" คนยากจน " เป็นเรื่องสั้นที่เขียนโดยวิกเตอร์ ฮูโกในปี ค.ศ. 1854 แปลเป็นภาษารัสเซียโดยลิเดีย เวเซลิทสกายา [ ^{1 ] และ}ต่อมาเขียนใหม่หรือเล่าใหม่โดยเลโอ ตอลสตอยในปี ค.ศ. 1908 เป็นเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่ง ตัวเอก ("ฌานนา", "ฌานน์" หรือ "ฌานนา" ขึ้นอยู่กับผู้แปล) สามีของเธอ ลูกๆ ทั้งห้าคน และความรู้สึกโรแมนติกบางอย่างที่ยังคงอยู่รอดท่ามกลางการดิ้นรนในความยากจน^{[ 2 ]} ตามที่โซเฟีย ตอลสตอยกล่าว ในเรื่อง ภรรยาของชาวประมงอีกคนหนึ่งเสียชีวิตขณะคลอดบุตร และฌานน์ต้องรับเลี้ยงเด็กๆ^{[ 3 ]}

ตามที่นักภาษาศาสตร์ชาวอเมริกันJohn Andrew Frey กล่าวไว้ ผลงานนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2397 ในชุด "ตำนานแห่งศตวรรษ" ^{[ 1 ] [ 2 ]}

ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำในปี พ.ศ. 2510 โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย^{[ 4 ​​]}และในปี พ.ศ. 2543 โดยสำนักพิมพ์ Zondervan ^{[ 5 ]}

• บรรณานุกรมของเลโอ ตอลสตอย

• ข้อความต้นฉบับ
  • คนยากจนจาก RevoltLib.com
  • คนยากจนจากเว็บไซต์ Marxists.org
  • คนยากจนจาก WikiSource
  • คนยากจนจาก Archive.org

บทความนี้เกี่ยวกับเรื่องสั้น (หรือหลายเรื่อง) ที่ตีพิมพ์ในช่วงทศวรรษ 1900 ยังเป็นบทความที่ไม่สมบูรณ์คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มข้อมูลที่ขาดหายไป

• วี
• ที
• อี