แพท คอน

ชื่ออื่นๆ	ลา เกียน ซิงโขง ม่อนกอง มอ
การจำแนกประเภท	เครื่องเคาะ ( เครื่องดนตรีประเภทเคาะ )

ปัต กอน ( มอญ: ဗာတ်ကိုၚ် ) เป็นฆ้อง ทองเหลืองที่มีระดับเสียงไล่ระดับ ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับชาวมอญในแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ปัต กอนได้ถูกนำไปใช้ในวงดนตรีพื้นเมืองของสังคมเพื่อนบ้านในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วย

เครื่องดนตรีนี้มีชื่อเรียกต่าง ๆ ในภูมิภาคนี้ ได้แก่ลา เกียน ซิง ( พม่า: လခြမမးဆိုငคอกး ), ลา เกียน ไค แวง (လခြမမးကြေးဝိုငးး), โขงมน ( ไทย: ฆ้องมอญออกเสียง[ kʰɔ́ːŋ mɔːn ] )และกองมอญ ( Khmer : គងមន ) ในภาษามอญเรียกว่านองนอต ( มอ: ဏံၚသဏောတျ ) หรือปัท กอน เฉา ( มอญ: ဗာတကောနျစှသ , สว่าง' ฆ้องสิบลูก' )

พัทคอนประกอบด้วยฆ้องประมาณ 12 อัน (10 - 15 อัน) ติดตั้งอยู่ในกรอบไม้รูปพระจันทร์เสี้ยวแนวตั้ง^{[ 1 ]}มันสร้างช่วงเสียงเดียวกันกับฆ้องวงกลมทั่วไป (เช่นฆ้องทอชและฆ้องวงศ์ ) แต่แทนที่จะวางอยู่บนพื้น กรอบไม้ของเครื่องดนตรีนี้จะยื่นออกไปในอากาศในรูปทรงเกือกม้าเครื่องดนตรีนี้เคยใช้ใน พิธีบูชา นัต (วิญญาณ)และเดิมประกอบด้วยฆ้อง 14 อัน แต่ได้เพิ่มฆ้องอันที่ 15 ในปี 1962 ซึ่งปรับเสียงให้เป็นโน้ตที่ห้า^{[ 2 ]}

โครงไม้ของเครื่องดนตรีทำจากไม้บีช ( Gmelina arborea ) โดย ใช้ หวายแขวนฆ้องแต่ละอัน^{[ 2 ]}โครงไม้ประดับด้วยลวดลายอาหรับหรือ ลวดลาย กะโนก แบบดั้งเดิม ฝังด้วยโมเสกแก้วและแกะสลักเป็นรูปนกกินนารี หรือเทวดา ^{[ 2 ] [ 3 ]}รูปคนครึ่งนกที่แกะสลักลงบนโครงเป็นแบบดั้งเดิม และมีความหมายเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของนักดนตรีสวรรค์ โครงยังมักตกแต่งอย่างหรูหราด้วยสีทองและโมเสกแก้วฆ้องมนเป็น ส่วนหนึ่งของ วงดนตรีไทยประเภทพิเศษ ที่เรียกว่า ปี่พัทธ์ซึ่งเล่นปี่พัทธ์มนหรือปี่พัทธ์นางหงส์ในดนตรีไทยดั้งเดิมกระแสหลักเช่นกันปี่พัทธ์มนหรือปี่พัทธ์นางหงส์มักบรรเลงโดยนักดนตรีไทย

• คงวงศ์ใหญ่
• คงวงศ์เล็ก