" To Ramona " เป็นเพลงของบ็อบ ดีแลน นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ซึ่งปล่อยออกมาครั้งแรกในอัลบั้มสตูดิโอชุดที่สี่ของเขาAnother Side of Bob Dylan (1964) เพลงนี้แต่งโดยดีแลน และโปรดิวซ์โดยทอม วิลสันเนื้อเพลงเริ่มแต่งที่โรงแรมเมย์แฟร์ในลอนดอนในเดือนพฤษภาคม 1964 และเสร็จสมบูรณ์ระหว่างการพักหนึ่งสัปดาห์ในหมู่บ้านเวอร์นิลยา (อาจจะเป็นวูเลียกเมนี ) ในประเทศกรีซในปลายเดือนเดียวกัน ดีแลนบันทึกเสียงทุกเพลงในอัลบั้ม รวมถึงเพลงนี้ ในเซสชั่นเดียวสามชั่วโมงเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 1964 ที่สตูดิโอ A, โคลัมเบีย รีคอร์ด สตูดิโอส์ นิวยอร์ก ผู้เล่าเรื่องในเพลงนี้แนะนำราโมนา ผู้ซึ่งกำลังเตรียมตัวกลับไป "ทางใต้" ว่าอย่าทำตามคำแนะนำของคนอื่น นักวิจารณ์ได้เสนอชื่อบุคคลต่างๆ หลายคนเป็นแรงบันดาลใจให้กับเพลงนี้ รวมถึงโจแอน เบซ , ซูซ โรโตโลและซารา โลว์นส์

เพลงนี้ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ และหลายสำนักจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 100 เพลงที่ดีที่สุดของดีแลน "To Ramona" เป็นเพลงB-sideของ " If You Gotta Go, Go Now " ในซิงเกิลที่วางจำหน่ายในเนเธอร์แลนด์ เบลเยียม และลักเซมเบิร์กในปี 1967 และต่อมาได้ถูกรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงของดีแลนหลายชุด มีการปล่อยเวอร์ชันแสดงสดออกมาหลายเวอร์ชันอย่างเป็นทางการ รวมถึงการแสดงสดครั้งแรกที่เทศกาลNewport Folk Festival ปี 1964 และ เวอร์ชันที่ เทศกาล Isle of Wight Festival ปี 1969โดยดีแลนและวงThe Band

เนื้อเพลง "To Ramona" เริ่มแต่งโดยBob Dylanที่โรงแรม May Fairในลอนดอนในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2507 และแต่งเสร็จระหว่างการพักอยู่ที่หมู่บ้าน Vernilya ในประเทศกรีซเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ในปลายเดือนนั้น^{[ 2 ]}อย่างน้อยเจ็ดเพลงอื่น ๆ รวมถึง " It Ain't Me Babe " และ " All I Really Want to Do " ก็แต่งเสร็จระหว่างการเยือนครั้งเดียวกันนั้น^{[ 3 ]}เนื้อเพลงบางส่วนเดิมทีอยู่ในร่างของ Dylan สำหรับเพลงตลก "I Shall Be Free No. 10" ซึ่งเป็นอีกเพลงหนึ่งที่แต่งเสร็จใน Vernilya ^{[ 4 ]}

เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2507 ณ สตูดิโอ A สตูดิโอบันทึกเสียงโคลัมเบีย นิวยอร์ก ดีแลนได้บันทึกเพลง 14 เพลงระหว่างเวลา 19.00  น. ถึง 22.00  น. โดย 11 เพลงถูกเลือกสำหรับอัลบั้มสตูดิโอชุดที่สี่ของเขาAnother Side of Bob Dylan [ ^{5 ] [ a ] ​​ทอม}วิลสันเป็นโปรดิวเซอร์สำหรับทุกแทร็ก^{[ 5 ]} "To Ramona" ซึ่งเป็นเพลงที่สามในเซสชั่นนี้ ถูกบันทึกในเทคเดียว^{[ 1 ]}เพลงนี้ถูกปล่อยออกมาเป็นแทร็กที่หกและแทร็กสุดท้ายในด้านที่หนึ่ง^{[ 6 ]}ของAnother Side of Bob Dylanเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ^{[ 7 ]}ในด้านดนตรี เพลงนี้มีความคล้ายคลึงกับ เพลง " The Last Letter " ของRex Griffin ในปี พ.ศ. 2470 ^{[ 1 ]}เวอร์ชันอัลบั้มของ "To Ramona" เป็นเพลงแรกของดีแลนในสไตล์โฟล์กวอลซ์^{[ 1 ]}

ผู้บรรยายในเพลงแนะนำราโมนาซึ่งกำลังเตรียมตัวกลับไป "ทางใต้" ^{[ 9 ]}ว่าอย่าทำตามคำแนะนำของคนอื่น^{[ 10 ]}เพลงจบลงด้วยการที่ผู้บรรยายยอมรับว่าคำแนะนำของเขาไม่ได้ผล^{[ 10 ]}และยอมรับว่าสถานการณ์ของเขากับราโมนาอาจเปลี่ยนแปลงในภายหลัง: "สักวันหนึ่ง/ ใครจะรู้ ที่รัก/ ฉันจะมาหาและร้องไห้กับเธอ" ^{[ 9 ] [ 11 ]}

ในบันทึกประกอบอัลบั้มรวมเพลงBiograph (1985) ของเขา ดีแลนได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเพลงนี้ว่า "ก็มันตรงตัวมากเลยนะ นั่นเป็นแค่คนที่ฉันรู้จักคนหนึ่ง" ^{[ 12 ]}ในหนังสืออัตชีวประวัติAnd a Voice to Sing With (1987) นักร้องJoan Baezเขียนว่าบางครั้งดีแลนเรียกเธอว่า "ราโมนา" ^{[ 1 ]}ผู้เขียน Philippe Margotin และ Jean-Michel Guesdon แม้จะยอมรับว่ามีความแตกต่างอย่างมากระหว่าง Baez กับราโมนาที่กล่าวถึงในเพลง แต่ก็โต้แย้งว่าดีแลนอาจหมายถึงเธอจริง ๆ โดยอ้างถึงเนื้อเพลงที่สามารถตีความได้ว่าเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวของเธอ^{[ 1 ]}ตัวอย่างเช่น:

แต่มันทำให้หัวใจฉันเจ็บปวดเหลือเกิน ที่รัก ที่เห็นเธอพยายามจะเป็นส่วนหนึ่งของ โลกที่ไม่มีอยู่จริง มันเป็นเพียงความฝัน ที่รัก สุญญากาศ แผนการ ที่รัก ที่ดูดเธอให้รู้สึกแบบนี้^{[ 1 ]}

นักวิจารณ์หลายคน รวมถึง Andy Gill, Oliver Trager และNigel Williamsonตีความเพลงนี้ว่าได้รับแรงบันดาลใจจากการเลิกราของ Dylan กับSuze Rotolo [ ^{13 ] [ 14 ] [ 15 ] Clinton} Heylinคาดการณ์ว่าSara Lowndsอาจเป็นหัวข้อหรือเป้าหมายของเพลงนี้^{[ 16 ]}นักวิชาการTimothy Hamptonเขียนว่า "To Ramona" "พลิกกลับสูตรของเพลงต่างๆ เช่น ' Don't Think Twice ' โดยที่ตัวตนของ Dylan ในตอนนี้ไม่ใช่ผู้เร่ร่อนอีกต่อไป แต่เป็นที่ปรึกษา" ^{[ 9 ]}ตามที่Robert Shelton ผู้เขียนชีวประวัติของ Dylan กล่าว เพลงนี้คือ "การบรรยายอย่างอ่อนโยนที่ผสมผสานกับความปรารถนาทางเพศที่กระตุ้นให้ผู้หญิงต่อสู้เพื่ออัตลักษณ์ของตนเอง" ^{[ 17 ]} Trager ก็รู้สึกเช่นเดียวกันว่าเพลงนี้ประกอบด้วย "คำแนะนำสำหรับผู้หญิงที่บาดเจ็บซึ่งชะตากรรมของเธอรบกวน" ผู้เล่าเรื่อง และ "ความปรารถนาทางเพศ" ^{[ 18 ]}จอห์น โนโกวสกี้มองว่าเป็น "เพลงรักธรรมดา" ^{[ 6 ]}และสเปนเซอร์ ลีห์เรียกมันว่า "เพลงรักที่ไพเราะ" ^{[ 19 ]}จิม เบวิกเลียเขียนว่าเพลงนี้อาจเป็น "การเหน็บแนมเบซ" และการเคลื่อนไหวของเธอ และแนะนำว่าผู้เล่าเรื่องอาจไม่ได้จริงใจอย่างเต็มที่ในการให้คำแนะนำแก่ราโมนา เนื่องจากพวกเขาแสดงความปรารถนาที่จะจูบ "ริมฝีปากแห้งแตกแบบสาวบ้านนอก" ของเธอ^{[ 10 ]}

เฮย์ลินอธิบายเพลงนี้ว่า "เป็นภาพเหมือนของผู้หญิงคนหนึ่งที่เพื่อนทรยศเธอด้วยคำพูดหรือคำแนะนำของเธอ" ^{[ 4 ]}ทอม พินน็อค จากUncutชื่นชมเนื้อเพลงและการร้องของดีแลน แต่เสริมว่าการเล่นกีตาร์ของดีแลนนั้นค่อนข้างงุ่มง่ามในบางจุด และ "สายกีตาร์อะคูสติกสายสูงของเขานั้นฟังดูเพี้ยน" ^{[ 20 ]}เขาให้คะแนนเพลงนี้ 3 ดาวจาก 5 ดาว^{[ 20 ]}โนโกวสกี้ให้คะแนนเพลงนี้ในระดับ "B" ^{[ 6 ]}เทรเกอร์ชื่นชม "ภาพพจน์ที่สดใส" ที่ดีแลนใช้^{[ 18 ]}

วิลเลียมสันรวมเพลงนี้ไว้ใน 51 เพลงที่ดีที่สุดของดีแลน^{[ 15 ]}และอธิบายว่าเป็น "หนึ่งในเพลงที่อ่อนโยนที่สุดที่ดีแลนเคยเขียน" ^{[ 21 ]}เบวิกเลียจัดอันดับเพลงนี้ไว้ที่อันดับ 67 ในการจัดอันดับ 100 เพลงที่ดีที่สุดของดีแลนในปี 2013 ^{[ 10 ]}โรลลิ่งสโตนจัดอันดับเพลงนี้ไว้ที่อันดับ 70 ในการจัดอันดับ 100 เพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของดีแลนในปี 2015 ^{[ 22 ]}บทความในปี 2021 ในเดอะการ์เดียนรวมเพลงนี้ไว้ในรายการ "80 เพลงของบ็อบ ดีแลนที่ทุกคนควรรู้จัก" ^{[ 23 ]}

นักร้องนักแต่งเพลงRalph McTellแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับ "To Ramona" และ " Love Minus Zero/No Limit " ของ Dylan ว่า "มันไม่เกี่ยวโยงกัน ความคิดหนึ่งไม่ได้นำไปสู่ความคิดต่อไป มันเหมือนกับว่าแต่ละบรรทัดเป็นบรรทัดแรกของเพลงใหม่ บรรทัดเหล่านั้นยอดเยี่ยมมาก แต่เขากลับโยนมันทิ้งไปในลักษณะที่เหมือนการประกาศ" ^{[ 19 ]}นักร้องนักแต่งเพลงอีกคนหนึ่งLoudon Wainwright IIIตั้งชื่อ "To Ramona" ว่าเป็นเพลงโปรดของ Dylan ^{[ 19 ]}

ตามเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเขา ดีแลนได้แสดงเพลงนี้ในคอนเสิร์ต 381 ครั้งนับตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม 1964; ณ เดือนกันยายน 2022 การแสดงครั้งล่าสุดคือวันที่ 14 มิถุนายน 2017 ^{[ 11 ]}การแสดงคอนเสิร์ตครั้งแรกจัดขึ้นที่เทศกาล Newport Folk Festival ปี 1964 ^{[ 24 ] [ 25 ]}การแสดงสดในปี 1965 ที่Sheffield City Hallถูกรวมอยู่ในLive 1961–2000: Thirty-Nine Years of Great Concert Performances (2001) ^{[ 26 ]}และการแสดงคอนเสิร์ตจากPhilharmonic Hallในปี 1964 อยู่ในThe Bootleg Series Vol. 6: Bob Dylan Live 1964, Concert at Philharmonic Hall (2004) ^{[ 11 ]} เวอร์ชัน Isle of Wight Festival 1969โดย Dylan และวงดนตรีถูกปล่อยออกมาเป็นส่วนหนึ่งของThe Bootleg Series Vol. 10: ภาพเหมือนตนเองอีกภาพหนึ่ง (1969–1971) (2013) ^{[ 27 ]}การแสดงที่เทศกาล Newport Folk Festival ปี 1964 ปรากฏในLive 1962–1966 – Rare Performances From The Copyright Collectionsในปี 2018 ^{[ 11 ] [ 28 ]}ในปี 2021 เวอร์ชันซ้อมจากปี 1980 ได้รับการเผยแพร่ในThe Bootleg Series Vol. 16: Springtime in New York 1980–1985 ^{[ 29 ]}

ดีแลนเป็นที่รู้จักในเรื่องการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญจากเวอร์ชันอัลบั้มเมื่อแสดงเพลงสด^{[ 30 ]}ในบทวิจารณ์เชิงบวกสำหรับThe New York Observerเกี่ยวกับคอนเสิร์ตของดีแลนในปี 2017 ทิม ซอมเมอร์ได้กล่าวว่า "To Ramona" เป็นหนึ่งในเพลงเก่าๆ หลายเพลงของเขาที่ "ได้รับการตีความใหม่จนแทบจำไม่ได้" ^{[ 31 ]}

หลังจากวางจำหน่ายครั้งแรกในอัลบั้มAnother Side of Bob Dylanเพลงนี้ได้ถูกปล่อยออกมาเป็นเพลงB-sideของเพลง " If You Gotta Go, Go Now " ในประเทศเนเธอร์แลนด์ เบลเยียม และลักเซมเบิร์กในปี 1967 ^{[ 18 ] [ 32 ]}นอกจากนี้ยังถูกรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงBiographในปี 1985 ^{[ 18 ]}และยังมีเวอร์ชันโมโนรวมอยู่ในอัลบั้ม The Original Mono Recordings (2010) อีก ด้วย ^{[ 11 ]}

เครดิตดัดแปลงมาจากหนังสือBob Dylan All the Songs: The Story Behind Every Track ^{[ 1 ]}

นักดนตรี

• บ็อบ ดีแลน– ร้องนำ , กีตาร์ริธึม , ฮาร์ โมนิกา 

บุคลากรด้านเทคนิค

• ทอม วิลสัน– โปรดิวเซอร์ 
• รอย ฮาลีและเฟร็ด คาเทโร– วิศวกรเสียง 

• เนื้อเพลงสามารถดูได้ที่เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบ็อบ ดีแลน
• สามารถฟังเสียงเพลงได้ที่ช่อง YouTube อย่างเป็นทางการของ Bob Dylan