ริชาร์ด คูแรนต์
หนังสือพิมพ์ Courant ในปี 1969
เกิด	( 8 มกราคม 1888 )8 มกราคม พ.ศ. 2431 ลูบลินิตซ์จักรวรรดิเยอรมัน (ปัจจุบันคือเมืองลูบลินีเยคประเทศโปแลนด์ )
เสียชีวิต	27 มกราคม 2515 (27 มกราคม 1972)(อายุ 84 ปี) นิวโรเชลล์ รัฐนิวยอร์กสหรัฐอเมริกา
อัลมา มัธยฐาน	มหาวิทยาลัยซูริค มหาวิทยาลัยเกิตติงเงน
เป็นที่รู้จักในด้าน	หมายเลข Courant หลักการมินิแม็กซ์ของคูแรนต์ สภาพของกูแรนต์–ฟรีดริชส์–ลิวี ทฤษฎีบทโดเมนโหนดของ Courant [ 1 ] วิธีการทางคณิตศาสตร์ฟิสิกส์
เส้นทางอาชีพด้านวิทยาศาสตร์
ฟิลด์	คณิตศาสตร์
สถาบันต่างๆ	มหาวิทยาลัยเกิตติงเงน มหาวิทยาลัยมุนสเตอร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
วิทยานิพนธ์	เกี่ยวกับการประยุกต์ใช้หลักการของ Dirichlet กับปัญหาของการแปลงเชิงคอนฟอร์มัล (1910)
อาจารย์ที่ปรึกษาปริญญาเอก	เดวิด ฮิลเบิร์ต
นักศึกษาปริญญาเอก	เลฟูร์ อาสเกียร์สัน เฮอร์เบิร์ต บูเซมันน์ วิลเลียม เฟลเลอร์ เคิร์ต ฟรีดริชส์ แฮโรลด์ แกรด ฟริตซ์ จอห์น โจเซฟ เคลเลอร์ เอ็ดการ์ คราห์น มาร์ติน ครูสคาล แอนเนลี แลกซ์ ฮันส์ เลวี อ็อตโต นอยเกบาวเออร์ ฟรานซ์ เรลลิช

ริชาร์ด คูแรนต์ ( เยอรมัน: [ˈkuːʁant] ; 8 มกราคม 1888 – 27 มกราคม 1972) เป็นนักคณิตศาสตร์ ชาวเยอรมัน-อเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่ประชาชนทั่วไปจากหนังสือ " คณิตศาสตร์คืออะไร?"ซึ่งเขียนร่วมกับเฮอร์เบิร์ต ร็อบบินส์งานวิจัยของเขามุ่งเน้นไปที่สาขาการวิเคราะห์เชิงจริงฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์แคลคูลัสของการแปรผันและสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยเขาเขียนตำราเรียนที่ใช้กันอย่างแพร่หลายโดยนักเรียนฟิสิกส์และคณิตศาสตร์หลายรุ่น นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ก่อตั้งสถาบันที่ปัจจุบันใช้ชื่อของเขาเป็นชื่อสถาบัน

ริชาร์ ด คูรองต์ เกิดที่เมืองลูบลินิตซ์ใน แคว้น ไซลีเซียของปรัสเซีย (ปัจจุบันอยู่ในโปแลนด์) บิดามารดาของเขาคือ ซิกมุนด์ คูรองต์ และมารดาคือ มาร์ธา ฟรอยด์ แห่งเมืองโอเอลส์เอดิธ สไตน์เป็นญาติของริชาร์ดทางฝั่งมารดา ในช่วงวัยเด็ก บิดามารดาของเขาย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง รวมถึงเมืองกลัตซ์จากนั้นไปที่เบรสเลาและในปี 1905 ไปที่เบอร์ลินเขาอาศัยอยู่ในเบรสเลาและเข้า เรียน มหาวิทยาลัยที่นั่น จากนั้นศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยซูริคและมหาวิทยาลัยเกิตติงเงน เขาได้เป็น ผู้ช่วยของ เดวิด ฮิลเบิร์ต ที่เกิตติงเงนและได้รับปริญญาเอกที่นั่นในปี 1910 เขาต้องเข้ารับราชการทหารในสงครามโลกครั้งที่ 1แต่ได้รับบาดเจ็บไม่นานหลังจากเข้ารับราชการ จึงถูกปลดประจำการ คูรองต์ออกจากมหาวิทยาลัยมึนสเตอร์ในปี 1921 เพื่อรับตำแหน่งของเอริช เฮคเคอ ที่มหาวิทยาลัยเกิตติงเงน^{[ 2 ]}ที่นั่นเขาได้ก่อตั้งสถาบันคณิตศาสตร์ ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2461 จนถึงปี พ.ศ. 2476

Courant ออกจากเยอรมนีในปี 1933 ซึ่งเร็วกว่าชาวยิวที่หลบหนีหลายคน เขาไม่ได้สูญเสียตำแหน่งเนื่องจากเป็นชาวยิว เพราะการรับราชการทหารแนวหน้าก่อนหน้านี้ทำให้เขาได้รับการยกเว้น อย่างไรก็ตาม การเป็นสมาชิกพรรคสังคมประชาธิปไตยฝ่ายซ้าย ของเขา ถือเป็นเหตุผลเพียงพอ (สำหรับพวกนาซี) ที่จะไล่เขาออก^{[ 3 ]}

ในปี พ.ศ. 2479 หลังจากอยู่ที่เคมบริดจ์ ได้หนึ่งปี คูแรนต์ได้เข้ารับตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กในนครนิวยอร์ก ที่นั่นเขาได้ก่อตั้งสถาบันเพื่อการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์สถาบันวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์คูแรนต์ (ซึ่งได้รับการเปลี่ยนชื่อในปี พ.ศ. 2507) ปัจจุบันเป็นหนึ่งในศูนย์วิจัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์^{[ 4 ]}

Courant และDavid Hilbertร่วมกันเขียนตำราเรียน ที่มีอิทธิพลอย่างมาก เรื่อง Methoden der mathematischen Physikซึ่งแม้จะมีฉบับปรับปรุงแล้วก็ยังคงใช้กันอย่างแพร่หลายนับตั้งแต่ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1924 นอกจากนี้เขายังร่วมเขียนกับHerbert Robbinsซึ่งเป็นภาพรวมยอดนิยมของคณิตศาสตร์ขั้นสูงสำหรับบุคคลทั่วไปในชื่อWhat is Mathematics? และเขายังร่วมเขียน กับFritz Johnในผลงานสองเล่มชื่อIntroduction to Calculus and Analysis ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1965 ^{[ 5 ]}

ชื่อของ Courant ยังเกี่ยวข้องกับวิธีองค์ประกอบจำกัด [ ^{6 ]}ด้วยการจัดการเชิงตัวเลขของปัญหาแรงบิดธรรมดาสำหรับโดเมนที่เชื่อมต่อหลายจุด ซึ่งตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2486 ^{[ 7 ]}วิธีนี้เป็นหนึ่งในวิธีแก้สมการเชิงอนุพันธ์ย่อยเชิงตัวเลขใน ปัจจุบัน Courant เป็นผู้ตั้งชื่อเงื่อนไข Courant–Friedrichs–Lewyและหลักการมินิแม็กซ์^ของ Courant

Courant ได้รับเลือกเป็นสมาชิกของทั้งAmerican Philosophical Society (1953) และ United States National Academy of Sciences (1955) ^{[ 8 ] [ 9 ]}ในปี 1965 สมาคมคณิตศาสตร์แห่งอเมริกาได้ยกย่องผลงานของเขาในด้านคณิตศาสตร์ด้วยรางวัลสำหรับการบริการที่โดดเด่นในด้านคณิตศาสตร์^{[ 10 ] [ 11 ]}

คูแรนต์เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองในเมืองนิวโรเชลล์ รัฐนิวยอร์กเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2515 ขณะอายุ 84 ปี^{[ 12 ]}

Courant ได้อธิบายเกี่ยวกับการวิเคราะห์ผลการทดลองการก่อตัวของฟิล์มสบู่ในห้องปฏิบัติการ โดยระบุว่าเหตุใดการมีอยู่ของคำตอบทางกายภาพจึงไม่ทำให้การพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์หมดไป นี่คือคำกล่าวของ Courant เกี่ยวกับมุมมองทางคณิตศาสตร์ของเขา:

หลักฐานเชิงประจักษ์ไม่สามารถพิสูจน์การมีอยู่ทางคณิตศาสตร์ได้ และนักฟิสิกส์ก็ไม่สามารถปฏิเสธความต้องการการมีอยู่ของนักคณิตศาสตร์ว่าเป็นความเข้มงวดที่ไร้ประโยชน์ได้ มีเพียงการพิสูจน์การมีอยู่ทางคณิตศาสตร์เท่านั้นที่สามารถรับประกันได้ว่าคำอธิบายทางคณิตศาสตร์ของปรากฏการณ์ทางกายภาพนั้นมีความหมาย^{[ 13 ]}

ในปี พ.ศ. 2455 Courant แต่งงานกับNelly Neumannซึ่งได้รับปริญญาเอกด้านเรขาคณิตสังเคราะห์ ที่ Breslau ในปี พ.ศ. 2452 พวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกันใน Göttingen จนกระทั่งหย่าร้างกันในปี พ.ศ. 2459 ต่อมาเธอถูกนาซีสังหารในปี พ.ศ. 2485 เนื่องจากเป็นชาวยิว^{[ 14 ]}

ในปี ค.ศ. 1919 คูแรนต์ได้แต่งงานกับเนรินา (นีน่า) รุนเก (ค.ศ. 1891–1991) บุตรสาวของคาร์ล รุนเก ศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์แห่งมหาวิทยาลัยเกิตติงเง น (ผู้มีชื่อเสียงจาก ทฤษฎี รุนเก-คุตตา ) และน้องสาวของไอริสรุนเกนักคณิตศาสตร์ประยุกต์และนักฟิสิกส์

ริชาร์ดและเนรินามีบุตรสี่คน ได้แก่เออร์เนสต์ (1920–2020) นักฟิสิกส์อนุภาคและผู้คิดค้นเครื่องเร่งอนุภาค; เกอร์ทรูด (1922–2014) นักชีววิทยาที่แต่งงานกับนักคณิตศาสตร์เยอร์เกน โมเซอร์ (1928–1999); ฮันส์ (1924-2019) ^{[ 15 ] [ 16 ]}นักฟิสิกส์ที่เข้าร่วมในโครงการแมนฮัตตัน ; และลีโอโนเร (รู้จักกันในชื่อ "ลอรี" 1928–2015) นักไวโอล่ามืออาชีพที่แต่งงานครั้งแรกกับนักคณิตศาสตร์ เจอโรม เบอร์โควิทซ์ (1928–1998) และครั้งที่สองกับนักคณิตศาสตร์ปีเตอร์ แลกซ์^{[ 17 ]}

• Courant, R. (1988) [1937], แคลคูลัสเชิงอนุพันธ์และเชิงอินทิกรัลเล่ม 1 แปลโดย McShane, EJ (ฉบับที่ 2) นิวยอร์ก: Wiley Interscience, ISBN 978-0-471-60842-4
• Courant, R. (1988) [1936], แคลคูลัสเชิงอนุพันธ์และเชิงอินทิกรัล เล่มที่ 2 แปลโดย McShane, EJ, นิวยอร์ก: Wiley Interscience, ISBN 978-0-471-60840-0
• คูแรนต์, ริชาร์ด; จอห์น, ฟริตซ์ (1965), บทนำสู่แคลคูลัสและการวิเคราะห์เล่มที่ 1 นิวยอร์ก: อินเตอร์ไซแอนซ์ ISBN 978-3-540-65058-4
• คูแรนต์, ริชาร์ด; จอห์น, ฟริตซ์ (1974), บทนำสู่แคลคูลัสและการวิเคราะห์ , เล่มที่ II/1, นิวยอร์ก: อินเตอร์ไซแอนซ์, ISBN 978-3-540-66569-4
• คูแรนต์, ริชาร์ด; จอห์น, ฟริตซ์ (1974), บทนำสู่แคลคูลัสและการวิเคราะห์ , เล่มที่ II/2, นิวยอร์ก: อินเตอร์ไซแอนซ์, ISBN 978-3-540-66570-0
• Courant, Richard; Hilbert, David (2024) [1924], วิธีการทางฟิสิกส์คณิตศาสตร์เล่มที่ 1 นิวยอร์ก: Interscience, ISBN 978-3-527-41447-5, MR  0065391( เอกสารสำคัญ ) (แปลจากภาษาเยอรมัน: Methoden der mathematischen Physik I , 2nd ed, 1931) ^{[ 18 ]}
• Courant, Richard; Hilbert, David (2024) [1924], วิธีการทางฟิสิกส์คณิตศาสตร์เล่มที่ II นิวยอร์ก: Interscience, doi : 10.1002/9783527617234 , ISBN 978-3-527-41448-2, MR  0140802(แปลจากภาษาเยอรมัน: Methoden der mathematischen Physik II , 1937) ^{[ 19 ]}
• Courant, R.; Friedrichs, KO (1948), การไหลเหนือเสียงและคลื่นกระแทก , นิวยอร์ก: Interscience, รหัสบรรณานุกรม : 1948sfsw.book.....C^{[ 20 ]}
• คูแรนต์, ริชาร์ด; ร็อบบินส์, เฮอร์เบิร์ต (1941), คณิตศาสตร์คืออะไร?สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด

• รีด, คอนสแตนซ์ (1976). คูรันต์ในเกิตติงเงนและนิวยอร์ก เรื่องราวของนักคณิตศาสตร์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้นิวยอร์ก ไฮเดลเบิร์ก เบอร์ลิน: สปริงเกอร์-เวอร์แลกISBN 978-0-387-90194-7.

• เมดาวาร์, ฌอง; ไพค์, เดวิด (2012). ของขวัญของฮิตเลอร์: เรื่องจริงของนักวิทยาศาสตร์ที่ถูกขับไล่ออกจากระบอบนาซี . นิวยอร์ก: อาร์เคด พับลิชชิ่ง. ISBN 978-1-61145-709-4.

Wikiquote มีคำคมที่เกี่ยวข้องกับRichard Courant

• ริชาร์ด คูแรนต์จากโครงการลำดับวงศ์ตระกูลทางคณิตศาสตร์
• โอคอนเนอร์, จอห์น เจ.; โรเบิร์ตสัน, เอ็ดมันด์ เอฟ. , "ริชาร์ด คูแรนต์" , หอจดหมายเหตุประวัติศาสตร์คณิตศาสตร์ MacTutor , มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูว์ส
• บันทึกการสัมภาษณ์ประวัติศาสตร์ปากเปล่ากับริชาร์ด คูแรนต์ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 1962 สถาบันฟิสิกส์แห่งอเมริกา หอสมุดและหอจดหมายเหตุนีลส์ โบห์ร
• ชีวประวัติของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
• วิดีโอสัมภาษณ์ฮันส์ คูแรนต์ ปี 2015 โดยมูลนิธิอะทูม เฮอริเทจในโครงการเสียงแห่งแมนฮัตตัน
• การจัดอันดับหลักสูตรคณิตศาสตร์ประยุกต์โดย US News