ʽ Inān bint ʽ Abdallāh (อาหรับ: عنان بنت عبد اللهเสียชีวิตในปี 841) ^{[ 1 ]}เป็นกวีผู้มีชื่อเสียงและชียานแห่ง สมัย อับบาซิดแม้กระทั่งนักประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 10 Abū al-Faraj al-Iṣfahāniในฐานะกวีหญิงทาสที่มีความสำคัญสูงสุดในประเพณีอาหรับ^{[ 2 ]}ต่อมาเธอเป็นนางสนมของ Harun al- Rashid ^{[ 3 ]}

อินานเกิดมาเป็นมุวัลลาดา (ลูกสาวของพ่อชาวอาหรับและแม่ที่เป็นทาส) ของอับดุลลาห์^{[ 4 ]} รูปลักษณ์ของเธอถูกบรรยายว่าเป็นสาวผมบลอนด์^{[ 5 ]} เธอได้รับการฝึกฝนในยามามะห์เธอถูกขายให้กับอบู คาลิด อัล-นาฏิฟี ผู้ซึ่งพาเธอไปยังแบกแดด^{[ 6 ]}

จากการประเมินของฟูอัด แมทธิว แคสเวลล์

ห้องรับรองของเธอที่บ้านของอัล-นาฏิฟีนั้นมีเหล่ากวีและนักปราชญ์ผู้มีชื่อเสียงในสมัยนั้นมาเยี่ยมเยียนอยู่เป็นประจำ รวมถึงอบู นูวาส , ดิบิล อัล-คุซาอี , มัรวาน บิน อะบี ฮาฟซา , อัล-อับบาส บิน อัล-อะห์นาฟและอัล-ยาซีดี อัล-ฮิมยารีอาจารย์ของ อัล-มามูน และอีกมากมาย หนึ่งในเสน่ห์ดึงดูดใจคือเจ้านายของเธอนั้นปราศจากความหึงหวงและยอมรับในความง่ายดายที่เธอให้ความช่วยเหลือแก่ผู้อื่น

ชื่อเสียงของอิ นานทำให้กาหลิบ ฮารูน อัล-ราชิดต้องการซื้อตัวเธอเพื่อนำไปไว้ในฮาเร็มของราชวงศ์อับบาสิดแต่เขาปฏิเสธราคาที่อัล-นาฏิฟีเรียกร้องที่ 100,000 ดีนาร์อย่างไรก็ตาม เมื่ออัล-นาฏิฟีเสียชีวิต อัล-ราชิดจึง นำ อินานออกประมูล โดยอ้างว่าเพื่อช่วยชำระหนี้ของอัล-นาฏิฟี ผ่านตัวแทน อัล-ราชิดจึงได้ตัวเธอมาในราคา 225,000 ดีนาร์ (ในเวลานั้น 1 ดีนาร์เท่ากับ 7 ดีนาร์) ในฐานะนางสนมของอัล-ราชิดอินานให้กำเนิดบุตรชายสองคน ซึ่งทั้งสองเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย เธอติดตามเขาไปยังคุราซาน ที่ซึ่งเขาและเธอเสียชีวิตในเวลาต่อมาไม่นาน^{[ 3 ]}

ʽ Inān มีชื่อเสียงจากการโต้ตอบที่เฉียบคมราวกับดาบปลายปืน ซึ่งมักมีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องเพศหรือแม้แต่หยาบคาย และนี่จะเป็นแง่มุมสำคัญของชื่อเสียง/ความอัปยศของเธอ^{[ 7 ]}บทกวีส่วนใหญ่ที่หลงเหลืออยู่ของเธอประกอบด้วยการตอบโต้คำท้าของกวีชายใน การแข่งขัน แต่งบทกวีบทกวีที่หลงเหลืออยู่จำนวนมากของเธอเป็นการสนทนากับกวีชื่อดัง Abū Nuwās ^{[ 8 ]}

ตามที่ Eric Ormsby ได้แปลไว้ การแลกเปลี่ยนที่เปี่ยมด้วยความสามารถแต่หยาบคายระหว่างʽ Inān และ Abū Nuwās มีดังนี้: ^{[ 9 ]}

วันหนึ่งนางถามเขาว่าเขามีความสามารถในการวิเคราะห์ฉันทลักษณ์หรือไม่ เมื่ออบู นูวัสตอบอย่างโอ้อวดว่าเขาเก่งกาจในเรื่องนี้ นางจึงกล่าวว่า "ลองวิเคราะห์ฉันทลักษณ์ของโองการนี้ดูสิ"

ฉันกินมัสตาร์ดซีเรียบนจานของคนทำขนมปัง...

( อคัลตุʽล-คาร์ดาละฮ์ ช-ชามี ฟี ชัฟฮาติ คับบาซี... )

อบู นูวัส แยกบทกวีออกเป็นหน่วยวัดจังหวะ และตอบว่า:

อคัลตุʽล-คาร์ ...ติ-ตุม ทิ-ตุม

ซึ่งหมายความว่า:

ฉันกินขี้เข้าไปแล้ว ติตุม ติตุม...

เหล่าข้าราชบริพารที่มารวมตัวกันต่างพากันหัวเราะเยาะกวีเสียงดัง เพื่อไม่ให้เสียเปรียบ เขาจึงถามอินานว่าเธอสามารถอ่านบทกวีต่อไปนี้ (ซึ่งค่อนข้างไร้สาระ) ได้หรือไม่:

จงอย่าเข้าใกล้โบสถ์ของพวกเจ้าเลย โอ ลูกหลานของคนแบกฟืน...!

( ḥawwilū ʽ อันนา คะนีสะตะกุม ยา บานี ḥammalati l-ḥaṭabi ...)

เธอเองก็ต้องแยกหน่วยวัดจังหวะออกเป็นส่วนๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ดังนี้:

ḥawwilū ʽอันตุม-ติ ตุม-ติ นาคะนี ....

ซึ่งออกมาเป็น

อยู่ห่างๆไปนะ ตุม-ติ-ตุม-ติ เขาทำร้ายฉัน...

• อิบนุ อัล-ซาอี , พระมเหสีของกาหลิบ: สตรีและราชสำนักแห่งแบกแดด , เรียบเรียงโดย ชอว์กัต เอ็ม. ตูราวา, แปลโดยบรรณาธิการของหอสมุดวรรณกรรมอาหรับ (นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก, 2015), หน้า 11–19 (ฉบับเรียบเรียงและแปลจากหนังสือรวมบทความยุคกลางเล่มหนึ่ง)
• Fuad Matthew Caswell, The Slave Girls of Baghdad: The 'Qiyān' in the Early Abbasid Era (London: IB Tauris, 2011), pp.  56–81 (มีการอ้างอิงบทกวีที่แปลแล้วเป็นจำนวนมาก)