ปีเตอร์ เฮอร์แมน แอดเลอร์ (2 ธันวาคม 1899 – 2 ตุลาคม 1990) เป็นวาทยกร ชาว อเมริกัน

แอดเลอร์เกิดที่เมืองกาบลอนซ์ อัน แดร์ ไนส์เซอประเทศออสเตรีย-ฮังการีซึ่งปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็กขณะอยู่ที่วิทยาลัยดนตรีปรากเขาได้เรียนกับวิเตสลาฟโนวัค ฟิเดลิโอ ฟิงเคและ อเล็ก ซานเดอร์ ฟอน เซมลินสกี^{[ 1 ]}ในช่วงทศวรรษ 1930 เขาเป็นผู้อำนวยการดนตรีของโรงโอเปราแห่งรัฐเบรเมน (น่าจะเป็นStadttheater am Wallซึ่งถูกทำลายจากการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในปี 1944) และของวงดุริยางค์ฟิลฮาร์โมเนียแห่งรัฐเคียฟเขายังปรากฏตัวทั่วทวีปยุโรปในฐานะวาทยกรรับเชิญอีกด้วย^{[ 2 ]}

ในปี 1939 เขาหนีออกจากยุโรปและอพยพไปอเมริกา ญาติของเขาหลายคนทั้งทางฝั่งพ่อและฝั่งแม่ถูกสังหารในเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว (Holocaust )

แอดเลอร์เปิดตัวครั้งแรกกับวง ออร์เคสตราฟิลฮาร์ โมนิกแห่งนิวยอร์กในปี 1940 เขาเป็นผู้อำนวยการด้านดนตรีและศิลปะของโรงละครโอเปรา NBC (1950–1964) และโอเปราโทรทัศน์เพื่อการศึกษาแห่งชาติ เขาเป็นผู้บุกเบิกการออกอากาศโอเปราทางโทรทัศน์ โดยได้ว่าจ้างให้ประพันธ์ผลงานต่างๆ เช่นAmahl and the Night VisitorsและMaria GolovinของGian Carlo Menotti , The Trial at RouenของNorman Dello JoioและThe MarriageของBohuslav Martinů ; My Heart's in the Highlands ของ Jack Beeson , The Trial of Mary LincolnของThomas PasatieriและLa CubanaของHans Werner Henzeแอดเลอร์ยังมีส่วนร่วมในการพัฒนาอาชีพช่วงแรกของนักร้องอย่างLeontyne Price , George LondonและMario Lanzaด้วย ต่อมาเขาได้อำนวยเพลงให้กับวงออร์เคสตราซิมโฟนีบัลติมอร์ตั้งแต่ปี 1959 ถึง 1968 เขาอำนวยเพลงให้กับการแสดงรอบปฐมทัศน์ในสหรัฐอเมริกาของโอเปร่าMacbeth ของ Ernst Bloch ที่ Juilliard School ในเดือนพฤษภาคม 1973 ^{[ 3 ]}

แอดเลอร์มีผลงานในวงการภาพยนตร์เพียงครั้งเดียว คือการดัดแปลงดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องThe Great Carusoในปี 1950 ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์

แอดเลอร์เสียชีวิตที่เมืองริดจ์ฟิลด์ รัฐคอนเนตทิคัตในปี 1990 เขาไม่เคยแต่งงานหรือมีบุตร และมีหลานชายคนหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่

• สื่อที่เกี่ยวข้องกับPeter Herman Adler ใน Wikimedia Commons

บทความเกี่ยวกับวาทยกรหรือหัวหน้าวงดนตรีชาวอเมริกันชิ้นนี้ยังไม่สมบูรณ์คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มข้อมูลที่ขาดหายไป

• วี
• ที
• อี