Toad of Toad Hallเป็นบทละครที่เขียนโดยเอ.เอ. มิลน์ซึ่งเป็นบทละครเรื่องแรกจากหลายเรื่องที่ดัดแปลงมาจากนวนิยาย เรื่อง The Wind in the Willowsของเคนเนธ เกรแฮม ในปี 1908 โดยมีดนตรีประกอบโดยฮาโรลด์ เฟรเซอร์-ซิมสัน บทละคร เรื่องนี้ได้รับการจัดแสดงครั้งแรกโดยวิลเลียม อาร์มสตรองที่โรงละครเพลย์เฮาส์ ลิเวอร์พูลเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 1929 ต่อมาได้นำไปแสดงที่เวสต์เอนด์ในปีถัดมา และได้รับการนำกลับมาแสดงซ้ำหลายครั้งโดยคณะละครต่างๆ

สำหรับการดัดแปลงหนังสือของเกรแฮมเป็นบทละครเวทีเอ.เอ. มิลน์ นักเขียนอารมณ์ขันและนักเขียนบทละคร ได้เน้นไปที่การผจญภัยของมิสเตอร์โทดซึ่งคิดเป็นประมาณครึ่งหนึ่งของหนังสือต้นฉบับ เพราะเป็นส่วนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการนำมาแสดงบนเวที เขาชื่นชอบหนังสือของเกรแฮม ซึ่งเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เขาตัดสินใจดัดแปลงมัน เขาเขียนไว้ในคำนำของบทละครที่ตีพิมพ์ว่า:

การแสดงครั้งแรกจัดขึ้นที่โรงละคร Playhouse Theatre เมืองลิเวอร์พูลเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2462 ภายใต้การกำกับของWilliam Armstrongการแสดงครั้งแรกในลอนดอนจัดขึ้นที่โรงละคร Lyric Theatreเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2473 และโรงละคร Savoy Theatreเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2474 ภายใต้การกำกับของFrank Cellier ^{[ 2 ]}

แหล่งที่มา: The Stage (1929); The Era (1930); และบทละคร (1931) ^{[ 2 ]}

บทละครเรื่องนี้ประกอบด้วยบทนำ บทละครสี่องก์ และบทส่งท้าย:

• บทนำและองก์ที่ 1

• ริมต้นวิลโลว์

บทละครนี้ดำเนินไปโดยมีฉากที่ตัวละครสองตัวซึ่งไม่มีอยู่ในหนังสือของเกรแฮม ได้แก่ มาริโกลด์ เด็กหญิงอายุ 12 ปี และพยาบาล ของเธอ นั่งอยู่ใกล้แม่น้ำ มาริโกลด์เล่าเรื่องสัตว์ริมฝั่งแม่น้ำให้พยาบาลฟัง และฉากก็ค่อยๆ จางหายไปสู่การดำเนินเรื่องหลัก มาริโกลด์และพยาบาลจะไม่ปรากฏตัวอีกจนกระทั่งถึงบทส่งท้ายของละคร ตัวตุ่นโผล่ออกมาจากบ้านใต้ดินของเขา และได้พบกับหนูและแบดเจอร์เป็นครั้งแรก พวกเขาได้พบกับคางคก ซึ่งชักชวนให้ตัวตุ่นและหนูไปเที่ยวพักผ่อนด้วยกันในคาราวานเทียมม้าคันใหม่ของเขา ซึ่งลากโดยม้าอัลเฟรดที่ขี้บ่น โดยที่ไม่มีใครเห็น วีเซล เฟอร์เร็ต และสโต๊ตต่างก็สาปแช่งคางคก ซึ่งพวกมันเกลียดชัง คาราวานชนกับรถยนต์ และคางคกก็หมกมุ่นกับการเป็นคนขับรถทันที ตัวตุ่นและหนูพาเขากลับบ้าน^{[ 3 ]}

• องก์ที่ 2

1. ป่าดงดิบ

ท่ามกลางหิมะหนา คางคกซึ่งประสบอุบัติเหตุรถชนอีกครั้ง (ครั้งที่แปด) เดินอย่างหวาดกลัวผ่านป่า ถูกพวกพังพอนและพวกพ้องคอยรบกวน เมื่อเขาจากไป ตัวตุ่นก็เดินโซเซหลงทาง และได้รับการช่วยเหลือจากหนูซึ่งกำลังตามหาเขาอยู่ พวกเขาพบว่าตัวเองอยู่ที่ทางเข้าบ้านของแบดเจอร์และกดกริ่ง^{[ 4 ]}

2. บ้านแบดเจอร์

เมื่อเข้าไปในบ้านใต้ดินของแบดเจอร์อย่างปลอดภัยแล้ว โมลและแรทก็พักผ่อนและพูดคุยกับแบดเจอร์เกี่ยวกับการกระทำที่เกินเลยของโท้ด ซึ่งใช้เงินทองไปกับรถยนต์ราคาแพงและขับชนจนพัง โท้ดพบบ้านของแบดเจอร์และขอหลบภัย แบดเจอร์ตำหนิเขาเกี่ยวกับการกระทำที่โง่เขลา แต่โท้ดก็ไม่สำนึกผิด แบดเจอร์บอกว่าโท้ดต้องอยู่กับเขาจนกว่าอาการคลั่งรถจะหายไป และโท้ดก็ถูกขังไว้ในห้องนอนแขก^{[ 5 ]}

3. เหมือนเดิม ผ่านไปหลายสัปดาห์

ในขณะที่แบดเจอร์และโมลไม่อยู่ คางคกหลอกหนูให้ปล่อยเขาหนีออกจากบ้านของแบดเจอร์ และเขาก็หนีไปพร้อมกับร้องเพลงอย่างร่าเริงและโอ้อวดกับตัวเอง

• องก์ที่ 3

1. ศาล

โท้ดถูกดำเนินคดีในข้อหาขโมยรถยนต์ ขับรถโดยประมาท และที่ร้ายแรงที่สุดคือ ประพฤติไม่สุภาพต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดและถูกลงโทษจำคุก 20 ปี^{[ 6 ]}

2. คุกใต้ดิน

ฟีบี ลูกสาวของผู้คุมคุก สงสารโท้ด และช่วยเขาหนีโดยปลอมตัวเขาเป็นหญิงซักผ้า^{[ 7 ]}

3. ริมตลิ่งคลอง

กบสลัดกองกำลังรักษาความสงบเรียบร้อยที่ไล่ตาม และโบกเรือโดยสารในคลอง เขาโต้เถียงกับหญิงบนเรือ ขโมยม้าของเธอแล้วขี่หนีไป^{[ 8 ]}

• องก์ที่ 4

1. บ้านหนูริมแม่น้ำ

คางคกเดินทางไปที่บ้านของหนู และได้รู้ด้วยความตกใจว่าคฤหาสน์หลังใหญ่ของเขา โท้ดฮอลล์ ถูกยึดครองโดยวีเซล เฟอร์เร็ต และสโต๊ต เมื่อโมลและแบดเจอร์เข้ามา ทั้งสี่จึงปรึกษาหารือกันถึงวิธีขับไล่ผู้ยึดครองออกไป^{[ 9 ]}

2. ทางเดินใต้ดิน

ในทางเดินใต้ดินลับ เพื่อนทั้งสี่เตรียมที่จะเข้าไปใน Toad Hall และจับผู้ครอบครองโดยไม่ทันตั้งตัว^{[ 10 ]}

3. ห้องจัดเลี้ยงที่โท้ดฮอลล์

งานเลี้ยงวันเกิดของหัวหน้าวีเซลกำลังดำเนินอยู่ แบดเจอร์นำการโจมตีและศัตรูก็พ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว โท้ดร้องเพลงเกี่ยวกับการกลับบ้านของเขา และค่อยๆ ตัวละครอื่นๆ ในละคร – รวมถึงวีเซล โมล แรท ผู้พิพากษา อัลเฟรด หญิงเรือ ฟีบี้ และสุดท้ายแบดเจอร์ – เข้าร่วมเต้นรำเป็นวงกลมรอบโท้ดผู้มีชัยชนะ^{[ 11 ]}

• บทส่งท้าย

สายลมในพงหลิว

ฉากที่ Toad Hall จางหายไป และฉากก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมในบทนำ Marigold กำลังหลับอยู่ มีแบดเจอร์ หนูน้ำ ตัวตุ่น และสุดท้ายก็เป็นคางคกเดินผ่านเด็กที่กำลังหลับอยู่ ก่อนที่พยาบาลจะบอกเธอว่าถึงเวลาตื่นและกลับบ้านแล้ว^{[ 12 ]}

แม้จะไม่ใช่ละครเพลง แต่บทละครเรื่องนี้มีเพลงประกอบ 10 เพลงที่ประพันธ์โดยแฮโรลด์ เฟรเซอร์-ซิมสัน :

ในการรีวิวรอบปฐมทัศน์ที่ลิเวอร์พูลThe Stageแสดงความคิดเห็นว่า Milne ประสบความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยมในการนำตัวละครของ Grahame ขึ้นสู่เวที แต่คิดว่าละครเรื่องนี้อาจจะยากเกินไปสำหรับผู้ชมเด็ก เนื่องจากมี "หลายสิ่งหลายอย่างที่ดึงดูดใจผู้ใหญ่" ^{[ 14 ]}หนังสือพิมพ์ละครหลักอีกฉบับหนึ่งคือThe Eraคิดว่าอาจมี "ความสงสัยอยู่บ้างว่าคุณ Milne ประสบความสำเร็จในการนำบรรยากาศที่แปลกประหลาดและอธิบายไม่ได้ของวรรณกรรมคลาสสิกขนาดเล็กของ Kenneth Grahame ในโลกแห่งจินตนาการเรื่องThe Wind in the Willowsมาสู่เวทีหรือไม่ แต่บางทีเขาอาจไม่เคยพยายามทำเช่นนั้น สิ่งที่เขาทำจริง ๆ คือการมอบความบันเทิงที่เต็มไปด้วยความสุขสำหรับหัวใจของเด็ก ๆ" ^{[ 15 ]}

ละครเรื่องนี้ได้รับการนำกลับมาแสดงอีกครั้งที่เวสต์เอนด์ทุกปีตั้งแต่ปี 1932 ถึง 1935 และได้แสดงที่นั่นอีกครั้งในปี 1954 ในการผลิตที่จัดแสดงครั้งแรกที่โรงละคร Royal Shakespeare TheatreเมืองStratford-upon-AvonโดยมีLeo McKernรับบทเป็น Toad, William Squireรับบทเป็น Rat, Edward Atienza รับบท เป็น Mole และBrewster Masonรับบทเป็น Badger ^{[ 16 ]}

ในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 มีการนำละครเรื่องนี้กลับมาแสดงใหม่ในย่านเวสต์เอนด์เป็นประจำทุกปีในช่วงเทศกาลคริสต์มาส โดยกูลเดนกลับมารับบทโมลในทุกปี ยกเว้นเพียงปีเดียว^{[ 17 ]}ในบรรดานักแสดงที่ปรากฏตัวในละครเรื่องนี้ในลอนดอนและที่อื่นๆ ได้แก่ไมเคิล เบตส์ [ ^{18 ] ไฮ}เวล เบนเน็ตต์ [ ^{19 ] เด}เร็ก ก็อดฟรีย์ [ ^{20 ] นิกกี้ เฮนสัน [ 21 ]}ไมเคิ^ลฮอร์เดิร์น [ ^{22 ] พอ}ล สโคฟิลด์^{[ 23 ]}เอียน วอลเลซ^{[ 24 ]}ไมเคิล วิลเลียมส์ [ 25 ^{]ปีเตอร์}วูดธอร์ป^{[ 26 ]}และแพทริก ไวมาร์ค^{[ 27 ]}อลัน บาเดลและไคลฟ์ เรวิลล์เป็นหนึ่งในผู้ที่รับบทเป็นหนู^{[ 28 ]}ส่วนแบดเจอร์ ได้แก่ไมเคิล เบลคมอร์ มาร์ค ดิกแนม จอห์น จัสตินและจอห์น วูดไวน์^{[ 29 ]}นักแสดงที่ปรากฏตัวในบทบาทอื่นๆ ในละครเรื่องนี้ ได้แก่Beverley Cross , Judi Dench , Ian McKellen , Rita TushinghamและBrett Usher [ ^{30 ] ใน} ช่วงทศวรรษ 1980 และหลังจากนั้น ละครเรื่องนี้ได้รับการนำกลับมาแสดงบ่อยครั้งในลอนดอน จังหวัดต่างๆ ของอังกฤษ และในอเมริกาเหนือ^{[ 31 ]}

BBC ได้ออกอากาศการดัดแปลงบทละครนี้หลายครั้ง เวอร์ชันวิทยุในปี 1942 มี Goolden และ Burtwell กลับมารับบทเดิมจากการผลิตครั้งแรกในลอนดอนFred Yule รับบท เป็น Badger และVernon Harrisรับบทเป็น Rat ^{[ 32 ]} เวอร์ชันโทรทัศน์ของToad of Toad Hall ของ Michael Barryออกอากาศสดแปดครั้งระหว่างปี 1946 ถึง 1950 โดยมีนักแสดงที่แตกต่างกันไป ตัวละครหลักเพียงคนเดียวที่ปรากฏในทั้งแปดครั้งคือKenneth Moreรับบทเป็น Badger ^{[ 33 ]}เวอร์ชันโทรทัศน์ในปี 1953 มีGerald Campionรับบทเป็น Toad และPatrick Troughtonรับบทเป็น Badger ^{[ 33 ]}

ละครวิทยุที่ดัดแปลงเป็นตอนๆ ออกอากาศในรายการChildren's Hourในปี 1948 โดยNorman Shelleyรับบทเป็น Toad, Goolden รับบทเป็น Mole และLeslie French รับบทเป็น Rat ^{[ 34 ]}เวอร์ชันวิทยุในปี 1973 มี Goolden ร่วมแสดงกับ Derek Smith รับบทเป็น Toad, Bernard Cribbinsรับบทเป็น Rat, Cyril Luckhamรับบทเป็น Badger และHugh Paddickรับบทเป็น Judge เวอร์ชันนี้ออกอากาศซ้ำอีกครั้งในปี 1973, 1976, 1979, 1981 และ 1990 ^{[ 33 ]}

• เฮอร์เบิร์ต, เอียน, บรรณาธิการ (1977). ใครคือบุคคลสำคัญในวงการละคร (ฉบับที่สิบหก). ลอนดอนและดีทรอยต์: พิตแมนพับลิชชิ่งและเกลรีเสิร์ช. ISBN 978-0-273-00163-8.
• มิลน์, เอ.เอ. (1932). กบแห่งโทดฮอลล์ . ลอนดอน: ซามูเอล เฟรนช์. OCLC  772896476 .
• Milne, AA (1946). กบแห่งโทดฮอลล์ . ลอนดอน: Methuen. OCLC  963200557 .
• Trewin, JC (1956). Paul Scofield: An illustrated study of his work . London: Rockliff. OCLC  1150965542 .

• สื่อที่เกี่ยวข้องกับกบแห่งหอกบในวิกิมีเดียคอมมอนส์
• สามารถอ่านเนื้อหาฉบับเต็มของเรื่องToad of Toad Hallได้ที่ Wikisource
• หนังสือเสียง เรื่อง Toad of Toad Hallที่เป็นสาธารณสมบัติ มีให้บริการที่ LibriVox