มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์

ไวปาปา ตัวมาตา เรา  ( เมารี )
ตราประจำมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์
ชื่ออื่น	มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ (ออสเตรเลีย)
ภาษิต	Ingenio และแรงงาน ( ละติน ) [ 1 ]
คำขวัญในภาษาอังกฤษ	ด้วยพรสวรรค์และความพยายามอย่างหนัก
พิมพ์	มหาวิทยาลัยวิจัยชั้นนำของรัฐ
ที่จัดตั้งขึ้น	1883 [ 1 ] ( 1883 )
สังกัด	ACU , APAIE , APRU , มหาวิทยาลัย 21 , WUN
กองทุน	293 ล้านดอลลาร์ นิวซีแลนด์ (31 ธันวาคม 2021) [ 2 ]
งบประมาณ	1.281 พันล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์ (31 ธันวาคม 2021) [ 3 ]
นายกรัฐมนตรี	เซซิเลีย ทาร์แรนต์[ 4 ]
รองอธิการบดี	แฟรงค์ บลูมฟิลด์ ( รักษาการ )
บุคลากรทางวิชาการ	2,455 ( FTE , 2023) [ 5 ]
เจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหาร	3,875 (FTE, 2023) [ 5 ]
พนักงานทั้งหมด	6,330 (FTE, 2023) [ 5 ]
นักเรียน	35,337 (EFTS, 2023) [ 5 ]
นักศึกษาปริญญาตรี	26,312 (EFTS, 2023) [ 5 ]
บัณฑิตศึกษา	9,025 (EFTS, 2023) [ 5 ]
นักศึกษาปริญญาเอก	474 (EFTE, 2023) [ 5 ]
ที่ตั้ง	โอ๊คแลนด์ , นิวซีแลนด์
วิทยาเขต	วิทยาเขตในเมือง: 16 เฮกตาร์ (40 เอเคอร์) วิทยาเขตกราฟตัน: 2.75 เฮกตาร์ (6.8 เอเคอร์) วิทยาเขตนิวมาเก็ต: 5.2 เฮกตาร์ (13 เอเคอร์) ในเมือง
สมาคมนักศึกษา	เอยูเอสเอ
นิตยสารนักศึกษา	แคร็กคัม
สีต่างๆ	โอ๊คแลนด์ สีน้ำเงินเข้มและสีขาว
เว็บไซต์	โอ๊คแลนด์. ac.nz

มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ ( UoA ; ภาษามาโอรี : Waipapa Taumata Rau ) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐ ในเมืองโอ๊คแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในนิวซีแลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี 1883 ในชื่อ Auckland University College ซึ่งเป็นวิทยาลัยในเครือของมหาวิทยาลัยนิวซีแลนด์ภายหลังการผ่านร่างพระราชบัญญัติ Auckland University College Act 1882 ^{[ 7 ] [ 8 ]}ในช่วงแรก วิทยาลัยดำเนินการจากศาลและเรือนจำที่ไม่ได้ใช้งานแล้ว^{[ 9 ] [ 10 ]}ชื่อภาษามาโอรีของมหาวิทยาลัย Waipapa Taumata Rau ได้รับการมอบให้โดย Ngāti Whātua Ōrākei ในปี 2021 ^{[ 11 ]}

ณ ช่วงกลางทศวรรษ 2020 มีรายงานอย่างกว้างขวางว่ามหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในนิวซีแลนด์เมื่อพิจารณาจากจำนวนนักศึกษา โดยมีจำนวนนักศึกษาประมาณ 44,000 คน^{[ 12 ]}การเรียนการสอนและการวิจัยมีศูนย์กลางอยู่ที่วิทยาเขตหลัก 3 แห่งในใจกลางเมืองโอ๊คแลนด์ ได้แก่ วิทยาเขตซิตี้ (ใจกลางเมืองเก่า) วิทยาเขตกราฟตัน (ที่ตั้งของคณะแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ) และวิทยาเขตนิวมาเก็ต (ได้มาในปี 2013 บนพื้นที่เดิมของโรงเบียร์ไลออน) ^{[ 13 ] [ 14 ] [ 15 ]}

มหาวิทยาลัยจัดการเรียนการสอนและวิจัยใน 6 คณะวิชา พร้อมด้วยสถาบันและศูนย์ต่างๆ โดยวิทยาเขตในเมืองเป็นที่ตั้งของนักศึกษาและคณะวิชาส่วนใหญ่^{[ 16 ]}

มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์เริ่มต้นจากการเป็นวิทยาลัยในสังกัดมหาวิทยาลัยนิวซีแลนด์ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 1883 ในชื่อวิทยาลัยมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์การบริหารจัดการมหาวิทยาลัยในช่วงก่อตั้งเป็นความรับผิดชอบของจอห์น แชปแมน แอนดรูว์ (รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยนิวซีแลนด์ ค.ศ. 1885–1903) ตั้งอยู่ในศาลและเรือนจำร้าง เริ่มต้นด้วยนักศึกษา 95 คนและอาจารย์ผู้สอน 4 คน ได้แก่ เฟรเดอริก ดักลาส บราวน์ ศาสตราจารย์เคมี (ลอนดอนและออกซ์ฟอร์ด); อัลเจอร์นอน ฟิลลิปส์ วิเทียล โทมัสศาสตราจารย์วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ (ออกซ์ฟอร์ด); โทมัส จอร์จ ทักเกอร์ศาสตราจารย์ด้านคลาสสิก ( เคมบริดจ์ ); และวิลเลียม สเตดแมน อัลดิสศาสตราจารย์คณิตศาสตร์ (เคมบริดจ์) ^{[ a ] [ 18 ]}ในปี ค.ศ. 1901 จำนวนนักศึกษาเพิ่มขึ้นเป็น 156 คน นักศึกษาส่วนใหญ่กำลังฝึกอบรมเพื่อเป็นเสมียนกฎหมายหรือครู และลงทะเบียนเรียนแบบไม่เต็มเวลา

มหาวิทยาลัยทำการวิจัยเพียงเล็กน้อยจนกระทั่งถึงทศวรรษ 1930 เมื่อความสนใจในการวิจัยทางวิชาการเพิ่มสูงขึ้นอย่างมากในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ในช่วงเวลานั้น สภาบริหารของวิทยาลัยได้ออกมติหลายฉบับเพื่อสนับสนุนเสรีภาพทางวิชาการ หลังจากกรณีการไล่จอห์น บีเกิลโฮล ออกจากตำแหน่งอย่างเป็นที่ถกเถียง (โดยอ้างว่าเนื่องจากจดหมายที่เขาส่งให้หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งซึ่งเขาปกป้องสิทธิของคอมมิวนิสต์ในการเผยแพร่เอกสารของตน) ซึ่งช่วยกระตุ้นการเติบโตของวิทยาลัย

ในปี พ.ศ. 2477 ศาสตราจารย์ใหม่ 4 ท่านได้เข้าร่วมวิทยาลัย ได้แก่Arthur Sewell (ภาษาอังกฤษ), HG Forder (คณิตศาสตร์), CG Cooper (คลาสสิก) และJames Rutherford (ประวัติศาสตร์) การผสมผสานระหว่างผู้มีความสามารถใหม่และเสรีภาพทางวิชาการทำให้ Auckland University College เจริญรุ่งเรืองไปจนถึงทศวรรษ พ.ศ. 2493 ^{[ 1 ]}

ในปี ค.ศ. 1950 โรงเรียนวิจิตรศิลป์เอลามได้ถูกผนวกเข้ากับมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ โดยอาร์ชี ฟิชเชอร์ ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิการบดีของโรงเรียนวิจิตรศิลป์เอลาม มีบทบาทสำคัญในการนำโรงเรียนนี้เข้ามา

มหาวิทยาลัยนิวซีแลนด์ถูกยุบในปี พ.ศ. 2504 และมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ได้รับอำนาจตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ พ.ศ. 2504 ^{[ 19 ]}

มหาวิทยาลัยได้รับของขวัญเป็น^ชื่อภาษาเมารีว่า Waipapa Taumata Rau โดยNgāti Whātua Ōrākeiใน^ปี2021

ในปี พ.ศ. 2509 อาจารย์Keith Sinclairและ Bob Chapman ได้ก่อตั้งคอลเลกชันศิลปะของมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ โดยเริ่มต้นจากการซื้อภาพวาดและภาพร่างหลายชิ้นของColin McCahonปัจจุบันคอลเลกชันนี้ได้รับการจัดการโดยศูนย์วิจัยศิลปะ ซึ่งตั้งอยู่ที่หอศิลป์ Gus Fisherอาคารวิทยาศาสตร์ระยะ A ได้รับการเปิดโดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธ พระราชมารดาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ในปี พ.ศ. 2518–2534 Marie ClayและPatricia Bergquistได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์หญิงสองคนแรก^{[ 1 ]}

สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงเปิดอาคารคณะแพทยศาสตร์แห่งใหม่ที่กราฟตันเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2513 และสมเด็จพระราชินีนาถยังทรงเปิดสถาบันลิกกินส์ในปี พ.ศ. 2545 อีกด้วย^{[ 21 ]}

วิทยาเขตชายฝั่งเหนือซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2544 ตั้งอยู่ในชานเมืองทาคาปูนาเปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรีบริหารธุรกิจและการจัดการสารสนเทศ คณะนี้มีห้องสมุดเป็นของตนเอง ในช่วงปลายปี 2549 วิทยาเขตนี้ถูกปิด และหลักสูตรดังกล่าวได้ย้ายไปที่วิทยาเขตในเมือง^{[ 22 ]}

เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2547 วิทยาลัยครุศาสตร์โอ๊คแลนด์ได้ควบรวมกับโรงเรียนครุศาสตร์ของมหาวิทยาลัย (ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของคณะศิลปศาสตร์) เพื่อจัดตั้งเป็นคณะครุศาสตร์และสังคมสงเคราะห์^{[ 23 ] [ 24 ]}คณะนี้ตั้งอยู่ที่ วิทยาเขต Epsomของวิทยาลัยเดิม^{[ 25 ]}โดยมีวิทยาเขตเพิ่มเติมในWhangārei ^{[ 26 ]}

ศาสตราจารย์Stuart McCutcheonดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2548 ก่อนหน้านี้เขาดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยวิคตอเรียแห่งเวลลิงตัน^{[ 27 ]}เขาสืบทอดตำแหน่งต่อจาก ดร. John Hood (ปริญญาเอก, ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์) ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นรองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด [ ^{28 ] เมื่อ}วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2563 McCutcheon ได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยศาสตราจารย์Dawn Freshwaterซึ่งเป็นรองอธิการบดีหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัย^{[ 29 ]}

มหาวิทยาลัยได้เปิดโรงเรียนธุรกิจแห่งใหม่ในปี 2550 หลังจากการสร้างศูนย์ข้อมูลเสร็จสมบูรณ์ เมื่อไม่นานมานี้ มหาวิทยาลัยได้รับการรับรองระดับนานาชาติสำหรับหลักสูตรทั้งหมด และปัจจุบันได้รับการรับรอง "Triple Crown" ( AMBA , EQUISและAACSB ) ครบถ้วนแล้ว ^{[ 30 ]}

ในปี 2552 มหาวิทยาลัยได้เริ่มแผนการพัฒนาและขยายสิ่งอำนวยความสะดวกใหม่มูลค่า 1 พันล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์ในระยะเวลา 10 ปี^{[ 31 ]}การปรับปรุงวิทยาเขตกราฟตันมูลค่า 240 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์เสร็จสมบูรณ์ในปี 2554 ^{[ 32 ]}ในเดือนพฤษภาคม 2556 มหาวิทยาลัยได้ซื้อที่ดินสำหรับวิทยาเขตใหม่ขนาด 5.2 เฮกตาร์บนพื้นที่เดิมของโรงเบียร์ไลออนที่อยู่ติดกับย่านธุรกิจสำคัญในนิวมาเก็ต [ ^{33 ] คณะ}วิศวกรรมศาสตร์และโรงเรียนวิทยาศาสตร์เคมีได้ย้ายเข้าไปอยู่ในอาคารคณะใหม่ในปี 2558 ^{[ 1 ]}ศูนย์วิทยาศาสตร์แห่งใหม่มูลค่า 200 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์เปิดทำการในเดือนกรกฎาคม 2560 ^{[ 34 ]}อาคารวิศวกรรมแห่งใหม่มูลค่า 280 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์สร้างเสร็จในปี 2562 ^{[ 35 ]}ในปี 2560 งานก่อสร้างอาคารโรงเรียนแพทย์แห่งใหม่มูลค่า 116 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์ในวิทยาเขตกราฟตันได้เริ่มต้นขึ้น^{[ 36 ]}ในปี 2019 ได้เริ่มดำเนินการปรับปรุงศูนย์สันทนาการของมหาวิทยาลัยในวิทยาเขตในเมือง^{[ 37 ] [ 38 ]}ศูนย์สันทนาการแห่งใหม่ Hiwa เปิดให้บริการในปี 2024 มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ยังได้สร้างอาคารที่พักนักศึกษาหลายแห่ง และกลายเป็นผู้ให้บริการที่พักนักศึกษาที่ใหญ่ที่สุดในนิวซีแลนด์^{[ 39 ]}

หัวหน้ามหาวิทยาลัยคืออธิการบดีปัจจุบันคือเซซิเลีย ทาร์แรนต์^{[ 40 ]}อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งนี้เป็นเพียงตำแหน่งในนาม เท่านั้น ผู้บริหารสูงสุดของมหาวิทยาลัยคือรองอธิการบดีปัจจุบันคือศาสตราจารย์ดอว์น เฟรชวอเตอร์ซึ่งเป็นรองอธิการบดีคนที่หกของมหาวิทยาลัย [ ^{41 ] และ เป็น}ผู้หญิงคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้^{[ 42 ]}

นับตั้งแต่ปี 1957 เมื่อวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ (Auckland University College) กลายเป็นมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ (University of Auckland) มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีอธิการบดีมาแล้ว 13 คน ก่อนหน้านี้ สภาวิทยาลัยเคยมีประธาน (ตั้งแต่ปี 1923) หรือประธานกรรมการ (ปี 1883–1923) เป็นหัวหน้า

	ชื่อ	ภาพเหมือน	ภาคเรียน
ประธาน
1	มอริซ โอ'รอร์ค		1883–1916
2	ทอมสัน เลย์ส		พ.ศ. 2459–2463
3	จอร์จ ฟาวล์ดส์		พ.ศ. 2463–2466
ประธาน
1	จอร์จ ฟาวล์ดส์		พ.ศ. 2466–2476
2	เคนเนธ แมคเคนซี		พ.ศ. 2476–2478
3	ทอม เวลส์		พ.ศ. 2478–2480
4	ฮาโรลด์ มาฮอน		พ.ศ. 2480–2481
5	วิลเลียม ค็อกเกอร์		พ.ศ. 2481–2490
นายกรัฐมนตรี
1	วิลเลียม ค็อกเกอร์		พ.ศ. 2490–2504
2	ดักลาส ร็อบบ์		พ.ศ. 2504–2511
3	เฮนรี่ คูเปอร์		พ.ศ. 2511–2517
4	เกรแฮม สเปต		พ.ศ. 2518–2523
5	ลินโด เฟอร์กูสัน		พ.ศ. 2524–2529
6	มิก บราวน์		พ.ศ. 2529–2534
7	เอียน บาร์เกอร์		พ.ศ. 2534–2542
8	จอห์น เกรแฮม		พ.ศ. 2542–2547
9	ฮิวจ์ เฟลตเชอร์		พ.ศ. 2547-2551
10	โรเจอร์ ฟรานซ์		พ.ศ. 2551–2555
11	เอียน พาร์ตัน		2012–2016
12	สกอตต์ เซนต์จอห์น		2017–2021
13	เซซิเลีย ทาร์แรนท์		ปี 2021 – ปัจจุบัน

มหาวิทยาลัยประกอบด้วยคณะและโรงเรียนหลายแห่ง

• คณะศิลปศาสตร์และการศึกษา^{[ 43 ]}
• โรงเรียนธุรกิจ^{[ 44 ]}
• คณะวิศวกรรมศาสตร์และการออกแบบ^{[ 45 ]}
• โรงเรียนกฎหมายโอ๊คแลนด์^{[ 46 ]}
• คณะแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ^{[ 47 ]}
• คณะวิทยาศาสตร์^{[ 48 ]}

• สถาบันวิศวกรรมชีวภาพโอ๊คแลนด์ (ABI) ^{[ 49 ]}
• สถาบันลิกกินส์^{[ 50 ]}
• สถาบันนโยบายสาธารณะ (PPI) ^{[ 51 ]}

Auckland University Press เป็นสำนักพิมพ์ที่ก่อตั้งขึ้นในปี 1966 ซึ่งเป็นเจ้าของและดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์^{[ 52 ]}

ตราประจำมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ (ตราสัญลักษณ์) ได้รับการอนุมัติโดยหนังสือสิทธิบัตรเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 และบันทึกไว้ในวิทยาลัยตราประจำตระกูลแห่งลอนดอน ประเทศอังกฤษ^{[ 1 ] [ 53 ]}

ตราประจำมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์

ได้รับ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 ( 15 กุมภาพันธ์ 2505 ) ตราประจำตระกูล โล่เป็นสีฟ้า (azure) มีดาวห้าแฉกสีเงิน (argent) อยู่ตรงกลาง ระหว่างดาวทั้งสองมีหนังสือเปิดอยู่เล่มหนึ่ง ซึ่งมีสีตามธรรมชาติ ขอบหนังสือและสันหนังสือเป็นสีทอง ('Or') และมีตัวล็อกสีทองเจ็ดตัวอยู่ทั้งสองด้านเพื่อปิดหนังสืออย่างแน่นหนา ส่วนบนสุดของโล่ (chief) เป็นแถบกว้างๆ คล้ายคลื่น โดยฐานของแถบเป็นเส้นตรงคล้ายคลื่น แถบด้านบนเป็นสีเงิน และมีนกกีวีสามตัวอยู่บนนั้น ซึ่งมีสีตามธรรมชาติของนกกีวี ภาษิต Ingenio et Labore. (ภาษาละติน )ด้วยพรสวรรค์และความขยันหมั่นเพียร สัญลักษณ์ หนังสือที่เปิดอยู่พร้อมกับคำขวัญ 'Ingenio et Labore' ซึ่งแปลได้อย่างคร่าวๆ ว่า 'ด้วยความสามารถตามธรรมชาติและความขยันหมั่นเพียร' สะท้อนถึงเป้าหมายของสถาบัน และเมื่อรวมกับดาวสามดวง ก็แสดงถึงแนวคิดของการเรียนรู้ที่ดำเนินไปภายใต้ท้องฟ้าของซีกโลกใต้ นกกีวีเป็นสัญลักษณ์ของนิวซีแลนด์ เนื่องจากนกชนิดนี้อาศัยอยู่เฉพาะในหมู่เกาะของประเทศ และแถบสีเงินเป็นลอนคลื่นที่ประดับนกกีวีอยู่ ก็ชี้ให้เห็นว่าเมืองโอ๊คแลนด์ตั้งอยู่บนชายฝั่ง

ในปี 2018 มหาวิทยาลัยได้เปิด Unleash Space ( ภาษาเมารี : Kura Matahuna ) ซึ่งเป็นพื้นที่ทำงานร่วมกันสำหรับนักศึกษาและบุคลากรที่มีใจรักการเป็นผู้ประกอบการ โดยมีพื้นที่สำหรับสร้างสรรค์และออกแบบต้นแบบ^{[ 54 ]}

มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับหนึ่งในการสำรวจผลลัพธ์เชิงพาณิชย์จากการวิจัยสาธารณะ (SCOPR) ประจำปี 2023 สำหรับบริษัทสตาร์ทอัพและบริษัทสปินเอาท์ที่มีกิจกรรมมากที่สุด โดยมีการบันทึกไว้ 47 แห่ง^{[ 55 ]}

มหาวิทยาลัยมีโครงการริเริ่มหลายอย่างเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมและการเป็นผู้ประกอบการ:

• ศูนย์นวัตกรรมและผู้ประกอบการ (CIE) เป็นหน่วยงานทางวิชาการที่มีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมและผู้ประกอบการภายในมหาวิทยาลัย^{[ 56 ]}ภายใต้การนำของผู้อำนวยการ Darsel Keane ^{[ 57 ]}และผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ^Rod McNaughton [ ^{58 ]}ศูนย์แห่งนี้ได้มอบโอกาสการเรียนรู้นอกหลักสูตรฟรีสำหรับนักศึกษาและบุคลากร นับตั้งแต่ก่อตั้งในปี 2546 ศูนย์แห่งนี้ได้ให้การสนับสนุนกิจการที่ไม่ซ้ำใครกว่าสองร้อยแห่งและบุคคลหลายพันคน^{[ 56 ]}รวมถึงผู้ก่อตั้ง Kami ^{[ 59 ]} Zenno Astronautics ^{[ 60 ]} Tectonus ^{[ 61 ]} Auror ^{[ 62 ]} Halter ^{[ 63 ]} Wayve ^{[ 64 ]} Kitea Health ^{[ 65 ]} Hectre ^{[ 66 ]} Alimetry ^{[ 67 ]}และ Spalk ^{[ 68 ]}
• เขตสร้างสรรค์นวัตกรรมนิวมาเก็ตซึ่งเป็นพื้นที่ทำงานร่วมกันและชุมชนวิจัยและพัฒนาสำหรับสตาร์ทอัพและธุรกิจเทคโนโลยีขั้นสูง ตั้งอยู่ในคณะวิศวกรรมศาสตร์และการออกแบบ^{[ 69 ]}
• UniServicesเป็นบริษัทในเครือของมหาวิทยาลัยที่บริหารจัดการกองทุนนักลงทุนของมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ ซึ่งเป็นกองทุนแบบต่อเนื่องมูลค่า 41 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ สำหรับการลงทุนเริ่มต้น/ก่อนเริ่มต้น พร้อมด้วยคณะกรรมการการลงทุนสองคณะ ได้แก่Momentumซึ่งเป็นโครงการคณะกรรมการการลงทุนที่นำโดยนักศึกษา และReturn on Scienceซึ่งเป็นโครงการการค้าเชิงพาณิชย์ระดับชาติ^{[ 70 ]}
• MedTech-iQ Aotearoaศูนย์นวัตกรรมแห่งชาติของนิวซีแลนด์สำหรับเทคโนโลยีทางการแพทย์ ซึ่งจัดโดยสถาบันวิศวกรรมชีวภาพโอ๊คแลนด์ของมหาวิทยาลัย^{[ 71 ]}
• New Zealand Product Accelerator (NZPA) เป็นเครือข่ายวิจัยที่ได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาล ซึ่งประกอบด้วยนักวิจัยและพันธมิตรในอุตสาหกรรม โดยตั้งอยู่ที่วิทยาเขต Newmarket ของมหาวิทยาลัย^{[ 72 ]} NZPA บริหารจัดการทะเบียนการทดสอบแห่งชาติ ซึ่งเป็นแคตตาล็อกที่ครอบคลุมของอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกในการทดสอบมากกว่า 700 รายการสำหรับการทดสอบเชิงพาณิชย์^{[ 73 ]}
• ศูนย์ Aotearoa สำหรับสตรีผู้ประกอบการ เป็นศูนย์วิจัยที่มุ่งเน้นการสร้างงานวิจัยและกิจกรรมเผยแพร่เพื่อสนับสนุนสตรีในการเป็นผู้ประกอบการ^{[ 74 ]}ศูนย์นี้เปิดตัวด้วยการสนับสนุนเงินทุนเพื่อการกุศลจากนักธุรกิจหญิงTheresa Gattung ^{[ 75 ]}

มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์มีวิทยาเขตหลายแห่งในเมืองโอ๊คแลนด์และอีกหนึ่งแห่งในเมืองแวงกาเรย์ในภูมิภาคนอร์ทแลนด์

ตั้งแต่เริ่มภาคการศึกษาแรกของปี 2010 มหาวิทยาลัยได้สั่งห้ามสูบบุหรี่ในพื้นที่ของมหาวิทยาลัยทั้งหมด รวมถึงภายในและภายนอกอาคารในบริเวณที่เคยกำหนดให้เป็นพื้นที่สูบบุหรี่^{[ 76 ]}

วิทยาเขตในเมืองโอ๊คแลนด์ CBD เป็นที่ตั้งของนักศึกษาและคณาจารย์ส่วนใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ 16 เฮกตาร์ และมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย เช่น ร้านกาแฟ บริการด้านสุขภาพ ห้องสมุด สถานรับเลี้ยงเด็ก และศูนย์นันทนาการ^{[ 77 ]}

วิทยาเขตกราฟตัน ก่อตั้งขึ้นในปี 1968 ตั้งอยู่ตรงข้ามโรงพยาบาลเมืองโอ๊คแลนด์ในย่านชานเมืองกราฟตันใกล้กับวิทยาเขตในเมืองคณะแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพตั้งอยู่ที่นี่พร้อมกับคลินิกจักษุ^{[ 78 ] [ 77 ]}

วิทยาเขตนิวมาเก็ตได้รับการซื้อมาจากไลออนเมื่อการดำเนินงานที่โรงเบียร์นิวมาเก็ตสิ้นสุดลงในปี 2010 โดยขายที่ดินให้กับมหาวิทยาลัยในเดือนพฤษภาคม 2013 ^{[ 79 ]}มหาวิทยาลัยได้สร้างพื้นที่วิจัยด้านวิศวกรรมและอาคารโครงสร้างโยธา^{[ 77 ]}

• วิทยาเขตไท โทเคราอู ในเมืองแวงกาเรย์เปิดหลักสูตรการศึกษาครูให้กับชุมชนนอร์ทแลนด์^{[ 80 ]}
• คณะแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพยังมีวิทยาเขตย่อยและสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการวิจัยหลายแห่ง รวมถึงวิทยาเขตสุขภาพไวเตมาตา (ซึ่งให้บริการโรงพยาบาลนอร์ทชอร์และโรงพยาบาลไวตาเคเร ) แผนกเวชศาสตร์ผู้สูงอายุของฟรีเมสันที่โรงพยาบาลนอร์ทชอร์ วิทยาเขตคลินิกเซาท์โอ๊คแลนด์ที่โรงพยาบาลมิดเดิลมอร์และโรงเรียนคลินิกไวคาโต^{[ 77 ]}
• ห้องปฏิบัติการทางทะเล Leigh เปรียบเสมือนวิทยาเขตทางทะเลและเป็นที่ตั้งของการสอนและการวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาที่เขตสงวนทางทะเล Cape Rodney-Okakari Point (เกาะ Goat) ใกล้กับ Warkworth ซึ่งตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออก ห่างจากเมือง Auckland ไปทางเหนือประมาณ 100 กิโลเมตร และสามารถเข้าถึงแหล่งที่อยู่อาศัยทางทะเลที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ได้หลากหลาย^{[ 77 ]}
• วิทยาเขตเซาท์โอ๊คแลนด์ – Te Papa Ako o Tai Tonga เปิดทำการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ที่เมืองมานูคาอู และเข้ามาแทนที่หลักสูตรคณะศึกษาศาสตร์ที่เคยเปิดสอนที่สถาบันเทคโนโลยีมานูคาอู (MIT) ก่อนการเปิดวิทยาเขต^{[ 81 ] [ 77 ]}
• ศูนย์วิทยาศาสตร์ไวน์ Goldie Estate ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 คิมและฌาเน็ตต์ โกลด์วอเตอร์ ได้มอบไร่องุ่นขนาด 14 เฮกตาร์บนเกาะไวเฮเกให้แก่มหาวิทยาลัย ปัจจุบันศูนย์วิทยาศาสตร์ไวน์แห่งนี้เป็นที่ตั้งของหลักสูตรวิทยาศาสตร์ไวน์ของมหาวิทยาลัย^{[ 82 ] [ 77 ]}

วิทยาเขตTāmaki Innovationsตั้งอยู่ในย่านชานเมืองSt Johns ทางตะวันออกของโอ๊ค แลนด์^{[ 77 ]}เป็นวิทยาเขตระดับบัณฑิตศึกษาเป็นหลักที่ให้บริการฝึกอบรมและวิจัยด้านนวัตกรรมด้านสุขภาพและ "นวัตกรรมด้านความหลากหลายทางชีวภาพและความมั่นคงทางชีวภาพ" วิทยาเขต Tamaki ถูกปิดตัวลงในปี 2020 และโปรแกรมเดิมถูกย้ายไปยังวิทยาเขตในเมือง Grafton และ Newmarket ^{[ 83 ] [ 84 ]}

วิทยาเขตเอปซอมซึ่งตั้งอยู่ในเอปซอม โอ๊คแลนด์ เป็นวิทยาเขตหลักสำหรับการฝึกอบรมครู โดยเปิดสอนหลักสูตรการศึกษาครูและบริการสังคม วิทยาเขตนี้เคยเป็น วิทยาเขตหลัก ของวิทยาลัยครุศาสตร์โอ๊คแลนด์จนกระทั่งวิทยาลัยได้ควบรวมกับคณะครุศาสตร์ของมหาวิทยาลัยในเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 เพื่อจัดตั้งเป็นคณะครุศาสตร์และสังคมสงเคราะห์^{[ 85 ]}มีแผนที่จะปิดวิทยาเขตเอปซอมในปี พ.ศ. 2563 และย้ายคณะครุศาสตร์และสังคมสงเคราะห์ไปยังวิทยาเขตซิตี้[ ^{86 ] ต่อ}มา การปิดวิทยาเขตเอปซอมถูกเลื่อนออกไปเป็นปลายปี พ.ศ. 2566 โดยจะเริ่มการเรียนการสอนอีกครั้งที่อาคาร 201 ที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ของวิทยาเขตซิตี้ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2567 ^{[ 87 ] [ 88 ]}

UOAIIC ก่อตั้งขึ้นโดยมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์และUniServicesซึ่งเป็นหน่วยงานเชิงพาณิชย์และบริษัทถ่ายทอดความรู้ของมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ ในปี 2017 ในเมืองหางโจวประเทศ จีน ^{[ 89 ] [ 90 ] [ 91 ]}สถาบันนี้มีพื้นที่ 2800 ตารางเมตรในเขตใหม่เฉียนถาง เมืองหางโจว UOAIIC นำโดย ดร. หยวน หลี่ โดยจัดการประชุมและสัมมนาประจำปีสำหรับมหาวิทยาลัยเพื่อแสวงหาโอกาสเชิงพาณิชย์สำหรับการวิจัยในประเทศจีน

วิทยาลัยออลิน ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองฮาร์บิน ประเทศจีนก่อตั้งขึ้นโดยมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์และมหาวิทยาลัยป่าไม้ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (NEFU) ของจีนในปี 2019 ชื่อ 'ออลิน' มาจากการรวมกันของคำว่า "Au" (จากชื่อ "Auckland") และ "Lin" ซึ่งเป็นคำภาษาจีนที่หมายถึงการทำฟาร์มและการเกษตร ในเดือนกันยายนปี 2019 วิทยาลัยออลินได้เปิดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีรุ่นแรก วิทยาลัยออลินเปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรีและปริญญาโทในสาขาเทคโนโลยีชีวภาพ เคมี วิทยาการคอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยี ผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับปริญญาจากทั้งมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์และ NEFU ^{[ 92 ] [ 93 ] [ 94 ]}

ระบบห้องสมุดของมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ประกอบด้วยห้องสมุดทั่วไปและห้องสมุดเฉพาะทางอีกสี่แห่ง ได้แก่ ห้องสมุดกฎหมายเดวิส ห้องสมุดห้อง ปฏิบัติการทางทะเลลีห์ห้องสมุดฟิลสัน (การแพทย์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ) และ ห้องสมุด ซิลเวีย แอชตัน-วอร์เนอร์ (การศึกษาและงานสังคมสงเคราะห์) ในวิทยาเขตไท โทเครา^{[ 95 ]}

ในช่วงกลางปี ​​2018 รองอธิการบดี McCutcheon ประกาศว่ามหาวิทยาลัยจะปิดห้องสมุดวิจิตรศิลป์ สถาปัตยกรรมและการวางแผน และดนตรีและการเต้นรำ โดยคอลเลกชันของห้องสมุดเหล่านี้จะถูกรวมเข้ากับคอลเลกชันของห้องสมุดทั่วไป^{[ 96 ] [ 97 ] [ 98 ]}

ห้องสมุดทั่วไปมีคอลเล็กชันพิเศษที่เก็บรักษาหนังสือหายาก ต้นฉบับ เอกสารสำคัญ และวัสดุอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ นิวซีแลนด์ และหมู่เกาะแปซิฟิก คอลเล็กชันต้นฉบับที่น่าสนใจบางส่วน ได้แก่ หอจดหมายเหตุแปซิฟิกตะวันตก (ซึ่งมีบันทึกอาณานิคมของอังกฤษที่เกี่ยวข้องกับภูมิภาคนั้นระหว่างปี 1877 ถึง 1978) เอกสารของกวีRobin Hydeและหอจดหมายเหตุของศูนย์กวีนิพนธ์อิเล็กทรอนิกส์แห่งนิวซีแลนด์ สาขา พรรคแรงงาน ในท้องถิ่น และแคมเปญนิวซีแลนด์เพื่อการลดอาวุธนิวเคลียร์คอลเล็กชันพิเศษยังมีคอลเล็กชันสิ่งพิมพ์หลายรายการ ได้แก่ คอลเล็กชันแพตเตอร์สัน (ซึ่งมีหนังสือเกี่ยวกับการศึกษาพระคัมภีร์ วรรณคดีคลาสสิก และประวัติศาสตร์โบราณ) คอลเล็กชันหนังสือเด็กนิวซีแลนด์ของนักเขียนเด็กBetty Gilderdaleคอลเล็กชันหนังสือทางการแพทย์ก่อนปี 1900 ของห้องสมุดฟิลสัน และคอลเล็กชันภาษาเอเชีย (ซึ่งมีหนังสือภาษาจีนหายาก 230 เล่ม) คอลเล็กชันไมโครเท็กซ์ที่น่าสนใจบางส่วน ได้แก่ บันทึก การประชุมศาลที่ดินเมารีและชุดสำนักงานต้นฉบับแปซิฟิก^{[ 99 ]}

มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์มีที่พักหลากหลายรูปแบบสำหรับนักศึกษา นักศึกษาหลายพันคนอาศัยอยู่ในหอพักและอพาร์ตเมนต์ ซึ่งมีอาหาร ที่พัก และบริการด้านสังคมและสวัสดิการ รวมถึงที่พักส่วนตัวแบบบริการตนเอง^{[ 18 ]}มหาวิทยาลัยยุติการให้เช่าวิทยาเขต Railway Campusในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ^{[ 100 ]}

มหาวิทยาลัยมีหอพักนักศึกษา 4 แห่ง ได้แก่ Grafton Hall, O'Rorke Hall, University Hall Towers และ Waipārūrū Hall หอพักเหล่านี้มีบริการอาหารครบครันและมุ่งเป้าไปที่นักศึกษาปี 1 ^{[ 101 ]}

นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยยังบริหารจัดการหอพักนักศึกษาแบบบริการตนเองจำนวน 9 แห่ง ได้แก่ Te Tirohanga o te Tōangaroa, Carlaw Park Student Village, Grafton Student Flats, 55 Symonds, University Hall Apartments, Waikohanga House และ Stuart McCutcheon House ^{[ 102 ]}หอพักและที่พักนักศึกษาเหล่านี้ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองโอ๊คแลนด์ ใกล้กับมหาวิทยาลัย^{[ 103 ]}

ศูนย์นันทนาการแห่งใหม่ชื่อ Hiwa เปิดให้บริการในวิทยาเขตในเมืองในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ^{[ 104 ]}โดยสร้างขึ้นมาแทนที่ศูนย์นันทนาการเดิมที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2521 ซึ่งในขณะนั้นมหาวิทยาลัยมีนักศึกษาประมาณ 10,000 คนศึกษาอยู่ในวิทยาเขตในเมือง^{[ 105 ] [ 106 ]} Hiwa สร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 320 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์ รองอธิการบดีDawn Freshwaterและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโครงสร้างพื้นฐานChris Bishopได้เปิดอาคารอย่างเป็นทางการในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ^{[ 107 ]}

คอลเลกชันศิลปะ^{[ 108 ]}ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1966 โดยKeith Sinclair และ Bob Chapman เป็นหนึ่งในทรัพย์สินที่มีค่าและเป็นที่รักมากที่สุดของมหาวิทยาลัย^{[ 109 ]}อย่างไรก็ตาม คุณค่าที่สำคัญที่สุดของคอลเลกชันนี้อยู่ที่การนำไปใช้เป็นแหล่งข้อมูลสำหรับการสอน การเรียนรู้ และการวิจัย คอลเลกชันนี้เปิดให้ยืมแก่ภาควิชาและคณะต่างๆ ในทุกวิทยาเขต และได้รับการสร้างขึ้นตลอดระยะเวลากว่าสี่สิบปีเพื่อรวมผลงานชิ้นสำคัญของศิลปินที่มีชื่อเสียง เช่นFrances Hodgkins , Colin McCahon , Luise Fong , Billy AppleและRalph Hotere [ ^{110 ] ผลลัพธ์}จากการวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาเกี่ยวกับคอลเลกชันนี้ ได้แก่ วิทยานิพนธ์เกี่ยวกับประวัติของคอลเลกชันเอง นิทรรศการโมโนกราฟเกี่ยวกับศิลปินแต่ละคน และการสำรวจผลกระทบของการพัฒนาคอลเลกชันต่อแกลเลอรี่ตัวแทนจำหน่ายในโอ๊คแลนด์ ซึ่งส่งผลให้เกิดนิทรรศการและสิ่งพิมพ์ Vuletic and His Circle (เกี่ยวกับ Petar/James Gallery) ในปี 2003 และ New Vision Gallery ในปี 2008

มหาวิทยาลัยทุกแห่งในนิวซีแลนด์กำหนดให้นักศึกษาในประเทศต้องสอบผ่านการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของ NZQA (UE) เป็นอย่างน้อยจึงจะมีสิทธิ์ลงทะเบียนเรียนได้^{[ 111 ]}นักศึกษาต่างชาติจะต้องได้รับคุณวุฒิที่เทียบเท่าและได้รับการรับรองจากประเทศบ้านเกิดของตนหรือจาก ผู้ให้บริการ หลักสูตรพื้นฐาน ที่ได้รับการอนุมัติ ในนิวซีแลนด์^{[ 112 ]}นักศึกษาต่างชาติที่ภาษาแรกไม่ใช่ภาษาอังกฤษจะต้องแสดงหลักฐานความสามารถทางภาษาอังกฤษด้วย^{[ 113 ]}นักศึกษาทุกคนที่ไม่ได้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลายหรือเทียบเท่าเป็นภาษาอังกฤษจะต้องแสดงคะแนน IELTS ที่ถูกต้อง (ขั้นต่ำ 6.0) หรือเทียบเท่า^{[ 114 ]}

มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์กำหนดคะแนนลำดับขั้นต่ำสำหรับแต่ละหลักสูตรที่เปิดสอน โดยข้อกำหนดการเข้าเรียนจะคำนวณจากผลการเรียนของผู้สมัครในระดับมัธยมศึกษาหรือคุณวุฒิที่ได้รับการรับรองเทียบเท่า^{[ 115 ]}บางหลักสูตรอาจกำหนดให้ต้องสำเร็จการศึกษาหรือลงทะเบียนเรียนพร้อมกันในหลักสูตรอื่น^{[ 115 ]}

ในการจัดอันดับมหาวิทยาลัยชั้นนำ ประจำปี 2024 ซึ่งวัดผลการดำเนินงานโดยรวมจากการจัดอันดับ QS, THE และ ARWU มหาวิทยาลัยได้รับตำแหน่งที่ 128 (อันดับ 1 ของประเทศ) ^{[ 128 ]}

ในการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกของ Quacquarelli Symonds ประจำปี 2026 (เผยแพร่ในปี 2025) มหาวิทยาลัยได้รับการจัดอันดับที่ #65 (อันดับ 1 ในระดับประเทศ) ^{[ 129 ]}

ในการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกของTimes Higher Educationประจำปี 2026 (เผยแพร่ในปี 2025) มหาวิทยาลัยได้รับการจัดอันดับร่วมที่ #156 (อันดับ 1 ในระดับประเทศ) ^{[ 130 ]}

ในการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกทางวิชาการ ประจำปี 2025 มหาวิทยาลัยได้รับการจัดอันดับที่ #201-300 (อันดับ 1 ในระดับประเทศ) ^{[ 131 ]}

ในการจัด อันดับ มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลก ประจำปี 2025–2026 ของ US News & World Reportมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้อันดับที่ 198 ร่วมกัน (อันดับที่ 1 ในระดับประเทศ) ^{[ 132 ]}

ในการจัดอันดับ CWTS Leidenปี 2024 ^{[ b ]}มหาวิทยาลัยได้รับตำแหน่งที่ #223 (อันดับ 1 ในระดับประเทศ) ^{[ 133 ]}

สมาคมนักศึกษาแห่งมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ (AUSA) เป็นองค์กรตัวแทนนักศึกษา ก่อตั้งขึ้นในปี 1891 ^{[ 134 ]} AUSA ทำหน้าที่เผยแพร่ประเด็นปัญหาของนักศึกษา บริหารจัดการสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักศึกษา และให้ความช่วยเหลือแก่ชมรมและสมาคมนักศึกษาในเครือ AUSA ผลิตนิตยสารนักศึกษาชื่อ^{Craccum [} 135 ] ^{และดำเนิน}งานสถานีวิทยุ95bFM ^{[ 136 ]}ชื่อของสมาคมศิษย์เก่าคือ สมาคมมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์^{[ 137 ]}

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 รองอธิการบดี Stuart McCutcheon ประกาศว่ามหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์จะขายวิทยาเขต Epsom และTamakiเพื่อรวมการศึกษาและบริการต่างๆ ไว้ที่วิทยาเขตในเมือง Grafton และ Newmarket วิทยาเขต Epsom เป็นที่ตั้งของคณะศึกษาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ ในขณะที่วิทยาเขต Tamaki เป็นที่ตั้งของส่วนต่างๆ ของคณะแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ รวมถึงโรงเรียนสุขภาพประชากร^{[ 139 ] [ 140 ]}

ในช่วงกลางเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 McCutcheon ประกาศว่ามหาวิทยาลัยจะปิดและควบรวมห้องสมุดเฉพาะทางด้านวิจิตรศิลป์ สถาปัตยกรรม ดนตรี และการเต้นรำ เข้ากับห้องสมุดทั่วไปของวิทยาเขตในเมือง นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยจะลดตำแหน่งงานสนับสนุนลง 100 ตำแหน่ง รองอธิการบดีอ้างว่าการลดจำนวนพนักงานเหล่านี้จะช่วยประหยัดเงินได้ระหว่าง 3 ล้านถึง 4 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์ต่อปี^{[ 96 ] [ 97 ] [ 98 ]}การประกาศนี้ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์และการประท้วงหลายครั้งจากคณาจารย์และนักศึกษาด้านศิลปะ นักศึกษาคัดค้านการปิดห้องสมุดวิจิตรศิลป์ Elam โดยให้เหตุผลว่าจะทำให้การเข้าถึงสื่อการเรียนยากขึ้น ผู้คัดค้านหลายพันคนได้รวบรวมรายชื่อเพื่อประท้วงนโยบายการปรับโครงสร้างของรองอธิการบดี การประท้วงยังเกิดขึ้นในเดือนเมษายน พฤษภาคม และมิถุนายน พ.ศ. 2561 ^{[ 141 ] [ 142 ] [ 97 ]}

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2560 นักศึกษามากกว่า 100 คนจากสมาคมนักศึกษาแพทย์มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ได้เดินขบวนเรียกร้องให้ถอนการลงทุนในถ่านหิน น้ำมัน และก๊าซออกจากพอร์ตการลงทุนของมหาวิทยาลัย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560 นักศึกษา 14 คนจากกลุ่มนักศึกษา Fossil Fuel UoA ได้เข้ายึดหอนาฬิกา เรียกร้องให้รองอธิการบดีคนปัจจุบัน ศาสตราจารย์ Stuart McCutcheon ออกแถลงการณ์สนับสนุนการถอนการลงทุนจากเชื้อเพลิงฟอสซิล^{[ 143 ]}หลังจากนั้นสิบสองชั่วโมง พวกเขาถูกตำรวจขับไล่ออกไปโดยใช้กำลัง ในวันถัดมา นักศึกษาและเจ้าหน้าที่กว่าสองร้อยคนได้เดินขบวนเพื่อเรียกร้องให้ถอนการลงทุนจากเชื้อเพลิงฟอสซิล^{[ 144 ]}และเจ้าหน้าที่มากกว่า 240 คนจาก 8 คณะได้ลงนามในจดหมายเปิดผนึกสนับสนุนการถอนการลงทุนถึงคณะกรรมการมูลนิธิมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์และมูลนิธิคณะแพทยศาสตร์^{[ 145 ]}ปัจจุบัน มูลนิธิมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์มีนโยบายการลงทุนอย่างมีความรับผิดชอบ^{[ 146 ]}ขณะนี้มูลนิธิได้กำจัดเชื้อเพลิงฟอสซิลออกจากพอร์ตการลงทุนอย่างมีประสิทธิภาพแล้ว ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2021 มีเพียง 0.005% (31 ธันวาคม 2020 คือ 0.49%) ของการลงทุนในมูลนิธิที่อยู่ในบริษัทที่ได้รับรายได้จากเชื้อเพลิงฟอสซิล

ในช่วงต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 สำนักงานผู้ตรวจสอบบัญชีแห่งชาติได้เผยแพร่รายงานวิพากษ์วิจารณ์การตัดสินใจของมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ในการซื้อบ้านมูลค่า 5 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์ใน ย่าน พาร์เนลล์ ของโอ๊คแลนด์ ให้กับรองอธิการบดี ด อว์ น เฟรชวอเตอร์โดยระบุว่ามหาวิทยาลัยไม่สามารถแสดง "วัตถุประสงค์ทางธุรกิจที่สมเหตุสมผล" ในการซื้อบ้านหลังดังกล่าว นอกเหนือจากผลประโยชน์ส่วนตัวของเฟรชวอเตอร์ การซื้อบ้านหลังนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการใช้จ่ายฟุ่มเฟือยโดยสหภาพนักศึกษา ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 รองอธิการบดีเฟรชวอเตอร์ได้แนะนำให้คณะกรรมการของมหาวิทยาลัยขายบ้านหลังดังกล่าวเพื่อชำระหนี้ และเนื่องจากข้อจำกัดด้านการเว้นระยะห่างทางสังคมจากสถานการณ์โควิด-19ทำให้ไม่สามารถจัดงานต่างๆ ที่นั่นได้^{[ 147 ] [ 148 ]}

ในเดือนมกราคม 2022 Siouxsie Wiles และ Shaun Hendy ได้ยื่นฟ้องต่อหน่วยงานความสัมพันธ์ด้านการจ้างงานต่อมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ โดยกล่าวหาว่ามหาวิทยาลัยไม่ได้ปกป้องพวกเขาจากการถูกคุกคามเนื่องจากการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับ COVID-19 ที่สนับสนุนการฉีดวัคซีน^{[ 149 ] [ 150 ]}ในเดือนตุลาคม 2022 Hendy ได้ยุติข้อพิพาทหลังจากออกจากมหาวิทยาลัย^{[ 151 ]} Wiles เริ่มการพิจารณาคดีในต้นเดือนพฤศจิกายน 2023 และเมื่อสิ้นสุดการพิจารณาคดีสามสัปดาห์ ผู้พิพากษา Holden ได้สงวนคำตัดสินไว้ [ ^{152 ] [ 150 ] [ 153 ] เมื่อ}วันที่ 8 กรกฎาคม 2024 ศาลแรงงานได้ตัดสินให้ Wiles เป็นฝ่ายชนะ ศาลยังตัดสินด้วยว่ามหาวิทยาลัยไม่ได้ละเมิดเสรีภาพทางวิชาการของเธอ มหาวิทยาลัยถูกสั่งให้จ่ายค่าเสียหายให้ Wiles เป็นจำนวน 20,000 ดอลลาร์นิวซีแลนด์^{[ 154 ]}

ในปี 2024 กลุ่มนักศึกษาที่พักอาศัยอยู่ในหอพักของมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ได้เริ่ม "การประท้วงไม่จ่ายค่าเช่า" ในวันที่ 1 พฤษภาคม 2024 หลังจากค่าที่พักเพิ่มขึ้น 8% สำหรับปีการศึกษา^{[ 155 ] [ 156 ]}

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 คณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยได้แจ้งให้คณาจารย์ทั่วทั้งสถาบันทราบว่ากำลังดำเนินการ "ปรับปรุงหลักสูตร" ^{[ 157 ]}ซึ่งจะลดจำนวนหลักสูตรที่เปิดสอนทั้งในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท และได้รับการคัดค้านจากคณาจารย์ สภาซึ่งเป็นกลุ่มคณาจารย์อาวุโสที่ให้คำแนะนำแก่สภามหาวิทยาลัย ได้ลงมติให้ระงับการออกแบบหลักสูตรใหม่ที่กำลังดำเนินอยู่ซึ่งเป็นสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงที่เสนอ^{[ 158 ]}นอกจากนี้ยังมีการคัดค้านจากนักศึกษาและสมาชิกสหภาพการศึกษาอุดมศึกษา ซึ่งได้จัดตั้งกลุ่มประท้วงการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว

มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์เฉลิมฉลองความสำเร็จของบัณฑิตผ่านโครงการยกย่องศิษย์เก่าโดยเฉพาะ ทุกปีจะมีการจัดงานมอบรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นเพื่อเชิดชูบัณฑิตผู้มีส่วนร่วมที่โดดเด่นในสาขาของตน^{[ 159 ]}

มหาวิทยาลัยยังดำเนินโครงการ "40 Under 40" ทุกสองปี ซึ่งเป็นการยกย่องศิษย์เก่าอายุไม่เกิน 40 ปี จำนวน 40 คน ในด้านความเป็นผู้นำ นวัตกรรม และการบริการในหลากหลายสาขา^{[ 160 ]}

• อเล็กซานดรา บรูวิส สเลดนักมานุษยวิทยา
• มาร์กาเร็ต บริมเบิลนักเคมีอินทรีย์
• ไดแอนน์ บรันตันนักวิชาการด้านนิเวศวิทยา ศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยแมสซีย์
• เจมมา ฟิลด์นักประวัติศาสตร์
• โคลลีน เอ็ม. ฟลัดศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยออตตาวาและสมาชิกราชสมาคมแห่งแคนาดา
• รอม ฮาร์เรนักปรัชญาจากออกซ์ฟอร์ด
• คริสเตียน ฮาร์ทิงเจอร์นักเคมีอนินทรีย์
• แฮร์รี ฮอว์ธอร์น นักมานุษยวิทยาชาวแคนาดา
• จอห์น ฮูดอดีตรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด
• ซูซาน เคมป์นักวิชาการด้านสังคมสงเคราะห์
• ชาร์ลอตต์ แมคโดนั ลด์ นักประวัติศาสตร์
• ไดแอน เอ็ม. แม็กกีนักจิตวิทยาสังคม
• คอนสแตนต์ มิวส์ผู้เชี่ยวชาญด้านความคิดทางศาสนาในยุคกลาง
• สเนจินา มิคาอิโลวาศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์
• ซูซาน มอลเลอร์ โอกินนักปรัชญา
• จานิส แพเทอร์สันนักจิตวิทยาพัฒนาการเชิงวิชาการและผู้อำนวยการก่อตั้งโครงการศึกษาครอบครัวชาวเกาะแปซิฟิก แบบระยะยาว
• ปีเตอร์ ซีบี ฟิลลิป
• เอลิซาเบธ ราตาศาสตราจารย์ด้านการศึกษา
• ปาปารังกิ แมรี-เจน รีดนักวิชาการด้านสาธารณสุข
• เกรแฮม สมิธนักวิชาการ
• เทอร์รี สเติร์มศาสตราจารย์ด้านภาษาอังกฤษ
• รory Sweetmanนักประวัติศาสตร์
• โรนัลด์ ไซม์นักคลาสสิกศึกษาผู้โดดเด่นที่สุดของนิวซีแลนด์ในศตวรรษที่ 20
• Tarisi Vunidiloนักโบราณคดีและภัณฑารักษ์ชาวฟิจิ
• โรเดน วิลกินสันนักเศรษฐศาสตร์การเมือง
• เดวิด วิลส์ผู้แปลงานของฌาคส์ เดอร์ริดา

• ลูอี เบรตานาศิลปิน
• วิทยามาลา เบิร์ชนักเขียนและครูสอนการฝึกสติ
• ซารายด์ เดอ ซิลวานักเขียน
• ลูอิส ฟงศิลปินและนักการศึกษา
• กิลล์ แกตฟิลด์ประติมากร
• เอียน จอร์จศิลปิน
• บ็อบ เคอร์ศิลปินและนักเขียน
• ราเชล แมคเคนนาช่างภาพ^{[ 161 ]}
• รูเบน แพเตอร์สันศิลปิน
• เชอริลล์ โซเธอรันผู้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์แห่งนิวซีแลนด์ เท ปาปา ตองกาเรวา
• เบนจามิน เวิร์คศิลปิน

• วินเซนต์ เฉิงประธานกรรมการของHSBC
• เชน เอลเลียต (เกิดปี 1963/64) นายธนาคารชาวนิวซีแลนด์
• พอล ฮุลจิช ซีอีโอของบริษัทเบสท์ คอร์ปอเรชั่น และนักเขียน
• Ross Keenan (เกิดปี 1943) นักธุรกิจ^{[ 162 ]}
• เจน เทย์เลอร์ประธานของNew Zealand PostและLandcare Research

• ฟิลิปปา บอยเยนส์นักเขียนบทภาพยนตร์เจ้าของรางวัลออสการ์
• นิกิ คาโรผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ และนักเขียนบทภาพยนตร์
• แจ็กเกอลีน เฟเธอร์นักเขียนบทภาพยนตร์
• ลูซี่ ลอว์เลสนักแสดงหญิง
• Karl Rockยูทูบเบอร์^{[ 163 ]}
• ยัสมิน ไรอัน (ประมาณปี 1983–2017) นักข่าว
• แอนโทนี สตาร์นักแสดง
• คริสติน ตันผู้ประกาศข่าวของซีเอ็นบีซี

• มาร์คัส ชางนักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวไต้หวัน
• แกรี่ ชอว์นักร้องนักแต่งเพลง
• กาเร็ธ ฟาร์นักแต่งเพลง
• ทิม ฟินน์นักดนตรี
• เจฟฟรีย์ ไกรซ์นักเปียโน
• เดวิด กริฟฟิธส์นักแต่งเพลง นักร้อง และอาจารย์
• แอนโทนี เจนนิงส์นักเล่นฮาร์ปซิคอร์ด นักเล่นออร์แกน ผู้อำนวยการวงขับร้องและวงออร์เคสตรา^{[ 164 ]}
• แอชลีย์ ลอว์เรนซ์ วาทยกร
• มารยา มาร์ตินนักเป่าฟลุต
• ดักลาส มิวส์ผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีโบราณ
• เชอร์ลีย์ เซเทียนักร้องและนักแสดง
• วิลมา สมิธนักไวโอลินคอนเสิร์ตและครูสอนดนตรีชาวฟิจิ
• เดเร็ก วิลเลียมส์นักแต่งเพลง นักเรียบเรียงเพลง วาทยกร และอาจารย์

นายกรัฐมนตรีของนิวซีแลนด์ที่เคยศึกษาที่มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์

เดวิด แลงจ์

เฮเลน คลาร์ก

• แยน บีเกิลรองเลขาธิการสหประชาชาติ
• ไซมอน บริดเจสอดีตผู้นำฝ่ายค้านอดีตหัวหน้าพรรคเนชั่นแนลปาร์ตี้ของนิวซีแลนด์
• เฮเลน คลาร์กอดีตนายกรัฐมนตรีของนิวซีแลนด์ และอดีตผู้บริหารโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ
• โคลิน เครกนักธุรกิจและผู้นำพรรคอนุรักษ์นิยมแห่งนิวซีแลนด์
• เจนนิเฟอร์ เคอร์ทินนักนโยบายสาธารณะ
• คาร์ลอส เชิงนักการเมืองชาวนิวซีแลนด์
• เซียน เอเลียสประธานศาลสูงสุดแห่งนิวซีแลนด์ปี 1999–2019
• ฌาเน็ต ฟิตซ์ซิมอนส์นักการเมืองและนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมชาวนิวซีแลนด์
• โลเวลล์ ก็อดดาร์ดผู้พิพากษา^{[ 165 ]}
• โจนาธาน ฮันต์อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งนิวซีแลนด์
• เคนเนธ คีธผู้พิพากษาชาวนิวซีแลนด์ที่ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ
• เดวิด แลงจ์อดีตนายกรัฐมนตรีของนิวซีแลนด์
• วิเลียมี ลาตูรัฐมนตรีกระทรวงตำรวจตองกา
• ตุยแลปา ไอโอโน ไซเลเล มาลิเลเลกาโออินายกรัฐมนตรีซามัว
• เลสลี มันโรอดีตผู้แทนถาวรของนิวซีแลนด์ประจำสหประชาชาติ อดีตประธานสภาทรัสตี อดีตประธานสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ และอดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคง 3 สมัย
• ชาย นาโวทอดีตผู้นำพรรคโอกาส
• วินสตัน ปีเตอร์ส นักการเมืองและหัวหน้าพรรคNZ First
• แอนโทนี แรนเดอร์สันผู้พิพากษาหัวหน้าศาลสูงนิวซีแลนด์ ปี 2004-2010 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นิวซีแลนด์
• ไมค์ แรนน์อดีตนายกรัฐมนตรีแห่งรัฐเซาท์ออสเตรเลีย และว่าที่ข้าหลวงใหญ่แห่งออสเตรเลียประจำสหราชอาณาจักร
• อนันด์ สัตยานันด์ ผู้ว่าการทั่วไปแห่งนิวซีแลนด์ ปี 2006–2011
• ปีเตอร์ ทอมสันนักการทูตชาวฟิจิ อดีตผู้แทนถาวรของฟิจิประจำสหประชาชาติ และอดีตประธานสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
• ทาอูฟา วากาตาเลอดีตรองนายกรัฐมนตรีของฟิจิ
• แวนเจลิส วิทาลิสนักการทูต
• Helen Winkelmannหัวหน้าผู้พิพากษาแห่งนิวซีแลนด์ 2562–ปัจจุบัน
• ไมเคิล วูดนักการเมืองชาวนิวซีแลนด์

• เพเนโลปี้ บราเธอร์สนักเคมี
• โฮเวิร์ด คาร์ไมเคิลนักฟิสิกส์
• เฮเลน ดาเนช-เมเยอร์นักวิชาการด้านจักษุวิทยา
• เซอร์ ริชาร์ด ฟอลล์นักประสาทวิทยาศาสตร์
• ลินเน็ตต์ เฟอร์กูสัน
• คริสปิน การ์ดิเนอร์นักฟิสิกส์
• รอสส์ อิฮากา นักสถิติ
• เซอร์ วอห์น โจนส์ผู้ได้รับรางวัลฟิลด์ส
• เซอร์ ฮาโรลด์ มาร์แชลล์นักอะคูสติกและสถาปนิก
• สตีเฟน พาร์คนักฟิสิกส์
• ริชาร์ด จอห์น เพนทรีธนักวิทยาศาสตร์ทางทะเลชาวอังกฤษ
• วิลเลียม เซจ แรปสันนักเคมี
• แดเนียล แฟรงค์ วอลล์สนักฟิสิกส์
• เจนนิเฟอร์ แมรี เวลเลอร์นักวิชาการด้านวิสัญญีวิทยา
• แอนน์ ไวลลีนักระบาดวิทยาโรคติดเชื้อจุลินทรีย์

• โจ อาเลห์ (เกิดปี 1986) นักกีฬาเรือใบ แชมป์ระดับชาติ แชมป์โลก และแชมป์โอลิมปิก
• รัสเซล คูตส์ (เกิดปี 1962) นักแล่นเรือใบ
• ริชาร์ด เดอ โกรน (เกิดปี 1962) นักคริกเก็ตทีมชาติ และผู้บริหารการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและกีฬาเครือจักรภพ
• มาเฮ ดรายส์เดล (เกิดปี 1978) นักกีฬาเรือพายชาวนิวซีแลนด์ที่เกิดในออสเตรเลียนายกเทศมนตรีเมืองเทารังกาปี 2024 จนถึงปัจจุบัน
• ไมเคิล โจนส์ (เกิดปี 1965) นักรักบี้และโค้ช
• เจอโรม ไคโน (เกิดปี 1983) นักรักบี้ชาวนิวซีแลนด์ที่เกิดในอเมริกันซามัว
• เอลิซา แมคคาร์ทนีย์ (เกิดปี 1996) นักกระโดดค้ำถ้วยโอลิมปิกชาวนิวซีแลนด์
• ฌอง สเปนเซอร์ (เกิดปี 1940) นักยิมนาสติกโอลิมปิกชาวนิวซีแลนด์ เกิดในสหราชอาณาจักร

จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2009 สมาชิกคณะทำงานที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดคือ ศาสตราจารย์กิตติคุณด้านยุคก่อนประวัติศาสตร์โรเจอร์ เคอร์ติส กรีน (Roger Curtis Green) (BA BSc (New Mexico) , PhD (Harv.)) (FRSNZ, MANAS) ท่านเคยดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1966 และตั้งแต่ปี 1973 เป็นต้นมา ส่วนสมาชิกคณะทำงานที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดโดยไม่เกษียณอายุคือ เบอร์นาร์ด บราวน์ (Bernard Brown ) ( ONZM , LLB (Hons ) (Leeds) , LLM (Sing.))ท่านเป็นอาจารย์อาวุโสประจำคณะนิติศาสตร์เต็มเวลาตั้งแต่ปี 1962-65 และตั้งแต่ปี 1969 เป็นต้นมาวิลเลียม ฟิลลิปส์นักเศรษฐศาสตร์ผู้ทรงอิทธิพลซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังจากเส้นโค้งฟิลลิปส์ได้สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่ปี 1969 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 1975 ภาษาโปรแกรมRซึ่งนักสถิติและนักวิทยาศาสตร์ข้อมูลใช้กันอย่างแพร่หลาย ได้รับการพัฒนาที่มหาวิทยาลัยโดยโรเบิร์ต เจนท์เลแมนและรอสส์ อิฮากาในช่วงทศวรรษ 1990 ^{[ 166 ]}

ตามรายงานของสมาคมเจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัยแห่งนิวซีแลนด์ (AUS) ในปี 2550 มหาวิทยาลัยในนิวซีแลนด์ รวมถึงมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ ได้ใช้แนวทางที่เน้นการฟ้องร้องมากขึ้นในการจัดการกับเจ้าหน้าที่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และได้ว่าจ้างทนายความและผู้สนับสนุนด้านการจ้างงานเพื่อจัดการแม้แต่เรื่องเล็กน้อย มหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ "จ่ายเงินมากกว่า 780,000 ดอลลาร์ในปี 2549 เพื่อยุติปัญหาต่างๆ ที่ระบุไว้ ซึ่งรวมถึงข้อร้องเรียนและข้อพิพาทส่วนบุคคล" ^{[ 167 ]}ตัวอย่างเช่น พอล บูคานัน อาจารย์ยอดนิยมที่มีชื่อเสียงระดับโลกด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและความมั่นคง ถูกไล่ออกอย่างกะทันหันในปี 2550 เนื่องจากนักศึกษาคนหนึ่งที่เขาส่งอีเมลไปร้องเรียนว่าเธอรู้สึกว่าความคิดเห็นของเขาเกี่ยวกับผลการเรียนของเธอในชั้นเรียนนั้นไม่เหมาะสม^{[ 168 ]}ต่อมาเขาได้รับการคืนตำแหน่ง^{[ 169 ]}แต่เป็นเพียงพิธีการ^{[ 168 ]}และเขาไม่เคยกลับมาเป็นอาจารย์อีกเลย เนื่องจาก AUS จะไม่ให้การสนับสนุนทางการเงินสำหรับกรณีการคืนตำแหน่งเต็มจำนวน บูคานันจึงยอมรับการคืนตำแหน่งอย่างเป็นทางการและการจ่ายเงินจำนวนเล็กน้อยเพื่อยุติการอุทธรณ์ต่อศาลแรงงาน^{[ 168 ]}

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์

• เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
• พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ ค.ศ. 1961

36°51′ใต้174°46′ตะวันออก / 36.85°S 174.77°E / -36.85; 174.77