‹ ดู RfD ›

เจ้าชายชุนชั้นหนึ่งหรือเรียกสั้นๆ ว่าเจ้าชายชุนเป็นตำแหน่งขุนนางชั้นเจ้าชายที่ใช้ในประเทศจีนสมัยราชวงศ์ชิงที่ปกครองโดยชาวแมนจู (ค.ศ. 1644–1912) นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งใน12 ตำแหน่งขุนนางชั้นเจ้าชาย "หมวกเหล็ก"ในราชวงศ์ชิง ซึ่งหมายความว่าตำแหน่งนี้สามารถสืบทอดต่อกันได้โดยไม่ลดระดับลง

ผู้ครองตำแหน่งคนแรกคืออี้ซวน (ค.ศ. 1840–1891) พระโอรสองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิเต้ากวง พระองค์ได้รับตำแหน่งนี้จากพระอนุชาองค์ที่สี่ คือจักรพรรดิเซียนเฟิงผู้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา ตำแหน่งนี้สืบทอดกันมาสองรุ่น และมีผู้ครองเพียงสองคนเท่านั้น คือ อี้ซวน และพระโอรสองค์ที่ห้าไจ่เฟิง (ค.ศ. 1883–1951) ซึ่งเป็นพระบิดาทางสายเลือดของจักรพรรดิองค์รองสุดท้ายและจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์ชิงตามลำดับ

• อี้ซวน (ค.ศ. 1840–1891)พระโอรสองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิเต้ากวง เดิมเป็น จุนหวาง (เจ้าชายลำดับที่สอง)ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1850 ถึง 1864 ได้รับ พระราชทานฐานะ ฉินหวาง (เจ้าชายลำดับที่หนึ่ง)ในปี ค.ศ. 1864 และได้รับ พระราชทานพระยศ ฉินหวางในปี ค.ศ. 1872 ในปี ค.ศ. 1874 พระยศเจ้าชายชุนลำดับที่หนึ่งได้รับการสืทอดทางสายเลือดและหลังสิ้นพระชนม์พระองค์ได้พระราชทานพระยศเจ้าชายชุนเซียนลำดับที่หนึ่ง (醇賢親王)
  • ไจ้กวง (載洸; 1880–1884) บุตรชายคนที่สี่ของอี้ซวน ไม่มีทายาทชาย
  • ไจเฟิง (ค.ศ. 1883–1951) บุตรชายคนที่ห้าของอี้ซวน เดิมทีดำรงตำแหน่งพลตรี (buru bafen zhenguo gong)ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884 ถึง 1891 ต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เจ้าชายชุนชั้นหนึ่ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1891 ถึง 1949
  • ไซซุน (พ.ศ. 2428-2492) บุตรชายคนที่ 6 ของอี้ซวน ดำรง ตำแหน่ง บูรู บาเฟิน ฟูกั๋วกงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2430 ถึง พ.ศ. 2432 และ ตำแหน่ง เฟงเอิน ฟูกั๋วกงระหว่าง พ.ศ. 2432 ถึง พ.ศ. 2445 เป็นบุตรบุญธรรมเป็นบุตรชายของยี่จื้อ (เจ้าชายรุ่ย)
  • ไจ่เทา (พ.ศ. 2430-2513) บุตรชายคนที่ 7 ของอี้เสวียน ดำรง ตำแหน่ง ชั้นสองzhenguo jiangjunตั้งแต่ปี พ.ศ. 2433 ถึง 2436 เป็นบุตรบุญธรรมเป็นบุตรชายของอี้เหอ (เจ้าชายจง)

• เชื้อพระวงศ์และขุนนางแห่งราชวงศ์ชิง