การกราบคือท่าทางที่แสดงความเคารพหรือนอบน้อมโดยทั่วไป แล้ว การกราบจะแตกต่างจากการโค้งคำนับหรือการคุกเข่าตรงที่ส่วนของร่างกายเหนือเข่า โดยเฉพาะมือ จะสัมผัสพื้น

ศาสนาหลักของโลกใช้การกราบไหว้เป็นการแสดงความเคารพหรือบูชาต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือต่อพระผู้เป็นเจ้าสูงสุด (เช่น พระเจ้า)เช่นเมทาโนเอียในการสวดมนต์ของคริสเตียนที่ใช้ในค ริสตจักรนิกาย ออร์โธดอกซ์ตะวันออกและออร์โธดอกซ์ตะวันออก และ ซูญูดใน การ สวดมนต์ของศาสนาอิสลาม^{[ 1 ]} ในวัฒนธรรมและประเพณีต่างๆ การกราบ ไหว้ ยังใช้เพื่อแสดงความเคารพต่อผู้ ปกครองเจ้าหน้าที่พลเรือน และผู้อาวุโสหรือผู้เหนือกว่าในสังคม เช่นอิโดบา เลของชาว โยรูบา โคโทว์ของจีนหรือโปรสกีเนซิสของชาวกรีกโบราณ การกระทำนี้มักเป็นส่วนสำคัญของพิธีกรรมทางศาสนา พลเรือน และประเพณี และยังคงใช้กันอยู่ในหลายๆ วัฒนธรรม

สถาบันทางศาสนาหลายแห่ง (เรียงตามลำดับตัวอักษรด้านล่าง) ใช้การกราบไหว้เพื่อแสดงถึงการลดระดับ การยอมจำนน หรือการละทิ้งอัตตาของแต่ละบุคคลต่อหน้าอำนาจหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ยิ่งใหญ่กว่า

ในศาสนาบาฮาอีการกราบไหว้เป็นส่วนหนึ่งของทางเลือกหนึ่งของการละหมาดบังคับ (แบบ "ยาว") ^{[ 2 ]}และในกรณีของการเดินทาง การกราบไหว้จะกระทำแทนการละหมาดบังคับที่ พลาดไปแต่ละครั้ง นอกเหนือจากการกล่าวว่า "ขอสรรเสริญพระเจ้า พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพและยิ่งใหญ่ ผู้ทรงพระคุณและพระคุณ" อย่างไรก็ตาม หากไม่สามารถทำได้ การกล่าวว่า "ขอสรรเสริญพระเจ้า" ก็เพียงพอแล้ว^{[ 3 ]}มีข้อกำหนดเฉพาะเกี่ยวกับสถานที่ที่สามารถกราบไหว้ได้ รวมถึง "พระเจ้าทรงอนุญาตให้ท่านกราบไหว้บนพื้นผิวใดๆ ที่สะอาด..." (หมายเหตุ #10) และ "พระองค์ยังทรงประณามการกระทำเช่นการกราบไหว้ต่อหน้าผู้อื่นและพฤติกรรมอื่นๆ ที่ลดทอนศักดิ์ศรีของบุคคลหนึ่งเมื่อเทียบกับอีกบุคคลหนึ่ง" (หมายเหตุ #57)

ในพระพุทธศาสนาการกราบไหว้เป็นท่าทางที่ใช้กันทั่วไป และตามธรรมเนียมแล้ว การเคลื่อนไหวทางกายภาพในแต่ละขั้นตอนจะนับเป็นสามครั้ง และเกี่ยวข้องกับพระรัตนตรัยซึ่งประกอบด้วย:

• ผู้ตื่นรู้ ( สันสกฤต / บาลี : พระพุทธเจ้า ) (ในความหมายนี้ คือ การมีศักยภาพในตนเอง)
• คำสอนของพระองค์ (สันสกฤต: ธรรม ; บาลี: ธรรม )
• คณะสงฆ์ ( สงฆ์ ) ของพระสาวก ( อริยสาวะ ) ^{[ 4 ]}

นอกจากนี้ สำนักต่างๆ ในพุทธศาสนายังใช้การกราบในรูปแบบต่างๆ เช่น การปฏิบัติเบื้องต้นแบบตันตระ ของทิเบต ด้วยการกราบ 100,000 ครั้งเพื่อเอาชนะความเย่อหยิ่ง (ดูNgöndro ) ^{[ 5 ]}ผู้แสวงบุญชาวทิเบตมักจะเดินโดยการกราบอย่างเต็มที่ในแต่ละก้าว แล้วจึงเดินต่อไปเมื่อลุกขึ้น โดยที่พวกเขาได้นอนคว่ำหน้าในแต่ละส่วนของเส้นทาง การเดินทุกๆ สามก้าวจะหมายถึงการกราบอย่างเต็มที่หนึ่งครั้ง เลขสามนี้หมายถึงพระรัตนตรัย มักจะทำเช่นนี้รอบเจดีย์และในการแสวงบุญที่ยากลำบากอย่างยิ่งภูเขาไกรลาสจะถูกเดินรอบด้วยวิธีนี้ทั้งหมด ซึ่งใช้เวลาประมาณสี่สัปดาห์ในการเดินทาง 52 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังไม่แปลกที่จะเห็นผู้แสวงบุญกราบตลอดทางจากบ้านของพวกเขาไปยังลาซา ซึ่งบางครั้งมีระยะทางมากกว่า 2,000 กิโลเมตร และกระบวนการนี้ใช้เวลาถึงสองปีจึงจะเสร็จสมบูรณ์

ในศาสนาคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์ตะวันออกและศาสนาคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์ตะวันตก ผู้ศรัทธาจะก้มกราบในระหว่างเวลาละหมาดเจ็ดช่วง เวลาที่กำหนดไว้ บางนิกายใช้พรมละหมาด เพื่อให้เป็นพื้นที่สะอาดสำหรับผู้ศรัทธาในการ สวดภาวนาต่อพระเจ้า เช่น การสวดภาวนา ตามเวลาหลัก^{[ 6 ] [ 7 ]}คริสเตียนออร์โธดอกซ์ตะวันออก เช่น ชาวคอปต์ รวมการกราบไหว้ไว้ในการสวดภาวนาที่หันหน้าไปทางทิศตะวันออกเพื่อรอคอยการเสด็จมาครั้งที่สองของพระเยซูโดย “กราบไหว้สามครั้งในพระนามของพระตรีเอกภาพ ในตอนท้ายของแต่ละบทเพลงสดุดี … ขณะกล่าวคำว่า 'ฮาเลลูยา' และกราบไหว้หลายครั้ง” ในระหว่างการ สวด Kyrie eleisonsสี่สิบเอ็ดครั้ง“ (ดูAgpeya ) ^{[ 6 ] [ 1 ]} คริสเตียน ออร์โธดอกซ์ซีเรียและ คริสเตียน ออร์โธดอกซ์อินเดียรวมถึงคริสเตียนที่อยู่ในคริสตจักรซีเรียมาร์โทมา ( นิกาย โปรเตสแตนต์ตะวันออก ) จะกราบไหว้หลายครั้งในช่วงเวลาสวดภาวนาเจ็ดครั้งที่กำหนดไว้ ซึ่งมีการสวดภาวนาตามเวลาที่กำหนด สามครั้งในระหว่างการสวด Qauma ในคำว่า “ถูกตรึงกางเขนเพื่อเรา ขอทรงเมตตาเรา!” สามครั้งในระหว่างการอ่านหลักความเชื่อไนซีนในคำว่า “และทรงจุติเป็นมนุษย์ของพระวิญญาณบริสุทธิ์...” “และทรงเป็น” “ถูกตรึงกางเขนเพื่อเรา...” และ “และในวันที่สามทรงฟื้นคืนชีพ...” รวมทั้งสามครั้งระหว่างการสวดภาวนาของเครูบขณะสวดคำว่า “พระสิริของพระเจ้าทรงได้รับพรจากที่ประทับของพระองค์ตลอดไป!” (ดูShehimo ) ^{[ 8 ] [ 9 ]}พิธีกรรมคาทอลิกตะวันออกและโปรเตสแตนต์ตะวันออกก็ใช้การกราบในลักษณะเดียวกับคริสตจักรออร์โธดอกซ์ตะวันออกเช่นกัน^{[ 10 ]}

ในหมู่ ผู้ที่ยึดถือพิธีกรรม แบบเก่าพรมละหมาดที่เรียกว่าPodruchnikจะใช้เพื่อรักษาใบหน้าและมือให้สะอาดระหว่างการกราบไหว้ เนื่องจากส่วนต่างๆ ของร่างกายเหล่านี้ใช้ในการทำเครื่องหมายกางเขน^{[ 11 ]}

ค ริ สต จักร คาทอลิกลูเธอรันและแองกลิกันใช้การกราบแบบเต็มตัว โดยนอนราบกับพื้นคว่ำหน้าลง ในระหว่างการแต่งตั้งนักบวช [ ^{12 ]}การปฏิญาณตนเป็น นักบวช และการอภิเษกพรหมจารี นอกจากนี้ ในคริสต ^จักร โรมันคาทอลิกและคริสตจักรเมธอดิสต์สหรัฐ ในช่วงเริ่มต้นของพิธีวันศุกร์ประเสริฐ บาทหลวงผู้ประกอบพิธีและผู้ช่วยบาทหลวง^{[ 13 ]}จะกราบลงต่อหน้าแท่นบูชาการปฏิบัติของคณะโดมินิกันในพิธีวันศุกร์ประเสริฐในโบสถ์ของอารามนั้นรวมถึงการกราบลงของภิกษุทั้งหมดในทางเดินของโบสถ์ ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ลูเธอรัน และแองกลิกัน สามารถใช้การกราบลงบางส่วน (“การโค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง”) แทนการคุกเข่าสำหรับผู้ที่ไม่สามารถคุกเข่าได้ การกราบลงจะกระทำต่อหน้าพระเจ้าเสมอ และในกรณีของการแต่งตั้งนักบวช การปฏิญาณตน หรือการอภิเษก ผู้สมัครจะกราบลงต่อหน้าแท่นบูชาซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพระคริสต์

ใน คริสตจักรนิกาย ออร์โธดอกซ์ตะวันออกการกราบไหว้จะเริ่มต้นด้วยการทำเครื่องหมายกางเขนและประกอบด้วยการคุกเข่าและก้มศีรษะลงแตะพื้น โดยทั่วไปจะกระทำในช่วงเวลาเฉพาะระหว่างพิธี และเมื่อเคารพพระธาตุหรือรูปเคารพอย่างไรก็ตาม การกราบไหว้เป็นสิ่งต้องห้ามในวันอาทิตย์และในช่วงเทศกาลปัสคา (เทศกาลอีสเตอร์) เพื่อเป็นเกียรติแก่การฟื้นคืนพระชนม์^{[ 14 ]}และตามธรรมเนียมแล้วจะไม่สนับสนุนให้กราบไหว้ในวันสำคัญของพระเจ้า ในช่วงมหาพรตและสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์จะมีการกำหนดให้กราบไหว้บ่อยครั้ง (ดูคำอธิษฐานของนักบุญเอฟราอิม ) ชาวคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์อาจทำการกราบต่อหน้าบุคคลต่างๆ (แต่ในกรณีนี้ไม่ต้องทำเครื่องหมายกางเขน เพราะไม่ใช่การแสดงความเคารพหรือการบูชาพระเจ้า ) เช่นพระสังฆราชบิดาทางจิตวิญญาณหรือกันและกัน เมื่อขออภัยโทษ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน พิธี เวสเปอร์ซึ่งเป็นการเริ่มต้นเทศกาลมหาพรตในบ่ายวันอาทิตย์แห่งการขออภัยโทษ ) ผู้ที่ไม่สามารถกราบได้เต็มที่อาจทำเมทาเนียส (การโค้งคำนับที่เอว) แทนได้

ในศาสนาฮินดูการกราบแปดระณะ ( อัษฏางคะปราณะ หรือเรียกอีกอย่างว่าดันดาวัตซึ่งหมายถึง "เหมือนไม้เท้า") และการกราบห้าระณะ ( ปัญจังคะปราณะ ) เป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมทางศาสนาที่เรียกว่าปูจา

ในศาสนาอิสลามการกราบ ( ซัจญ์ดัตซึ่งเป็นพหูพจน์ของสุญูดหรือซัจญ์ดะฮ์ ) ใช้เพื่อสรรเสริญ ยกย่อง และนอบน้อมต่ออัลลอฮ์ (พระเจ้า) และเป็นส่วนสำคัญของการละหมาด บังคับห้า เวลาที่ต้องปฏิบัติทุกวัน ซึ่งถือเป็นข้อบังคับสำหรับมุสลิม ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นการละหมาดส่วนตัวหรือละหมาดรวมกันก็ตาม^{[ 15 ] [ 16 ] [ 17 ]}นอกจากนี้ บทที่ 32 ( ซูเราะห์ ) ของอัลกุรอานมีชื่อว่าอัส-ซัจญ์ดะฮ์ (“การกราบ”: ดู32:1  ^{( แปลโดย  ยูซุฟ อาลี )} ) ในขณะที่คำภาษาอาหรับว่าสุญูด (ซึ่งหมายถึงการกราบเช่นกัน) ปรากฏประมาณ 90 ครั้งในอัลกุรอาน ซึ่งนักวิชาการมุสลิมหลายคนอ้างว่าเป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของความสำคัญของการกราบในศาสนาอิสลาม^{[ 17 ]}

ตามคำบอกเล่าเกี่ยวกับคำพูดและการกระทำของมุฮัมมัดที่ปรากฏอยู่ในชุดหะดีษของอิบนุ มาญะฮ์มีรายงานว่ามุฮัมมัดกล่าวว่า "[การละหมาด [ศอลาห์] เป็นการรักษาโรคภัยไข้เจ็บมากมาย" และได้แนะนำให้ผู้คนทำการสุญูดอย่างสง่างาม^{[ 16 ]}

สิ่งสำคัญที่ควรทราบอีกประการหนึ่งคือ ในศาสนาอิสลาม การกราบไหว้ผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์นั้นเป็นสิ่งต้องห้ามอย่างเด็ดขาด เพราะถือเป็นชิรก์ (การตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์) มุฮัมมัดได้ห้ามมุสลิมไม่ให้กราบไหว้ท่านอย่างเคร่งครัด ไม่ว่าในสถานการณ์ใดก็ตาม มุสลิมไม่ควรขอหรือรับการกราบไหว้จากผู้อื่น เพราะการกราบไหว้ผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์นั้นเป็นสิ่งต้องห้ามอย่างเคร่งครัดในศาสนาอิสลาม มีข้อยกเว้นคือเมื่อบุคคลนั้นถูกบังคับหรือถูกกดดัน^{[ 18 ]}

ในศาสนาเชนการกราบไหว้มีความสำคัญอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้ศรัทธาอยู่ในวัดหรือต่อหน้าผู้มีคุณธรรมสูง การกราบไหว้แสดงถึงการละทิ้ง อัตตา

ในศาสนา ยู ดาย ข้อความ ในทานาคและ ทั ลมุดรวมถึงงานเขียนของกาโอนิมและริโชนิมบ่งชี้ว่าการกราบไหว้เป็นเรื่องปกติในหมู่ชุมชนชาวยิวจนถึงช่วงหนึ่งในยุคกลาง ในหนังสือปฐมกาล อับราฮัมกราบไหว้เมื่อพระเจ้าทรงปรากฏแก่เขาเพื่อสถาปนาพันธสัญญากับเขา ในปฐมกาล 17 :3 และอีกครั้งในปฐมกาล 17:17 ^{[ 19 ]}และเมื่อชายสามคนมาเยี่ยมเขาที่ต้นเทเรบินท์แห่งมัมเร^{[ 20 ]}

ในมิชเนห์ โทราห์ไมโมนิเดสกล่าวว่า การกราบแบบเต็มตัว (โดยให้ร่างกายแนบราบกับพื้น) ควรปฏิบัติในตอนท้ายของอามิดาห์ซึ่งสวดวันละสามครั้ง สมาชิกของ นิกาย คาราอิตปฏิบัติการกราบแบบเต็มตัวระหว่างการสวดมนต์ ตามประเพณีแล้วชาวยิวออร์โธดอกซ์แอชเค นาซี จะกราบในวันรอช ฮาชานาห์และยอม คิปปูร์เช่นเดียวกับชาวยิวเยเมนในระหว่าง ทา ชานุน ซึ่ง เป็น ส่วนหนึ่งของการสวดมนต์ประจำวันของชาวยิวชาวยิวเอธิโอเปียตามประเพณีจะกราบในวันหยุดเฉพาะของชุมชนของพวกเขาที่เรียกว่าซิกด์ซิกด์มาจากรากศัพท์ที่หมายถึงการกราบในภาษาเกเอซอาราเมอิกและอาหรับมีการเคลื่อนไหวในหมู่ทัลไมด์ ฮารัมบัมเพื่อฟื้นฟูการกราบให้เป็นส่วนหนึ่งของการบูชาประจำวันของชาวยิว

ศาสนายูดายตามแบบรับบีสอนว่า เมื่อมหาปุโรหิตกล่าวพระนามสี่อักษร (Tetragrammaton)ในห้องบริสุทธิ์ที่สุดของพระวิหารในเยรูซาเล็มในวันยมคิปปูร์ ผู้คนในลานพระวิหารจะต้องก้มกราบลงอย่างสมบูรณ์เมื่อได้ยินพระนามนั้นถูกกล่าวออกมาดัง ๆ

ศาสนายูดายห้ามการกราบโดยตรงบนพื้นผิวหินเพื่อป้องกันการสับสนกับการปฏิบัติที่คล้ายคลึงกันของ ชาว คานาอัน ที่นับถือเทพเจ้า หลายองค์ ^{[ 21 ]}

ชาวซิกข์จะก้มกราบต่อหน้าคุรุแกรนท์ซาฮิบซึ่งเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของชาวซิกข์ ชาวซิกข์ถือว่าคุรุแกรนท์ซาฮิบเป็นคุรุ ผู้มีชีวิต และเป็นพระวจนะของพระเจ้า ที่ไม่เปลี่ยนแปลง ดังนั้น การก้มกราบจึงเป็นการแสดงความเคารพด้วยการก้มศีรษะต่อหน้าคุรุ รอรับคำสั่ง ซึ่งจะมาในรูปแบบของฮูกัมนามะหรือการเปิดคุรุแกรนท์ซาฮิบแบบสุ่มเพื่อเปิดเผยคำสั่งสำหรับแต่ละบุคคลหรือกลุ่ม (คล้ายกับการปฏิบัติของชาวโรมันโบราณที่เรียกว่าsortes sanctorumซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการทำนายจากคัมภีร์ ) ชาวซิกข์เรียกการก้มกราบนี้ว่า มุตถาเทกนะ ("การก้มหน้าผาก") ไม่ว่าเมื่อใดและกี่ครั้งที่ชาวซิกข์อยู่ต่อหน้าคุรุแกรนท์ซาฮิบ พวกเขาก็จะก้มกราบ โดยปกติแล้วจะก้มกราบเมื่อเห็นคุรุแกรนท์ซาฮิบเป็นครั้งแรกและอีกครั้งเมื่อออกจากที่ประทับของคุรุแกรนท์ซาฮิบ ชาวซิกข์ในการประกอบพิธีกรรมส่วนตัว ( นิตเนม ตอนเช้า และเรห์รา ตอนเย็น ) จะทำการกราบลงกับพื้นเมื่อเสร็จสิ้นการสวดมนต์และอาร์ดาสทิศทางการกราบไม่สำคัญ เนื่องจากชาวซิกข์ให้ความสำคัญกับการ ทรง สถิตอยู่ทุกหนทุกแห่งของพระเจ้า อย่างไรก็ตาม หากเป็นไปได้ ชาวซิกข์มักจะกราบลงในทิศทางที่ เก็บหนังสือ บานี (หนังสือที่บรรจุพระวจนะของพระเจ้า เช่น กุตกะซาฮิบหรือโปธีซาฮิบ) การกราบลงกับพื้นอื่นๆ ที่ชาวซิกข์ปฏิบัติตามวัฒนธรรมอินเดีย ได้แก่ การแตะเท้าเพื่อแสดงความเคารพและความอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างยิ่ง (โดยทั่วไปจะทำกับปู่ย่าตายายและผู้ใหญ่ในครอบครัว) การกราบลงกับพื้นอย่างสมบูรณ์นั้นสงวนไว้สำหรับคุรุแกรนท์ซาฮิบ เนื่องจากถือว่าเป็นการแสดงความอ่อนน้อมถ่อมตนและความเคารพสูงสุดทางกาย

นอกเหนือจากสถาบันทางศาสนาแบบดั้งเดิมแล้ว การกราบไหว้ยังใช้เพื่อแสดงความเคารพต่ออำนาจทางโลก ในการแสวงหาความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณโดยทั่วไป และเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลสุขภาพกาย

ในฮาวายโบราณมีพิธีกราบไหว้แบบหนึ่งที่เรียกว่าkapu moe ซึ่ง กำหนดให้ทุกคนต้องกราบไหว้ต่อหน้า หัวหน้าเผ่า nīʻaupiʻoหรือpiʻo มิเช่นนั้นจะต้องถูกลงโทษถึงตาย ยกเว้นหัวหน้าเผ่าระดับถัดไปคือnahaและwohiซึ่งจะต้องนั่งในที่ประทับของหัวหน้าเผ่าเหล่านั้น กลุ่มชาวโพลินีเซียอื่นๆ ก็มีการปฏิบัติพิธีนี้เช่นกัน

ในสมัยจีนโบราณการก้มกราบแบบหนึ่งที่เรียกว่า " โค่วโถว"หรือ "เกอโถว" ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของการแสดงความเคารพและความนับถือ

ในญี่ปุ่นรูปแบบการกราบที่พบได้ทั่วไปเรียกว่าโดเกะซะซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์ของการแสดงความเคารพและความนอบน้อมอย่างลึกซึ้งต่อผู้ใหญ่ในครอบครัว แขกซามูไรไดเมียวและจักรพรรดิ ในยุคปัจจุบัน โดยทั่วไปแล้วจะใช้เฉพาะในสถานการณ์ที่จำเป็นอย่างยิ่ง เช่น เมื่อขอโทษสำหรับการกระทำผิดร้ายแรงมาก หรือขอร้องในสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง

ในการทำโดเกะซะ บุคคลจะเริ่มต้นด้วยการนั่งหรือคุกเข่าในท่าเซย์ซะจากนั้นจึงก้มศีรษะลงแตะพื้น การปฏิบัติเช่นนี้อาจเกี่ยวข้องกับพิธีกรรมของ ศาสนา ชินโตและวัฒนธรรมของญี่ปุ่นที่มีมานานหลายศตวรรษ

ในศิลปะการต่อสู้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคาราเต้สไตล์โชโตะไกและเคียวคุชิน ชู เกียว คือรูปแบบหนึ่งของการฝึกฝนทางจิตวิญญาณ ขั้น สูงสุด

ในโยคะ สมัยใหม่ "การไหว้พระอาทิตย์" ( sūrya namaskāra ) เป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันของผู้ฝึกโยคะ การฝึกฝนเช่นนี้สามารถใช้ได้ทั้งเพื่อรักษาสุขภาพกายและ เพื่อบรรลุถึง จิต วิญญาณ

ในวัฒนธรรมโยรูบา แบบดั้งเดิมและร่วมสมัย สมาชิกครอบครัวและชุมชนที่เป็นผู้ชายอายุน้อยกว่าจะทักทายผู้สูงอายุด้วยท่าทางที่เรียกว่า " ìdọ̀bálẹ̀ " การกราบไหว้แบบดั้งเดิมของชาวโยรูบาคือการที่ผู้กราบไหว้จะนอนราบลงเกือบคว่ำหน้าโดยเหยียดเท้าไปด้านหลังลำตัว ขณะที่น้ำหนักส่วนที่เหลือจะพิงไว้บนมือทั้งสองข้าง รูปแบบดั้งเดิมนี้กำลังถูกแทนที่ด้วยการโค้งคำนับอย่างไม่เป็นทางการมากขึ้น โดยใช้มือข้างหนึ่งแตะปลายนิ้วลงบนพื้นต่อหน้าผู้สูงอายุพร้อมกับงอเข่าเล็กน้อย ส่วนการทักทายของผู้หญิงคือ " ìkúnlẹ̀ " ซึ่งเป็นการคุกเข่ารูปแบบหนึ่งที่ผู้อายุน้อยกว่าจะโค้งคำนับไปที่เข่าข้างใดข้างหนึ่งหรือทั้งสองข้างต่อหน้าญาติผู้ใหญ่หรือสมาชิกในชุมชน ท่าทางทั้งสองนี้เป็นที่ปฏิบัติกันอย่างแพร่หลาย การไม่แสดงท่าทางเหล่านี้ถือว่าเป็นการเสียมารยาท

นอกจากนี้ ยังมีการดัดแปลงคำทักทายทั้งสองแบบในบริบททางศาสนาและวัฒนธรรมดั้งเดิมของชาวโยรูบาในกลุ่มชาวแอฟริกันพลัดถิ่นโดยเฉพาะในบราซิลและคิวบา

• การโค้งคำนับ
• การคุกเข่า
• ก้มกราบ
• ซาลาต
• ผู้ใต้บังคับบัญชา
• เซมนอย โปคลอน

• ยืน โค้งคำนับ หมอบกราบ: ร่างกายแห่งการภาวนาของศาสนาคริสต์นิกายคอปติก โดย บิชอย ดาวูด - Clarion Review เก็บถาวรเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2023 ที่Wayback Machine
• การกราบในศาสนาคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์ตะวันออก ซึ่งแสดงให้เห็นโดยพระภิกษุชาวคอปติก
• การกราบไหว้ในศาสนาคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์ โดยคุณพ่อเซราฟิม ฮอลแลนด์ - โบสถ์เซนต์นิโคลัสรัสเซียออร์โธดอกซ์