ซาปาเตโอ (Zapateo) (ภาษาอังกฤษ: การเคาะรองเท้า ) เป็นรูปแบบการเต้นรำที่มีรากฐานมาจากฟลาเมงโก ของสเปน และก่อนหน้านั้น มาจากอิทธิพลทางวัฒนธรรมโบราณที่ ชาวโรมานีนำเข้ามาในยุโรป

ซาปาเตโอ ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นระบำมาลัมบอสที่มีชื่อเสียงกว่า ได้เดินทางมาถึงอเมริกาใต้จากสเปนราวปี ค.ศ. 1600 และเป็นกิจกรรมยามว่างที่โปรดปรานของชาวเกาโช (ลูกหลานของผู้พิชิต ชาวสเปน และชนพื้นเมือง) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "คาวบอยอเมริกาใต้" โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอบกองไฟในที่ราบอันเงียบสงบที่เรียกว่าปัมปัส

มาลัมโบสซึ่งผสมผสานซาปาเตโอ ศิลปะการเต้นจังหวะด้วยเท้าที่มีรากฐานมาจากฟลาเมงโกของสเปนนั้น เดิมทีแล้วจะแสดงโดยผู้ชาย เนื่องจากมีผู้หญิงน้อยมากที่จะอยู่รอบกองไฟเหล่านั้น

ท่าเต้นประกอบด้วย เซปิลลาดา (การปัด – การใช้ฝ่าเท้าลากไปบนพื้น)เรปิเก (การกระทบพื้นด้วยส้นเท้าและเดือย) และ ฟลอเรโอส (การเคลื่อนไหวเท้าเพื่อตกแต่ง)

โดยทั่วไปแล้วมักใช้เป็นรูปแบบการแข่งขันระหว่างชายสองคนขึ้นไป ชายคนหนึ่งเริ่มด้วยการใช้เท้าแตะพื้นเบาๆ (escobillado) จากนั้นก็เสนอ "ท่าทาง" หรือลีลาการเต้นให้คู่แข่ง และจบด้วยการทำความเคารพ

ชายอีกคนเลียนแบบท่าทางที่เสนอมา โดยเพิ่มท่าทางที่ยากขึ้นอีกท่าหนึ่ง แล้วจึงทำความเคารพ

เมื่อผู้ชายคนใดคนหนึ่งไม่สามารถเลียนแบบอีกคนได้ การแข่งขันจะสิ้นสุดลง โดยผู้ที่มีทักษะการเต้นมากกว่าจะเป็นผู้ชนะ

• Zapateado (สเปน)
• ซาปาเตอาโด (เม็กซิโก)

• World Arts West ถูกเก็บถาวรเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2008 ที่Wayback Machine