ดูเพิ่มเติมที่Titulus (โรมันคาทอลิก)สำหรับโบสถ์โรมันที่เรียกว่า tituli หรือtitulus (การแยกความหมาย)สำหรับความหมายอื่นๆ เพิ่มเติม

Titulus (ภาษาละติน "จารึก" หรือ "ป้าย" รูปพหูพจน์ tituliก็ใช้ในภาษาอังกฤษเช่นกัน) เป็นคำที่ใช้เรียกป้ายหรือคำบรรยายที่ระบุชื่อบุคคลหรือหัวข้อในงานศิลปะ ซึ่งมักถูกเพิ่มเข้าไปในงานศิลปะคลาสสิกและยุคกลางและยังคงเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในไอคอนออร์โธดอกซ์ตะวันออก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คำนี้ใช้อธิบายจารึกบนหินตามธรรมเนียมที่ระบุเกียรติยศของบุคคล ^{[ 1 ]}หรือที่ระบุขอบเขตในจักรวรรดิโรมัน titulus pictusคือเครื่องหมายของพ่อค้าหรือจารึกทางการค้าอื่นๆ

ความหมายของ "ชื่อเรื่อง" เช่น "ชื่อหนังสือ" ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่ มาจากความหมายเชิงศิลปะนี้ เช่นเดียวกับความหมายเชิงกฎหมายที่มาจากการบันทึกที่ชัดเจนกว่า^{[ 2 ]}

ความลังเลที่เพิ่มขึ้นของศิลปะตะวันตกในการใช้tituliอาจเป็นเพราะมีคนอ่าน tituli ได้น้อยมากใน ช่วง ต้นยุคกลางและต่อมาเพราะมันลดความสมจริงของภาพลง แทนที่จะใช้ tituli จึงมีการพัฒนาระบบคุณลักษณะซึ่งเป็นวัตถุที่ใช้ระบุตัวตนของนักบุญที่เป็นที่นิยม แต่ปัจจุบันรูปบุคคลจำนวนมากในศิลปะตะวันตกไม่สามารถระบุตัวตนได้ ความลังเลนี้ส่งผลต่อการเลือกฉากที่แสดงในงานศิลปะ มีเพียงปาฏิหาริย์ของพระเยซูที่สามารถระบุตัวตนได้ง่ายด้วยสายตาเท่านั้นที่มักจะถูกแสดงในชุดเรื่องราวชีวิตของพระคริสต์ดังนั้น การชุบชีวิตลาซารัสและการแต่งงานที่คานาจึงเป็นปาฏิหาริย์ที่แสดงบ่อยที่สุด และปาฏิหาริย์การรักษาซึ่งง่ายต่อการสับสนทางสายตาจึงถูกละเลย^{[ 3 ] [ 4 ]} ปัญหาเหล่านี้สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนในฉากเล็กๆ ของพระวรสารนักบุญออกัสติน (ปลายศตวรรษที่ 6) ซึ่งประมาณ 200 ปีหลังจากที่เขียนต้นฉบับแล้ว ได้มีการเพิ่ม tituliเข้าไป ซึ่งตามที่นักประวัติศาสตร์ศิลปะบางคนกล่าวไว้ว่าเป็นการระบุฉากบางฉากผิดพลาด^{[ 5 ]}แบนเดอโรลเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ได้รับความนิยมในช่วงปลายยุคกลางและในยุโรปเหนือในศตวรรษที่ 15 บางครั้งมีการใช้แบนเดอโรลอย่างกว้างขวางสำหรับการกล่าวสุนทรพจน์ เช่นเดียวกับในหนังสือการ์ตูนสมัยใหม่ รวมถึงทิทูลี ด้วย สิ่งเหล่านี้ถูกละทิ้งไปเพราะถือว่าล้าสมัยในยุคเรเนสซองส์ แต่ความเคารพต่อประเพณีคลาสสิกที่เพิ่มมากขึ้นนำไปสู่การใช้ ทิทูลีแบบโรมันโบราณอย่างต่อเนื่องในกรณีที่ถือว่าจำเป็น รวมถึงบนภาพเหมือน

• ในบริบทของการตรึงกางเขนของพระเยซูเชื่อกันว่า titulus " IESVS NAZARENVS REX IVDAEORVM " (และคำแปลในภาษาอาราเมอิกและกรีก [ 6 ] ) ได้ถูกติดไว้ที่ไม้กางเขนของพระเยซูINRI เป็นตัวย่อของ^{คำแปลภาษา}ละตินที่กล่าวถึงข้างต้น ดูINRIและTitulus Crucis
• เมื่อมีการค้นพบโลงศพของกษัตริย์อาเธอร์ที่อารามกลาสตันเบอรีในช่วงเวลาที่เหมาะสมหลังจากเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในศตวรรษที่ 12 มีการกล่าวอ้างว่าไม้กางเขนตะกั่วของอาเธอร์มีข้อความ จารึกไว้อย่างชัดเจนว่า " HIC JACET SEPULTUS INCLITUS REX ARTHURUS IN INSULA AVALONIA " การค้นพบที่ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางซึ่งบรรยายโดยGiraldus Cambrensisทำให้จำนวนผู้แสวงบุญไปยังอารามเพิ่มมากขึ้นเป็นทวีคูณ

• 
  เอกสารสิทธิ์ที่ดินของอิตาลีในศตวรรษที่ 14 บันทึกตัวตนของร้านอาหารโบนามิโก (Bonamico Taverna) ซึ่งทราบได้จากภาพเหมือนของผู้บริจาค เท่านั้น
• 
  พรมปักบายูซ์ในศตวรรษที่ 11 ใช้คำนำหน้าชื่อ จำนวนมาก เพื่ออธิบายเรื่องราวที่ซับซ้อนเช่น "HIC RESIDET HAROLD REX ANGLORUM " และ " STIGANT ARCHIEPS "
• 
  ในภาพเขียนสามส่วนแบบไบแซนไทน์ของฮาร์บาวิลล์มี "นักบุญธีโอดอร์" สององค์ที่แตกต่างกันด้วยชื่อเรียกเฉพาะ
• 
  มีหัวเรื่องและ "ช่องคำพูด" จำนวนมาก บน แถบผ้า ใน งานทอพรมสมัยต้นศตวรรษที่ 16 นี้