SM UB-65เป็นเรือดำน้ำประเภท UB III ของกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ได้รับคำ สั่งเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 1916 เรือดำน้ำลำนี้ถูกสร้างขึ้นที่ อู่ต่อเรือ Vulkan Werkeในฮัมบูร์กปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 1917 และเข้าประจำการเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 1917 ภายใต้การบังคับบัญชาของKapitänleutnant Martin Schelle ^{[ 5 ]}

ในระหว่างช่วงอาชีพของเธอ เธอได้ออกลาดตระเวนทางทะเล 6 ครั้ง จมเรือสินค้า 6 ลำ และสร้างความเสียหายให้กับเรืออีก 6 ลำ นอกจากนี้ เธอยังจมเรือสลูปชั้นAnchusa ของอังกฤษ HMS Arbutus อีกด้วย  ^{[ 5 ]}

เรือดำน้ำจมลงนอกชายฝั่งแพดสโตว์คอร์นวอลล์ในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 หรือหลังจากนั้น ลูกเรือเสียชีวิตทั้งหมด 37 คน^{[ 5 ]}

การสำรวจที่จัดขึ้นในปี 2004 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับโบราณคดีใต้น้ำ"Wreck Detectives" ทาง ช่อง Channel 4 เพื่อสำรวจ ซากเรือดำน้ำ U-boat ที่ไม่เคยมีการระบุมาก่อน ซึ่งถูกค้นพบก่อนหน้านี้ที่พิกัด 50°36′40″N 5°00′18″W / 50.611°N 5.005°W / 50.611; -5.005ในระหว่างการสำรวจตามปกติของกองทัพเรืออังกฤษได้ยืนยันว่าเรือลำนั้นคือUB-65การตรวจสอบซากเรือโดยนักโบราณคดีทางทะเลInnes McCartneyและนักประวัติศาสตร์เรือดำน้ำ ดร. Axel Niestlé (โดยการระบุลักษณะการออกแบบ เช่น ประเภทของปืนบนดาดฟ้า และหมายเลขประจำตัวที่ประทับอยู่บนใบพัดใบหนึ่ง) พิสูจน์ได้อย่างแน่ชัดว่าซากเรือนั้นคือUB- 65 จากการสำรวจซากเรือ ไม่พบร่องรอยที่ชัดเจนว่าการโจมตีด้วยอาวุธเป็นสาเหตุของการสูญเสีย (แม้ว่าจะไม่สามารถตัดความเป็นไปได้นี้ออกไปได้ก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญด้านการประเมินความเสียหาย เดวิด แมนลีย์ ระบุว่า ความเสียหายจากแรงกระแทกจากการโจมตีด้วยระเบิดน้ำลึกอาจทำให้เกิดการสูญเสียเนื่องจากระบบน้ำทะเลภายในล้มเหลวและการเจาะตัวเรือซึ่งจะไม่ปรากฏชัดจากการตรวจสอบภายนอก) ฝาปิดท้ายเรือเปิดอยู่ ซึ่งบ่งชี้ถึงความพยายามของลูกเรืออย่างน้อยบางส่วนที่จะหลบหนีออกจากเรือ การพิจารณาข้อสังเกตต่างๆ เกี่ยวกับซากเรือ ร่วมกับข้อสังเกตทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับการควบคุมความลึกและความยากลำบากในการดำน้ำที่เรือลำอื่นๆ ในชั้นเดียวกันประสบ ทำให้สรุปได้ว่าเรือลำนี้น่าจะสูญหายไปจากอุบัติเหตุในวันที่ 14 กรกฎาคม 1918 หรือหลังจากนั้น ซึ่งเป็นวันที่ เรือ โปรตุเกส ลำหนึ่งจมลง ใน บริเวณ แพดสโตว์ลูกเรือทั้งหมด 37 คนถูกระบุว่าเสียชีวิต^{[ 3 ]}หลังจากได้รับการระบุว่าเป็นUB-65ซากเรือได้รับสถานะสถานที่คุ้มครอง ภายใต้ พระราชบัญญัติคุ้มครองซากทหาร พ.ศ. 2529เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2549 ^{[ 6 ]}

การระบุซากเรือดำน้ำ U-boat Padstow ได้แก้ไขเวอร์ชันที่ยอมรับก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการสูญหายของUB-65ตามบันทึกอย่างเป็นทางการของกองทัพเรือเยอรมัน เรือลำนี้ถูกสันนิษฐานว่าสูญหายหลังจากการระเบิดก่อนกำหนดของตอร์ปิโดลำหนึ่งของเรือเองเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ทางใต้ของชายฝั่งไอร์แลนด์^{[ 2 ]}

จาก บันทึกของ กองทัพเรือสหรัฐฯรายงานว่า ขณะเดินทางกลับจากการลาดตระเวนและอยู่ใกล้กับโขดหินฟาสต์เน็ตเรือดำน้ำL-2 ของสหรัฐฯ สังเกตเห็นสิ่งที่กัปตันพอล เอฟ. ฟอสเตอร์เข้าใจผิดว่าเป็นทุ่นลอยอยู่บนขอบฟ้า เมื่อเข้าใกล้มากขึ้น กัปตันฟอสเตอร์พบว่ามันคือเรือดำน้ำเยอรมัน ซึ่งต่อมาทราบว่าเป็นUB -65 เรือลำนั้นเอียงอย่างหนักอยู่บนผิวน้ำ ดูเหมือนจะใช้งานไม่ได้ ฟอสเตอร์จึงบังคับเรือดำน้ำของเขาวนรอบเรือลำนั้นเพื่อหวังจะยิงตอร์ปิโด แต่ก่อนที่เขาจะทำได้ เรือที่เสียหายลำนั้นก็ระเบิดอย่างรุนแรงUB-65ลอยขึ้นบนหัวเรือแล้วจมลง ไม่มีผู้รอดชีวิตและไม่พบศพใดๆ เสียงใบพัดขนาดเล็กและอุปกรณ์ส่งสัญญาณใต้น้ำดังขึ้นชั่วครู่หลังจากการระเบิด สาเหตุของการระเบิดยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

รายการบันทึก Y1022 ม้วน ONI ROLL PG 61825 58 TA-17-D

พลเรือเอกสตาบ เดอร์ มารีน, Abt. A, KTB, แบนด์ 1, UB65 der VUFlottille und der II. อ. ฟลอตติลล์.

ผู้บังคับบัญชา: ร้อยโท เชลเล เรือดำน้ำ UB65 ปฏิบัติการในทะเลไอริชหมู่เกาะเฮบ ริดี สตะวันตกและ ช่องแคบ เซนต์จอร์จ เรือดำน้ำ UB65 จมเรือหลายลำ รวมถึงเรือรบอังกฤษที่ไม่ทราบชื่อ (น่าจะเป็นเรือสลูปHMS Arbutus  ) เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 1917 เรือกลไฟนอร์เวย์ "Havana" (1,150 ตัน) เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 1918 และเรือกลไฟอังกฤษ "Pensilva" (4,316 ตัน) เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 1918 เรือดำน้ำ UB65 ออกเดินทางจากเฮลิโกแลนด์เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 1918 เพื่อปฏิบัติการทางสงคราม และถูกจมโดยอุบัติเหตุเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 1918

UB-65 เป็นที่มาของเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับผีซึ่งกล่าวกันว่าเป็นวิญญาณของร้อยโทริชเตอร์ นายทหารคนที่สอง ที่เสียชีวิตจาก การระเบิด ของตอร์ปิโดในช่วงต้นของการใช้งานเรือดำน้ำลำนี้ ที่จริงแล้ว การสร้างเรือลำนี้เต็มไปด้วยภัยพิบัติ รวมถึงการเสียชีวิตของลูกเรือสามคนจากการขาดอากาศหายใจจากควันดีเซลในห้องเครื่อง และอีกสองคนถูกคานเหล็ก ที่ตกลงมา ทับ ขณะที่UB-65กำลังถูกทดสอบความสามารถในการเดินเรือ ลูกเรือคนหนึ่งถูกคลื่นซัดตกทะเลขณะตรวจสอบฝาปิดช่องทางเดินเรือ และไม่เคยมีใครพบเห็นเขาอีกเลย ระหว่างการทดสอบดำน้ำครั้งแรกของUB-65เกิดรอยแตกในถังอับเฉา ทำให้เรือดำน้ำจมลงสู่ก้นทะเล ลูกเรือไม่มีวิธีการใดที่จะเติมออกซิเจนในเรือได้ แต่หลังจาก 12 ชั่วโมง ลูกเรือก็สามารถยกเรือดำน้ำขึ้นสู่ผิวน้ำได้ในที่สุด เหตุการณ์เหล่านี้อาจทำให้ลูกเรือเชื่อว่าเรือลำนี้ถูกสาปแช่งเนื่องจากไม่มีใครต้องการขึ้นเรือหรือประจำการบนเรือ จึงเชื่อกันว่ากองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมันได้เรียกบาทหลวงขึ้นเรือเพื่อขับไล่ผี^{[ 7 ] [ 8 ] [ 9 ]}ในหนังสือ "Tales of Real Haunting" โทนี่ อัลลัน อ้างว่า "ตามแหล่งข้อมูลหนึ่ง เจ้าหน้าที่ชาวอเมริกันคิดว่าเขาเห็นใครบางคนอยู่บนดาดฟ้าก่อนที่เรือดำน้ำ UB-65จะจมลง เป็นร่างที่สวมเสื้อโค้ทของเจ้าหน้าที่เยอรมัน ยืนอยู่ใกล้หัวเรือโดยกอดอก หากเชื่อได้เช่นนี้ ร้อยโทริชเตอร์อาจปรากฏตัวครั้งสุดท้าย"

ตามที่นักวิจัย George Behe ​​และ Michael Goss กล่าว เรื่องราวเกี่ยวกับผีจากUB-65นั้นถูกสร้างขึ้นโดยนักข่าวHector Charles Bywaterซึ่งเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ พวกเขาคาดเดาว่า Bywater เป็นนักเล่าเรื่องที่ดีที่ได้สร้างข้อมูลอ้างอิงบางส่วนขึ้นมาเอง เช่น จุลสารหลังสงครามที่เขียนโดย "ดร. Hecht" Behe ​​และ Goss สรุปว่า "เอกสารทางการทำให้เชื่อได้ยากมากว่า UB-65 มีผีสิง... ความรับผิดชอบต่อตำนานที่เหมือนข่าวลือในรายละเอียดที่น่าตื่นเต้นทั้งหมดนั้นไม่สามารถสืบย้อนกลับไปได้อย่างแน่นอนก่อน Hector C. Bywater" ^{[ 10 ]}

• Gröner, Erich; Jung, Dieter; Maass, Martin (1991). เรือรบเยอรมัน 1815–1945 เรือดำน้ำและเรือวางทุ่นระเบิดเล่ม 2 แปลโดย Thomas, Keith; Magowan, Rachel ลอนดอน: Conway Maritime Press. ISBN 0-85177-593-4.
• เริสเลอร์, เอเบอร์ฮาร์ด (1979) Die deutschen U-Boote และ Ihre Werften: eine Bilddokumentation über den deutschen U-Bootbau; ใน zwei Bänden (ภาษาเยอรมัน) ฉบับที่ I. มิวนิก : เบอร์นาร์ด และ เกรเฟ . ไอเอสบีเอ็น 3-7637-5213-7.

• Helgason, Guðmundur. "เรือดำน้ำ U-boat ในสงครามโลกครั้งที่ 1: UB-65 " . เรือดำน้ำเยอรมันและออสเตรียในสงครามโลกครั้งที่ 1 - Kaiserliche Marine - Uboat.net .
• SI 2006/2616 การกำหนดภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองซากศพทหารปี 1986