเนาเขียนไว้ในบันทึกความทรงจำของเขาว่า คำนี้ถูกใช้ครั้งแรกโดยนักโทษในค่ายเพื่ออ้างถึงคาโปสซึ่งเป็นนักโทษที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลการใช้แรงงานบังคับโดย ทหาร เอสเอสเนื่องจากสำหรับพวกเขา คำว่า"มุสลิม" มีความหมายแฝงถึงความป่าเถื่อน^{[ 5 ]}ในทางกลับกันยูเจน โคกอนผู้รอดชีวิตจากการถูกคุมขังในบูเชนวัลด์เขียนว่า คำนี้มีต้นกำเนิดมาจากเจ้าหน้าที่นาซี ซึ่งอธิบายความเฉยเมยที่เห็นได้ชัดของมูเซลมันน์ต่อสถานการณ์ของพวกเขา (น่าจะเป็นผลมาจากความอ่อนแอและความหิวโหยอย่างรุนแรง) ว่าเป็นผลมาจากโชคชะตา ของอิสลาม ^{[ 6 ]}

ทฤษฎีอื่นๆ เกี่ยวกับที่มาของคำนี้ปฏิเสธการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับแนวคิดของศาสนาอิสลามโดยสิ้นเชิง เพราะแม้กระทั่งในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง คำว่า"Muselman"ก็ถือว่าเป็นคำโบราณและแทบจะไม่ถูกใช้เพื่ออ้างถึงชาวมุสลิมเลยMarie Jalowicz-Simonนักภาษาศาสตร์ผู้รอดชีวิตจากการถูกนาซีข่มเหง ได้โต้แย้งว่าในช่วงทศวรรษ 1940 Muselmannได้กลายเป็นคำพูดติดปากสำหรับผู้สูงอายุหรือผู้ป่วย^{[ 7 ]}ซึ่งทำให้สามารถนำมาใช้ในคำศัพท์ของนาซีได้

เดวิด พี. โบเดอร์นักจิตวิทยาชาวอเมริกันระบุคำว่า "Musselman" ในปี พ.ศ. 2489 ขณะสัมภาษณ์ผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกันในยุโรป เขาขอให้พวกเขาอธิบาย สะกด และออกเสียงคำนี้สำหรับนักโทษในค่ายที่ผอมแห้งจนหมดกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่^{[ 8 ] [ 9 ]}

Primo Leviพยายามอธิบายคำศัพท์ (เขายังใช้คำว่า "Musselman" ด้วย)ในเชิงอรรถของIf This Is a Man (ฉบับแปลภาษาอังกฤษที่พบได้ทั่วไปมีชื่อว่าSurvival in Auschwitz ) ซึ่งเป็นบันทึกอัตชีวประวัติของเขาเกี่ยวกับช่วงเวลาที่เขาอยู่ในAuschwitz : ^{[ 1 ]}

ผมไม่ทราบว่าเหตุใดคนรุ่นเก่าในค่ายจึงใช้คำว่า 'Muselmann' เพื่ออธิบายถึงคนอ่อนแอ คนไร้ความสามารถ คนที่ถูกคัดเลือกให้เข้าสู่กระบวนการคัดออก

ชีวิตของพวกเขานั้นสั้น แต่จำนวนของพวกเขานั้นไม่มีที่สิ้นสุด พวกเขาชาวมุสเซลมันเนอร์ผู้จมน้ำ คือกระดูกสันหลังของค่าย เป็นกลุ่มคนนิรนามที่เกิดขึ้นใหม่เรื่อยๆ และเหมือนกันทุกครั้ง พวกเขาไม่ใช่มนุษย์ เดินขบวนและทำงานอย่างเงียบๆ ประกายแห่งเทพเจ้าดับสูญไปภายในตัวพวกเขา ว่างเปล่าเกินกว่าจะทนทุกข์ทรมานได้อีกต่อไป เราลังเลที่จะเรียกพวกเขาว่ามีชีวิต เราลังเลที่จะเรียกความตายของพวกเขาว่าความตาย เพราะพวกเขาไม่กลัวความตาย เนื่องจากพวกเขาเหนื่อยล้าเกินกว่าจะเข้าใจ...

วิกเตอร์ แฟรงเคิลนักจิตวิทยาและผู้รอดชีวิตจากเอาชวิตซ์ในหนังสือMan's Search for Meaning ของเขา ได้ยกตัวอย่างนักโทษคนหนึ่งที่ตัดสินใจสูบบุหรี่มวนสุดท้าย (ซึ่งใช้เป็นเงินตราในค่ายกักกัน) ในช่วงเย็น เพราะเขามั่นใจว่าเขาจะไม่รอดจาก การเรียก ชื่อ (Appell) ในเช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อนร่วมคุกของเขาเยาะเย้ยเขาว่าเป็น"Muselmann"แฟรงเคิลเปรียบเทียบสิ่งนี้กับพฤติกรรมและทัศนคติที่ไร้มนุษยธรรมของ พวก คาโปส^{[ 10 ]}

จอร์โจ อากัมเบน นักปรัชญาชาวอิตาลีได้นิยามตัวอย่างสำคัญของ 'ชีวิตที่ไร้ค่า' คือ มูเซลมันน์และผู้ป่วยที่หมดสติ โดยพิจารณาจากความเฉื่อยชาและไร้ความรู้สึก สำหรับเขา มูเซลมันน์คือ "สิ่งมีชีวิตที่ความอัปยศอดสู ความหวาดกลัว และความกลัวได้พรากเอาสติสัมปชัญญะและบุคลิกภาพทั้งหมดไปจนทำให้เขาไร้ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง" ^{[ 11 ]}

คำให้การของพยานชาวโปแลนด์Adolf Gawalewicz , Refleksje z poczekalni do gazu: ze wspomnień muzułmana ("การไตร่ตรองในห้องรอของห้องรมแก๊ส: จากบันทึกความทรงจำของ Muselmann") ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1968 ได้รวมคำนี้ไว้ในชื่อของผลงาน^{[ 12 ]}

นักเขียนชาวยิวชาวแคนาดา Eli Pfefferkorn ได้ตีพิมพ์นวนิยายในปี 2011 ในชื่อThe Muselmann at the Water Cooler ^{[ 13 ]}

ผู้เล่าเรื่องในนวนิยายชุด Pyat Quartetของไมเคิล มัวร์ค็อก นักเขียนชาวอังกฤษ คือผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกัน ซึ่งมักกล่าวว่า "ฉันจะไม่กลายเป็นคนเลี้ยงหอยแมลงภู่" เมื่อนึกถึงบาดแผลในอดีต การเล่าเรื่องจงใจเล่นกับรากศัพท์ของคำนี้ เนื่องจากPyat ซึ่งเป็นชื่อเรื่องนั้น เกี่ยวข้องกับประเด็นสำคัญในการพิชิตกรุงคอนสแตนติโนเปิลของจักรวรรดิออตโตมัน

คำว่าMusselmanมักถูกใช้ในเชิงดูหมิ่น ตัวอย่างเช่น ในหนังสือMan's Search for Meaning ของเขา ผู้เขียนและผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์Viktor Franklได้ตำหนิทัศนคติของผู้ที่ตรงกับคำจำกัดความของคำว่า"Musselman"โดยเชื่อมโยงคำนี้กับผู้ที่ไม่สามารถทนต่อกลยุทธ์อันโหดร้ายที่นาซีใช้ได้^{[ 10 ]}

คำนี้แพร่กระจายจากค่ายกักกันเอาชวิตซ์-เบียร์เคเนาไปยังค่ายกักกันอื่นๆ คำที่เทียบเท่ากันในค่ายกักกันมาจดาเน็กคือ"กาเมล" (มาจากภาษาเยอรมัน "gammeln" ซึ่งหมายถึง "เน่าเปื่อย") และในค่ายกักกันสตุทท์ฮอฟ คือ " ครีเปล " (มาจากภาษาเยอรมัน "Krüppel" ซึ่งหมายถึง "คนพิการ") เมื่อนักโทษมีสภาพผอมแห้งเช่นนี้ แพทย์ประจำค่ายจะคัดเลือกพวกเขาและสังหารด้วยแก๊ส กระสุน หรือวิธีการอื่นๆ

ในค่ายกูลาก ของโซเวียต คำว่า"dokhodyaga" (ภาษารัสเซีย доходяга, "ผู้สิ้นหวัง") ถูกใช้เรียกบุคคลที่ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นเดียวกัน

นักโทษที่ถูกพิจารณาว่าเป็น "Muselmänner"และไม่สามารถทำงานได้ มักจะถูกตราหน้าว่าเป็น "ส่วนเกิน" ภายในค่ายกักกันด้วย^{[ 14 ]}ในฤดูใบไม้ผลิปี 1941 ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ได้แสดงความปรารถนาที่จะบรรเทาความทุกข์ยากของนักโทษที่ป่วยและผู้ที่ไม่สามารถทำงานได้อีกต่อไป ในค่ายกักกัน ^{[ 15 ]} โครงการ Aktion T4ซึ่งเป็นโครงการ "การุณยฆาต" สำหรับผู้ป่วยทางจิตผู้พิการและผู้ป่วยอื่นๆ ในโรงพยาบาลและสถานพยาบาลที่ถูกพิจารณาว่าไม่สมควรมีชีวิตอยู่ ได้ถูกขยายให้ครอบคลุมถึงนักโทษในค่ายกักกันที่อ่อนแอที่สุดด้วย^{[ 16 ] [ 17 ]}ฮิมม์เลอร์ ร่วมกับฟิลิปป์ บูห์เลอร์ได้ถ่ายทอดเทคโนโลยีและเทคนิคที่ใช้ในโครงการ Aktion T4 ไปยังค่ายกักกัน และต่อมาไปยังEinsatzgruppenและค่ายมรณะ^{[ 18 ] [ 19 ]}

เหยื่อค่ายกักกันกลุ่มแรกของโครงการนี้ถูกรมแก๊สพิษด้วยคาร์บอนมอนอกไซด์และการคัดเลือก ครั้งแรกที่ทราบ เกิดขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2484 ที่ค่ายกักกันซัคเซินเฮาเซนภายในฤดูร้อนปี พ.ศ. 2484 มีนักโทษอย่างน้อย 400 คนจากซัคเซินเฮาเซนถูก "ปลดประจำการ" โครงการนี้ดำเนินการภายใต้ผู้ตรวจการค่ายกักกันและไรช์ฟือเรอร์-เอสเอสภายใต้ชื่อ " Sonderbehandlung 14f13" ^{[ 20 ]}การรวมกันของตัวเลขและตัวอักษรมาจาก ระบบการบันทึก ของเอสเอสและประกอบด้วยเลข "14" สำหรับผู้ตรวจการค่ายกักกัน ตัวอักษร "f" สำหรับคำภาษาเยอรมันที่แปลว่า "ความตาย" ( Todes f älle ) และเลข "13" สำหรับสาเหตุของการตาย ในกรณีนี้คือ "การรักษาพิเศษ" ซึ่งเป็นคำที่ใช้ในทางราชการเพื่อปกปิดการรมแก๊ส^{[ 21 ]}

• กลุ่มอาการ KZ
• คา-เซตนิค

• อิสราเอล กุตมัน, สารานุกรมว่าด้วยการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ , นิวยอร์ก: แมคมิลแลน (1990), เล่ม 3, หน้า 677 (เป็นภาษาฮิบรู)
• Wolfgang Sofsky, The Order of Terror: The Concentration Camp , Princeton: Princeton University Press (1999), หน้า 25, 199–205.
• จอร์โจ อากัมเบน, พยานและหอจดหมายเหตุ, หนังสือ.
• Jeremy Adler, Die Philologie des Boesen , การบรรยาย, ไลพ์ซิก, 2019
• Kathrin Wittler, ชาวยิวเสียชีวิตในฐานะชาวมุสลิมในเอาชวิตซ์หรือไม่? ภาพหลอนของ "Muselmann " Shofar 41.1 (2023): 212–224. DOI: 10.1353/sho.2023.a903286