ผู้ช่วยครูสอนภาษา ( ALT ) คือชาวต่างชาติที่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยครู ( ผู้ช่วยการศึกษา ) ในห้องเรียนในประเทศญี่ปุ่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง

บทบาทนี้ถูกสร้างขึ้นโดยกระทรวงศึกษาธิการของญี่ปุ่นในช่วงเวลาเดียวกับการก่อตั้งโครงการ JETโดยเป็นการแปลคำว่า 外国語指導助手 ( gaikokugo shidō joshu ) หรือ "ผู้ช่วยสอนภาษาต่างประเทศ" นอกจากนี้ยังมีการใช้คำว่า AET (Assistant English Teacher), ELT (English Language Teacher) และ NESA (Native English Speaking Assistant) ด้วย คำนี้ถูกใช้โดยกระทรวงศึกษาธิการ คณะกรรมการการศึกษาท้องถิ่น (BOE) และโรงเรียนในญี่ปุ่นเป็นหลัก เพื่ออ้างถึง ผู้พูด ภาษาอังกฤษที่ช่วยสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนประถมศึกษา มัธยมต้นและมัธยม ปลาย อย่างไรก็ตาม ALT บางคนก็ช่วยสอนภาษาอื่นนอกเหนือจากภาษาอังกฤษด้วย

โดยทั่วไปแล้ว ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) จะต้องจบ การศึกษาระดับ มหาวิทยาลัยแต่โดยปกติแล้วพวกเขาจะไม่ได้รับการรับรองเป็นครูอย่างเป็นทางการเหมือนกับครูชาวญี่ปุ่น นอกจากปริญญาแล้ว ครู ALT ยังต้องเป็นเจ้าของภาษาอังกฤษ หรือแสดงหลักฐานการเรียนภาษาอังกฤษเป็นระยะเวลาที่กำหนด ซึ่งโดยปกติแล้วอย่างน้อยห้าปี

โครงการJETกำหนดเงื่อนไขทั่วไปที่กำหนดโดย การ ^ตรวจ คนเข้าเมือง ของญี่ปุ่น ( ปริญญาตรีสุขภาพสัญชาติ ) และคุณลักษณะที่ รัฐบาลญี่ปุ่นคณะกรรมการการศึกษา (BOE) และโรงเรียนอาจพิจารณาว่าต้องการ[ ^{1 ]}

ในกรณีของครูสอนภาษา อังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) จากบริษัทสอนภาษาเอกชน อาจมีข้อกำหนดเพิ่มเติม เช่นใบรับรองTEFL ความสามารถ ทางภาษาญี่ปุ่น (อย่างน้อยระดับพูด) ในการสื่อสาร ประสบการณ์การสอน (ทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศ) และทักษะเฉพาะด้านอื่นๆ (ภาษาต่างประเทศอื่นๆ นอกเหนือจากภาษาอังกฤษ เทคโนโลยีสารสนเทศ เป็นต้น) อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้ว มาตรฐานที่คาดหวังจากโครงการ JET ยังคงถือเป็นบรรทัดฐานในหมู่บริษัทสอนภาษาเอกชนที่จัดหาครู ALT ให้กับ BOE แม้ว่าข้อตกลงระหว่าง BOE และบริษัทเอกชนมักจะอนุญาตให้ผ่อนปรนกฎบางข้อได้ก็ตาม

ในอดีต ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) ส่วนใหญ่ได้รับการคัดเลือกผ่านโครงการ JET แต่ปัจจุบันส่วนใหญ่ได้รับการว่าจ้างจากบริษัทสอนภาษาเอกชน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "บริษัทจัดหาครู" ทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศ เมื่อได้รับการว่าจ้างแล้ว ครู ALT จะถูกส่งไปทำงานในโรงเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลาย และเพิ่มมากขึ้นในโรงเรียนประถมศึกษาทั่วประเทศญี่ปุ่น ครู ALT อาจได้รับมอบหมายให้ทำงานในโรงเรียนหลักแห่งเดียว หรืออาจทำงานในหลายโรงเรียนในพื้นที่เดียวกัน ครู ALT ที่เข้าร่วมโครงการ JET ไม่จำเป็นต้องมีประสบการณ์การสอนหรือการฝึกอบรม ESL มาก่อน แต่ครู ALT ที่ได้รับการว่าจ้างจากบริษัทเอกชนหลายคนมีประสบการณ์และ/หรือการฝึกอบรมมาก่อนแล้ว

ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) ที่ได้รับการว่าจ้างผ่านโครงการ JET มักจะเริ่มงานในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม แต่ครู ALT ส่วนใหญ่ที่ทำงานในภาคเอกชนมักจะมีสัญญาจ้างตั้งแต่เดือนเมษายนจนถึงอย่างน้อยสิ้นสุดภาคเรียนที่สามในเดือนมีนาคม ครู ALT บางคนที่ส่งไปโรงเรียนรัฐบาลในเมืองนาโกย่ามีสัญญาจ้างที่เริ่มกลางเดือนพฤษภาคมและสิ้นสุดกลางเดือนกุมภาพันธ์ ครู ALT บางคนยังมีวันหยุดที่ได้รับค่าจ้างในช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน และฤดูหนาว นอกเหนือจากวันหยุดราชการของญี่ปุ่นทั้งหมด แต่ครู ALT บางคนไม่ได้รับค่าจ้างระหว่างภาคเรียนหรือในวันหยุดนักขัตฤกษ์ และไม่ได้รับวันลาพักร้อนแบบมีค่าจ้าง เมื่อรวมวันหยุดนักขัตฤกษ์ 23 วันกับเวลาหยุดในช่วงปิดเทอม จำนวนวันทำงานจริงต่อปีจะอยู่ที่ประมาณ 200 วันในบริษัทเอกชน ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดดึงดูดใจหลักของตำแหน่งครู ALT อย่างไรก็ตาม โรงเรียนหลายแห่งต้องการให้คุณทำงานอื่น ๆ เมื่อไม่ได้สอน ดังนั้นชั่วโมงทำงานจริงจึงคล้ายกับงานอื่น ๆ ในญี่ปุ่น ครู ALT ส่วนใหญ่ในโครงการ JET ต้องทำงานในช่วงปิดเทอม โดยได้รับวันหยุดนักขัตฤกษ์ 23 วันบวกกับวันลาพักร้อนเป็นวันหยุดพักผ่อน

ค่าตอบแทนสำหรับ ALT เอกชนมักจะน้อยกว่าครู Eikaiwaเต็มเวลาและน้อยกว่าครูจากโครงการ JET มาก (3.36 ถึง 3.96 ล้านเยน ขึ้นอยู่กับจำนวนปีในโครงการ) ^{[ 2 ]}โดยเงินเดือนที่ต่ำที่สุดอยู่ที่ประมาณ 180,000 เยนต่อเดือน (2.16 ล้านเยนต่อปี)

หน้าที่หลักของครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) คือการช่วยเหลือครูชาวญี่ปุ่นในการสอนในห้องเรียน และอาจมีส่วนร่วมในการวางแผนบทเรียนและงานสอนภาษาอื่นๆ สำหรับโรงเรียนประถมศึกษา คำว่า ALT มักทำให้เข้าใจผิด ในหลายกรณี ALT เป็นผู้สอนเอง และอาจรับผิดชอบการวางแผนบทเรียนทั้งหมด (สำหรับปีการศึกษาและการสอน) โดยส่วนใหญ่จะเป็นโรงเรียนประถมศึกษาที่อยู่นอกภูมิภาคคันโต ในระหว่างบทเรียนเหล่านั้น ครูชาวญี่ปุ่นมักทำหน้าที่เป็นครูผู้ช่วยหรือล่าม ในกรณีเหล่านั้น คำว่า "ครูผู้ช่วยสอนภาษา" จึงไม่เหมาะสม เพราะ ALT ไม่ได้ "ช่วยเหลือ" แต่เป็นผู้ "นำและอำนวยความสะดวก" ชั้นเรียนภาษาอังกฤษทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ในระดับมัธยมต้นและมัธยมปลาย ระดับการใช้งาน ALT ของครูชาวญี่ปุ่นนั้น มักขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของครูชาวญี่ปุ่นเอง บางโรงเรียนอนุญาตให้ ALT วางแผนและนำกิจกรรมทางภาษาในชั้นเรียน บางครั้งอาจใช้เวลาทั้งคาบเรียน ในขณะที่บางโรงเรียนใช้ ALT เพียงเล็กน้อย เช่น จำกัดให้ ALT อ่านคำศัพท์ใหม่ให้นักเรียนพูดซ้ำ และให้ ALT เดินระหว่างแถวนักเรียนขณะที่นักเรียนทำแบบฝึกหัดการเขียน นอกจากนี้ ALT ยังให้ข้อมูลแก่ที่ปรึกษาการสอนเกี่ยวกับวลีและการออกเสียงอีกด้วย^{[ 3 ]}

โดยปกติแล้ว ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) จะเข้าร่วมสอนประมาณ 3-5 คลาสต่อวัน แต่ละคลาสใช้เวลาประมาณ 45-50 นาที โดยรวมแล้ว ALT จะเข้าร่วมสอนประมาณ 17-20 คลาสต่อสัปดาห์ บางครั้ง ALT อาจถูกขอให้ช่วยสอนในชั้นเรียนการศึกษาพิเศษ ซึ่งอาจรวมถึงนักเรียนที่มีอุปสรรคในการเรียนรู้ นอกจากนี้ พวกเขาอาจถูกขอให้เข้าร่วมกิจกรรมชมรมหลังเลิกเรียน ( bukatsudō ) เช่น กีฬา การเขียนพู่กัน ดนตรี หรือการจัดดอกไม้แบบอิเคบานะ เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับวัฒนธรรมไปพร้อมกับนักเรียนและเพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ อย่างไรก็ตาม ALT บางคนเลือกที่จะไม่เข้าร่วม หรือไปเยี่ยมชมกลุ่มต่างๆ เพียงเพื่อพูดคุยเท่านั้น ระดับภาษาอังกฤษของนักเรียนแตกต่างกันไปในแต่ละโรงเรียน และในบางโรงเรียน นักเรียนและครูไม่สามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้อย่างมีประสิทธิภาพ โรงเรียนมัธยมปลายระดับสูงบางแห่งมีชมรมภาษาอังกฤษ ซึ่ง ALT จะเข้าร่วมและช่วยเหลือในการวางแผนและเตรียมการสำหรับการแข่งขันโต้วาที การประกวดสุนทรพจน์ และค่ายภาษาอังกฤษของนักเรียน

ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) อาจถูกขอให้ทำงานที่ปกติแล้วนักเรียนและครูชาวญี่ปุ่นทำ เช่น การทำความสะอาดโรงเรียน การทำความสะอาดรางระบายน้ำ และการกำจัดหิมะออกจากลานจอดรถ ในบางโรงเรียน โดยส่วนใหญ่จะเป็นโรงเรียนมัธยมต้น ครู ALT จะต้องรับประทานอาหารกลางวันร่วมกับนักเรียน ครู ALT เหล่านี้อาจไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปรับประทานอาหารกลางวันหรือทำธุระส่วนตัวในช่วงพัก ครู ALT อาจได้รับคำแนะนำให้ใช้ภาษาอังกฤษที่ไม่เป็นมาตรฐานต่อหน้านักเรียน บางครั้งพวกเขาอาจถูกขอให้ทำงานธุรการ เช่น การตรวจงานเขียนของนักเรียน โดยครูชาวญี่ปุ่น หน้าที่โดยรวมของครู ALT อาจแตกต่างกันอย่างมาก ขึ้นอยู่กับความต้องการของครู โรงเรียน คณะกรรมการการศึกษา และเมืองต่างๆ ความรับผิดชอบอาจน้อยมากหรือมากหรือน้อยไปกว่าครูประจำเต็มเวลา ดังนั้น ความคาดหวังและขอบเขตตามสัญญาจึงไม่ตรงกับความเป็นจริงของสิ่งที่ครู ALT ถูกขอให้ทำในโรงเรียนเสมอไป

ในปี 1999 กฎหมายว่าด้วยการจัดส่งบุคลากร (労働者派遣) ได้ถูกยกเลิกข้อบังคับ เพื่ออนุญาตให้บริษัทจัดส่งบุคลากรเข้าไปทำงานในสาขาอื่นนอกเหนือจากอุตสาหกรรมการผลิตแบบดั้งเดิม รวมถึงภาคการศึกษา ตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการการศึกษาท้องถิ่นจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ จึงหันมาใช้บริการบริษัทสอนภาษาเอกชนเพื่อจัดหาครูสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง (ALT) แทนที่จะใช้โครงการ JET

ธุรกิจของบริษัทสอนภาษาเอกชนที่จัดหาครูสอนภาษาอังกฤษ (ALT) กำลังเติบโตขึ้น และบางบริษัทมีครู ALT หลายร้อยคน ครอบคลุมทั่วประเทศ ดูเหมือนว่าภาคเอกชนโดยทั่วไปจะเติบโตอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่โครงการ JET สูญเสียส่วนแบ่งทางการตลาด บริษัทจัดหาครูเอกชนมีหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่บริษัทขนาดใหญ่ไปจนถึงบริษัทท้องถิ่น

• การสมัคร:โครงการ JET อาจมีการแข่งขันสูงมาก ขึ้นอยู่กับประเทศที่รับสมัคร (เช่น สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร แคนาดา ออสเตรเลีย) หรืออาจมีความยืดหยุ่นมาก ขึ้นอยู่กับความต้องการของโครงการในแต่ละปีงบประมาณ กระบวนการสมัครเป็นครูสอนภาษาอังกฤษในภาคเอกชนนั้นแตกต่างกันไป แต่โดยทั่วไปแล้วจะมีการแข่งขันสูงสำหรับบริษัทขนาดเล็ก และเปิดกว้างมากสำหรับบริษัทขนาดใหญ่
• ค่าตอบแทน:ณ ปี 2016 ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) ในโครงการ JET ได้รับค่าตอบแทนระหว่าง 3.36 ถึง 3.96 ล้านเยนต่อปี ขึ้นอยู่กับจำนวนปีที่เข้าร่วมโครงการ^{[ 2 ]}โดยเฉลี่ยแล้ว ผู้เข้าร่วมโครงการ JET จะได้รับเงินเดือนเริ่มต้นรายเดือนสูงกว่าครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติจากบริษัทเอกชนส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตาม บริษัทเอกชนบางแห่งต้องการครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติที่มีใบรับรอง TEFL ซึ่งอาจได้รับค่าตอบแทนในระดับที่สูงกว่า แต่กรณีนี้เกิดขึ้นไม่บ่อยนัก โดยครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติที่ถูกส่งไปบางคนอาจได้รับเงินเดือนเพียง 2.2 ล้านเยนต่อปี
• การสนับสนุน:โครงการ JET มีระบบสนับสนุนทั่วประเทศสำหรับครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) ซึ่งมีประโยชน์แตกต่างกันไปตามลักษณะของแต่ละกรณี บริษัทสอนภาษาเอกชนที่จัดหาครู ALT ให้กับโรงเรียนในสังกัดรัฐบาลมีแนวทางการสนับสนุนครู ALT ที่แตกต่างกันไป ตั้งแต่แบบที่ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวเลย ไปจนถึงแบบที่ให้การสนับสนุนอย่างมืออาชีพมากกว่าโครงการ JET ครู ALT จากบริษัทเอกชนมักมีประสบการณ์และได้รับการฝึกฝนมาดีกว่า โดยหลายคนเป็นอดีตผู้เข้าร่วมโครงการ JET การสนับสนุนครูและการพัฒนาวิชาชีพแตกต่างกันไปตามแต่ละบริษัท
• ภาระงาน:โดยทั่วไปแล้ว โครงการ JET จะปฏิบัติตามคำขอของคณะกรรมการการศึกษา (BOE) เกี่ยวกับภาระงานของครูสอนภาษาต่างชาติ (ALT) แต่ละคน ปัญหาที่พบบ่อยกับครู ALT ในโครงการ JET คือ การถูกขอให้ไปรายงานตัวที่สำนักงานเทศบาลหรือศูนย์การศึกษาในวันที่โรงเรียนปิดเทอม ซึ่งมักเกิดขึ้นในวันที่พวกเขาไม่มีงานอื่นทำ โดยทั่วไปแล้ว ครู ALT ที่จัดหาโดยบริษัทสอนภาษาเอกชนจะไม่กำหนดให้ครู ALT ไปรายงานตัวที่ BOE ในวันที่โรงเรียนปิดเทอม แม้ว่าพวกเขาอาจจะต้องเข้ารับการฝึกอบรมหรือรับงานอื่นในช่วงเวลาทำงานก็ตาม โดยทั่วไปแล้ว ภาระงานและเงินเดือนจะมีความสัมพันธ์กัน กล่าวคือ เงินเดือนที่ต่ำกว่ามักจะมาพร้อมกับจำนวนวันหรือชั่วโมงทำงานที่น้อยกว่า
• งานภายนอก:โดยทั่วไปแล้ว ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) ในโครงการ JET จะถูกห้ามไม่ให้ทำงานนอกโรงเรียน บริษัทเอกชนแต่ละแห่งมีนโยบายที่แตกต่างกัน ซึ่งอาจอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ทำงานนอกเวลาได้ แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจะจัดหางานเสริมให้กับลูกค้าของตนเอง หรืออนุญาตให้ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติหางานเสริมได้หากต้องการ
• ข้อจำกัดด้านระยะเวลาตามสัญญา : ครูสอนภาษาอังกฤษในโครงการ JET มีระยะเวลาตามสัญญาจำกัด (สูงสุด 3 หรือ 5 ปี โดยสามารถต่อสัญญาได้ทุกปี) ในขณะที่บริษัทเอกชนส่วนใหญ่ไม่มีข้อจำกัดดังกล่าว

รายการข้างต้นไม่ใช่รายการที่ครอบคลุมทั้งหมด และอาจมีหมวดหมู่อื่นๆ ที่แตกต่างกันไปตามสถานการณ์ เช่น ความสามารถในการโยกย้าย (ทั้งในด้านสถานที่และระหว่างตำแหน่งงาน) การประเมินผล ระบบการให้รางวัล และโอกาสในการพัฒนาทางวิชาชีพ

สัญญาบางฉบับที่คณะกรรมการโรงเรียนได้ลงนามกับบริษัทสอนภาษาเอกชนถือเป็น สัญญาบริการ ( gyomu itaku ) ที่ผิดกฎหมาย ตามที่กระทรวงศึกษาธิการของญี่ปุ่นระบุ สัญญาเหล่านี้ละเมิดกฎหมายการศึกษาทั่วไปของญี่ปุ่น เนื่องจากผู้อำนวยการโรงเรียนต้องรับผิดชอบบุคลากรทั้งหมดในโรงเรียนของตน^{[ 4 ]}อย่างไรก็ตาม ในสัญญาเหล่านี้ บริษัทเป็นผู้รับผิดชอบจริง ๆ ไม่ใช่ผู้อำนวยการโรงเรียน

โดยปกติแล้ว ครูชาวญี่ปุ่นที่ได้รับใบอนุญาตจะเป็นผู้รับผิดชอบชั้นเรียนระดับมัธยมต้นและมัธยมปลาย ไม่ว่าครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) จะมาจากที่ใดก็ตาม อย่างไรก็ตาม ในกรณีของชั้นเรียนระดับประถมศึกษา ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) มักจะเป็นผู้รับผิดชอบทั้งชั้นเรียน โดยครูชาวญี่ปุ่นอาจให้ความช่วยเหลือเพียงเล็กน้อย หรือในบางกรณีอาจไม่ได้อยู่ในห้องเรียนเลย และด้วยเหตุนี้ การบริหารจัดการโรงเรียนจึงมักดำเนินการโดยผู้อำนวยการโรงเรียนตามข้อกำหนดทางกฎหมาย เนื่องจากผลผลิตที่ทำสัญญานั้นเป็นนามธรรม คือ การศึกษา และพื้นฐานของสัญญาสำหรับบริษัทสอนภาษาเอกชนคือการให้การศึกษาและบริการทางการศึกษา

เป็นเรื่องปกติที่ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) จะได้รับการว่าจ้างด้วยสัญญาจ้างงานกับบริษัทสอนภาษาเอกชน เช่น W5, Interac , Borderlink และ WING ซึ่งระบุชั่วโมงการทำงานของ ALT ไว้ที่ 29.5 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ แต่ในความเป็นจริงแล้ว ชั่วโมงการทำงานมักจะอยู่ระหว่าง 30 ถึง 40 ชั่วโมง เนื่องจากมีการกำหนดเวลาพักระหว่างคาบเรียนและช่วงเวลาสั้นๆ อื่นๆ ตลอดทั้งวัน นายจ้างมักให้ลูกจ้างเซ็นสัญญาดังกล่าวเพื่อหลีกเลี่ยงการจ่ายเงินเข้าโครงการประกันสังคมของนายจ้าง หรือshakai hokenแม้ว่ากฎหมายประกันสังคมจะระบุว่าพนักงานประจำทุกคนควรได้รับการลงทะเบียนใน shakai hoken โดยนายจ้าง แต่บางบริษัทมักจะบอกลูกจ้างว่าพวกเขาไม่มีสิทธิ์ เหตุผลของพวกเขาคือ ชั่วโมงการทำงาน 29.5 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ที่ระบุไว้ในสัญญาต่ำกว่าเกณฑ์ขั้นต่ำที่ผิดพลาด ซึ่งกำหนดไว้ที่ 3/4 ของชั่วโมงการทำงานเต็มเวลาที่จำเป็นสำหรับการมีสิทธิ์ หน่วยงานประกันสังคมใช้ 3/4 ของชั่วโมงการทำงานเต็มเวลาที่คล้ายคลึงกันเป็นแนวทาง^{[ 5 ]} อย่างไรก็ตาม รัฐบาลญี่ปุ่นเพิ่งแถลงว่าไม่มีข้อกำหนดขั้นต่ำด้านเวลาทำงานตามกฎหมายสำหรับการลงทะเบียนในโครงการประกันสังคม นอกจากนี้ บริษัทใดๆ ก็จะไม่ถูกห้ามไม่ให้ลงทะเบียนพนักงานในโครงการประกันสังคม^{[ 6 ]}พนักงาน AET บางคนที่ถูกส่งไปประจำที่เมืองนาโกย่ามีชั่วโมงทำงาน 35 ชั่วโมงต่อสัปดาห์และไม่ได้ลงทะเบียนในโครงการประกันสังคม ไม่ได้รับวันลาป่วยแบบมีค่าจ้าง วันหยุดแบบมีค่าจ้าง วันลาพักร้อนแบบมีค่าจ้าง และไม่ได้ลงทะเบียนในประกันการว่างงาน พวกเขาได้รับค่าจ้างเฉพาะวันที่ทำงานและไม่ได้รับค่าจ้างระหว่างภาคการศึกษา ยกเว้นการฝึกอบรมไม่กี่ครั้ง

ในปี 2549 ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) ในจังหวัดคานากาวะที่เคยได้รับการว่าจ้างโดยตรงในฐานะพนักงานพาร์ทไทม์ ปฏิเสธการแปรรูปงานของพวกเขาให้กับบริษัท Interac ซึ่งเป็นบริษัทจัดหาครูสอนภาษาทั่วประเทศ และได้ยื่นฟ้องต่อคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดคานากาวะไปยังคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ ซึ่งคดีดังกล่าวยังอยู่ระหว่างการพิจารณา

เช่นเดียวกับในหลายกรณี สาเหตุที่เป็นไปได้ของการยุติสถานการณ์การจ้างงานโดยตรงนั้น ย้อนกลับไปถึงนายกรัฐมนตรีจุนอิจิโร โคอิซูมิซึ่งมีท่าทีแข็งกร้าวต่อการแปรรูป (เช่น ไปรษณีย์ญี่ปุ่น) และแนวคิดที่จะอนุญาตให้รัฐบาลท้องถิ่นมีความยืดหยุ่นมากขึ้นในการตัดสินใจว่าจะใช้จ่ายงบประมาณอย่างไร

สหภาพแรงงานทั่วไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับคณะกรรมการการศึกษาหลายแห่งในเขตคันโต รวมถึงคณะกรรมการการศึกษาโตเกียว คณะกรรมการการศึกษาโคกะ (ในจังหวัดอิบารากิ ) และคณะกรรมการการศึกษาฟุคายะ (ในจังหวัดไซตามะ ) ในคดีที่ฟ้องร้องคณะกรรมการการศึกษาโตเกียว สหภาพแรงงานทั่วไปชนะคดีโดยตัดสินว่าครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) ที่ได้รับการว่าจ้างโดยตรงนั้นจัดอยู่ในประเภท "ลูกจ้าง" ( rodosha ) ตามกฎหมาย ไม่ใช่เพียงแค่ผู้รับเหมาอิสระ นอกจากนี้ยังได้รับชัยชนะเพิ่มเติมจากบริษัทเอกชนที่มีสัญญากับคณะกรรมการการศึกษาโคกะและฟุคายะด้วย

• ผู้ช่วยสอนภาษาต่างประเทศ
• การศึกษาในประเทศญี่ปุ่น
• ชาวต่างชาติ
• โครงการ JET

• เดวิด แอล. แมคคอนเนลล์, การนำเข้าความหลากหลาย: เจาะลึกโครงการ JET ของญี่ปุ่น (2000)
• บรูซ ไฟเลอร์ , เรียนรู้การโค้งคำนับ: ครูชาวอเมริกันในโรงเรียนญี่ปุ่น (1991) ซึ่งต่อมาตีพิมพ์ใหม่ในชื่อเรียนรู้การโค้งคำนับ: ภายในหัวใจของญี่ปุ่น
• บันทึกประจำวันของ เอริค สปาร์ลิงในญี่ปุ่น: หนึ่งปีในโครงการ JET (2005)
• นิโคลัส คลาร์, แม่ของฉันคือรถแทรกเตอร์: ชีวิตในชนบทของญี่ปุ่น (2005)
• เดวิด คูทนิคอฟฟ์ และ เดวิด แชนด์เลอร์, สัมผัสประสบการณ์จริงภายในโครงการ JET (2002)

• โครงการ JET
• บริษัทจัดส่งสินค้า

ลิงก์สนับสนุนสหภาพแรงงาน:

• สหภาพแรงงานทั่วไปแห่งชาติ โตเกียวใต้เก็บถาวรเมื่อ 21 สิงหาคม 2551 ที่Wayback Machine
• การประท้วงของกลุ่ม ALT ในจังหวัดคานากาวะต่อต้านการแปรรูปเป็นเอกชน
• สาขาอินเตอร์แร็ก สหภาพทั่วไป
• สหภาพ ALT ฮอกไกโด

ลิงก์ของ Contra Union:

• บทความที่กล่าวถึงกิจกรรมของสหภาพแรงงาน