ระบบมหาวิทยาลัยราชภัฏ

มหาวิทยาลัยราชภัฏ ( มหาวิทยาลัยราชภัฏ , RTGS : มหาวิทยาลัย ราชภัฏ ) เป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยของรัฐในประเทศไทยที่ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเป็นวิทยาลัยฝึกหัดครู
ในปี พ.ศ. 2538 รัฐบาลไทยได้ยกระดับวิทยาลัยฝึกหัดครูที่มีอยู่เดิมให้เป็นสถาบันราชภัฏ การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวได้ขยายขอบเขตอำนาจตามกฎหมายของสถาบันเหล่านี้ โดยมอบอำนาจให้สถาบันเหล่านี้สามารถมอบปริญญาบัตรระดับสูงกว่า ปริญญาตรี รวมถึงปริญญาเอกได้ [ 1 ] สถาบันราชภัฏได้รับการเปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏในปี พ.ศ. 2548 ทำให้สถาบันเหล่านี้สามารถดำเนินงานในฐานะมหาวิทยาลัยอิสระได้[ 2 ]
ปัจจุบันมีมหาวิทยาลัยราชภัฏ 38 แห่ง โดยทั่วไปถือว่าเข้าศึกษาได้ง่ายกว่ามหาวิทยาลัยของรัฐแบบดั้งเดิม[ 3 ]มหาวิทยาลัยราชภัฏส่วนใหญ่เปิดสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา บางแห่งเปิดสอนถึงระดับปริญญาเอกด้วยซ้ำ จำนวนนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนลดลงเรื่อยๆณ ปี 2018จำนวนนักเรียนลดลงจาก 600,000 คน เหลือ 540,000 คน[ 3 ]
ชื่อ
พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถานให้นิยามราชภัฏว่า "ข้าราชการ" ( ข้าราชการ ) [ 4 ]คำนี้มาจากภาษาสันสกฤตราชภัฏ ( राजभट ) ซึ่งเป็นคำผสมระหว่างราชา (หมายถึงกษัตริย์ ) และภฏะ (หมายถึงทหารหรือคนรับใช้ )
รายชื่อมหาวิทยาลัยราชภัฏ
กลุ่มกรุงเทพฯ
กลุ่มเหนือ
กลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
- มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
- มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ
- มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ (ตั้งแต่ปี 2559 รวมเป็นมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ )
- มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
- มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
- มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
- มหาวิทยาลัยราชภัฏหลวงเอ็ด
- มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
- มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ
- มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทรา
- มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
- มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
- มหาวิทยาลัยราชภัฏนครพนม (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 รวมเป็นมหาวิทยาลัยนครพนม )
กลุ่มกลาง
- มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา (อยุธยา)
- มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง (จอมบึง ราชบุรี)
- มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
- มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
- มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
- มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ (ฉะเชิงเทรา)
- มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี (จันทบุรี)
- มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี (ลพบุรี)
- มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ (คลองหลวง ปทุมธานี)