สตรีชาวฟีนิเชีย
ภาพเขียน "คำอำลาของโอเอดีปัสต่อศพภรรยาและลูกชาย"โดยเอ็ดวาร์ด ตูดูซ
ภาษาต้นฉบับ	กรีกโบราณ
เขียนโดย	ยูริพิเดส
คอรัส	สตรีชาวฟีนิเชีย
ตัวละคร	Jocasta Tutor Antigone Polynices Eteocles Creon Teiresias Menoeceusผู้ส่งสารคนแรกผู้ส่งสารคนที่สองOedipus
ปิดเสียง	ลูกสาวของยามรับใช้ เทเรเซียส
ประเภท	โศกนาฏกรรม
การตั้งค่า	ก่อนถึงพระราชวังแห่งธีบส์โบราณ (โบโอเทีย)
รอบปฐมทัศน์
สถานที่	เอเธนส์

สตรีชาวฟีนิเชีย (ภาษากรีกโบราณ: Φοίνισσαι , Phoinissai ) เป็นโศกนาฏกรรมโดยยูริพิเดสซึ่งดัดแปลงมาจากเรื่องราวเดียวกันกับ บทละครเรื่อง เจ็ดคนปราบธีบส์ของเอสคิลัส บท ละครเรื่องนี้ถูกนำเสนอพร้อมกับโศกนาฏกรรมเรื่องฮิปซิพีเลและแอนติโอพีด้วยไตรภาคนี้ ยูริพิเดสได้รับรางวัลที่สอง ชื่อเรื่องหมายถึงคณะนักร้องประสานเสียงกรีกซึ่งประกอบด้วยสตรีชาวฟีนิเชียที่กำลังเดินทางไปยังเดลฟีแต่ถูกปิดล้อมอยู่ในธีบ ส์ เนื่องจากสงคราม แตกต่างจากบทละครเรื่องอื่นๆ ของยูริพิเดส คณะนักร้องประสานเสียงนี้ไม่ได้มีบทบาทสำคัญในเนื้อเรื่อง แต่เป็นตัวแทนของประชาชนผู้บริสุทธิ์และเป็นกลาง ซึ่งมักพบเห็นได้ในสถานการณ์สงคราม ความรักชาติเป็นธีมสำคัญในเรื่องนี้ เนื่องจากโพลินิเซสพูดถึงความรักที่มีต่อเมืองธีบส์อย่างมาก แต่กลับนำกองทัพมาทำลายเมืองนั้น ครีออนถูกบังคับให้เลือกระหว่างการปกป้องเมืองกับการรักษาชีวิตของลูกชายของเขา

ละครเริ่มต้นด้วยการสรุปเรื่องราวของโอเอดีปัสและผลที่ตามมาโดยโจคาสตาซึ่งในเวอร์ชันนี้เธอไม่ได้ฆ่าตัวตาย เธออธิบายว่าหลังจากที่สามีของเธอทำให้ตัวเองตาบอดเมื่อรู้ว่าเขาเป็นลูกชายของเธอ ลูกชายของเขาเอเตโอเคลสและโพลินิเซสได้ขังเขาไว้โดยหวังว่าผู้คนจะลืมสิ่งที่เกิดขึ้น เขาได้สาปแช่งพวกเขา ประกาศว่าไม่มีใครจะปกครองได้หากไม่ฆ่าน้องชายของตน เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ พวกเขาจึงตกลงที่จะแบ่งประเทศ – โพลินิเซสให้เอเตโอเคลสปกครองเป็นเวลาหนึ่งปี เมื่อครบหนึ่งปี เอเตโอเคลสจะต้องสละราชสมบัติเพื่อให้พี่ชายของเขาปกครองเป็นเวลาหนึ่งปี แต่เขาปฏิเสธที่จะทำเช่นนั้น บังคับให้พี่ชายของเขาถูกเนรเทศแทน ในขณะที่ถูกเนรเทศ โพลินิเซสได้ไปที่อาร์กอสที่นั่นเขาได้แต่งงานกับลูกสาวของอาดราสตัสกษัตริย์แห่งอาร์กอส จากนั้นเขาก็โน้มน้าวให้อาดราสตัสส่งกองกำลังมาช่วยเขาในการยึดเมืองคืน โจคาสตาได้จัดให้มีการหยุดยิงเพื่อให้เธอสามารถไกล่เกลี่ยระหว่างลูกชายทั้งสองของเธอได้

เธอสนทนากับโพลินิเซสเกี่ยวกับชีวิตของเขาในต่างแดน จากนั้นก็ฟังการโต้เถียงของทั้งสอง โพลินิเซสอธิบายสถานการณ์อีกครั้ง และยืนยันว่าเขาคือกษัตริย์ที่ถูกต้องตามกฎหมาย เอเตโอเคลสตอบว่าเขาปรารถนาอำนาจเหนือสิ่งอื่นใด และจะไม่ยอมสละอำนาจเว้นแต่จะถูกบังคับ โจคาสตาตำหนิทั้งสอง โดยบอกเอเตโอเคลสว่าความทะเยอทะยานของเขาอาจทำลายเมือง และวิพากษ์วิจารณ์โพลินิเซสที่นำกองทัพมาปล้นสะดมเมืองที่เขารัก พวกเขาโต้เถียงกัน แต่ไม่สามารถหาข้อตกลงใดๆ ได้

จากนั้นเอทีโอเคลสได้พบกับครีออนผู้ เป็นลุง เพื่อวางแผนการรบที่จะเกิดขึ้น เนื่องจากชาวอาร์กิฟส่งกองทัพหนึ่งกองไปป้องกันแต่ละประตู ชาวธีบส์จึงเลือกกองทัพหนึ่งกองเพื่อป้องกันแต่ละประตูทั้งเจ็ด เอทีโอเคลสยังขอให้ครีออนไปขอ คำแนะนำ จากไทเรเซียสและออกคำสั่งว่าใครก็ตามที่ฝังโพลินิเซสในดินแดนธีบส์จะต้องถูกประหารชีวิต

เทเรเซียสเปิดเผยว่าครีออนต้องฆ่าเมโนเอเซียส บุตรชายของเขา เขาอธิบายว่าเมื่อเมืองนี้ถูกสร้างขึ้นนั้น โดยมนุษย์ที่ผุดขึ้นมาจากพื้นดินที่แคดมัสหว่านฟันงูที่เขาฆ่าไว้ แต่เนื่องจากงูนั้นเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของอเรส เทพแห่งการทำลายล้างจะลงโทษธีบส์หากไม่มีการบูชายัญ เนื่องจากมีเพียงครีออนและบุตรชายของเขาเท่านั้นที่เป็นทายาทสายเลือดบริสุทธิ์ของมนุษย์ที่ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน เมโนเอเซียสจึงเป็นตัวเลือกเดียว ครีออนได้รับแจ้งว่าเขาสามารถช่วยเมืองได้ด้วยการบูชายัญบุตรชายของเขาเท่านั้น และสั่งให้เมโนเอเซียสหนีไปยังวิหารที่โดโดนา เมโนเอเซียสเห็นด้วย แต่แอบไปที่ถ้ำของงูเพื่อบูชายัญตัวเองและเอาใจอเรส

ต่อมา โจคาสตาได้รับผู้ส่งสาร ซึ่งบอกเล่าถึงความคืบหน้าของสงครามและว่าลูกชายทั้งสองของเธอยังมีชีวิตอยู่ แต่ตกลงที่จะต่อสู้กันตัวต่อตัวเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ เธอและแอนติโกนี ลูกสาวของเธอ จึงออกไปเพื่อพยายามหยุดยั้งพวกเขา ไม่นานหลังจากที่พวกเธอออกไป ครีออนก็ได้ยินเรื่องการดวลกัน เอเตโอเคลสได้ทำร้ายโพลินิเซสจนบาดเจ็บสาหัส ซึ่งโพลินิเซสก็สามารถโจมตีพี่ชายของตนจนถึงแก่ความตายได้ ทั้งสองเสียชีวิตในทันที โจคาสตาเสียใจอย่างหนักจึงฆ่าตัวตายในทันที

แอนติโกนีเข้ามาคร่ำครวญถึงชะตากรรมของพี่ชายทั้งสอง โอเอดีปัสออกมาจากวัง และเธอบอกเขาถึงสิ่งที่เกิดขึ้น หลังจากที่เขาได้ไว้ทุกข์สักพัก ครีออนก็เนรเทศเขาออกจากประเทศ และสั่งให้ฝังศพเอทีโอเคลสในเมือง แต่ไม่ได้ฝังศพโพลินีเซส แอนติโกนีต่อต้านคำสั่งนี้และยกเลิกการหมั้นกับเฮมอน บุตรชายของเขา เธอตัดสินใจติดตามบิดาไปลี้ภัย และละครจบลงด้วยการที่พวกเขาออกเดินทางไปยังเอเธนส์

บทละครเรื่องนี้มีคุณภาพต่ำมาก และนักวิชาการได้ตรวจพบการแทรกบทละครหลายส่วนในบทละคร ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา มีการแทรกบทละครทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่เข้าไปในโศกนาฏกรรมเรื่องนี้ นักวิชาการบางคนถึงกับเชื่อว่าบทละครทั้งหมดเขียนขึ้นหลังยุคยูริพิดิส โดยเขียนในรูปแบบของยูริพิดิสตอนปลาย สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการแทรกแซงในบทละคร โปรดดูDonald J. Mastronarde, Phoenissae

• โรเบิร์ต พอตเตอร์ , 1781 – บทกวี: ข้อความฉบับเต็ม
• เอ็ดเวิร์ด พี. โคลริดจ์ , 1891 – ร้อยแก้ว: "สาวชาวฟีนิเชีย"บทละครของยูริพิเดส แปลเป็นร้อยแก้วภาษาอังกฤษ จากต้นฉบับของพาเลย์ โดย เอ็ดเวิร์ด พี . โคลริดจ์ เล่ม ที่ 2 ลอนดอน: จี. เบลล์ แอนด์ ซันส์ จำกัด 1913 หน้า217–273 สืบค้นเมื่อ2 พฤศจิกายน 2020 ผ่านทางอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ 
• อาร์เธอร์ เอส. เวย์ , 1912 – บทกวี
• เอลิซาเบธ ไวคอฟฟ์ , 1958 – บทกวี
• แอนดรูว์ วิลสัน , 1994 – งานเขียนร้อยแก้ว: ข้อความฉบับเต็ม
• ลิซ ลอชเฮด, ปี 2003 – ดัดแปลงเป็นละครเวทีเรื่อง "ชาวธีบส์" โดยนำบทละครเรื่อง โอเอดีปัส ราชา และ แอนติโกเน ของโซโฟคลีส และเรื่อง สตรีชาวฟีนิเชีย ของยูริพิเดส มารวมกัน
• จอห์น เดวี, 2005 – สำนักพิมพ์เพนกวิน – งานเขียนร้อยแก้ว
• จอร์จ ธีโอโดริดิส, 2012 – งานเขียนร้อยแก้ว, ข้อความฉบับเต็ม
• ไบรอัน ไวน์โร, 2025 – บทกวีสัมผัสคล้องจอง

ละครเรื่องThe Phoenician Women ของEuripidesได้ถูกนำมาสร้างเป็น ละคร ภาษาเมเตอีคลาสสิก ในชื่อ Hojang Taretซึ่งได้จัดแสดงในงานละครหลายงานในอินเดีย รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงงาน Mahindra Excellence in Theatre Awards (META) ^{[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]} งาน Bharat Rang Mahotsavครั้งที่ 19 และงาน Theatre Olympics ครั้งที่ 8 เป็นต้น^{[ 4 ]}

• ปาปิรัส ออกซีรินคัส 224

• สื่อที่เกี่ยวข้องกับสตรีชาวฟินิเชียในวิกิมีเดียคอมมอนส์
• สามารถอ่านบทความฉบับเต็มเรื่อง"สตรีชาวฟินิเชียน" ได้ ที่ Wikisource