โครงการ JET

โครงการแลกเปลี่ยนและการสอนของญี่ปุ่น
ก่อตั้ง	พ.ศ. 2530
การควบรวมกิจการของ	โครงการ Monbusho English Fellows Program โครงการครูสอนภาษาอังกฤษแบบบริติช
พิมพ์	การสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ
ที่ตั้ง	ญี่ปุ่น
สมาชิก	5,933 (2025) [ก]
สังกัด	สมาคมเพื่อการแลกเปลี่ยนและการสอนในญี่ปุ่น (AJET)
เว็บไซต์	jetprogramme.org/en/​​​

โครงการแลกเปลี่ยนและการสอนแห่งประเทศญี่ปุ่น(外国語青年招致事業, Gaikokugo Seinen Shōchi Jigyō )มักเรียกสั้น ๆ ว่าโครงการ JET ( JETプログラム, Jetto Puroguramu )เป็นโครงการการสอนที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลญี่ปุ่นที่นำผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่างประเทศมายังญี่ปุ่นในตำแหน่งผู้ช่วยครูสอนภาษา (ALT) และที่ปรึกษาด้านการศึกษาด้านกีฬา (SEA) หรือผู้ประสานงานความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (CIRs) สำหรับรัฐบาลท้องถิ่นและคณะกรรมการการศึกษา^{[ 1 ] [ 2 ]}

JET เป็นหนึ่งในโครงการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศที่ใหญ่ที่สุดในโลก^{[ 3 ] [ 4 ]}นับตั้งแต่เริ่มโครงการในปี 1987 มีผู้เข้าร่วมกว่า 77,000 คนจาก 77 ประเทศ^{[ 5 ] [ 6 ]}สถิติอย่างเป็นทางการที่เผยแพร่ในเดือนกรกฎาคม 2025 แสดงให้เห็นว่ามีผู้เข้าร่วมโครงการ 5,933 คนจาก 54 ประเทศที่ได้รับการจ้างงานในโครงการ ณ เวลานั้น^{[ 7 ]}พลเมืองญี่ปุ่นสามารถสมัครได้ก็ต่อเมื่อสละสัญชาติญี่ปุ่นก่อน โครงการระบุว่าเป้าหมายคือ "เพื่อส่งเสริมความเป็นสากลในชุมชนท้องถิ่นของญี่ปุ่นโดยการปรับปรุงการศึกษาภาษาต่างประเทศและส่งเสริมการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศในระดับชุมชน"

โครงการ JET กำหนดให้ผู้สมัครต้องพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว มีสัญชาติของประเทศที่กำหนด และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีโดยปริญญาสามารถเป็นสาขาใดก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับภาษาหรือการสอน เนื่องจากโครงการนี้เน้นที่ทูตวัฒนธรรมที่สามารถช่วยเหลือครูสอนภาษาอังกฤษชาวญี่ปุ่นมากกว่าครู ผู้สมัครไม่จำเป็นต้องมีความรู้ภาษาญี่ปุ่น แต่จะมีแหล่งข้อมูลให้สำหรับผู้ที่ต้องการเรียนรู้ระหว่างที่อยู่ในประเทศ ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นผู้สำเร็จการศึกษาใหม่ แต่ไม่มีการจำกัดอายุ ประมาณ 90% ของผู้เข้าร่วมเป็นครูสอนภาษาอังกฤษในต่างแดน (ALT) ส่วนที่เหลือแบ่งเป็นทูตวัฒนธรรม (CIR) และทูตวัฒนธรรมประจำประเทศ (SEA) ผู้เข้าร่วมสามารถทำงานในโครงการได้สูงสุดห้าปี

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2530 โครงการ JET ได้ก่อตั้งขึ้นจากการรวมโครงการ Monbusho English Fellows Program และโครงการ British English Teachers Scheme (เดิมคือโครงการ English Teaching Recruitment Programme) ^{[ 8 ]} JET เสนอโอกาสการจ้างงานเต็มเวลาให้กับผู้พูดภาษาอังกฤษที่มีปริญญาตรีในตำแหน่งผู้ช่วยครูสอนภาษา (ALT) ในโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ที่ปรึกษาด้านการแลกเปลี่ยนกีฬา (SEA) ซึ่งมีบทบาทในการช่วยเหลือด้านการฝึกอบรมกีฬาและการวางแผนโครงการที่เกี่ยวข้องกับกีฬา หรือผู้ประสานงานด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (CIR) ในสำนักงานรัฐบาลท้องถิ่นที่ได้รับการคัดเลือกในประเทศญี่ปุ่น

ต่อมาโครงการได้แก้ไขเป้าหมายเป็น "เพิ่มความเข้าใจซึ่งกันและกันระหว่างประชาชนของญี่ปุ่นและประชาชนของประเทศอื่น ๆ ส่งเสริมความเป็นสากลในชุมชนท้องถิ่นของญี่ปุ่นโดยช่วยปรับปรุงการศึกษาภาษาต่างประเทศและพัฒนาการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศในระดับชุมชน" จำนวนผู้เข้าร่วมโครงการ JET ลดลงอย่างต่อเนื่องจากจำนวนสูงสุด 6,273 คนในปี 2545 เหลือ 4,330 คนในปี 2554 จากนั้นก็เริ่มเพิ่มขึ้นและคงที่^{[ 9 ]}

โครงการนี้ดำเนินการโดยกระทรวงกิจการภายในและการสื่อสารกระทรวงการต่างประเทศและกระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (MEXT) ร่วมกับหน่วยงานท้องถิ่น บริหารงานโดยสภาหน่วยงานท้องถิ่นเพื่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (CLAIR) และมีงบประมาณประจำปีมากกว่า 45 พันล้าน เยน (ประมาณ 314 ล้าน ดอลลาร์สหรัฐ ) ^{[ 10 ] [ 11 ]}

สมาคมแลกเปลี่ยนและการสอนของญี่ปุ่น (AJET) ให้การสนับสนุนผู้เข้าร่วมโครงการ^{[ 12 ]}และอำนวยความสะดวกในการสื่อสารกับผู้สนับสนุนโครงการ^{[ 13 ]} AJET จัดกิจกรรมและมีสิ่งพิมพ์จำนวนมากเพื่อช่วยในการสอนในญี่ปุ่น รวมถึงPlanet Eigo ^{[ 14 ]}และFoxy Phonics [ ^{14 ] AJET}ไม่ใช่องค์กร JET อย่างเป็นทางการและไม่มีความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการกับ CLAIR

ผู้สมัครต้องสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาวิชาใดก็ได้ เป็นพลเมืองของประเทศที่ดำเนินการสรรหาและคัดเลือก ไม่ใช่พลเมืองญี่ปุ่น^{[ 15 ]}มีทักษะการเขียนและการพูดที่ดีเยี่ยมในภาษาที่กำหนด (ภาษาอังกฤษ หรือสำหรับประเทศที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษ ภาษาอังกฤษหรือภาษาหลักของประเทศนั้น) มีความสนใจอย่างมากในประเทศและวัฒนธรรมของญี่ปุ่นและไม่ได้อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นเป็นเวลาหกปีขึ้นไปหลังจากปี 2000 หรือเคยเป็นผู้เข้าร่วมโครงการ JET หลังปี 2007 ^{[ 16 ] [ 17 ]}

ผู้เข้าร่วมที่สนใจจะต้องยื่นใบสมัครโดยละเอียด รวมถึงคำแถลงวัตถุประสงค์และแบบฟอร์มรายงานทางการแพทย์ด้วยตนเอง โดยปกติในเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคมของปีก่อนการเดินทาง ผู้ที่ผ่านขั้นตอนแรกจะได้รับเชิญให้สัมภาษณ์ ซึ่งจะจัดขึ้นในเมืองใหญ่ โดยปกติในเดือนกุมภาพันธ์ แม้ว่าจะรับใบสมัครจากผู้ที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น แต่ไม่มีการสัมภาษณ์ในประเทศ และผู้สมัครจะต้องเข้ารับการสัมภาษณ์ในประเทศบ้านเกิดของตน การสัมภาษณ์จะดำเนินการเป็นภาษาอังกฤษหรือภาษาของประเทศผู้สมัคร และส่วนหนึ่งของการสัมภาษณ์จะดำเนินการเป็นภาษาญี่ปุ่นหากผู้สมัครระบุความสามารถทางภาษาญี่ปุ่นในใบสมัครหรือหากเป็นผู้สมัคร CIR การสัมภาษณ์มักจะดำเนินการโดยคณะกรรมการสามคนซึ่งประกอบด้วยอดีต JET และสมาชิกจากหน่วยงานรัฐบาล สถานทูต และสถานกงสุลของญี่ปุ่น การสัมภาษณ์ใช้เวลาประมาณ 20 นาที^{[ 18 ]}จากนั้นผู้เข้ารับการสัมภาษณ์จะได้รับข้อเสนอตำแหน่ง ถูกปฏิเสธ หรือได้รับการแต่งตั้งเป็น "ตัวสำรอง" (ผู้สมัครสำรองที่อาจเข้าร่วมได้หากมีตำแหน่งว่าง)

เมื่อได้รับข้อเสนอตำแหน่งแล้ว ผู้สมัครจะต้องยื่นคำตอบรับหรือปฏิเสธข้อเสนออย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ พวกเขาต้องส่งผลการตรวจร่างกายล่าสุดที่ได้รับการตรวจจากแพทย์ภายในสามเดือนที่ผ่านมา สุดท้าย พวกเขาต้องส่งข้อมูลการติดต่อโดยละเอียดเพื่อให้โครงการสามารถส่งเอกสารและข้อมูลต่างๆ ให้ได้เมื่อใกล้ถึงวันเดินทาง ผู้เข้าร่วมโครงการมักจะทราบรายละเอียดเกี่ยวกับตำแหน่งที่ได้รับมอบหมายในช่วงเดือนพฤษภาคมและกรกฎาคม ก่อนวันเดินทางเพียงเล็กน้อย ซึ่งอาจเป็นปลายเดือนกรกฎาคม (กลุ่ม A) หรือต้นเดือนสิงหาคม (กลุ่ม B) ผู้สำรองอาจได้รับแจ้งล่วงหน้าเพียงไม่กี่สัปดาห์ หากมีตำแหน่งว่าง กลุ่มผู้สำรองกลุ่มเล็กๆ จะเดินทางมาถึงในช่วงปลายเดือนสิงหาคม (กลุ่ม C) และผู้สำรองคนอื่นๆ จะเดินทางมาถึงเพียงลำพังในช่วงเวลาต่างๆ ตลอดฤดูใบไม้ร่วง ผู้สมัครที่ถอนตัวออกจากโครงการหลังจากได้รับแจ้งตำแหน่งแล้ว จะไม่มีสิทธิ์สมัครใหม่ในปีถัดไป ผู้สมัครจะต้องเดินทางเป็นกลุ่มจากเมืองที่พวกเขาได้รับการสัมภาษณ์ แม้ว่าจะมีข้อยกเว้นในบางกรณีก็ตาม โดยปกติแล้ว การเดินทางจะเริ่มต้นจากสถานทูตหรือสถานกงสุลญี่ปุ่นที่ประจำอยู่ในเมืองบ้านเกิดของผู้สมัคร แม้ว่าในทางทฤษฎีแล้วอาจจะเป็นสถานที่ใดก็ได้ในประเทศที่ผู้สมัครระบุไว้ในใบสมัคร ค่าตั๋วเครื่องบินจะถูกจัดการโดยโครงการ^{[ 19 ]}

ผู้เข้าร่วมโครงการจะต้องเข้าร่วมการปฐมนิเทศก่อนเดินทางและหลังเดินทางถึง รวมถึงการประชุมกลางปีประจำปี และอาจเข้าร่วมการประชุมผู้กลับมาในระหว่างที่พำนักอยู่^{[ 20 ]}ผู้เข้าร่วมโครงการจะได้รับการจัดสรรให้ทำงานกับหน่วยงานท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น (องค์กรผู้ว่าจ้าง) ซึ่งทำหน้าที่เป็นนายจ้าง มี รัฐบาล จังหวัด 47 แห่งและรัฐบาลเมือง 12 แห่ง นอกเหนือจากรัฐบาลเมือง เทศบาล และหมู่บ้านจำนวนมาก และโรงเรียนเอกชนบางแห่งที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นองค์กรผู้ว่าจ้าง แม้ว่าผู้สมัครจะสามารถระบุสถานที่ที่ต้องการได้มากถึงสามแห่ง และสามารถขอรับการจัดสรรในเขตเมือง กึ่งชนบท หรือชนบทได้ แต่พวกเขาก็อาจได้รับการจัดสรรให้ทำงานที่ใดก็ได้ในประเทศญี่ปุ่น และการจัดสรรอาจไม่ตรงกับคำขอของพวกเขา^{[ 21 ] [ 22 ]}

ผู้เข้าร่วมลงนามในสัญญาหนึ่งปีซึ่งสามารถต่ออายุได้สูงสุดสี่ครั้ง รวมเป็นสูงสุดห้าปี องค์กรที่ทำสัญญาบางแห่งเสนอทางเลือกในการทำสัญญารวมเป็นห้าปี แม้ว่าบางแห่งจะห้ามทำสัญญาเกินสามปีก็ตาม ก่อนปี 2549 ผู้เข้าร่วมสามารถทำสัญญาได้สูงสุดเพียงสามปี ยกเว้นบางตำแหน่ง^{[ 23 ]}ผู้เข้าร่วมพิเศษจำนวนเล็กน้อยได้รับการคัดเลือกให้ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องเป็นจำนวนครั้งสูงสุด รวมเป็นสี่รอบการต่ออายุ รวมเป็นห้าปี ผู้เข้าร่วมที่เริ่มดำรงตำแหน่งในโครงการในช่วงหรือก่อนปี 2554 ได้รับเงินเดือนสุทธิ รายปี 3.6 ล้านเยน (ประมาณ 25,142 ดอลลาร์สหรัฐ) ^{[ 24 ]}ตั้งแต่ปี 2012 ผู้เข้าร่วมโครงการจะได้รับเงินเดือนตามอัตราเงินเดือนใหม่ต่อปี คือ 3.36 ล้านเยน (ประมาณ 23,466 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปีแรก 3.6 ล้านเยน (ประมาณ 25,142 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปีที่สอง 3.9 ล้านเยน (ประมาณ 27,237 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปีที่สาม และ 3.96 ล้านเยน (ประมาณ 27,656 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปีที่สี่และปีที่ห้า โดยที่สำคัญคือ นี่คือเงินเดือนรวมไม่ใช่เงินเดือนสุทธิเหมือนก่อนปี 2011 ดังนั้นผู้เข้าร่วมโครงการที่ต้องเสียภาษีเงินได้หรือภาษีที่อยู่อาศัยในญี่ปุ่นจะต้องชำระภาษีเหล่านั้น^{[ 24 ]}

รัฐบาลญี่ปุ่นจัดหาตั๋วเครื่องบินไปและกลับจากญี่ปุ่นให้แก่ผู้เข้าร่วมโครงการ และอาจได้รับสิทธิประโยชน์อื่นๆ เช่น เงินอุดหนุนค่าที่อยู่อาศัย โดยทั่วไปผู้เข้าร่วมโครงการห้ามรับงานที่มีค่าตอบแทนนอกเหนือจากหน้าที่ในโครงการ^{[ 25 ]}

หน้าที่ของครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) ได้แก่ การช่วยเหลือในชั้นเรียนภาษาอังกฤษที่สอนโดยครูชาวญี่ปุ่นในโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมต้น การจัดกิจกรรมฝึกอบรมภาษาอังกฤษในโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมต้น การเตรียมสื่อการสอนภาษาอังกฤษ การฝึกอบรมครูสอนภาษาอังกฤษชาวญี่ปุ่น การจัดและเตรียมกิจกรรมนอกหลักสูตรและชมรม การให้ข้อมูลเกี่ยวกับภาษาและหัวข้ออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องแก่ที่ปรึกษาครูและครูสอนภาษาอังกฤษชาวญี่ปุ่น (เช่น การใช้คำและการออกเสียง) และการประกวดสุนทรพจน์ภาษาอังกฤษ นอกจากนี้ ครู ALT ต้องมีส่วนร่วมในกิจกรรมแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศในท้องถิ่นด้วย

เนื่องจากลักษณะของโครงการ JET ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่จึงมาจากประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก ในปี 2557 ซึ่งมีผู้เข้าร่วมโครงการ JET จำนวน 4,476 คน ประมาณครึ่งหนึ่งมาจากสหรัฐอเมริกา (2,457 คน) แคนาดา (495 คน) สหราชอาณาจักร (383 คน) ออสเตรเลีย (315 คน) นิวซีแลนด์ (255 คน) แอฟริกาใต้ (93 คน) และไอร์แลนด์ (86 คน) ^{[ 26 ]}

ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ผู้เข้าร่วมโครงการ JET บางส่วนได้รับการจัดให้ไปสอนในโรงเรียนประถมศึกษา ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึง แผนของกระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (MEXT ) ในการยกระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษของนักเรียนญี่ปุ่น องค์กรที่ว่าจ้างบางแห่งไปไกลกว่านั้น โดยให้ครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติ (ALT) ทำงานร่วมกับนักเรียนอนุบาลเป็นระยะๆ สอนคำศัพท์ภาษาอังกฤษพื้นฐานผ่านเกมและกิจกรรมต่างๆ ซึ่งทำให้พวกเขามีโอกาสได้พบปะกับชาวต่างชาติด้วย นอกจากนี้ ผู้เข้าร่วมโครงการบางครั้งก็ไปสอนในห้องเรียนสำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษด้วย

หลายจังหวัดได้ถอนตัวออกจากโครงการ JET ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และบางแห่งจ้างบุคคลโดยตรงผ่านการโฆษณาหรือการบอกต่อ ในขณะที่บางแห่งใช้บริษัทจัดหางานที่เป็นตัวกลาง ซึ่งมักจะเป็นโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษขนาดใหญ่ เช่น Heart, Interacหรือ Altia ^{[ 50 ] [ 51 ]}แม้ว่าพนักงานที่ได้รับการว่าจ้างโดยตรงอาจได้รับเงื่อนไขการทำงานที่คล้ายคลึงกับโครงการ JET แต่พนักงานที่ได้รับการว่าจ้างผ่านบริษัทจัดหางานมักจะมีสัญญาจ้างงานที่แตกต่างกันมาก ซึ่งรวมถึงวันหยุดที่ไม่ได้รับค่าจ้างหรือสัญญาจ้างงานแบบจ่ายรายวัน วิธีการจัดหางานบางวิธีที่ใช้โดยคณะกรรมการการศึกษาบางแห่งยังถูกประกาศว่าผิดกฎหมายโดยหน่วยงานมาตรฐานแรงงานของญี่ปุ่นอีกด้วย

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 รัฐบาลฮ่องกงได้ดำเนินโครงการที่คล้ายกันซึ่งรู้จักกันในชื่อโครงการครูสอนภาษาอังกฤษเจ้าของภาษาซึ่งจ้างครูประมาณ 800 คนรัฐบาลเกาหลีใต้ยังได้ดำเนินโครงการที่คล้ายกันซึ่งเรียกว่าEPIK (English Program in Korea) ^{[ 52 ]}

ในปี พ.ศ. 2550 ระยะเวลาการพำนักที่เป็นไปได้สำหรับผู้เข้าร่วมโครงการ JET บางคนได้รับการขยายจากสามปีเป็นห้าปี โดยขึ้นอยู่กับเงื่อนไขบางประการ ผู้เข้าร่วมโครงการ JET ในปีที่สามสามารถต่อสัญญาได้อีกสองครั้ง หากผลการปฏิบัติงาน ความสำเร็จ และความสามารถของพวกเขาได้รับการพิจารณาว่าโดดเด่นโดยองค์กรที่ทำสัญญา^{[ 53 ]}อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับเรื่องอื่นๆ ในโครงการ JET กระบวนการสมัครจะถูกกำหนดโดยองค์กรที่ทำสัญญาแต่ละแห่ง

ในปี พ.ศ. 2552 สามารถสมัครเพื่อเริ่มเรียนในเดือนเมษายนได้^{[ 54 ]}ตัวเลือกนี้ไม่ได้กีดกันผู้สมัครจากการพิจารณาการเริ่มเรียนในเดือนสิงหาคมแบบดั้งเดิม ผู้สมัครที่ประสบความสำเร็จและเริ่มเรียนในเดือนเมษายนจะได้รับการแจ้งให้ทราบในช่วงต้นเดือนมีนาคม ซึ่งรวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับการจัดตำแหน่ง การเริ่มเรียนในเดือนเมษายนสอดคล้องกับการเริ่มต้นปีการศึกษาของญี่ปุ่น

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 โครงการ JET ได้ถูกนำมาพิจารณาใหม่โดยหน่วยงานฟื้นฟูรัฐบาล ซึ่งเป็น คณะกรรมการตรวจสอบงบประมาณ jigyōshiwakeเนื่องจากมีความจำเป็นต้องลดต้นทุนเมื่อพิจารณาจากสถานการณ์เศรษฐกิจของญี่ปุ่น [ ^{55 ] อย่างไรก็ตาม}รัฐบาล LDP ของชินโซ อาเบะในเวลาต่อมาได้ประกาศขยายโครงการและตั้งเป้าที่จะเพิ่มขนาดเป็นสองเท่าภายในไม่กี่ปี^{[ 56 ]}

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 หนังสือพิมพ์ The Japan Timesกล่าวหาว่าคณะกรรมการการศึกษาที่ทำสัญญาแห่งหนึ่งได้หักเงินจากผู้เข้าร่วมโครงการ JET อย่างฉ้อฉลและคุกคามผู้แจ้งเบาะแสเกี่ยวกับการกระทำดังกล่าว^{[ 57 ]}

ในเดือนมกราคม 2019 Mediumได้เผยแพร่รายงานเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่คณะกรรมการการศึกษาพยายามปกปิดเหตุการณ์การล่วงละเมิดทางเพศที่เกี่ยวข้องกับสมาชิกสองคนของโครงการ JET ซึ่งทำให้ตระหนักถึงเหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกันที่เกิดขึ้นในโครงการตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผู้ที่เกี่ยวข้องอ้างว่า JET ได้ให้คำมั่นว่าจะเพิ่มการสนับสนุน JET ในอนาคตและจะทำงานร่วมกับคณะกรรมการการศึกษาอย่างใกล้ชิดมากขึ้น แต่ JET ไม่ได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการ^{[ 58 ]}ในเดือนธันวาคม 2020 สื่อญี่ปุ่นรายงานว่าโจทก์ได้เริ่มดำเนินการทางกฎหมายเพื่อเรียกร้องค่าเสียหายจากรัฐบาลท้องถิ่นของจังหวัดนางาซากิ^{[ 59 ]}

• ไมเคิล ออสลินนักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันและผู้เชี่ยวชาญด้านญี่ปุ่นศึกษา^{[ 60 ]}
• แอนโทนี เบียนชีนักการเมืองชาวญี่ปุ่นที่เกิดในอเมริกา^{[ 61 ]}
• คริส บรอดยูทูบเบอร์ชาวอังกฤษ^{[ 62 ]}
• แซ็ค เดวิสสันนักเขียนและนักแปลภาษาญี่ปุ่นชาวอเมริกัน
• มาร์ค เอลเลียตนักเขียนท่องเที่ยวชาวอังกฤษ^{[ 63 ]}
• แคทเธอรีน กันนักภาษาศาสตร์ชาวอังกฤษ^{[ 64 ]}
• Karl Taro Greenfeldนักข่าวและนักเขียนชาวญี่ปุ่น-อเมริกัน^{[ 65 ]}
• ไมเคิล กรีนผู้เชี่ยวชาญด้านการเมืองอเมริกันและผู้เชี่ยวชาญด้านญี่ปุ่นศึกษา^{[ 60 ]}
• แคทเธอรีน กันนักภาษาศาสตร์ชาวอังกฤษ^{[ 66 ]}
• เจเรมี ฮันต์นักการเมืองชาวอังกฤษ^{[ 67 ]}
• เจน คิกแกนส์สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของสหรัฐอเมริกา^{[ 68 ]}
• ยูริ โลเวนทัลนักพากย์ชาวอเมริกัน^{[ 69 ]}
• เมย์นาร์ด แพลนต์นักดนตรีชาวแคนาดาที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น
• ลินัส พาวเวอร์นักการเมืองชาวออสเตรเลีย^{[ 70 ]}
• มาเลนา วอทรอสนักเขียนชาวอเมริกัน^{[ 71 ]}

• EPIKเป็นโครงการที่คล้ายคลึงกันในเกาหลีใต้
• โอ-ยาโตอิ ไกโกคุจิน (O-yatoi gaikokujin ) คือ ที่ปรึกษาชาวต่างชาติที่รัฐบาลญี่ปุ่นว่าจ้างในช่วงปลายศตวรรษที่ 19
• โครงการฝึกงานด้านเทคนิค เป็นโครงการของรัฐบาลญี่ปุ่นสำหรับผู้ฝึกงานต่างชาติในภาคอุตสาหกรรมและเกษตรกรรม

• แซม บอลด์วินโดยFor Fukui's Sake ; สองปีในชนบทของญี่ปุ่น (ฉบับ Kindle ปี 2011 / ฉบับปกอ่อน ปี 2012)
• นิโคลัส คลาร์ , แม่ของฉันคือรถแทรกเตอร์: ชีวิตในชนบทของญี่ปุ่น (ฉบับ Kindle ปี 2012 / ฉบับปกอ่อน ปี 2005)
• เดวิด แอล. แมคคอนเนลล์ , การนำเข้าความหลากหลาย: เจาะลึกโครงการ JET ของญี่ปุ่น (ฉบับ Kindle ปี 2010 / ฉบับปกอ่อน ปี 2000)
• บันทึกประจำวันของ เอริค สปาร์ลิงในญี่ปุ่น: หนึ่งปีบนเรือ JET (ปกอ่อน ปี 2005)
• เดวิด คูทนิคอฟฟ์ และเดวิด แชนด์เลอร์ลงมือทำจริง: ประสบการณ์ภายในโครงการ JET (ปกอ่อน ปี 2002)
• ริชาร์ด เครเมอร์, เมื่อผีเสื้อต่อย (2002)
• บรูซ ไฟเลอร์ , เรียนรู้การโค้งคำนับ: ครูชาวอเมริกันในโรงเรียนญี่ปุ่น (1991) ซึ่งต่อมาตีพิมพ์ใหม่ในชื่อเรียนรู้การโค้งคำนับ: ภายในหัวใจของญี่ปุ่น (2004)
• อดัม โคมิซารอฟ, ห้ากุญแจสำคัญในการปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างผู้ช่วยครูสอนภาษาและครูสอนภาษาญี่ปุ่นในโครงการ JET (2010)
• เดวิด นามิซาโตะ, ชีวิตหลัง BOE (2011)
• ฮามิช บีตัน, ใต้แสงอาทิตย์แห่งโอซาก้า (2008)

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

• เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโครงการ JET

เว็บไซต์อื่นๆ

• สมาคมแห่งชาติเพื่อการแลกเปลี่ยนและการสอนในญี่ปุ่น - สมาคมผู้เข้าร่วมโครงการ JET
• สมาคมศิษย์เก่า JET นานาชาติ - เปิดโอกาสให้ผู้เข้าร่วมโครงการ JET ในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ได้ติดต่อกันและรับข้อมูลที่เป็นประโยชน์
• สมาคมศิษย์เก่า JET สหรัฐอเมริกา - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคมศิษย์เก่า JET แห่งสหรัฐอเมริกา
• JET-Programme.com - เว็บไซต์และฟอรัมข้อมูลที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับโครงการ JET
• Jetwit.com - เว็บไซต์สำหรับศิษย์เก่า JET ที่ทำงานอิสระและเป็นมืออาชีพ