ในวัฒนธรรมนาวาโฮ สกินวอล์คเกอร์ ( นาวาโฮ : yee naaldlooshii ) หรือสกินวอล์คเกอร์ คือ แม่มดร้าย ประเภทหนึ่งที่มีความสามารถในการแปลงร่างเข้าสิง หรือปลอมตัวเป็นสัตว์ คำนี้ไม่เคยใช้กับผู้รักษาโรค

ยีนาอัลดลูชี (yee naaldlooshii)ซึ่งแปลว่า "ด้วยสิ่งนี้ มันจึงเคลื่อนที่ด้วยสี่ขา" เป็นหนึ่งในหลายประเภทของผู้แปลงร่างในความเชื่อของชาวนาวาโฮ แม่มดเหล่านี้ถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับค่านิยมของชาวนาวาโฮ พวกเธอประกอบพิธีกรรมชั่วร้ายและใช้เวทมนตร์ที่บิดเบือน ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับงาน ที่ เป็นประโยชน์ของหมอพื้นบ้าน

ตำนานเรื่องสกินวอล์คเกอร์ฝังรากลึกในประเพณีของชาวนาวาโฮ และไม่ค่อยมีการพูดคุยกับคนภายนอก ความลังเลใจนี้ส่วนหนึ่งเกิดจากข้อห้ามทางวัฒนธรรมและการขาดความเข้าใจในบริบทของคนที่ไม่ใช่ชาวนาวาโฮ เรื่องราวมักพรรณนาถึงสกินวอล์คเกอร์ที่ใช้พลังของตนไปในทางชั่วร้าย และพวกเขาถือเป็นแหล่งที่มาของความกลัวและความลึกลับในชุมชนชาวนาวาโฮ เรื่องเล่าดั้งเดิมอธิบายว่าพวกเขาเป็นพ่อมด ผู้ทรงพลัง ที่หลังจากกระทำการชั่วร้ายต่างๆ แล้ว จะได้รับความสามารถในการแปลงร่างเป็นสัตว์ได้ตามต้องการ

ในภาษา Navajo คำ ว่าyee naaldlooshiiแปลว่า "โดยอาศัยสิ่งนี้ มันจึงเคลื่อนที่ด้วยสี่ขา" ^{[ 1 ]}แม้ว่าอาจจะเป็นรูปแบบที่พบได้บ่อยที่สุดในนิยายสยองขวัญที่คนที่ไม่ใช่ชาว Navajo เห็น แต่yee naaldlooshiiก็เป็นหนึ่งในหลายๆ รูปแบบของ skin-walker ในวัฒนธรรม Navajo โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกมันเป็นประเภทหนึ่งของ' ánti'įhnii ^{[ 1 ]}

แม่มดนาวาโฮรวมถึงสกินวอล์คเกอร์ ถือเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับค่านิยมทางวัฒนธรรมของนาวาโฮ ในขณะที่หมอพื้นบ้านและผู้ทำงานด้านวัฒนธรรมในชุมชนเป็นที่รู้จักในนามหมอชายและหญิง หรือเรียกด้วยคำอื่นๆ ในเชิงบวกในภาษาพื้นเมืองของชุมชน แม่มดกลับถูกมองว่าเป็นสิ่งชั่วร้าย ทำพิธีกรรมที่เป็นอันตรายและใช้เวทมนตร์ที่บิดเบือน ซึ่งเป็นการบิดเบือนจากงานที่ดีที่หมอพื้นบ้านปฏิบัติกันมาแต่ดั้งเดิม เพื่อที่จะปฏิบัติงานที่ดีของตน หมอพื้นบ้านอาจเรียนรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์ทั้งดีและชั่ว เพื่อป้องกันความชั่วร้าย แต่คนที่เลือกที่จะเป็นแม่มดกลับถูกมองว่าทุจริต^{[ 2 ]}

นับตั้งแต่ปี 1986 ตำนานของสกินวอล์คเกอร์ยังไม่เป็นที่เข้าใจกันดีนอกวัฒนธรรมนาวาโฮ ทั้งเนื่องจากความลังเลที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้กับคนภายนอก^{[ 3 ]}รวมถึงสิ่งที่Adrienne Keeneนักวิชาการจากชนเผ่าเชอโร คี กล่าวว่าเป็นการขาดบริบททางวัฒนธรรมที่จำเป็นซึ่งเรื่องราวเหล่านี้ฝังอยู่^{[ 4 ]}ชาวนาวาโฮดั้งเดิมไม่เต็มใจที่จะเปิดเผยตำนานสกินวอล์คเกอร์ให้กับคนที่ไม่ใช่ชาวนาวาโฮ หรือพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยในหมู่คนที่พวกเขาไม่ไว้วางใจ Keene ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์Native Appropriationsได้เขียนตอบโต้การที่คนที่ไม่ใช่ชาวนาวาโฮนำตำนานเหล่านี้ไปใช้ในการเขียนของพวกเขา (และโดยเฉพาะอย่างยิ่งผลกระทบเมื่อJK Rowlingทำเช่นนั้น) ว่าเมื่อทำเช่นนี้แล้ว “พวกเราในฐานะชนพื้นเมืองถูกเปิดเผยให้เห็นถึงคำถามมากมายเกี่ยวกับความเชื่อและประเพณีเหล่านี้ ... แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่จะต้องหรือควรจะพูดคุยกับคนภายนอกเลย ฉันขอโทษหากดูเหมือน ‘ไม่ยุติธรรม’ แต่นั่นคือวิธีที่วัฒนธรรมของเราอยู่รอด” ^{[ 4 ]}

สัตว์ที่เกี่ยวข้องกับเวทมนตร์มักจะรวมถึงสัตว์เจ้าเล่ห์ เช่น หมาป่าโคโยตีอย่างไรก็ตาม อาจรวมถึงสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ซึ่งมักจะเกี่ยวข้องกับความตายหรือลางร้าย พวกมันอาจเข้าสิงสัตว์หรือคนและเดินไปมาในร่างของพวกเขาได้^{[ 5 ] [ 6 ] [ 7 ]}สกินวอล์คเกอร์อาจเป็นเพศชายหรือเพศหญิงก็ได้^{[ 2 ]}

เรื่องราวของสกินวอล์คเกอร์ที่เล่ากันในหมู่เด็กชาวนาวาโฮอาจเป็นการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอย่างสมบูรณ์ซึ่งจบลงด้วยการที่สกินวอล์คเกอร์หรือชาวนาวาโฮฆ่าอีกฝ่าย หรืออาจเป็นเรื่องราวการเผชิญหน้าที่จบลงด้วยการเสมอกัน^{[ 2 ]}เรื่องราวการเผชิญหน้าอาจแต่งขึ้นเป็นเรื่องราวแห่งชัยชนะของชาวนาวาโฮ โดยที่สกินวอล์คเกอร์เข้าใกล้บ้านโฮแกนและถูกทำให้หวาดกลัวจนหนีไป^{[ 7 ] [ 8 ]}

การตีความเรื่องราวเกี่ยวกับสกินวอล์คเกอร์โดยไม่ใช่ชนพื้นเมือง มักอยู่ในรูปแบบของเรื่องราวการเผชิญหน้าบางส่วนบนท้องถนน ซึ่งตัวเอกตกอยู่ในภาวะเปราะบางชั่วคราว แต่แล้วก็หนีรอดจากสกินวอล์คเกอร์ได้ในแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในเรื่องราวของชาวนาวาโฮ^{[ 9 ] [ 10 ]} บางครั้งเด็กๆ ชาวนาวาโฮนำนิทานพื้นบ้านของยุโรปมาดัดแปลง โดยแทนที่สกินวอล์คเกอร์ด้วยฆาตกรทั่วไป เช่นเดอะฮุค^{[ 9 ]}

• หญิงสาวกวาง
• ฮวย ชิโว
• คุณนายโคยโคย
• นากัวล
• ตระกูลโอเดียน
• สกินวอล์คเกอร์ แรนช์
• พ่อมด
• เวนดิโก้
• มนุษย์หมาป่า