ซีซีไอ / อีเอซีซี

ตัวอักษร圓(วงกลม, เงินเยนญี่ปุ่น , เงินหยวนจีน ) ในสี่ชั้นของ CCCII
ภาษา	จีนญี่ปุ่นเกาหลี​​
มาตรฐาน	MARC-8 , ANSI/NISO Z39.64 (ทั้งเวอร์ชัน EACC)
สถานะปัจจุบัน	ส่วนใหญ่ใช้โดยระบบห้องสมุด
การจำแนกประเภท	TBCSสำหรับภาษาจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี (CJK) อิงตามโครงสร้างISO 2022 และส่วนประกอบ JACKPHY ​​ของ MARC

รหัสอักขระจีนสำหรับการแลกเปลี่ยนข้อมูล ( ภาษาจีน :中文資訊交換碼) หรือCCCIIเป็นชุดอักขระที่พัฒนาโดยกลุ่มวิเคราะห์อักขระจีนในไต้หวันเผยแพร่ครั้งแรกในปี 1980 และขยายเพิ่มเติมอย่างมีนัยสำคัญในปี 1982 และ 1987 ^{[ 1 ]}

ส่วนใหญ่ใช้โดยระบบห้องสมุด [ ^{2 ] [ 3 ] เป็น}หนึ่งในระบบการเข้ารหัสภาษาจีนดั้งเดิม ที่จัดตั้งขึ้นในยุคแรกและมีความซับซ้อนที่สุด (ก่อนการจัดตั้งBig5ในปี 1984 และCNS 11643ในปี 1986) ^{[ 2 ]}โดดเด่นด้วยระบบการเข้ารหัสเฉพาะตัวสำหรับอักษรจีนตัวย่อและรูปแบบ อื่นๆ ของชุดอักษรจีน หลัก ^{[ 1 ]}

รูปแบบหนึ่งของ CCCII เวอร์ชันก่อนหน้าถูกใช้โดยหอสมุดรัฐสภาเป็นส่วนหนึ่งของMARC-8ภายใต้ชื่อEast Asian Character Code ( EACC , ANSI/NISO Z39.64) ^{[ 4 ]}ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ การสนับสนุน JACKPHY ​​ของMARC 21อย่างไรก็ตาม EACC มีอักขระน้อยกว่า CCCII เวอร์ชันล่าสุด^{[ 5 ] [ 1 ]}งานที่Appleสร้างขึ้นโดยอิงจาก CJK Thesaurus ของ Research Libraries Groupซึ่งใช้ในการบำรุงรักษา EACC เป็นหนึ่งในบรรพบุรุษโดยตรงของชุดUnihanของUnicode ^{[ 6 ]}

CCCII ได้รับการออกแบบให้เป็นชุด 94n ^ตามที่กำหนดโดยISO/IEC 2022 [ ^{1 ] อักขระ}ภาษาจีนแต่ละตัวจะถูกแทนด้วยรหัส 3 ไบต์ โดยแต่ละไบต์เป็น 7 บิต ระหว่าง0x21และ 0x7E รวมทั้งสองค่า ดังนั้น จำนวนอักขระภาษาจีนสูงสุดที่สามารถแทนได้ใน CCCII คือ 94×94×94 = 830584 ในทางปฏิบัติ จำนวนอักขระที่สามารถเข้ารหัสได้ด้วย CCCII จะน้อยกว่าจำนวนนี้ เนื่องจากอักขระแบบแปรผันจะถูกเข้ารหัสในระนาบ ISO 2022 ที่เกี่ยวข้องภายใต้ CCCII ดังนั้นจุดรหัสส่วนใหญ่จะต้องสงวนไว้สำหรับอักขระแบบแปรผัน

อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ บางครั้งมีการใช้ไบต์ที่อยู่นอกช่วงเหล่านี้ รหัส 0x212320 ถูกใช้โดยการใช้งานบางอย่างเป็น ช่องว่าง อักษรภาพ^{[ 8 ]}ข้อกำหนด CCCII ที่ใช้โดยห้องสมุดในฮ่องกงใช้รหัสที่ขึ้นต้นด้วย 0x2120 สำหรับเครื่องหมายวรรคตอนและสัญลักษณ์^{[ 9 ]}ไบต์แรก 0x7F ถูกใช้โดยตัวแปรบางตัวเพื่อเข้ารหัสรหัสสำหรับอักษรจีนบางตัวใน Unified Repertoire and OrderingหรือCJK Unified Ideographs Extension A ที่ไม่สามารถใช้ งานได้ (เช่น 0x7F3449 สำหรับ U+3449 หรือ 0x7F796E สำหรับ U+796E; ^{[ 9 ]}โปรดสังเกตว่าไบต์ต่อเนื่องตรงกับ รหัส UCS-2BE อย่างไร ) และอาจรวมถึงไบต์ที่อยู่นอกช่วง 0x21–0x7E หรือแม้แต่ 0x20–0x7F เช่น 0x7F551C สำหรับ U+551C ^{[ 10 ]} 0x7F5AA4 สำหรับ U+5AA4 ^{[ 10 ]}หรือ 0x7F8EDA สำหรับ U+8EDA ^{[ 9 ]}

CCCII/EACC ไม่ได้ลงทะเบียนในทะเบียนชุดอักขระเข้ารหัสระหว่างประเทศที่ใช้กับลำดับการหลีกเลี่ยง [ ^{11 ]}และด้วยเหตุนี้จึงไม่มีการกำหนดมาตรฐาน escape สำหรับใช้กับ ISO 2022 MARC-8 กำหนดให้ EACC ใช้ไบต์ F ส่วนตัว^0x31 ( ) 1ในการใช้งาน ANSI X3.41 (ISO 2022) ^{[ 12 ]}

ระนาบ ISO 2022 จำนวน 94 ระนาบถูกจัดกลุ่มเป็น 16 ชั้น โดยแต่ละชั้นมี 6 ระนาบ (ยกเว้นชั้นที่ 16 ซึ่งประกอบด้วยระนาบ 91–94 จำนวน 4 ระนาบ) ^{[ 1 ]}ชั้นที่ 1 ประกอบด้วยทั้งอักษรจีนที่ไม่ใช่อักษรจีนและ อักษร จีนโดยอักษรจีนที่ไม่ใช่อักษรจีนและอักษรจีนที่ใช้บ่อยที่สุดจะอยู่ในระนาบที่ 1 และอีก 5 ระนาบที่เหลือประกอบด้วยอักษรจีนที่ใช้น้อยกว่า^{[ 1 ]}ชั้นที่ 2 ประกอบด้วยอักษรจีนตัวย่อโดยหมายเลขแถวและหมายเลขเซลล์จะเหมือนกับ อักษร จีนตัวเต็มในชั้นที่ 1 ชั้นที่ 3 ถึง 12 ประกอบด้วยรูปแบบที่แตกต่างกัน เพิ่มเติม โดยหมายเลขแถวและหมายเลขเซลล์จะเหมือนกับสองชั้นแรก^{[ 13 ]}

เลเยอร์สี่ชั้นสุดท้ายใช้สำหรับวัตถุประสงค์อื่นโดยเฉพาะ เลเยอร์ 13 ประกอบด้วยอักขระเพิ่มเติมสำหรับ การสนับสนุน ภาษาญี่ปุ่น ( คะนะและโคคุจิ ของญี่ปุ่น ) และเลเยอร์ 14 ประกอบด้วยอักขระเพิ่มเติมสำหรับ การสนับสนุน ภาษาเกาหลี ( ฮันกึล ) ^{[ 13 ]}เลเยอร์ 15 ไม่ได้ใช้งาน (สงวนไว้) ในขณะที่เลเยอร์ 16 ใช้สำหรับอักขระอื่น^{[ 1 ]}

การออกแบบที่โดดเด่นนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์โดย Christian Wittern จากสถาบันวิจัยพุทธศาสนาเซนนานาชาติแห่งมหาวิทยาลัย Hanazonoซึ่งยืนยันว่าความสัมพันธ์ของตัวแปรอักขระ "มีความซับซ้อนมากและไม่สามารถแสดงออกมาในตารางรหัสแบบตายตัว มิติเดียว" ^{[ 3 ]} Ken Lundeอธิบายว่าเป็น "หนึ่งในมาตรฐานชุดอักขระที่คิดมาอย่างดีที่สุดจากไต้หวัน" โดยอธิบายโครงสร้างของมันว่า "น่าชื่นชมอย่างแท้จริง" แต่สรุปว่า การแทนที่รูปแบบตัวแปร OpenTypeสามารถให้ฟังก์ชันการทำงานในระดับเดียวกันได้^{[ 1 ]}

CCCII กำหนดจุดรหัสประมาณ 53940 จุดตามฉบับปี 1987 แม้ว่าฉบับร่างล่าสุดจากปี 1989 จะขยายเป็น 75684 จุดรหัส (ประกอบด้วยอักขระที่ไม่ซ้ำกัน 44167 ตัวและตัวแปร 31517 ตัว) EACC ซึ่งเป็นตัวแปรที่ใช้โดยหอสมุดรัฐสภาประกอบด้วยชุดอักขระที่เล็กกว่าเพียง 15686 ตัว^{[ 1 ]}

ณ ปี 1995 CCCII หรือ EACC ถูกใช้ส่วนใหญ่ในห้องสมุดในสหรัฐอเมริกาฮ่องกงและไต้หวันแม้ว่า CCCII จะสัญญาว่าจะครอบคลุมภาษาจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี(CJK)ทั้งหมด แต่การสนับสนุนก็จำกัดอยู่เฉพาะฮาร์ดแวร์เฉพาะทาง ความยากลำบากในการระบุว่าควรใช้ตัวอักษรรากหรือตัวอักษรแปรผันเมื่อใด ซึ่งยิ่งแย่ลงไปอีกเนื่องจากขาดสัญลักษณ์อ้างอิงที่กำหนดไว้อย่างมั่นคง ทำให้การนำไปใช้มีข้อจำกัดมากขึ้น ส่งผลให้Big5ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายมากขึ้นสำหรับภาษาจีนในดินแดนเหล่านั้นนอกเหนือจากการใช้งานในห้องสมุด (เนื่องจากUnicodeยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในขณะนั้น) ^{[ 3 ]}

ณ ปี 2009 EACC ยังคงถูกใช้งานอย่างกว้างขวางเพื่อวัตถุประสงค์ทางบรรณานุกรมเฉพาะทาง^{[ 1 ]}นอกจากนี้ยังเป็นต้นแบบที่สำคัญของ Unicode ด้วย: ^{[ 1 ]}งานที่Appleเกี่ยวกับฐานข้อมูลอ้างอิงตัวอักษร CJK โดยอิงจาก CJK Thesaurus ของ Research Libraries Groupซึ่งใช้ในการบำรุงรักษา EACC ได้ถูกรวมเข้ากับการพัฒนาชุดUnihanของUnicode โดยตรง ^{[ 6 ]} ตัวอักษร ฮันจิของ Unicode ถูกอ้างอิงถึงรหัส CCCII และ EACC ที่เกี่ยวข้องใน ฐานข้อมูล Unihanในคีย์และ[ ^{4 ]}อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเกณฑ์การรวมตัวอักษรของ Unicode (อิงตามที่ใช้โดยJIS X 0208 ของญี่ปุ่น และตามที่ใช้โดยสมาคมเพื่อรหัสภาษาจีนทั่วไปในประเทศจีน) แตกต่างจากที่ใช้โดย CCCII ดังนั้นตัวอักษรที่แตกต่างกันทั้งหมดจึงไม่ได้ถูกแมปเป็นรายตัว^{[ 6 ] ตาราง}การแมปสำหรับฮันจิฮันกุล คานะและเครื่องหมายวรรคตอนระหว่าง EACC และ Unicode มีให้บริการจากหอสมุดแห่งชาติ^{[ 14 ]}kCCCIIkEACC

ต่อไปนี้เป็นแผนภูมิสำหรับเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์อักษรคะนะและอักษรฮันกุลจาโมซึ่งแสดงตัวอักษรและระบุการจับคู่ Unicode ที่เป็นไปได้ โดยจะอ้างอิงจากข้อมูลการจับคู่ที่เผยแพร่แล้วเท่าที่จะเป็นไปได้

ด้านล่างนี้ละเว้นการแมป Unicode สำหรับพยางค์ฮันกุล แต่ได้รับการบันทึกไว้โดยหอสมุดรัฐสภา^{[ 15 ]}อักษรจีน CCCII มีจำนวนหลายหมื่นตัว^{[ 1 ] [ 3 ]}และไม่ได้แสดงไว้ด้านล่าง (ยกเว้นในกรณีที่รวมอยู่ในช่วงที่ไม่ใช่อักษรจีน เช่น รากศัพท์หรือตัวเลข) แต่การแมปไปยัง Unicode นั้นมีอยู่ในฐานข้อมูล Unihan ^{[ 4 ]}และจากแหล่งอื่น^{[ 10 ] [ 9 ]}

แม้ว่า CCCII มักจะเป็นชุด 94 ^{n [ 1 ]}และโดยทั่วไปจึงไม่ได้ใช้รหัสที่ขึ้นต้นด้วย 0x2120 ^{[ 10 ]}แต่รูปแบบต่อไปนี้ถูกใช้โดยตัวแปรที่ใช้โดยห้องสมุดในฮ่องกง: ^{[ 9 ]}

ไม่มีการกำหนดอักขระใดๆ ในระนาบ 1 แถว 1 ซึ่งสงวนไว้สำหรับรหัสควบคุม^{[ 1 ]}

แถวนี้ประกอบด้วยตัวดำเนินการทางคณิตศาสตร์ EACC เว้นแถวนี้ว่างไว้^{[ 14 ]}ตารางต่อไปนี้อ้างอิงจากแหล่งข้อมูลจากไต้หวัน^{[ 2 ] [ 10 ]}

ตารางต่อไปนี้อ้างอิงจากข้อมูล CCCII ที่จัดทำโดย Hong Kong Innovative Users Group ซึ่งเป็นกลุ่มห้องสมุดในฮ่องกง และจัดทำโดยมหาวิทยาลัยฮ่องกง^{[ 17 ] [ 9 ]}โดยใช้รูปแบบที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงในแถวนี้:

แถวนี้ประกอบด้วยเครื่องหมายวรรคตอนตัวเลขอาหรับตะวันตกและตัวอักษรโรมัน^{[ 10 ]}เปรียบเทียบแถวที่ 3 ของรหัส Wansungและแถวที่ 3 ของ GB 2312

รูปแบบต่างๆ เข้ารหัสช่องว่างอักษรภาพ (U+3000) ที่ 0x212320 (ซึ่งข้อกำหนด MARC ยอมรับ) ^{[ 8 ] [ 9 ]} 0x212321 (ซึ่งระบุไว้ในมาตรฐาน ANSI และ MARC ก็ยอมรับเช่นกัน) ^{[ 8 ] [ 9 ]}หรือ 0x21635F ^{[ 10 ]} EACC รวมเฉพาะเครื่องหมายยัติภังค์วงเล็บ และช่องว่างอักษรภาพไว้ในชุดนี้^{[ 8 ]}

ใน EACC แถวนี้ประกอบด้วย อักขระที่แมป พื้นที่ใช้งานส่วนตัว หลายตัว ที่ใช้ภายในเพื่อแสดงส่วนประกอบของอักขระโดยวิธีการป้อนข้อมูลRLIN ^{[ 18 ]}ซึ่งห้องสมุดรัฐสภาใช้สำหรับการจัดทำรายการที่ไม่ใช่โรมัน^{[ 19 ]}อักขระส่วนประกอบเหล่านี้ควรใช้ภายในโดยIME เท่านั้น และหากพบที่อื่น อาจถูกแทนที่ด้วยเครื่องหมายเกตะ (U+3013) ^{[ 18 ]}ซึ่งแถวนี้รวมอยู่ที่ 0x212A46 ด้วย แถวนี้ไม่ได้กำหนดไว้ใน CCCII ^{[ 1 ]}แต่เครื่องหมายเกตะก็มีอยู่ในตำแหน่งนั้นในการแมปบางรายการสำหรับ CCCII ด้วย^{[ 10 ]}

แถวนี้ประกอบด้วยเครื่องหมายวรรคตอนต่างๆ ที่ใช้ในภาษาจีน^{[ 1 ] [ 8 ]}รวมถึงสัญลักษณ์อื่นๆ CCCII ประกอบด้วยเครื่องหมายวรรคตอน 35 ตัวในแถวนี้^{[ 1 ]} EACC ประกอบด้วยอักขระเพียง 13 ตัวในแถวนี้ (แสดงในกรอบด้านล่าง) ^{[ 8 ]}

CCCII/EACC ^{[ 14 ] [ 10 ] [ 16 ]} (ขึ้นต้นด้วย 0x212B)

	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	เอ	บี	ซี	ดี	อี	เอฟ
2x		︵	︶	﹁	﹂	"	」	︳	＿	﹃	﹄	『	』	︴	﹏	︹
3x	︺	〔 / ［	〕 / ］	。	・/ ．	、	⋮	⋯	，	；	:	?	︱	!	︲	︱
4x	'	'	“	”							《	》	【	】	〖	〗
5x		＄	¢	₡	ปอนด์	¥	₨	ง.	ส.	/	#	％	⅌	＠	¶	®
6x	©	℅	และ	§	†	‡	*
7x	ヽ	ヾ	ゝ	ゞ	α	〒

^{แถวเหล่า นี้}ประกอบด้วยอักษรจีน [ ^{1 ]}เลขโรมัน^{[ 10 ]}ลำต้นฟ้าและกิ่ง^ก้านโลก^{[ 16} ]

แถวนี้ประกอบด้วยตัวเลขจีนและอักษรโบโปโมโฟ^{[ 1 ]} EACC ประกอบด้วยเลขศูนย์อักษรภาพ (〇) เท่านั้น^{[ 8 ]}

แถวนี้มีเครื่องหมายอ้างอิง ( kome jirushi ) ^{[ 10 ]}

รูปแบบที่ห้องสมุดในฮ่องกงใช้ไม่ได้รวมอักขระ bopomofo ไว้ในระนาบ 1 แถว 15 แต่รวมไว้ในเค้าโครงที่แตกต่างกันในระนาบ 7 ^{[ 9 ]}

แถวนี้อยู่ในระนาบที่ 73 ซึ่งเป็นระนาบแรกของชั้นที่ 13 ซึ่งมีอักขระที่รวมไว้สำหรับการสนับสนุนภาษาญี่ปุ่น^{[ 13 ]}ประกอบด้วยเครื่องหมายวรรคตอน^{[ 8 ]}เปรียบเทียบกับแถวที่ 1 ของ JIS X 0208ซึ่งแถวนี้มักจะปฏิบัติตามเค้าโครงของอักขระที่รวมอยู่

แถวนี้มีตัวอักษรฮิรากานะเปรียบเทียบกับแถวที่ 4 ของมาตรฐาน JIS X 0208

แถวนี้ประกอบด้วยอักษรคาตาคานะเปรียบเทียบกับแถวที่ 5 ของ JIS X 0208ซึ่งตรงกับแถวนี้ นอกจากนี้ยังมีการเพิ่มอักษรดากุเต็นและฮันดากุเต็นแยก ต่างหากอีกด้วย

แถวเหล่านี้ประกอบด้วยจาโมเกาหลี

แถวนี้ประกอบด้วย อักษร ฮันกุล โบราณหลายตัว ที่ไม่ได้ใช้เป็นประจำอีกต่อไป หลายตัวถูกแมปไปยัง พื้นที่ ใช้งานส่วนตัว^{[ 18 ]}

แถวนี้ประกอบด้วยอักษรคาตาคา นะเพิ่มเติม ที่ใช้เขียนหน่วยเสียงต่างประเทศ^{[ 10 ]}

• อักษรจีน IT
• อักษรจีน

• เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ CNS 11643 (มีเวอร์ชันภาษาอังกฤษให้เลือกดู) มีข้อมูลเกี่ยวกับชุดอักขระ CCCII ในส่วน "รหัสข้อมูลภาษาจีน"
• แผนผังการแปลง EACC เป็น Unicode ฉบับสมบูรณ์ จากหอสมุดแห่งชาติสหรัฐอเมริกา