วาอัล / ǀไฮ เลกวา, อิลิควา
แม่น้ำวาล มองเห็นได้จาก ทางหลวงแห่งชาติ N3เหนือเขื่อนวาลบริเวณนี้เป็นพรมแดนระหว่างจังหวัดมพูมาลังกาและจังหวัดฟรีสเตท
ที่ตั้งของปากแม่น้ำวาล
นิรุกติศาสตร์	ǀHai "ซีด" + ǃArib "แม่น้ำ"
ชื่อพื้นเมือง	ǀHaiǃarib ( Korana )
ที่ตั้ง
ประเทศ	แอฟริกาใต้
ภูมิภาค	รัฐฟรีสเตท , เกาเต็ง , นอร์เทิร์นเคป , มปูมาลังกา
ลักษณะทางกายภาพ
แหล่งที่มา
• ที่ตั้ง	ใกล้กับเบรย์เทน
ปาก	แม่น้ำออเรนจ์
• ที่ตั้ง	ใกล้ดักลาส
• พิกัด	29°4′15″ส23°38′10″E / 29.07083°S 23.63611°E / -29.07083; 23.63611
• ระดับความสูง	1,241  เมตร (4,072  ฟุต)
ความยาว	1,458  กม. (906  ไมล์)
ขนาดอ่าง	196,438 ตาราง กิโลเมตร(75,845 ตารางไมล์)
การจำหน่าย
• ที่ตั้ง	แม่น้ำออเรนจ์
• เฉลี่ย	125  ลบ.ม. /วินาที (4,400  ลูกบาศก์ ฟุต/วินาที)
ลักษณะเด่นของแอ่งน้ำ
ลำน้ำสาขา
• ซ้าย	แม่น้ำเวท

แม่น้ำVaal ( / ˈ v ɑː l /การออกเสียงภาษาแอฟริกัน: [ ˈfɑːl ] ; ภาษาโคเอมานา : ǀHaiǃarib ) เป็นสาขาที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำออเรนจ์ในแอฟริกาใต้แม่น้ำนี้มีต้นกำเนิดใกล้กับBreytenในจังหวัดMpumalanga ทางตะวันออกของ โจฮันเนสเบิร์กและ ห่างจาก Ermeloไปทางเหนือ ประมาณ 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) และห่าง จากมหาสมุทรอินเดียเพียงประมาณ240 กิโลเมตร (150 ไมล์) ^{[ 1 ]}จากนั้นไหลไปทางทิศตะวันตกจนบรรจบกับแม่น้ำออเรนจ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของKimberleyใน จังหวัด Northern Capeมี ความยาว 1,458 กิโลเมตร (906 ไมล์)และเป็นพรมแดนระหว่าง Mpumalanga, Gautengและจังหวัด North Westทางฝั่งเหนือ และFree Stateทางฝั่งใต้   

แม่น้ำวาลเป็นแม่น้ำที่ใหญ่เป็นอันดับสามในแอฟริกาใต้รองจากแม่น้ำออเรนจ์ (ยาว 2,200  กิโลเมตร) และแม่น้ำลิมโปโป (ยาว 1,750  กิโลเมตร) และได้รับการกำหนดให้เป็นแหล่งน้ำหลักสำหรับพื้นที่วิทส์วอเตอร์สแรนด์อันยิ่งใหญ่หลังจากการตื่นทองในศตวรรษที่ 19 [ ^{2 ] เขื่อน}วาลตั้งอยู่บนแม่น้ำวาลในเมืองเดนีย์สวิลล์ทางใต้ของชายแดนระหว่างเกาเต็งและรัฐฟรีสเตท แม่น้ำวาลเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดที่อยู่ภายในพรมแดนของแอฟริกาใต้ทั้งหมด

Vaalเป็น ชื่อ ภาษาดัตช์ (ต่อมาเป็นภาษาแอฟริกาans ) ซึ่งแปลโดยชาวGriquasหรือBoers ^{[ 3 ]}จากชื่อ Kora Khoekhoeหรือ!Orakobab ในยุคก่อนหน้า ซึ่งบางครั้งสะกดว่าTky-Gariep (ใน การเขียน KhoekhoegowabคือǀHai!garib ซึ่งหมายถึง แม่น้ำสีทึ่ม) ^{[ 4 ]} ทั้ง Vaal และTky (ในการเขียนสมัยใหม่คือ ǀHai ) หมายถึง "สีทึ่ม" หรือ "ทึบ" ซึ่งหมายถึงสีของน้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฤดูน้ำท่วมที่แม่น้ำเต็มไปด้วยตะกอน ในบริเวณต้นน้ำ แม่น้ำนี้มีชื่อว่าiLigwa ( ภาษา Sindebele ), Ikwa หรือ Igwa ( ภาษา isiZulu ), ilikwa ( ภาษา siSwati ), lekwa ( ภาษา Sesotho ) หรือcuoaโดยชาว Khoekhoe ซึ่งทั้งหมดหมายถึงที่ราบที่แม่น้ำไหลผ่าน^{[ 4 ]}

ในอดีต แม่น้ำสายนี้เคยเป็นพรมแดนทางเหนือของ อาณาจักรบาโซ โทของ พระเจ้า โมโชเอโชที่ 1ในช่วงรุ่งเรืองที่สุดในกลางศตวรรษที่ 19 จากนั้นก็กลายเป็นพรมแดนระหว่างสาธารณรัฐโบเออร์ สองแห่ง ได้แก่ สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ (ต่อมาคือ จังหวัด ทรานส์วาล ) และรัฐออเรนจ์ฟรีสเตท ชื่อทางภูมิศาสตร์ "ทรานส์วาล" มาจากชื่อของแม่น้ำสายนี้ ซึ่งหมายถึง "เลยแม่น้ำวาลไป" ทั้งนี้เพื่อเคารพอาณานิคมเคปและนาตาลซึ่งเป็นพื้นที่หลักของการตั้งถิ่นฐานของชาวยุโรปในเวลานั้น และตั้งอยู่ทางใต้ของแม่น้ำวาล

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 มีผู้คนอพยพเข้ามายังวิทวอเตอร์สแรนด์เพื่อค้นหาทองคำแม่น้ำวาลจะกลายเป็นแหล่งน้ำหลักของวิทวอเตอร์สแรนด์ในที่สุด ประชากรที่เพิ่มขึ้นในตอนแรกใช้น้ำจากบ่อน้ำบาดาลของ บ่อน้ำ ซูร์เบคอมใน เวสต์แรนด์ของ เกาเต็งในที่สุดบ่อน้ำเหล่านี้ก็จะแห้งเหือดไป และผู้คนก็ต้องการแหล่งน้ำใหม่ที่สามารถรองรับกิจกรรมในครัวเรือน การเกษตร และอุตสาหกรรมของพวกเขาได้^{[ 5 ]}

โครงการน้ำได้รับการจัดตั้งขึ้นครั้งแรกโดยภาคเอกชนเพื่อรับมือกับความต้องการที่เพิ่มขึ้น ซึ่งรวมถึง โครงการ Vierfontein Syndicate ของบริษัท Braamfontein Water Company ในปี 1893 และโครงการ Sivewright Concession ในปี 1887 โดยบริษัท Johannesburg Waterworks and Exploration Company น้ำมีราคาแพงและเข้าถึงได้ยากสำหรับผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่^{[ 6 ]}

น้ำฝนและน้ำใต้ดินสะสมอยู่ในแอ่งน้ำ บึงและลำธาร และเมื่อแหล่งน้ำเหล่านี้มาบรรจบกัน แม่น้ำ Vaal ที่ไหลไปทางทิศตะวันตกจึงถือกำเนิดขึ้น แม่น้ำไหลไปทางทิศตะวันตกสู่เขื่อน Grootdraaiใกล้กับStandertonในจังหวัด Mpumalangaระหว่างทางไปยังเขื่อน Vaal ใน Vereeniging แม่น้ำสายนี้มีลำธารสาขาไหลมาบรรจบด้วย แม่น้ำ Little Vaal เริ่มต้นจากหน้าผาใกล้กับ Ermelo ใกล้กับ Memel ในรัฐ Free Stateคือจุด เริ่มต้น ของแม่น้ำ Klipแม่น้ำ Watervals เริ่มต้นใน Secunda จังหวัด Mpumalanga แม่น้ำ Wilgeเคยไหลมาบรรจบกับแม่น้ำ Vaal ก่อนที่ จะมีการสร้าง เขื่อน Vaalในปี 1938 ปัจจุบันน้ำไหลตรงไปยังเขื่อน^{[ 5 ]} Kromelmboogspruitไหลมาบรรจบกับแม่น้ำ Vaal ใกล้กับเขื่อนกั้นน้ำ Vaal

เขื่อนวาล

เนื่องจาก ปริมาณน้ำไหลบ่าบนผิวดินของแม่น้ำวาลไม่แน่นอน จึงมีการสร้างเขื่อนขนาดใหญ่หลายแห่งตลอดแนวแม่น้ำเพื่อกักเก็บน้ำ ในอดีต ก่อนที่แม่น้ำสายนี้จะได้รับการกำหนดให้เป็นแหล่งน้ำอย่างเป็นทางการสำหรับบางส่วนของจังหวัดเกาเต็งเกษตรกรได้สร้างเขื่อนขนาดเล็กหลายแห่งเพื่อใช้ในการชลประทาน

เมื่อการก่อสร้างเขื่อน Vaalเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2481 เขื่อนนี้ทำให้มั่นใจได้ว่าจะมีน้ำใช้ได้ตลอดทั้งปี แม้ว่าระดับน้ำในแม่น้ำจะไม่เต็มก็ตาม เขื่อนจะได้รับน้ำจากพื้นที่ลุ่มน้ำ ต่างๆ ผ่านโครงการต่างๆ^{[ 5 ]}

โครงการน้ำบนที่สูงของเลโซโท

โครงการน้ำเลโซโทไฮแลนด์เปิดตัวอย่างเป็นทางการในปี 1997 และจะประกอบด้วยการก่อสร้างสามเฟสที่จะเพิ่มปริมาณน้ำจากเลโซโทเข้าสู่แม่น้ำวาล รวมถึงเขื่อนขนาดใหญ่สี่แห่ง ตั้งแต่ปี 1954 สภาพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติได้เสนอให้แอฟริกาใต้รับน้ำบางส่วนจากเลโซโทประเทศเพื่อนบ้าน การเจรจาระหว่างสองประเทศเริ่มต้นขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1970 สนธิสัญญาสำหรับการพัฒนาโครงการนี้ได้รับการลงนามเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 1987 โดยตัวแทนจากเลโซโท แอฟริกาใต้ สหภาพยุโรปสหประชาชาติและธนาคารโลกในขณะนั้นมีการประมาณการว่าเฟสแรกของโครงการเพียงอย่างเดียวจะมีค่าใช้จ่าย 9.1 พันล้านแรนด์^{[ 6 ]}

แอฟริกาใต้จ่ายเงิน 150 ล้านแรนด์ให้กับเลโซโททุกปี ไม่ว่าพวกเขาจะใช้น้ำที่จัดหาให้ทั้งหมดหรือไม่ก็ตาม^{[ 6 ]}

มีการดึงน้ำจากแม่น้ำ Vaal เพื่อตอบสนองความต้องการทางอุตสาหกรรมของเขตมหานครโจฮันเนสเบิร์กและพื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐฟรีสเตท ในปี พ.ศ. 2424 บริษัท Kimberley Waterworks ได้จัดหาน้ำจากแม่น้ำ Vaal ให้กับแหล่งเพชร Cape Diamond Fields ในราคาหนึ่งชิลลิงต่อแกลลอนอิมพีเรียล 100 แกลลอน (450 ลิตร; 120 แกลลอนสหรัฐ ) ^{[ 9 ] [ 10 ]}   

ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Vaal-Hartzเป็นแหล่งน้ำสำคัญสำหรับการชลประทาน น้ำที่ดึงมาจากแม่น้ำ Vaal สนับสนุนผู้บริโภค 12 ล้านคนใน Gauteng และพื้นที่โดยรอบ^{[ 11 ]}

น้ำส่วนใหญ่ในแม่น้ำ Vaal เหนือเขื่อน Vaalถูกนำไปใช้ใน การ ทำเหมืองและอุตสาหกรรม เช่น เหมืองถ่านหิน และ กิจกรรมด้านพลังงานและเคมีของ Sasolรวมถึงการใช้ในเมืองและการผลิตไฟฟ้า ส่วนน้ำที่อยู่ถัดลงไปจากเขื่อนนั้น ส่วนใหญ่ถูกจัดสรรให้กับความต้องการในเมือง และถึงแม้จะมีสัดส่วนน้อยกว่า แต่น้ำในส่วนนี้จำนวนมากก็ยังถูกนำไปใช้ในการทำเหมืองและอุตสาหกรรมการชลประทานและการผลิตไฟฟ้า^{[ 12 ]}แม่น้ำประสบปัญหามลพิษในบริเวณต้นน้ำเป็นประจำ และส่งผลกระทบต่อผู้ใช้ในบริเวณปลายน้ำ ในปี 2019 โรงบำบัดน้ำหลักของเทศบาลท้องถิ่น Lekwa ใน Standertonอยู่ในสภาพทรุดโทรมและก่อให้เกิดปัญหามลพิษเรื้อรัง เพื่อช่วยเหลือผู้ใช้ในบริเวณปลายน้ำ จึงต้องสูบน้ำสะอาดเข้าไปในแม่น้ำเพื่อเจือจางระดับความเค็มที่สูง ทำให้สูญเสียทรัพยากรที่หายากนี้ไปเป็นจำนวนมาก^{[ 13 ]}ในปี 2021 รายงานที่เผยแพร่โดยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งแอฟริกาใต้พบว่าแม่น้ำมีมลพิษเกินระดับที่ยอมรับได้ รวมถึงการไหลของน้ำเสียดิบลงสู่แม่น้ำ^{[ 14 ] [ 15 ]}

แม่น้ำวาลมีระยะ ทางที่สามารถเดินเรือได้ถึง 50 กิโลเมตร ดังนั้น ลุ่มแม่น้ำแห่งนี้จึงมีกิจกรรมทางน้ำเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจหลากหลายประเภท ซึ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศตลอดทั้งปี กิจกรรมต่างๆ ได้แก่การพายเรือการแล่นเรือใบและ การ เล่นสกีน้ำ

เด เนย์สวิลล์เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทาง ฝั่ง รัฐฟรีสเตทของแม่น้ำวาล และเป็นศูนย์กลางกิจกรรมทางน้ำยอดนิยมที่นักท่องเที่ยวสามารถเพลิดเพลินกับการว่ายน้ำ เล่นไคท์บอร์ดล่องเรือยอชต์พาย เรือ ล่องเรือ คาตามารัน เล่นเจ็ตสกีวินด์เซิร์ฟดำน้ำตื้นและตกปลา

• แม่น้ำออเรนจ์
• รายชื่อแม่น้ำในแอฟริกาใต้
• พื้นที่บริหารจัดการน้ำตอนล่างของแม่น้ำวาล
• เขื่อนวาล
• แอ่งวิทวอเตอร์สแรนด์
• การค้นพบทองคำที่วิทวอเตอร์สแรนด์
• ลุ่มน้ำของแอฟริกาใต้

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับแม่น้ำวาล

วิกิซอร์ซมีเนื้อหาจาก บทความ สารานุกรมบริแทนนิกา ค.ศ. 1911เรื่อง " Vaal "

• ปารีส.อินโฟ
• เมืองพารีสบนแม่น้ำวาอัล
• วาอัล มีแอนเดอร์
• ล่องเรือแม่น้ำวาล
• Vaal River Properties ถูกเก็บถาวรเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2017 ที่Wayback Machine
• ที่ดิน Vaal de Grace
• วิทยาเขตของมหาวิทยาลัยริมฝั่งแม่น้ำวาล(เก็บถาวรเมื่อ 25 มีนาคม 2013 ที่Wayback Machine)
• หน่วยงานพัฒนาพื้นที่สูงของเลโซโท (Lesotho Highlands Development Authority) เก็บถาวรเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2022 ที่Wayback Machine