กางเกงทรงพาราชูต

กางเกงทรงพาราชูตหรือที่รู้จักกันในชื่อเดิมว่ากางเกงนักบิน เป็น กางเกงสไตล์หนึ่งที่มีลักษณะเด่นคือการใช้วัสดุไนลอนโดยเฉพาะไนลอนริปสต็อป
ประวัติศาสตร์
ในสไตล์ที่เข้ารูปดั้งเดิมของช่วงต้นทศวรรษ 1980 คำว่า "parachute" หมายถึงวัสดุไนลอนของกางเกง ซึ่งคล้ายกับร่มชูชีพกางเกงทรง parachute กลายเป็นกระแสความนิยมในวัฒนธรรมอเมริกันในช่วงทศวรรษ 1980 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความนิยมที่เพิ่มขึ้นของการเต้นเบรกแดนซ์
บริษัทเสื้อผ้าBugle Boyผลิตกางเกงแบบนี้ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 แม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่บริษัทแรกที่ผลิตกางเกงทรงร่มชูชีพก็ตามบริษัท Panno D'or อ้างว่าพวกเขาเป็นผู้คิดค้น แต่ข้ออ้างนี้ยังไม่ได้รับการยืนยันอย่างไรก็ตาม Bugle Boy เป็นบริษัทที่ทำให้กางเกงแบบนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในชั่วข้ามคืน กางเกงทรงร่มชูชีพของ Bugle Boy สามารถระบุได้จากป้ายเล็กๆ ที่มีคำว่า "Countdown" อยู่เหนือซิปกระเป๋าหลัง
เด็กผู้ชายวัยรุ่นเป็นผู้สวมใส่กางเกงทรงหลวมเป็นหลัก โดยทั่วไปแล้วจะมีราคาคู่ละ 25-30 ดอลลาร์สหรัฐ (80-112 ดอลลาร์สหรัฐในปี 2024 เมื่อคำนึงถึงอัตราเงินเฟ้อ) ในช่วงที่ได้รับความนิยมสูงสุดระหว่างปี 1984-1985 เด็กผู้ชายที่สวมกางเกงทรงหลวมนั้นค่อนข้างพบเห็นได้ทั่วไป Bugle Boy ผลิตกางเกงสำหรับเด็กผู้หญิงและผู้หญิงด้วยเช่นกัน แต่ก็ยังคงได้รับความนิยมมากที่สุดในกลุ่มผู้ชาย กางเกงทรงหลวมนั้นหมดความนิยมไปอย่างรวดเร็วเกือบเท่ากับที่ได้รับความนิยม โดยกระแสความนิยมนี้กินเวลาประมาณสองปี รูปทรงที่เข้ารูปของกางเกงทรงหลวมนั้นถูกแทนที่ด้วยกางเกงทรงหลวมกว่าในที่สุด[ 1 ]กางเกงทรงหลวมมีบทบาทสำคัญในแฟชั่นยุค 1980
ในปี 2024 กางเกงและเสื้อผ้าทรงร่มชูชีพเริ่มกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง โดยเฉพาะในวงการคนดัง[ 2 ]
เสื้อผ้าอเนกประสงค์

นักเต้นเบรกแดนซ์ยุคแรกๆ บางครั้งใช้ผ้าไนลอนหนาในการทำชุดจั๊มพ์สูทหรือกางเกงที่ทนทานต่อการสัมผัสกับพื้นผิวการเต้นเบรกแดนซ์ ในขณะเดียวกันก็ลดแรงเสียดทาน ทำให้สามารถเต้นท่า " ดาวน์ร็อค " ที่รวดเร็วและซับซ้อนได้โดยไม่ต้องกังวลเรื่องการไหม้จากแรงเสียดทานหรือการสึกหรอของเสื้อผ้า มีแหล่งข้อมูลบางแหล่ง (ซึ่งอาจเป็นเรื่องเล่าที่ไม่น่าเชื่อถือ) ระบุว่ามีการตัดและนำผ้าไนลอนจากร่มชูชีพมาใช้ทำกางเกงดังกล่าว ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 กางเกงร่มชูชีพมีทรงเข้ารูป เนื่องจากมีการใช้ไนลอนในร่มชูชีพ ทำให้กางเกงทรงนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อกางเกงร่มชูชีพ บ่อยครั้งที่ชุดในยุคแรกๆ มีสีเดียวหรือมีการปะติดปะต่อเล็กน้อย เนื่องจากบางครั้งทำจากวัสดุที่หาได้ทั่วไป
เมื่อผลิตและจำหน่ายในฐานะเสื้อผ้าแฟชั่น กางเกงทรงร่มชูชีพมักทำจากผ้าใยสังเคราะห์น้ำหนักเบา ทำให้กางเกงประเภทนี้เหมาะสำหรับแฟชั่นมากกว่าการเต้นเบรกแดนซ์