Wikisourceภาษาอังกฤษมีข้อความต้นฉบับที่เกี่ยวข้องกับบทความนี้:

คำสอนศาสนาคาทอลิกฉบับย่อของเวสต์มินสเตอร์

คำถาม คำตอบสั้นๆ แห่งเวสต์มินสเตอร์ ( Westminster Shorter Catechism)เป็นคำถามคำตอบที่เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1646 และ 1647 โดยสภาเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Assembly) ซึ่งเป็นสภา ของนัก богоศาสนาและฆราวาสชาวอังกฤษและสกอตแลนด์ โดยมีจุดประสงค์เพื่อทำให้คริสตจักรแห่งอังกฤษมีความสอดคล้องกับคริสตจักรแห่งสกอตแลนด์ มากขึ้น สภาแห่งนี้ยังได้จัดทำ คำสารภาพ ศรัทธาแห่งเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Confession of Faith)และ คำถามคำตอบฉบับใหญ่ แห่งเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Larger Catechism ) ด้วย ฉบับที่ไม่มีการอ้างอิงพระคัมภีร์เสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1647 และนำเสนอต่อรัฐสภายาว (Long Parliament ) และมีการเพิ่มการอ้างอิงพระคัมภีร์ในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1649

การสอนคำสอนเป็นแนวปฏิบัติในการสอนความเชื่อของคริสเตียน ผู้ที่เพิ่งเข้ารับนับถือศาสนาคริสต์จะได้รับการสอนผ่านการบรรยายในช่วงสี่ศตวรรษแรกของการดำรงอยู่ของคริสตจักร แต่แนวปฏิบัตินี้ถูกละทิ้งไปเป็นส่วนใหญ่เมื่อคริสต์ศาสนา รุ่งเรือง ขึ้นนักมนุษยนิยมคริสเตียนและนักปฏิรูปโปรเตสแตนต์พยายามที่จะฟื้นฟูแนวปฏิบัตินี้ รวมถึงกลุ่มปฏิรูปด้วยคำสอนเจนีวาของจอห์น คาลวินมีอิทธิพลอย่างมากในหมู่กลุ่มปฏิรูปชาวอังกฤษ คำสอนยอดนิยมของอังกฤษ ได้แก่ ผลงานของจอห์น เครกเจมส์อัสเชอร์เฮอร์เบิร์ต พาล์มเมอร์จอห์น บอลล์และแอนโทนี ทัคนีย์^{[ 1 ]}

เมื่อจอห์น น็อกซ์กลับมายังสกอตแลนด์หลังจากถูกเนรเทศเป็นเวลานาน เนื่องจากทางการถือว่าเขาเป็นพวกนอกรีต จึง มีการร่าง หนังสือหลักคำสอนเล่มแรก (ค.ศ. 1560) ขึ้น หนังสือเล่มนี้กำหนดให้ มีการจัดช่วงเวลาบ่าย วันอาทิตย์ไว้สำหรับการสอบคำสอนเด็กเล็ก และในที่สุดธรรมเนียมนี้ก็ได้รับการยอมรับในคริสตจักรการสอนคำสอนกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตในคริสตจักรของสกอตแลนด์ โดยมีการจ้างผู้สอนคำสอนเดินทางไปสอนผู้คน ซึ่งเป็นธรรมเนียมที่ดำเนินต่อไปจนถึงศตวรรษที่ 19

ในปี ค.ศ. 1643 สมัชชาเวสต์มินสเตอร์ซึ่งออกแบบมาเพื่อทำให้คริสตจักรแห่งชาติทั้งสองมีความสอดคล้องกันมากขึ้น ได้ถูกเรียกประชุมในช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษเพื่อปฏิรูปคริสตจักรแห่งอังกฤษเมื่อ มีการลงนามในสนธิสัญญา Solemn League and Covenantระหว่างอังกฤษและสกอตแลนด์ งานของสมัชชายังรวมถึงการวางกรอบ "สี่ประเด็นหรือส่วนต่างๆ ของความเป็นเอกภาพ": คำสารภาพแห่งศรัทธา รูปแบบการปกครองคริสตจักร คู่มือการนมัสการ และการสอนคำสอน^{[ 2 ]}

แม้ว่าคริสตจักรในสกอตแลนด์ (Kirk) จะได้จัดทำหนังสือคำสอนใหม่ตามรูปแบบของคริสตจักรแห่งสกอตแลนด์ในปี 1644 แต่หนังสือเล่มนี้มุ่งเป้าไปที่เด็กและเยาวชนเป็นหลัก และไม่ได้รับการรับรองจากสภาศาสนศาสตร์เวสต์มินสเตอร์ สมาชิกของสภาเวสต์มินสเตอร์ประมาณสิบสองถึงสิบสี่คนได้จัดทำหนังสือคำสอนด้วยตนเองมาก่อนการประชุมสภา เฮอร์เบิร์ต พาล์มเมอร์ เป็นหนึ่งในผู้เขียนหนังสือคำสอนที่ได้รับการเคารพนับถือมากที่สุดในประเทศ และคาดว่าหนังสือคำสอนของเขาซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1640 จะเป็นพื้นฐานสำหรับหนังสือคำสอนของสภา ดูเหมือนว่าความคิดนี้จะถูกละทิ้งโดยคณะกรรมการที่ได้รับมอบหมายให้จัดทำหนังสือคำสอนหลังจากดำเนินการไปได้ระยะหนึ่งในปี 1645 ตามมาด้วยความพยายามที่ล้มเหลวอีกครั้งในการจัดทำหนังสือคำสอนเล่มเดียวตั้งแต่ฤดูร้อนปี 1646 ถึงวันที่ 14 มกราคม 1647

ณ จุดนี้ คณะกรรมการตัดสินใจว่าจำเป็นต้องจัดทำคำสอนสองฉบับแทนที่จะเป็นฉบับเดียว เนื่องจากความต้องการของนักบวชและเด็กนั้นแตกต่างกันมาก คณะกรรมการยังตัดสินใจที่จะรอจนกว่าจะมีการจัดทำคำสารภาพศรัทธา เสร็จสมบูรณ์ และใช้เอกสารนี้เป็นพื้นฐานในการจัดทำคำสอนแทนที่จะใช้หลักความเชื่อของอัครสาวกคำสอนฉบับใหญ่เสร็จสมบูรณ์และส่งไปยังรัฐสภาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1647 และได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการอีกชุดหนึ่งขึ้นเพื่อจัดทำคำสอนฉบับย่อ โดยมีเฮอร์เบิร์ต พาล์มเมอร์เป็นประธาน ชาร์ลส์ เฮอร์ล โทมัส เทมเปิล จอห์ น ไล ท์ฟุต จอ ห์น กรีน ฟิลิป เดล มีเอ็ดมันด์ คาลามีผู้เฒ่าและสแตนลีย์ โกเวอร์เมื่อพาล์มเมอร์เสียชีวิตไม่นานหลังจากจัดตั้งคณะกรรมการชุดนี้ คณะกรรมการอีกชุดหนึ่งจึงถูกจัดตั้งขึ้นโดยมีเพียงแอนโทนี ทัคนีย์สตีเฟน มาร์แชลล์และจอห์น วอร์ด พร้อมด้วยซามูเอล รัทเธอร์ฟอร์ด (หนึ่งในคณะกรรมาธิการชาวสกอต ซึ่งไม่มีสิทธิ์ออกเสียง) ^{[ 3 ]}

เชื่อกันว่าแอนโทนี ทัคนีย์เป็นสมาชิกคณะกรรมการที่มีอิทธิพลมากที่สุดในการจัดทำคำสอนศาสนา คำสอนศาสนาที่ตีพิมพ์ก่อนหน้านี้ของเจมส์ อัสเชอร์และจอห์น บอลล์ รวมถึงเทววิทยาของวิลเลียม เพอร์กินส์ก็ถูกนำมาใช้ด้วยเช่นกัน^{[ 4 ]}อย่างไรก็ตาม ความคล้ายคลึงกันหลายประการระหว่างคำสอนศาสนาฉบับย่อของสมัชชาและฉบับก่อนหน้านั้น อาจอธิบายได้ด้วยคำศัพท์ทางเทววิทยาทั่วไปในสมัยนั้น^{[ 5 ]}คำสอนศาสนาฉบับย่อส่วนใหญ่มีพื้นฐานมาจากคำสอนศาสนาฉบับใหญ่ แม้ว่าฉบับย่ออาจจะรวมเอาคำสอนศาสนาที่ถูกยกเลิกไปก่อนหน้านี้มากกว่าฉบับใหญ่ก็ตาม คำสอนศาสนาฉบับย่อถูกส่งไปยังรัฐสภาเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1647 ซึ่งเป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนหลังจากคำสอนศาสนาฉบับใหญ่ การอ้างอิงพระคัมภีร์ถูกเพิ่มเข้ามาเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1648 ^{[ 6 ]} คำสอนศาสนาฉบับ นี้ได้รับการอนุมัติจากรัฐสภาระหว่างวันที่ 22-25 กันยายน^{[ 7 ]}และสั่งให้พิมพ์โดยใช้ชื่อว่า " พื้นฐานและหลักการของศาสนาที่บรรจุอยู่ในคำสอนศาสนาฉบับย่อ " ^{[ 8 ]}คริสตจักรแห่งสกอตแลนด์อนุมัติในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2391 และผ่านรัฐสภาสกอตแลนด์ในเดือนกุมภาพันธ์ของปีถัดมา^{[ 6 ]}

จุดประสงค์ของคำถามคำตอบสั้นๆ คือการให้ความรู้แก่เด็กและบุคคลอื่นๆ "ที่มีความสามารถน้อยกว่า" (ตามคำนำที่เขียนโดยคริสตจักรแห่งสกอตแลนด์) ใน ความเชื่อ แบบปฏิรูปโดยอิงจากคำถามคำตอบฉบับใหญ่ ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อให้บาทหลวงใช้ในการสอนความเชื่อแก่ประชาคมของตนในการเทศนา^{[ 6 ]}คำถามคำตอบนี้อยู่ในรูปแบบคำถามและคำตอบ ซึ่งมาร์ติน ลูเธอร์ ได้ทำให้เป็นที่นิยม ในฐานะวิธีการช่วยให้เด็กๆ เรียนรู้ความหมายของเนื้อหา แทนที่จะท่องจำคำอธิษฐานของพระเจ้า บัญญัติสิบประการและหลักความเชื่อของอัครสาวกอย่างที่เคยปฏิบัติกันมาก่อนการปฏิรูป^{[ 9 ]}

คำสอนนี้ประกอบด้วยคำถามและคำตอบ 107 ข้อ คำถาม 12 ข้อแรกเกี่ยวกับพระเจ้าผู้สร้างคำถามข้อ 13-20 เกี่ยวกับบาปดั้งเดิมและสภาพที่ตกต่ำของธรรมชาติมนุษย์ คำถามข้อ 21-38 เกี่ยวกับพระคริสต์ผู้ไถ่บาปและผลประโยชน์ที่เกิดจากการไถ่บาป ชุดคำถามถัดไป ข้อ 39-84 กล่าวถึงพระบัญญัติสิบประการคำถามข้อ 85-97 สอนเกี่ยวกับศีล ศักดิ์สิทธิ์ แห่งการบัพติศมาและศีลมหาสนิทชุดคำถามสุดท้าย ข้อ 98-107 สอนและอธิบายคำอธิษฐานของพระเจ้า การจัดเรียงนี้เลียนแบบ คำสอนไฮเดลเบิร์กฉบับก่อน หน้าที่ ค ริสตจักร ปฏิรูปหลายแห่งในทวีปยุโรปใช้

คำถามที่โด่งดังที่สุด (ซึ่งเด็กชาวเพรสไบทีเรียนจำนวนมากรู้จัก) คือคำถามแรก:

ถาม: จุดมุ่งหมายหลักของมนุษย์คืออะไร? ตอบ: จุดมุ่งหมายหลักของมนุษย์คือการถวายเกียรติแด่พระเจ้า และมีความสุขในพระองค์ตลอดไป

คริสตจักรแห่งสกอตแลนด์อนุมัติคำสอนศาสนาฉบับย่อเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Shorter Catechism) ในปี 1648 และหลังจากนั้นก็ใช้เป็นคู่มือการสอน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่ในที่ราบสูงสกอตแลนด์พูดภาษาเกลิก เท่านั้น สภาสังฆราชแห่งอาร์กิลล์ในปี 1649 จึงสั่งให้บาทหลวงเจ็ดคนแปลคำสอนศาสนาฉบับย่อเวสต์มินสเตอร์เป็นภาษานั้น ผลลัพธ์ได้รับการตีพิมพ์ในปีเดียวกัน และคำสอนศาสนาฉบับย่อภาษาเกลิกก็ยังคงมีบทบาทในชีวิตของคริสตจักรมานานหลายทศวรรษหลังจากที่เลิกใช้ในคริสตจักรที่พูดภาษาอังกฤษแล้วคริสตจักรเสรีแห่งสกอตแลนด์ยังคงมอบพระคัมภีร์ให้แก่เด็กที่สามารถตอบคำถามทั้ง 107 ข้อได้อย่างถูกต้องในครั้งเดียว

ในปี ค.ศ. 1675 โทมัส วินเซนต์ นักบวชเพรสไบทีเรียนในลอนดอน ได้ตีพิมพ์หนังสืออธิบายหลักคำสอนยอดนิยมชื่อ "คำ อธิบายหลักคำสอนฉบับย่อ " ต่อมา หนังสือหลักคำสอนของนิกายปฏิรูป เช่น หนังสือหลักคำสอนของคีช (Keach's Catechism) ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1693 ซึ่งเป็นนิกายแบปติสต์ ได้เลียนแบบหลักคำสอนเวสต์มินสเตอร์ในประเด็นส่วนใหญ่ ยกเว้นเรื่องการรับบัพติศมาเด็กทารก

ฉบับปรับปรุงของคำสอนสั้น ๆ ซึ่งเขียนขึ้นเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างขบวนการเมธอดิสต์และคริสตจักรแห่งสกอตแลนด์ได้รับการตีพิมพ์ในห้องสมุดคริสเตียนของจอห์น เวสลีย์^{[ 10 ]}

ใน หนังสือ The Scarlet Letterของนาธาเนียล ฮอว์ธ อร์น บทที่แปด ได้กล่าวถึงหลักคำสอนเวสต์มินสเตอร์โดยอ้างถึงความสามารถของเพิร์ลในการผ่านการทดสอบอย่างยุติธรรมตามหลักคำสอนนี้

• โรเบิร์ต มอฟแฟต (มิชชันนารี) — มิชชันนารีในศตวรรษที่ 19 ในแอฟริกาใต้ ผู้แปลคำสอนเวสต์มินสเตอร์เป็นภาษาเซชูอานา