โอเล็กซีย์ ชูเบนโก
โอเล็กซีย์ ชูเบนโก | |
|---|---|
| ชื่อพื้นเมือง | Олексій Васильович Чубенко |
| เกิด | โอเล็กซีย์ วาซีโลวิช ชูเบนโก 1889 |
| ความจงรักภักดี |  มัคนอฟชินา |
บริการ |  กองทัพกบฏปฏิวัติแห่งยูเครน |
จำนวนปีที่ให้บริการ | พ.ศ. 2460–2464 |
ความขัดแย้ง | สงครามประกาศอิสรภาพของยูเครน |
Oleksiy Vasylovych Chubenko ( ยูเครน : Олексій Васильович Чубенко ; เกิด พ.ศ. 2432) เป็นนักการทูตของกองทัพกบฎปฏิวัติแห่งยูเครน
ชีวประวัติ
ในปี พ.ศ. 2461 หลังจากที่จักรวรรดิเยอรมันเข้ายึดครองฮูลิไอโปเลและเนสเตอร์ มัคนอเดินทางกลับรัสเซีย ชูเบนโกได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการของจุดเชื่อมต่อทางรถไฟซาเรโว-คอสตันตินอฟกา ถูกจับกุมโดยชาวเยอรมัน และถูกตัดสินประหารชีวิตโดยกลุ่มเปตลิอูไรต์แต่เขาหลบหนีไปได้ระหว่างการประหารชีวิต จนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2461 เขาทำงานอยู่ที่สถานีแยมสกายาในภูมิภาคเคิร์สค์ [ 1 ] หลังจากที่มัคนอกลับไปยังยูเครน ชูเบนโกได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้นำกองโจร รวมถึงเป็นเหรัญญิกและหัวหน้าทีมก่อกวนของกองทัพกบฏปฏิวัติแห่งยูเครน (RIAU) [ 2 ]
หลังจากการยึดครองดินแดนจำนวนมากโดย RIAU ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2461 ชูเบนโกได้พบกับผู้บัญชาการท้องถิ่นของกองทัพประชาชนยูเครนในคาเทรินอสลาฟและได้ตกลงกันระหว่างสองกองกำลังเพื่อร่วมมือกันต่อต้านขบวนการฝ่ายขาว [ 3 ]แต่พันธมิตรนี้ก็ล้มเหลวอย่างรวดเร็วหลังจากที่ UPA ทำลายสภา ท้องถิ่น RIAU จึงเข้าแทรกแซงโดยอยู่ฝ่ายสภา และเกิดการต่อสู้เพื่อแย่งชิงการควบคุมเมือง[ 4 ]หลังจากการต่อสู้หลายวัน UPA ก็ยึดเมืองคืนจาก RIAU ได้[ 5 ]
ภายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2462 UPA ได้ละทิ้งเมืองให้กับกองทัพแดงภายใต้การนำของPavel Dybenkoเมื่อวันที่ 26 มกราคม Chubenko ได้รับมอบหมายจากกองบัญชาการทหาร RIAU ให้ไปเจรจาข้อตกลงกับ Dybenko ส่งผลให้ RIAU ถูกรวมเข้ากับกองพลน้อยทรานส์-ดนีเปอร์ที่ 3 [ 6 ]
ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2462 เขาเป็นนักการทูตในมัคนอฟชินาและเป็นประธานคณะกรรมาธิการหลายชุดที่เจรจากับดีเบนโกเกี่ยวกับการสรุปพันธมิตร[ 7 ]ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2462 หลังจากที่มัคนอฟเข้ายึดครองมาริอูปอลเขาได้เข้าร่วมการเจรจากับ ตัวแทน ฝรั่งเศสของฝ่ายสัมพันธมิตรเกี่ยวกับการขนส่งถ่านหินจากท่าเรือไปยังฝรั่งเศส[ 8 ]
ระหว่างการประชุมของ RIAU กับกองทัพสีเขียวของKhersonนั้น Chubenko ได้กล่าวโจมตีataman Nykyfor Hryhorivโดยกล่าวหาว่า Hryhoriv ร่วมมือกับฝ่ายขาวและมีส่วนร่วมในการสังหารหมู่ชาวยิว Hryhoriv ตอบโต้ด้วยการพยายามยิงNestor Makhno ผู้บัญชาการของ RIAU แต่ Chubenko ชิงลงมือยิง Hryhoriv ก่อน[ 9 ] Chubenko รับผิดชอบต่อการลอบสังหารและเชิญฝ่ายสีเขียวเข้าร่วมกับ RIAU เพื่อรวมกำลังพลสำหรับการตอบโต้ฝ่ายขาว[ 10 ]จากนั้นเขาก็ทำหน้าที่เป็นประธานคณะกรรมาธิการทางการทูตเพื่อสรุปข้อตกลงกับSymon Petliuraที่สถานี Zhmerinka เมื่อวันที่ 20 กันยายน 1919 [ 11 ]
หลังจากที่ RIAU ยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของยูเครนตอนใต้จากฝ่ายขาวในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2462 รวมถึงเมืองคาเทอรีโนสลาฟ ชูเบนโกได้เข้าร่วมการเจรจากับกลุ่มโบรอตบิสต์ ในท้องถิ่น ซึ่งส่งผลให้พวกเขาเข้าร่วมกับ RIAU เพื่อต่อต้านฝ่ายขาว[ 12 ]อย่างไรก็ตาม กลุ่มโบรอตบิสต์ก็เข้าร่วมกับพวกบอลเชวิกในที่สุด และรวมเข้ากับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งยูเครน[ 13 ]
ตามข้อตกลงสตาโรบิลสค์ระหว่างบอลเชวิกและมัคนอฟิสต์ นักโทษการเมืองมัคนอฟิสต์จำนวนหนึ่งได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำของเชกา หนึ่งในนั้นคือชูเบนโกเอง [ 14 ]ในปี พ.ศ. 2473 เขายังมีชีวิตอยู่และไม่ได้เข้าร่วมพรรคพวก[ 15 ]บันทึกความทรงจำของชูเบนโกจะกลายเป็นแหล่งข้อมูลหลักสำหรับการเขียนประวัติศาสตร์ของขบวนการมัคนอฟิสต์[ 16 ]
บรรณานุกรม
- เบลาช, อเล็กซานเดอร์; เบลาช, วิคเตอร์ (1993). Дороги Нестора Махно(ในภาษารัสเซีย) เคียฟ : РВц "Проза". ไอเอสบีเอ็น 5770738146. OCLC 429142607 .
- ดานิลอฟ, วิกเตอร์ เปโตรวิช; ชานิน ต. (2549) Нестор Махно: Крестьянское движение на Украине. 1918—1921: Документы и материалы. Крестьянская революция в России. 1902—1922 гг.: Документы и материалы (ในภาษารัสเซีย) มอสโก : รอสเพน . พี 1000. ไอเอสบีเอ็น 5824307695. OCLC 741204339 .
- ดาร์ช, โคลิน (2020). เนสเตอร์ มัคโน และลัทธิอนาธิปไตยในชนบทของยูเครน, 1917–1921 . ลอนดอน: สำนักพิมพ์พลูโต. ISBN 978-0-7453-3888-0.
- มาเลต์, ไมเคิล (1982). เนสเตอร์ มัคโน ในสงครามกลางเมืองรัสเซีย . ลอนดอน : พัลเกรฟ แมคมิลแลน . ISBN 978-0-333-25969-6. OCLC 8514426 .
- แพตเตอร์สัน, ฌอน (2020). มัคห์โนและความทรงจำ: เรื่องเล่าของกลุ่มอนาร์คิสต์และเมนโนไนต์เกี่ยวกับสงครามกลางเมืองยูเครน ค.ศ. 1917–1921สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยแมนิโทบาISBN 978-0-88755-578-7.
- Skirda, Alexandre (2004) [1982]. Nestor Makhno: Anarchy's Cossackแปลโดย Sharkey, Paul. เอดินบะระ : AK Press . ISBN 1-902593-68-5. OCLC 58872511 .