ทาร์เลตัน เพอร์รี ครอว์ฟอร์ด
เกิด	8 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 วอร์เรนเคาน์ตี้ รัฐเคนตักกี้สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต	7 เมษายน 1902 (7 เมษายน 1902)(อายุ 80-81 ปี) ดอว์สัน จอร์เจีย[ 1 ]
อาชีพ	นักเขียน, มิชชันนารี
ภาษา	ภาษาอังกฤษ, ภาษาเซี่ยงไฮ้, ภาษาจีนกลาง
การศึกษา	มหาวิทยาลัยยูเนียน (ปริญญาตรี) มหาวิทยาลัยริชมอนด์ (ปริญญาเอก)
ประเภท	งานเผยแผ่ศาสนา, ภาษาศาสตร์
จำนวนปีที่ปฏิบัติงาน	1852-1902
ผลงานที่โดดเด่น	文學書官話 [ไวยากรณ์ภาษาจีนกลาง]配音書 [ระบบสัทศาสตร์การเขียนภาษาจีนกลาง Tengchow]
คู่สมรส	มาร์ธา ฟอสเตอร์ ครอว์ฟอร์ด ​ ​ ( ม.ค.  1851 )
ชื่อภาษาจีน
ชาวจีน	高第丕
การถอดเสียง ภาษาจีนกลางมาตรฐาน ฮันยู พินอิน เกาตี้ปี่ โบโปโมโฟ ㄍㄠ  ㄉㄧˋ  ㄆㄧ เวด-ไจลส์ Kao 1 Ti 4 -P'i 1

Tarleton Perry Crawford (8 พฤษภาคม 1821 – 7 เมษายน 1902) เป็นนักภาษาศาสตร์และมิชชันนารีแบปติสต์ ในมณฑลซานตงประเทศจีนอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 50 ปีกับภรรยาของเขาMartha Foster Crawford ^{[ 2 ]}

ครอว์ฟอร์ดเกิดในวอร์เรนเคาน์ตี้ รัฐเคนตักกี้เขาเป็นบุตรชายคนที่สี่ของจอห์นและลูเครเทีย ครอว์ฟอร์ด ซึ่งเป็นชาวแบปติสต์^{[ 3 ]}เขาได้ รับ บัพติศมาในฐานะผู้เชื่อเมื่ออายุสิบหกปี^{[ 3 ]}ต่อมาเขากล่าวว่า "ฉันจะใช้ชีวิตของฉันในการบอกเล่าถึงพระเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระเยซู" เขาอุทิศชีวิตให้กับงานเผยแพร่ศาสนาในประเทศจีน

ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1848 เขาเข้าเรียนที่Union Universityในเมือง Murfreesboro รัฐเทนเนสซีซึ่งการศึกษาของเขาได้รับการสนับสนุนบางส่วนจาก West Tennessee Baptist Convention เขาสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1851 โดยได้คะแนนสูงสุดในชั้นเรียน^{[ 3 ]} ในปี ค.ศ. 1879 ครอว์ฟอร์ดได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขาเทววิทยาจากมหาวิทยาลัยริชมอนด์^{[ 4 ]}

ครอว์ฟอร์ดทำงานในฟาร์มแห่งหนึ่งในเมืองเดนมาร์ก รัฐเทนเนสซีเพื่อช่วยจ่ายค่าเล่าเรียนในวัยเด็ก เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนเดนมาร์กเมล์อะคาเดมี ซึ่งเขาเป็นนักเรียนที่เรียนเก่งที่สุดในชั้นเรียน สมาคมแบ๊บติสต์ บิ๊กแฮทชีช่วยออกค่าใช้จ่ายในการเรียนที่มหาวิทยาลัยยูเนียนให้เขา สตรีจากโบสถ์แบ๊บติสต์บราวน์สครีก บิ๊กแบล็กครีก เมเปิลสปริงส์ และโคลเวอร์ครีก ต่างขายไข่และนมที่รวบรวมได้ในวันอาทิตย์เพื่อช่วยเหลือเขา และต่อมาก็ช่วยเหลือลอตตี มูนด้วย เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นศิษยาภิบาลครั้งแรกโดยโบสถ์แบ๊บติสต์บิ๊กแบล็กครีกในเมืองเดนมาร์ก รัฐเทนเนสซี โดยมีบาทหลวงโอเบไดอาห์ ดอดสัน เป็นศิษยาภิบาลและมีความมุ่งมั่นอย่างมากในเรื่องพันธกิจ

ครอว์ฟอร์ดแต่งงานกับมาร์ธา ฟอสเตอร์ ซึ่งเป็นชาวแบปติสต์เช่นกัน พวกเขาแต่งงานกันเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2394 ที่บ้านของเธอในเทศมณฑลทัสคาลูซา รัฐอลาบามา หนึ่งสัปดาห์หลังจากที่หมั้นหมายกัน^{[ 5 ] [ 2 ]}

เมื่อสิ้นปี ค.ศ. 1850 ครอว์ฟอร์ดได้รับการแต่งตั้งให้เป็นมิชชันนารีประจำเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีนโดยคณะกรรมการมิชชันต่างประเทศของสมาคมแบ๊บติสต์ภาคใต้หลังจากแต่งงานกับภรรยาในปี ค.ศ. 1851 พวกเขาล่องเรือไปยังฮ่องกงหลังจากเดินทาง 102 วัน โดยมาถึงในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1852 ก่อนจะถึงเซี่ยงไฮ้ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1853 ^{[ 5 ]}จากนั้นครอว์ฟอร์ดได้ทำงานร่วมกับมิชชันนารีท้องถิ่นหลายคน รวมถึงโจเซฟ เอ็ดกินส์เพื่อบันทึกสัทวิทยาของภาษาเซี่ยงไฮ้^{[ 2 ]}เขาได้พบเห็นเรื่องอื้อฉาวที่เกี่ยวข้องกับมิชชันนารีที่ติดสินบนชาวจีนให้แจกจ่ายพระคัมภีร์ในพื้นที่ชนบทที่ถือว่าอันตรายสำหรับคนที่ไม่ใช่ชาวจีน ซึ่งนำไปสู่การฉ้อโกงที่ชาวจีนขายหนังสือให้กับโรงพิมพ์ แล้วส่งคืน ทำให้เกิดรายงานเท็จเกี่ยวกับการขายหลายพันเล่ม เหตุการณ์นี้กระตุ้นให้ครอว์ฟอร์ดเรียนรู้ภาษาท้องถิ่น ภาษาเซี่ยงไฮ้เพื่อมีส่วนร่วมในกิจกรรมมิชชันนารีของเขาอย่างจริงจังมากขึ้น^{[ 6 ]}

หลังจากเดินทางมาถึงเซี่ยงไฮ้ได้ไม่นาน ครอว์ฟอร์ดได้พัฒนาระบบการเขียนแบบโรมันที่บาทหลวงดร.เทย์เลอร์สร้างขึ้น ซึ่งเห็นว่าไม่เพียงพอสำหรับการออกเสียงภาษาเซี่ยงไฮ้^{[ 2 ] [ 7 ]}ระบบการเขียนนี้ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในหมู่มิชชันนารีในการแปลเอกสารทางศาสนาเป็นภาษาเซี่ยงไฮ้ รวมถึงเอกสารที่เขาและภรรยาสร้างขึ้น และมีหนังสือหลายเล่มที่เขียนด้วยระบบนี้ภายในปี 1885 ^{[ 8 ]}อย่างไรก็ตาม ระบบการเขียนนี้ก็ถูกลืมเลือนไปในอีกหลายทศวรรษต่อมา ตัวอย่างของเอกสารที่แปลแล้ว ได้แก่^บทสวดภาวนาของพระเจ้า [ ^{7 ]}นิทานอีสปพระวรสารของลูกา [ ^{9 ] และ}แหล่งที่มาของความดีและความชั่ว^{[ 10 ]}เขายังแต่งเพลงสวดของตัวเองอีกด้วย^{[ 1 ]}นอกเหนือจากงานด้านภาษาศาสตร์แล้ว ครอว์ฟอร์ดจะทำงานในโรงเรียน ลงทุนในเซี่ยงไฮ้ และเทศนาพระวรสารในเวลาว่าง เขาเป็นที่รู้จักกันดีว่าเทศนาวันละสามถึงแปดชั่วโมง^{[ 1 ]}รายงานระบุว่าครอว์ฟอร์ดติดสินบนเด็กหญิงให้เข้าเรียนในโรงเรียนหญิงล้วน^{[ 5 ]}ในช่วงเวลานี้ ครอว์ฟอร์ดประสบปัญหาจากการกบฏไท่ผิงและการระบาดของอหิวาตกโรค^{[ 5 ]}

ครอว์ฟอร์ดมีนิสัยชอบบงการซึ่งก่อให้เกิดความขัดแย้งมากมาย ชาวอเมริกันบางคนกังวลและเขาถูกตำหนิโดยกงสุลอเมริกันในเซี่ยงไฮ้ อย่างไรก็ตาม แหล่งข้อมูลในปี 1892 อ้างว่าเป็นเพราะสุขภาพไม่ดี^{[ 5 ]}ด้วยเหตุนี้ ครอว์ฟอร์ดและภรรยาจึงย้ายไปอยู่ที่เผิงไหลมณฑลซานตง^{[ 2 ]}ครอว์ฟอร์ดได้ตีพิมพ์เอกสารไวยากรณ์ ภาษา จีนกลาง ฉบับแรกๆ ของชาวยุโรป ในปี 1869 ซึ่งต่อมาได้รับการแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นและกลายเป็นแหล่งข้อมูลที่สำคัญในเรื่องนี้^{[ 11 ] [ 12 ]}ครอว์ฟอร์ดได้เบี่ยงเบนจากการตีความระบบไวยากรณ์แบบดั้งเดิมที่อิงตามภาษาละตินซึ่งเป็นที่นิยมในขณะนั้น และได้คิดค้นคำศัพท์เฉพาะสำหรับภาษาจีนขึ้นมา ซึ่งบางคำยังคงใช้กันอยู่ในปัจจุบัน^{[ 12 ]}หนังสือเล่มนี้ขายดีในหมู่ชาวจีน ซึ่งนำไปใช้ในหลักสูตรการเรียนการสอน^{[ 2 ]}หลังจากนั้น ครอว์ฟอร์ดได้บันทึกสัทวิทยาที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ทราบของภาษาจีนถิ่นที่พูดในมณฑลซานตง ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของ ภาษา จีนกลางเจียวเหลียวโดยสร้างอักษรเสียงสำหรับภาษานี้โดยอิงจากอักษรที่เขาสร้างขึ้นในเซี่ยงไฮ้^{[ 13 ]}อย่างไรก็ตาม อักษรนี้แทบจะไม่ถูกนำไปใช้นอกเหนือจากวิธีการอธิบายสัทวิทยาของภาษาจีนกลางในโรงเรียนในมณฑลซานตง^{[ 8 ]}อักษรเซี่ยงไฮ้และเติงโจวจะถูกนำมาใช้เพื่อสร้างชุดอักษรเสียง "สากล" ในทางทฤษฎีสำหรับภาษาจีนถิ่นต่างๆ ในปี พ.ศ. 2431 โดยครอว์ฟอร์ดได้ประณามอักษรฮั่นว่าไม่เพียงพอและ "ถูกกำหนดให้ล้าสมัย" ^{[ 14 ]}สิ่งเหล่านี้ได้รับการตอบรับที่หลากหลายภายในThe Chinese Recorder and Missionary Journalโดยคำวิจารณ์ส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่ความเหมือนกันของเสียงภายในระบบภาษาจีน^{[ 15 ] [ 16 ]}

ครอว์ฟอร์ดเน้นย้ำว่าการเทศน์เป็นหน้าที่เพียงอย่างเดียวของมิชชันนารี เขาผิดหวังกับความล้มเหลวที่เกิดขึ้นกับ นักเผยแพร่ศาสนาชาวจีนของ ชาร์ลส์ กุตซ์ลาฟหลังจากนั้นเขายืนยันว่าไม่ควรจ่ายเงินให้ชาวจีนจากกองทุนมิชชันนารี เพื่อนของเขา ดร. จอร์จ เบอร์ตัน เหนื่อยล้าจากการทำงานทางการแพทย์มากเกินไปในเซี่ยงไฮ้ ซึ่งยิ่งตอกย้ำความเชื่อหลักของครอว์ฟอร์ด ครอว์ฟอร์ดเดินทางไปทั่วหมู่บ้านต่างๆ ในท้องถิ่น (131 แห่งในปี 1875 เพียงปีเดียว) ความมุ่งมั่นแน่วแน่ของเขาทำให้เขาปิดโรงเรียนของภรรยาในปี 1879 อาจเป็นเพราะความอิจฉาในความสำเร็จของภรรยาที่มีต่อลอตตี มูนที่ชาหลิง

เขายังคงวิพากษ์วิจารณ์คณะกรรมการเผยแพร่ศาสนาของAmerican Southern Baptist Missionซึ่งเขาคิดว่าไม่ควรมีส่วนร่วมในการตัดสินใจเรื่องการเผยแพร่ศาสนา แต่พวกเขาไม่เห็นด้วยและปลดเขาออกจากตำแหน่งในปี 1892

ในปี พ.ศ. 2433 ครอว์ฟอร์ดได้ก่อตั้งสมาคมมิชชันนารีพระกิตติคุณแห่งจีนตอนเหนือ^{[ 4 ]}และมิชชันนารีแบปติสต์ใต้ 8 คน (จากทั้งหมด 14 คน) เข้าร่วมกับเขา เมื่อถึงช่วงเปลี่ยนศตวรรษ คณะมิชชันนารีได้ขยายใหญ่ขึ้นเป็น 19 คน มิชชันนารีพระกิตติคุณทุกคนสวมเสื้อผ้าแบบจีนอาศัยอยู่ในบ้านแบบจีน และเทศนาพระกิตติคุณเพียงอย่างเดียว ซึ่งคล้ายคลึงกับการปฏิบัติของมิชชันนารีแห่งคณะมิชชันนารีจีนตอนใน มิช ชันนารี ของสมาคมแบปติสต์ใต้ประสบปัญหากับ "ปรัชญาสังคมที่ไม่น่าดึงดูดใจของครอว์ฟอร์ด และการที่เขาปฏิเสธที่จะให้ความเป็นผู้นำที่เหมาะสมแก่คริสเตียนชาวจีน" ^{[ 17 ]} (Hyatt, 1976:59)

มาร์ธา ครอว์ฟอร์ด ยังคงจงรักภักดีต่อสามีของเธอ แม้ว่าเธอจะไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นหลายอย่างของเขา ในปี 1867 เธอได้ก่อตั้งโรงเรียนสำหรับเด็กชายขึ้นในบ้านของพวกเขา นักเรียนหลายคนได้เติบโตเป็นศิษยาภิบาลที่ สถานี หวงเซียนและผิงตู ซึ่งประสบความสำเร็จ นอกจากนี้เธอยังเขียนหนังสือสำหรับเด็กเรื่อง " สามสาว " ซึ่งต่อมาถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายทั่วประเทศจีน ใน การประชุมมิชชันนารีครั้งที่สอง (1877) เธอได้กล่าวสุนทรพจน์ในหัวข้อ "งานของผู้หญิงเพื่อผู้หญิง" โดยเน้นย้ำว่าภรรยาของมิชชันนารีควรไปเยี่ยมเยียนบ้านเรือน สอนผู้หญิงในท้องถิ่นด้วยตนเอง และจัดเตรียมเอกสารที่เหมาะสมสำหรับพวกเธอ

ในหนังสือThe Patriarchal Dynasties ของเขา ครอว์ฟอร์ดประกาศความเชื่อมั่นของเขาว่าใน ^ปีพ.ศ. 2419 โลกมีอายุ 14,376 ปี^{[ 18 ]}เขาเชื่อว่าสวนเอเดนเป็นสมาพันธ์เทวธิปไตย [ ^{19 ]}โดยมีประชากรที่มีศักยภาพ 1,174,405,120 คน แม้ว่าเขาจะยอมรับว่าจำนวนที่แท้จริง "ไม่ต้องสงสัยเลยว่าต่ำกว่า" ตัวเลขนี้มาก^{[ 20 ]}

• ครอว์ฟอร์ด, ทีพี (1852). การอพยพของชาวจีนไปยังสหรัฐอเมริกาในเทนเนสซีแบปติสต์ , 8 มกราคม 1853, หน้า 3. เซี่ยงไฮ้. https://baptisthistoryhomepage.com/crawford.tpchina.immigration.1852.html
• ครอว์ฟอร์ด, ทีพี (1853). การสื่อสารในเทนเนสซีแบปติสต์ , 23 เมษายน 1853, หน้า 1. เซี่ยงไฮ้. https://baptisthistoryhomepage.com/crawford.tpletter.1853.html
• ครอว์ฟอร์ด TP (1855) 上海土音寫法 [Zaonhe Thuin Shiafaq]. สำนักพิมพ์เพรสไบทีเรียนอเมริกันhttps://digital.bodleian.ox.ac.uk/objects/88120fcb-b461-4ec3-9783-c47555c7b05f/surfaces/de52734d-3895-46b8-a1cc-4b0068adae76/
• ครอว์ฟอร์ด TP (1858) 聖經記略. 第二本 [เรื่องราวในพระคัมภีร์ 2] (ฉบับที่ 2) สำนักพิมพ์เพรสไบทีเรียนอเมริกันhttps://digital.bodleian.ox.ac.uk/objects/68e1c4fb-d204-4fca-991e-0c20c5590e55/surfaces/afd8ef63-a504-41a5-8ea3-9ce692ad01fb/
• ครอว์ฟอร์ด TP (1858) 聖經記略. 第三本 [เรื่องราวในพระคัมภีร์ 3] (ฉบับที่ 3) สำนักพิมพ์เพรสไบทีเรียนอเมริกันhttps://digital.bodleian.ox.ac.uk/objects/37e89dbd-7485-4781-aef9-27342fb22078/surfaces/656feb51-2ff8-4739-a7d0-4d576c0f698c/
• ครอว์ฟอร์ด ทีพี (1869) 文學書官話 [ไวยากรณ์ภาษาจีนกลาง] (Zhang R., Trans.). สำนักพิมพ์เพรสไบทีเรียนอเมริกันhttps://taiwanebook.ncl.edu.tw/zh-tw/book/NCL-003890150/reader
• Crawford, TP (1870). จดหมายจาก Tung-Chow ถึงบรรณาธิการของ Chinese Recorder. The Chinese Recorder and Missionary Journal, 3 (1), 25. https://books.google.no/books?id=PcELAAAAYAAJ&pg=PA25
• Crawford, TP (1871). เวลาแห่งการตรึงกางเขนและการฟื้นคืนพระชนม์ของพระผู้ช่วยให้รอดThe Chinese Recorder and Missionary Journal, 4 (10), 257.
• Crawford, TP (1872). 配音書 [ระบบการเขียนภาษาจีนกลางแบบเติ้งโจวตามหลักสัทศาสตร์]. American Presbyterian Mission Press. https://digital.bodleian.ox.ac.uk/objects/620e89d6-d719-4d60-8c0b-e9631de2e312/
• ครอว์ฟอร์ด, ทีพี (1877). ราชวงศ์บรรพบุรุษตั้งแต่สมัยอาดัมถึงอับราฮัม แสดงให้เห็นว่าครอบคลุมระยะเวลา 10,500 ปี และอายุขัยของมนุษย์ที่สูงที่สุดเพียง 187ปี ริชมอนด์, เวอร์จิเนีย: โจเซฟ ไรแลนด์ แอนด์ โค. https://archive.org/details/patriarchaldynas00crawrich/
• Crawford, TP (1888). ระบบสัญลักษณ์เสียงสำหรับการเขียนภาษาถิ่นของจีนThe Chinese Recorder and Missionary Journal, 19 (3), 101–110.
• ครอว์ฟอร์ด, ทีพี (เบเกอร์, รัสเซลล์ พี., บรรณาธิการ) (1892). คริสตจักร ไปข้างหน้า! ในหนังสือแหล่งข้อมูลแบปติสต์https://baptisthistoryhomepage.com/crawford.tpchurchs.frnt.html

• ซีดับบลิว พรูอิตต์
• แอนนา เซเวิร์ด พรูอิตต์