การพากย์เสียงคือศิลปะในการแสดงบทบาทตัวละครหรือให้ข้อมูลแก่ผู้ชมด้วยเสียงของตนเอง ผู้แสดงมักถูกเรียกว่านักพากย์ชาย/หญิง นอกเหนือจากชื่ออื่นๆ^[ก]ตัวอย่างงานพากย์เสียง ได้แก่ตัวละครแอนิเมชั่น ตัวละครนอกเวที ตัวละครนอกจอ หรือตัวละครที่ไม่ปรากฏให้เห็นในผลงานต่างๆ เช่นภาพยนตร์ภาพยนตร์ต่างประเทศที่พากย์เสียงรายการโทรทัศน์วิดีโอเกมแอนิเมชั่นสารคดีโฆษณาหนังสือเสียงละครวิทยุและตลก เครื่องเล่นในสวนสนุกการแสดงละครเวทีการแสดงหุ่นกระบอกและเกม เสียง

บทบาทของนักพากย์เสียงอาจเกี่ยวข้องกับการร้องเพลง โดยส่วนใหญ่มักจะเป็นการแสดงเป็นตัวละครสมมติ แม้ว่าบางครั้งจะมีการว่าจ้างนักแสดงคนอื่นมาพากย์เสียงแทนตัวละครนั้นก็ตาม นักพากย์เสียงอาจทำการแสดงแบบโมชั่นแคปเจอร์ไปพร้อมกันด้วย การพากย์เสียงที่ไม่ใช่ตัวละครสมมติจะได้ยินผ่านการประกาศที่บันทึกไว้ล่วงหน้าและอัตโนมัติ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันสมัยใหม่ในสถานที่ต่างๆ เช่น ร้านค้า ลิฟต์ ห้องรอ และระบบขนส่งสาธารณะ การพากย์เสียงได้รับการยอมรับว่าเป็นวิชาชีพการแสดงเฉพาะทางในสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจาก ประวัติศาสตร์ อันยาวนานและมีชื่อเสียงของสถานีวิทยุบีบีซีในการผลิตละครวิทยุ^{[ 1 ]}

เสียงพากย์ตัวละครอนิเมชั่นนั้นมาจากนักพากย์ สำหรับ การผลิต ภาพยนตร์คนแสดง การพากย์เสียงมักเกี่ยวข้องกับการอ่านบทของโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เจ้าหน้าที่วิทยุ หรือตัวละครอื่นๆ ที่ไม่เคยปรากฏบนหน้าจอจริงๆ แต่สำหรับละครเสียงนั้นมีความอิสระมากกว่า เพราะไม่จำเป็นต้องพากย์ให้ตรงกับเสียงของนักแสดงหรือตัวละครอนิเมชั่นต้นฉบับ ผู้ผลิตและเอเจนซี่มักมองหาเสียงหลายสไตล์ เช่น เสียงทุ้มต่ำสำหรับงานที่ต้องการความดราม่า หรือเสียงน่ารัก อ่อนเยาว์ สำหรับตลาดที่ทันสมัย ​​บางเสียงฟังดูเหมือนคนธรรมดาทั่วไป เสียงเหล่านี้ล้วนมีที่ของมันในโลกของการพากย์เสียง ตราบใดที่ใช้ได้อย่างถูกต้องและในบริบทที่เหมาะสม^{[ 2 ]}

ในบริบทของการพากย์เสียง การบรรยายคือการใช้คำบรรยายด้วยวาจาเพื่อถ่ายทอดเรื่องราวให้กับผู้ชม^{[ 3 ]}ผู้บรรยายคือตัวละครหรือเสียงที่ไม่ใช่บุคคลซึ่งผู้สร้างเรื่องราวพัฒนาขึ้นเพื่อถ่ายทอดข้อมูลเกี่ยวกับเนื้อเรื่องให้กับผู้ชม นักพากย์เสียงที่รับบทเป็นผู้บรรยายมีหน้าที่รับผิดชอบในการแสดงบทพูดตามบทที่ได้รับมอบหมาย ในการบรรยายเชิงวรรณกรรมแบบดั้งเดิม (เช่น นวนิยาย เรื่องสั้น และบันทึกความทรงจำ) การบรรยายเป็นองค์ประกอบที่จำเป็นของเรื่องราว ในการบรรยายประเภทอื่น ๆ (ส่วนใหญ่ไม่ใช่เชิงวรรณกรรม) (เช่น ละคร รายการโทรทัศน์ วิดีโอเกม และภาพยนตร์) การบรรยายเป็นทางเลือก

หนึ่งในการใช้งานการพากย์เสียงที่พบได้บ่อยที่สุดคือในโฆษณาเชิงพาณิชย์ นักพากย์เสียงจะถูกจ้างให้พากย์เสียงข้อความที่เกี่ยวข้องกับโฆษณา ซึ่งมีประเภทย่อยต่างๆ เช่น โทรทัศน์ วิทยุ ภาพยนตร์ และโฆษณาออนไลน์ ประเภทย่อยเหล่านี้มีรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป ตัวอย่างเช่น โฆษณาทางโทรทัศน์มักจะใช้รูปแบบการพากย์เสียงที่มีระดับเสียงต่ำและราบเรียบ (หรือ รูปแบบ การออกเสียง ) ในขณะที่โฆษณาทางวิทยุ โดยเฉพาะวิทยุท้องถิ่น มักจะใช้รูปแบบการพากย์เสียงที่มีระดับเสียงสูงต่ำและกว้างมากในสไตล์ที่เกินจริงนักการตลาดและผู้โฆษณาใช้การพากย์เสียงในวิทยุ โทรทัศน์ โฆษณาออนไลน์ และอื่นๆ อีกมากมาย โดยคาดการณ์ว่ายอดใช้จ่ายโฆษณาทั้งหมดในสหราชอาณาจักรจะอยู่ที่ 21.8 พันล้านปอนด์ในปี 2017 การพากย์เสียงที่ใช้ในโฆษณาเชิงพาณิชย์นั้นเป็นเพียงพื้นที่เดียวของการพากย์เสียงที่ใช้ "การลดลมหายใจ" ^{[ 4 ]}ซึ่งหมายถึงการลบลมหายใจออกจากเสียงที่บันทึกไว้โดยเจียมตัว และทำเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ชมเสียสมาธิจากข้อความโฆษณาที่กำลังสื่อสาร อย่างไรก็ตาม การตัดเสียงลมหายใจออกกลายเป็นเรื่องปกติมากขึ้นในการพากย์เสียงประเภทอื่นๆ^{[ 5 ]}

การพากย์ เสียงเพื่อการแปลเป็นภาษาท้องถิ่นคือการปฏิบัติการ แปลโดยใช้ เสียงพากย์ ซึ่งนักพากย์จะเปลี่ยนแปลงภาพยนตร์หรือซีรีส์โทรทัศน์ภาษาต่างประเทศ การแปลโดยใช้เสียงพากย์เป็น เทคนิค การแปลภาพและ เสียง ^{[ 6 ]}ซึ่งแตกต่างจากการพากย์เสียงเพื่อการแปลเป็นภาษาท้องถิ่นตรงที่เสียงของนักแสดงจะถูกบันทึกทับลงบนแทร็กเสียงต้นฉบับ ซึ่งสามารถได้ยินในพื้นหลัง วิธีการแปลนี้มักใช้ในสารคดีและรายงานข่าวเพื่อแปลคำพูดของผู้ให้สัมภาษณ์ที่เป็นภาษาต่างประเทศ

การบันทึกเสียงบทสนทนาอัตโนมัติ (ADR) คือกระบวนการบันทึกเสียงบทสนทนาใหม่โดยนักแสดงคนเดิมหลังจากการถ่ายทำเสร็จสิ้น เพื่อปรับปรุงคุณภาพเสียงหรือสะท้อนการเปลี่ยนแปลงบทสนทนา ซึ่งเรียกอีกอย่างว่า "การวนซ้ำ" หรือ "เซสชั่นการวนซ้ำ" ^{[ 7 ] [ 8 ]} ADR ยังใช้เพื่อแก้ไขบทพูดเดิมที่บันทึกไว้ในกองถ่าย เพื่อให้บริบทชัดเจนขึ้น ปรับปรุงการออกเสียงหรือจังหวะเวลาหรือเพื่อแทนที่การแสดงเสียงที่มีสำเนียง ในสหราชอาณาจักรเรียกอีกอย่างว่า "post-synchronization" หรือ "post-sync"

นอกจากนี้ ยังมีการใช้นักพากย์เสียงเพื่อบันทึกเสียงตัวอย่างแต่ละส่วนที่คอมพิวเตอร์จะเล่นซ้ำในระบบประกาศอัตโนมัติ ในรูปแบบที่ง่ายที่สุด การบันทึกแต่ละครั้งจะประกอบด้วยวลีสั้นๆ ซึ่งจะเล่นซ้ำเมื่อจำเป็น เช่น ประกาศ " ระวังช่องว่าง " ที่เริ่มใช้ในรถไฟใต้ดินลอนดอนในปี 1969 ซึ่งปัจจุบันพากย์เสียงโดยเอ็มมา คลาร์กในระบบที่ซับซ้อนกว่า เช่น นาฬิกาพูดได้ ประกาศจะถูกประกอบขึ้นใหม่จากส่วนต่างๆ เช่น "นาทีที่แล้ว", "สิบแปด" และ "บ่าย" ตัวอย่างเช่น คำว่า "สิบสอง" สามารถใช้ได้ทั้ง "สิบสองนาฬิกา" และ "หกโมงสิบสอง" ระบบประกาศอัตโนมัติยังอาจรวมถึงข้อความรอสายในระบบโทรศัพท์และประกาศเฉพาะสถานที่ในสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ด้วย

ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 2010 ซอฟต์แวร์สำหรับดัดแปลงและสร้างเสียงมนุษย์ได้รับความนิยมมากขึ้น ในปี 2019 บริษัทสตาร์ทอัพ AI ชื่อ Dessa ได้สร้างเสียงของJoe Rogan ที่สร้างขึ้นด้วยคอมพิวเตอร์ โดยใช้เสียงหลายพันชั่วโมงจาก พอดแคส ต์ของเขา^{[ 9 ]}ในขณะที่ผู้พัฒนาเกมUbisoftใช้การสังเคราะห์เสียงพูดเพื่อให้ตัวละครหลายพันตัวมีเสียงที่แตกต่างกันในเกมWatch Dogs: Legion ในปี 2020 และGoogleก็ประกาศในปีเดียวกันนั้นถึงวิธีการสร้างเสียงพูดที่เหมือนมนุษย์จากข้อความ^{[ 10 ]}

นักพากย์เสียงส่วนใหญ่และบุคคลอื่นๆ ในอุตสาหกรรมบันเทิงต่างแสดงปฏิกิริยาเชิงลบต่อการพัฒนาครั้งนี้ เนื่องจากเป็นภัยคุกคามต่อการดำรงชีพของพวกเขา^{[ 11 ]}การประท้วงของ SAG-AFTRA ในปี 2023รวมถึงการเจรจาระหว่างสหภาพแรงงานและสตูดิโอฮอลลีวูดเกี่ยวกับการควบคุม AI ตลอดจนการหารือกับสตูดิโอวิดีโอเกมเกี่ยวกับเงื่อนไขใหม่ที่จะปกป้องนักพากย์เสียงผู้เชี่ยวชาญในสาขานั้น^{[ 12 ] [ 13 ]}แม้ว่า SAG-AFTRA จะยกย่องข้อตกลงที่ทำกับบริษัท AI Replica Studios ว่าเป็นความก้าวหน้า เนื่องจากความสามารถที่คาดว่าจะช่วยให้นักแสดงควบคุมการอนุญาตใช้เสียงของตนเองและวิธีการใช้งานได้มากขึ้น แต่ข้อตกลงดังกล่าวกลับได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าขาดการคุ้มครองที่แท้จริงจากนักพากย์เสียงชื่อดัง เช่นSteve Blum , Joshua Seth , Veronica TaylorและShelby Young ^{[ 11 ]}การใช้เสียง AI ในวิดีโอเกมและแอนิเมชั่นยังถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยทั่วไปจากนักพากย์เสียง เช่นJennifer Hale , David Hayter , Maile FlanaganและNed Luke ^{[ 11 ]}

เสียง AI ก่อให้เกิดความกังวลเนื่องจากการสร้างdeepfake เสียง ที่น่าเชื่อถือ ซึ่งมีคนดังหรือบุคคลสาธารณะอื่นๆ พูดในสิ่งที่พวกเขาไม่ได้พูดจริง ซึ่งอาจนำไปสู่การใช้เสียงสังเคราะห์ของพวกเขาเพื่อต่อต้านพวกเขา^{[ 14 ]}ในเดือนตุลาคม 2023 ในช่วงเริ่มต้นของ การประชุม พรรคแรงงาน อังกฤษ ในลิเวอร์พูล deepfake เสียงของKeir Starmer ผู้นำพรรคแรงงาน ถูกเผยแพร่ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างผิดๆ ว่าเขากำลังด่าทอพนักงานของเขาและวิพากษ์วิจารณ์ลิเวอร์พูล^{[ 15 ]}ในเดือนเดียวกันนั้น deepfake เสียงของMichal Šimečka นักการเมืองชาวสโลวา เกีย อ้างว่าบันทึกเสียงของเขาขณะพูดคุยเกี่ยวกับวิธีการโกงการเลือกตั้งที่จะมาถึง^{[ 16 ]}ในเดือนมกราคม 2024 ผู้มีสิทธิเลือกตั้งในการเลือกตั้งขั้นต้นของพรรคเดโมแครตในนิวแฮมป์เชียร์ได้รับโทรศัพท์ที่มีเสียงที่สร้างโดย AI ของJoe Biden ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ซึ่งพยายามขัดขวางไม่ให้พวกเขาไปลงคะแนนเสียง^{[ 17 ]}

ในภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ และโฆษณา นักพากย์มักได้รับการคัดเลือกผ่านทางบริษัทจัดหานักพากย์

สหราชอาณาจักรสั่งห้ามการออกอากาศเสียงของบุคคลที่เกี่ยวข้องกับความรุนแรงในไอร์แลนด์เหนือตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ถึง พ.ศ. 2537 แต่ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์หลีกเลี่ยงข้อห้ามนี้โดยการให้นักพากย์เสียงพากย์ทับภาพวิดีโอที่ซิงโครไนซ์ของบุคคลที่ถูกห้าม^{[ 18 ]}

อาชีพ นักพากย์เสียง( ญี่ปุ่น :声優, เฮปเบิร์น : Seiyū )ได้แก่ การให้เสียงพากย์ในอนิเมะ ละครเสียง และวิดีโอเกม การพากย์เสียงภาพยนตร์ต่างประเทศ และการให้เสียงบรรยายในสารคดีและรายการอื่นๆ ที่คล้ายกัน ประเทศญี่ปุ่นมีโรงเรียนสอนพากย์เสียงและคณะนักพากย์ประมาณ 130 แห่ง ซึ่งมักทำงานให้กับบริษัทออกอากาศหรือเอเจนซี่จัดหานักแสดง พวกเขามักดึงดูดผู้ชื่นชมและแฟนคลับของตนเอง ซึ่งดูรายการต่างๆ โดยเฉพาะเพื่อฟังเสียงของนักพากย์ที่ตนชื่นชอบ นักพากย์เสียงชาวญี่ปุ่นหลายคนมักแตกแขนงไปสู่ด้านดนตรี โดยมักร้องเพลงเปิดหรือเพลงปิดของรายการที่ตนแสดง หรือมีส่วนร่วมในโครงการอื่นๆ ที่ไม่ใช่แอนิเมชั่น เช่น ละครเสียง (ที่เกี่ยวข้องกับตัวละครเดียวกันในเรื่องราวใหม่ๆ) หรือเพลงประกอบ (เพลงที่ร้องในบทบาทของตัวละคร ซึ่งไม่ได้รวมอยู่ในอนิเมะ แต่ช่วยพัฒนาตัวละครนั้นๆ)

ภาพยนตร์ส่วนใหญ่ในโรงภาพยนตร์มักพากย์เสียงเป็นภาษาโปรตุเกสและชาวบราซิลส่วนใหญ่มักชอบดูภาพยนตร์ในภาษาแม่ของตนเอง นักพากย์หลายคนยังทำหน้าที่เป็นผู้กำกับการพากย์และนักแปลด้วย การที่จะเป็นนักพากย์ในบราซิลได้นั้น จำเป็นต้องเป็นนักแสดงมืออาชีพและเข้ารับการอบรมหลักสูตรการพากย์เสียง ดาราชื่อดังในบราซิลบางคนก็เคยทำงานด้านการพากย์เสียงเช่นกัน

การพากย์เสียงในอิหร่านแบ่งออกเป็นสามประเภท ได้แก่ การพากย์เสียงภาพยนตร์เปอร์เซียการพากย์เสียงแอนิเมชั่นอิหร่าน และการพากย์เสียงภาพยนตร์และแอนิเมชั่นจากประเทศอื่นๆ (ในภาษาที่ไม่ใช่ภาษาเปอร์เซีย) ในประเภทแรก เนื่องจากขาดอุปกรณ์สำหรับการบันทึกเสียงพร้อมกันขณะถ่ายทำภาพยนตร์ นักพากย์จึงพากย์เสียงแทนนักแสดง แม้ว่าการพากย์เสียงแบบนี้จะเกี่ยวข้องกับยุคสมัยก่อน และปัจจุบันด้วยอุปกรณ์ที่เพิ่มขึ้น ทำให้สามารถบันทึกเสียงของนักแสดงได้พร้อมกัน แต่แม้กระทั่งทุกวันนี้ บางครั้งก็ยังมีการใช้เสียงของนักพากย์แทนเสียงของนักแสดงหลัก ส่วนการพากย์เสียงในแอนิเมชั่นอิหร่านนั้น นักพากย์จะพากย์เสียงแทนตัวละครแอนิเมชั่นเช่นเดียวกับในส่วนอื่นๆ ของโลก แต่กิจกรรมส่วนใหญ่ของนักพากย์เสียงชาวอิหร่านอยู่ในด้านการพากย์ภาพยนตร์ต่างประเทศ ในกรณีนี้ ภาษาหลักของภาพยนตร์จะถูกแปลเป็นภาษาเปอร์เซีย และผู้กำกับการพากย์จะเรียบเรียงประโยคตามบรรยากาศของภาพยนตร์ การเคลื่อนไหวของปากนักแสดง และลักษณะอื่นๆ จากนั้นนักพากย์จะรับบทบาทแทนเสียงของนักแสดงต้นฉบับ

• เทศกาลละครเสียงแห่งชาติ
• การผจญภัยในโลกแห่งการพากย์เสียง
• ความมหัศจรรย์เบื้องหลังเสียงร้อง
• ฉันจำเสียงนั้นได้
• พากย์เสียง
• การพากย์เสียง