ทามิด ( ภาษาฮีบรู : תָמִיד , โรมาไนซ์ :  tāmiḏ , แปลตรงตัวว่า ' เครื่องบูชาประจำวัน' ) เป็นบทที่เก้าในโคดาชิมซึ่งเป็นลำดับที่ห้าจากหกลำดับของมิชนาห์โทเซฟตาและทั ลมุด

หัวข้อหลักของ Tamid คือเครื่องบูชาเผาในตอนเช้าและตอนเย็น ( อพยพ 29:38–42 ; กันดารวิถี 28:3–8 ) แต่ก็ยังกล่าวถึงพิธีกรรมอื่นๆในพระวิหารด้วย เอกสารนี้ประกอบด้วยข้อมูลเกี่ยวกับพิธีกรรมในพระวิหารจากปราชญ์ที่อยู่ในพระวิหารและเป็นพยานในพิธีกรรม เอกสารนี้มีข้อขัดแย้งระหว่างปราชญ์น้อยมาก และมีการตีความน้อยมาก เขียนขึ้นในรูปแบบคำอธิบายทางประวัติศาสตร์ของพิธีกรรม^{[ 1 ]}

มิชนาห์เกี่ยวกับทามิดแบ่งออกเป็นเจ็ดบท^{[ 2 ]} (หกบทในฉบับมิชนาห์ของโลว์) โดยมีทั้งหมด 34 ย่อหน้า:

• บทที่ 1: ปุโรหิตเฝ้ายามอยู่สามแห่งในพระวิหาร ที่ซึ่งปุโรหิตหนุ่มทำหน้าที่เฝ้ายาม และที่ซึ่งปุโรหิตอาวุโสผู้ถือลูกกุญแจนอนพัก (§ 1) ทุกคนที่ประสงค์จะเข้าไปเพื่อนำเถ้าออกจากแท่นบูชาจะต้องเตรียมตัวด้วยการอาบน้ำชำระร่างกายตามพิธีกรรมก่อนที่เจ้าหน้าที่จะปรากฏตัว เมื่อใดที่เจ้าหน้าที่ปรากฏตัวและเมื่อใดที่เจ้าหน้าที่เรียกปุโรหิตให้จับฉลาก (§ 2) การทักทายกันระหว่างปุโรหิต (§ 3) และวิธีที่ผู้ที่ได้รับเลือกจากการจับฉลากให้นำเถ้าออกจากแท่นบูชาปฏิบัติหน้าที่ของตน (§ 4)
• บทที่ 2: วิธีที่ปุโรหิตคนอื่นๆ ดำเนินการทำความสะอาดแท่นบูชาต่อไป (§ 1); การกองเถ้าถ่านไว้ตรงกลางแท่นบูชาเป็นเนิน ซึ่งถือเป็นเครื่องประดับ (§ 2); การจัดหาเชื้อเพลิงสำหรับแท่นบูชาและชนิดของไม้ที่ใช้ (§ 3); การจัดเรียงไม้และไฟเป็นชั้นๆ (§§ 4-5)
• บทที่ 3: การจับสลากเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่างๆ เช่น การฆ่าสัตว์พลีบูชา การพรมเลือด และการชำระแท่นบูชาและเชิงเทียน (§ 1); การประกาศเวลาฆ่าสัตว์พลีบูชาในตอนเช้า (§ 2); การนำลูกแกะพลีบูชามา ซึ่งจะได้รับน้ำจากถ้วยทองคำก่อนถูกฆ่า; ใครเป็นผู้รับผิดชอบในการนำลูกแกะไปยังสถานที่บูชา (§§ 3-5); วิธีการชำระแท่นบูชาภายในและเชิงเทียน พร้อมกับคำกล่าวที่สอดคล้องกับเอเสเคียล 44:2 ว่าไม่มีใครเคยผ่านประตูเล็กทางด้านทิศใต้ของประตูใหญ่; เสียงเปิดประตูใหญ่ดังไปไกลถึงเยริโค เช่นเดียวกับเสียงแตรและดนตรีอื่นๆ ของพระวิหาร (§§ 6-9)
• บทที่ 4: พิธีกรรมการฆ่าและชำแหละลูกแกะบูชายัญ วิธีการนำชิ้นส่วนของสัตว์บูชายัญไปยังแท่นบูชา
• บทที่ 5: การสวดมนต์ตอนเช้าประจำวันในพระวิหาร ซึ่งในวันสะบาโตจะมีการอวยพรแก่ปุโรหิตที่ทำหน้าที่ของตนให้เสร็จสิ้น (§ 1); การจับสลากเพื่อถวายเครื่องหอม; คำถามว่าสามารถถวายเครื่องหอมได้สองครั้งหรือไม่ และวิธีการเผาเครื่องหอม (§§ 2-5); "มาเกรฟาห์" เครื่องดนตรีที่ใช้ในพระวิหาร (ดู ออร์แกน) และความหมายต่างๆ ของปุโรหิตและเลวีเกี่ยวกับสัญญาณที่ให้ไว้เกี่ยวกับเครื่องดนตรีนี้ (§ 6)
• บทที่ 6: รายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับการถวายเครื่องหอม
• บทที่ 7: พิธีกรรมที่ใช้ในกรณีที่มหาปุโรหิตเป็นผู้ประกอบพิธีบูชาด้วยตนเอง วิธีที่เขาอวยพรแก่ประชาชน ความแตกต่างของพรนี้จากพรที่ปุโรหิตนอกพระวิหารมอบให้ และดนตรีที่บรรเลงประกอบการปฏิบัติหน้าที่ของมหาปุโรหิต (§§ 1-3) การระบุบทเพลงสดุดีที่เลวีร้องในพระวิหารในวันต่างๆ ของสัปดาห์ (§ 4)

เกมาราที่หลงเหลืออยู่เกี่ยวกับทามิดในทัลมุดบาบิโลนครอบคลุมเพียงสามบทของบทความ (บทที่ 1, 2 และ 4) เป็นบทความเกมาราที่สั้นที่สุดในทัลมุดบาบิโลนซึ่งประกอบด้วยเพียงเจ็ดหน้า^{[ 3 ]} มีคำประมาณ 4,600 คำในบทความนี้ ประกอบด้วยคำกล่าวและหลักจริยธรรมที่สำคัญหลายประการ รวมถึงเรื่องราวและตำนานที่น่าสนใจมากมาย ตัวอย่างเช่น: "ปัญจาภิธานและงานเขียนของศาสดาและปราชญ์มิชนาห์มีสำนวนที่เกินจริงเฉพาะเจาะจงซึ่งไม่สามารถตีความตามตัวอักษรได้ เช่น 'เมืองต่างๆ นั้นใหญ่โตและมีกำแพงล้อมรอบขึ้นไปถึงสวรรค์' ( เฉลยธรรมบัญญัติ 1:28 )" ^{[ 4 ]}

นอกจากนี้ยังมีตำนานเกี่ยวกับอเล็กซานเดอร์มหาราชการสนทนากับปราชญ์แห่งทิศใต้ การเดินทางไปยังแอฟริกา และการผจญภัยของเขาในหมู่ชาวอะเมซอนและที่ประตูสวรรค์^{[ 5 ]}

นักวิจารณ์ชื่อดังในยุคแรกๆ แทบไม่มีใครขยายงานของตนไปถึงทามิดเลย บทวิจารณ์ที่ยังหลงเหลืออยู่ ได้แก่:

• "Mefaresh" ( ผู้ให้ความเห็น ) บางครั้งถูกระบุว่าเป็นของSamuel ben MeirหรือRashi [ ^{6 ]}แต่มีการอ้างถึงคำอธิบายที่แท้จริงของ Rashi เกี่ยวกับ b. Shabbat 19b โดยระบุชื่อใน b. Tamid 25b sv בית המוקד ^Solomon Adeniเขียนว่ามันถูกรวบรวมจากคำอธิบายของ Rashi เกี่ยวกับ b. Yoma (b. Tamid 33b) แต่พบเนื้อหาเพียงบางส่วนเท่านั้น ใน b. Tamid 27b sv שריא Mefaresh อ้างถึงפירוש רבינו ש"יถึง Yoma ในฐานะอาจารย์ของเขา แต่การอ้างอิงไม่ตรงกับคำอธิบายของ Rashi มีการกล่าวอ้างต่างๆ กันไปว่ามาจากShemaiah แห่ง Soissons ( Shita Mequbetzet 28a:5, 29b:5, 31a:4, 31b:3 ของโรงพิมพ์ Vilna ดูเหมือนจะอ้างถึง Mefaresh ว่าเป็น ר"ש; ไม่พบคำอธิบายเหล่านี้ในต้นฉบับลายมือของ Adeni) แต่มีคำอธิบายที่แตกต่างกันสำหรับ b. Tamid ภายใต้ชื่อของเขาที่พบใน MS Opp. 726 และตีพิมพ์โดย Fuchs (2000) และ Isaac ben Baruch ซึ่งเป็น Tosafist ^{[ 7 ]}แม้ว่า pseudo-Abraham b. David จะอ้างถึงคำอธิบายที่แตกต่างกันเกี่ยวกับ b. ทามิดในพระนามของพระองค์ (27b, sv בית המוקד.)
• บทวิจารณ์ภาษาเยอรมันที่ไม่ระบุชื่อตีพิมพ์โดย Fuchs (2000) ^{[ 8 ]}
• Shemaiah แห่ง Soissonsพบ MS Opp. 726 และตีพิมพ์โดย Fuchs (2000) ^{[ 8 ]}
• ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นผลงานของเกอร์โชม เบน ยูดาห์จากสำนักของไอแซค เบน ยูดาห์ (ประมาณ ค.ศ. 1064-1100) ^{[ 9 ]}คำอธิบายนี้ไม่ได้อ้างอิงคำภาษาเยอรมัน แต่อ้างอิงคำภาษาฝรั่งเศสสองคำ^{[ 8 ]}
• ซึ่งเข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของอับราฮัม เบน ดาวิดอาจเป็นผลงานของบารุค เบน ไอแซค (ตามที่อับราฮัม เอปสไตน์กล่าว^{[ 9 ]}เอฟราอิม เออร์บัคไม่เห็นด้วย^{[ 10 ]} ) หรือเอลีเอเซอร์ เบน โจเอล ฮาเลวี (ตามที่เดวิด ลู เรียกล่าว ) ^{[ 11 ]}เซคาริอัส แฟรงเคิลเชื่อว่าผู้เขียนเป็นชาวยิวเซฟาร์ดิก^{[ 12 ]}ในขณะที่ไฮมานน์ ไมเคิลแย้งว่าเขาเป็นชาวยิวแอชเคนาซี^{[ 13 ]}ยาคอฟ ซัสส์มันน์เห็นด้วยกับไมเคิล ดูแหล่งข้อมูลของเขาหมายเลข 53-4 ด้วย^{[ 6 ]}
• ซึ่งอ้างอิงถึงAsher ben Jehiel Epstein เชื่อว่าคำอธิบายนี้ซึ่งขัดแย้งอย่างชัดเจนกับคำอธิบายที่แท้จริงของ Asher b. Yechiel ต่อ b. Berakhot [ ^{14 ] เป็น}ผลงานของนักวิชาการคนอื่น^{[ 9 ]}
• ซามูเอล เบน ไอแซค ริชอนฝรั่งเศส-เยอรมันที่ไม่มีใครรู้จัก จัดพิมพ์โดยBezalel Zolty (1986) ^{[ 15 ]}มีเนื้อหาต้นฉบับเพียงเล็กน้อย^{[ 16 ]}
• เมนาเค็ม ฮาเมรีเป็นหนังสือที่อธิบายความหมายของมิชนาห์เกือบทั้งหมด แต่ก็มีหมายเหตุเกี่ยวกับเกมาราอยู่บ้างเช่นกัน

• Binyan Shelomo leChokhmat Betzalelของ Solomon Adeni (เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1625) ในบรรดาแหล่งที่มาของงานนี้คือบันทึกของBezalel Ashkenazi อาจารย์ของ Adeni ผู้พิมพ์เรียกมันว่าShita Mequbetzet ^{[ 17 ]}
• บารุค เบนดิทแห่งZabłudów , เนอร์ ทามิด (1789)
• โมเสส โซเฟอร์ , ฮิดดูชิม (1934) [ก่อนปี 1839]
• Haim Palachi , Einei kol hai (1878) [ก่อนปี 1868]
• Moshe Greenwald , Olat Tamid im Minhat Tamid (ep 1936)
• Yair Goldshtuf, Yair netivot al Tamid (1997)
• อมิไต เบน-เดวิด, เนอร์ ทามิด (2004)