Catullus 63เป็นบทกวีภาษาละตินจำนวน 93 บรรทัด ในรูปแบบฉันทลักษณ์แกลเลียมบิกโดยกวีชาวโรมันนามว่า Catullus

บทกวีนี้กล่าวถึงการทำร้ายตัวเองและการคร่ำครวญของแอตติสนักบวชของไซเบล [ ^{1 ] ศูนย์กลาง}การบูชา Κυβέλη หรือ Κυβήβη ของชาวฟรีเจียในสมัยโบราณนั้นอยู่ที่เมืองเพสซินัสในฟรีเจียกาลาเทีย ที่เชิงเขาดินดิมัสซึ่งเทพธิดาได้รับชื่อว่าดินดิมีเน^{[ 1 ]}ไซเบลได้รับการระบุว่าเป็นเทพีรีอา แห่งครีต มารดาแห่งเทพเจ้า และในระดับหนึ่งก็เป็นเทพีเดเมเตอร์การค้นหาแอตติสของไซเบลถูกเปรียบเทียบกับการค้นหาเพอร์เซโฟเนของเดเมเตอร์^{[ 1 ]}การบูชาไซเบลเป็นพิเศษนั้นดำเนินการโดยนักบวชที่ถูกตอน เรียกว่า กัลลี (หรือเรียกอีกอย่างว่ากัลเล ตามสภาพร่างกายของพวกเขา) ^{[ a ] ​​[ 1 ]}ชื่อของพวกเขามาจากชาวโบราณที่มาจากชื่อแม่น้ำGallusซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำSangariusโดยการดื่มจากแม่น้ำนี้จะทำให้ผู้คนคลุ้มคลั่ง^{[ b ] [ 1 ]}การบูชามีลักษณะเป็นพิธีกรรมที่เร้าอารมณ์อย่างมาก และประกอบด้วยเสียงของเครื่องดนตรีที่ทำให้เกิดความคลุ้มคลั่ง เช่น tympana, cymbala, tibiae และ cornu และจบลงด้วยการเฆี่ยนตี การทำร้ายตัวเอง การเป็นลมหมดสติจากความตื่นเต้น และแม้กระทั่งการเสียชีวิตจากการตกเลือดหรือหัวใจล้มเหลว^{[ c ] [ 1 ]}การบูชา Magna Mater หรือ Mater Idaea ตามที่มักเรียกกัน (อาจมาจากการระบุตัวตนกับ Rhea แห่ง ภูเขา Ida ใน เกาะครีตมากกว่าจาก ภูเขา Ida ในทรอย ) ได้ถูกนำเข้ามาในกรุงโรมในปี 205 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 1 ]}ตามคำพยากรณ์ของซิวิลที่ทำนายไว้ว่ามีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะขับไล่ 'ศัตรูต่างชาติ' (เช่นฮันนิบาล ) ออกจากอิตาลีได้^{[ 1 ]}ลิวีได้บันทึกเรื่องราวที่น่าสนใจเกี่ยวกับพิธีการต่างๆ ที่เกิดขึ้นพร้อมกับการย้ายหินสีดำที่เป็นตัวแทนของเทพเจ้าจากเพสซินัสไปยังโรม และการก่อตั้งเมกาเลนเซีย [ ^{d ] [ 2 ] ตัว}หินเองอาจเป็นอุกกาบาต และได้รับการอธิบายเช่นนั้นโดยแหล่งข้อมูลภาษาละตินแหล่งหนึ่ง: lapis quidam ไม่ใช่แมกนัส, ferri manu hominis sine ulla Impressione qui posset; coloris furvi atque atri, angellis โดดเด่น inaequalis, และ quem omnes hodie … videmus … indolatum และ asperum . ^{[ e ] [ 3 ]} Servius พูดถึงเรื่องนี้ว่าacus Matris Deumและเป็นหนึ่งในเจ็ดวัตถุที่ขึ้นอยู่กับความปลอดภัยของโรม^{[ฉ] [ 3 ]}

ตามที่ET Merrill กล่าว ไว้ การเชื่อมโยงในยุคแรกของ Attis กับพระมารดาแห่งเทพเจ้าดูเหมือนจะชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ขององค์ประกอบเพศชายดั้งเดิมกับองค์ประกอบเพศหญิงดั้งเดิมในฐานะบิดามารดาของสรรพสิ่ง^{[ 3 ]}แต่ในยุคแห่งประเพณี Attis ปรากฏตัวในฐานะคนรับใช้แทนที่จะเป็นผู้เท่าเทียมกัน และการอยู่ใต้บังคับบัญชาของเพศชายต่อองค์ประกอบเพศหญิงได้รับการเน้นย้ำเพิ่มเติมโดยการแสดงภาพของ Attis เช่นเดียวกับ Galli ในยุคประวัติศาสตร์ ในฐานะนักบวชที่ถูกตอน^{[ 3 ]}จินตนาการของชาวกรีกวาดภาพเขาในฐานะชายหนุ่มรูปงามที่เป็นที่รักของเทพธิดา แต่หลงทางจากเธอและไม่ซื่อสัตย์ แต่เมื่อถูกตามหาและเรียกกลับมาจงรักภักดีโดยเธอ ด้วยความสำนึกผิดอย่างแรงกล้า เขาไม่เพียงแต่ใช้ชีวิตรับใช้เธอเท่านั้น แต่ด้วยการกระทำของเขาเองทำให้การนอกใจเช่นนั้นเป็นไปไม่ได้ในอนาคต จึงได้สร้างแบบอย่างที่ Galli ทุกคนปฏิบัติตามหลังจากเขา^{[ g ] [ 3 ]}

Catullus ละทิ้งรูปแบบของตำนาน Attis นี้ และสร้าง Attis ให้เป็นชายหนุ่มชาวกรีกรูปงามผู้ซึ่งในช่วงเวลาแห่งความคลั่งไคล้ทางศาสนาได้แล่นเรือข้ามทะเลไปพร้อมกับกลุ่มเพื่อนฝูงเพื่ออุทิศตนให้กับการรับใช้เทพธิดาที่ดำเนินมาอย่างยาวนาน^{[ h ] [ 3 ]}เมื่อมาถึงชายฝั่งของ Trojan Ida เขาได้กระทำการอุทิศตนที่ไม่อาจเพิกถอนได้ด้วยการตอนตัวเอง^{[ i ]}และพร้อมกับเพื่อนๆ รีบขึ้นภูเขาไปยังวิหารของเทพธิดา^{[ j ] [ 3 ]}แต่เมื่อตื่นขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้น เขารู้สึกถึงความน่าสะพรึงกลัวของการกระทำของเขาอย่างเต็มที่^{[ k ]}และมองออกไปเหนือทะเลไปยังบ้านที่หายไปของเขา คร่ำครวญถึงชะตากรรมของเขา^{[ l ]}จนกระทั่งเทพธิดาผู้ริษยาปลดแอกสิงโตจากรถม้า ของเธอ และส่งมันไปขับไล่ผู้ศรัทธาที่ลังเลของเธอให้กลับมาจงรักภักดี^{[ m ] [ 3 ]}ตามที่ET Merrill กล่าวไว้ ว่า "เรื่องราวนี้ถูกเล่าด้วยความกระฉับกระเฉงและอารมณ์ที่ผันผวนซึ่งหาที่เปรียบไม่ได้ในวรรณกรรมละติน และจังหวะการอ่านแบบ galliambicซึ่งเป็นจังหวะที่นิยมใช้กับเรื่องราวประเภทนี้ ก็มีผลอย่างมาก" ^{[ 3 ]}

วันที่แต่งบทกวีไม่แน่นอน แต่คาตุลลัสอาจได้รับแรงบันดาลใจโดยตรงจากการติดต่อกับลัทธิบูชาไซเบเลียในถิ่นกำเนิดดั้งเดิมระหว่างที่เขาพำนักอยู่ในบิธีเนียในช่วงปี 57-56 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 3 ]}หรืออาจได้รับแรงบันดาลใจจากการศึกษากวีชาวอเล็กซานเดรีย เพราะคาลิมาคัสใช้ฉันทลักษณ์แบบกัลลิแอมบิกอย่างแน่นอน แม้ว่าจะไม่มีบทกวีชื่อเฉพาะของเขาในหัวข้อนี้หลงเหลืออยู่ก็ตาม^{[ 3 ]}ซีซิเลียสแห่งโคมัมก็แต่งบทกวีโดยอิงจากลัทธิบูชาไซเบเลียเช่นกัน^{[ n ]}และวาร์โรและมาเอซีนัสต่างก็ใช้ความสามารถของพวกเขาในทิศทางเดียวกัน^{[ o ] [ 3 ]}

บทกวีนี้เต็มไปด้วยกลวิธีทางวาทศิลป์เพื่อเพิ่มผล เช่น การใช้สัมผัสอักษรบ่อยครั้ง^{[ p ]} การใช้ คำประสมที่แปลกและรุนแรง^{[ q ]}และการซ้ำคำที่แสดงถึงการเคลื่อนไหวและความรู้สึกที่วุ่นวาย (เช่นrapidusสามครั้ง, citatusสี่ครั้ง, citusสองครั้ง, rabidusสามครั้ง, rabiesหนึ่งครั้ง) ^{[ 4 ]}

• เบอร์ตัน, ริชาร์ด เอฟ.; สมิเธอร์ส, เลียวนาร์ด ซี., บรรณาธิการ (1894). บทเพลงสรรเสริญของไกอุส วาเลริอุส คาตุลลัส . ลอนดอน: จัดพิมพ์โดยผู้แปล: สำหรับผู้สมัครสมาชิกส่วนตัว. หน้า 138–148.
• Merrill , Elmer Truesdell, บรรณาธิการ (1893). Catullus (ชุดหนังสือภาษาละตินสำหรับวิทยาลัย). บอสตัน, แมสซาชูเซตส์: Ginn and Company. หน้า 119–130. บทความนี้ได้นำข้อความจากแหล่งข้อมูลนี้มาใช้ ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ

• ฮาร์ดี้, แอนน์ (พฤษภาคม 2022). "ความปีติและความทุกข์ทรมาน: ความคลั่งไคล้ ความเป็นชาย และความทุกข์ยากในคาตุลลัส 63" . แอนติโกเน . สืบค้นเมื่อ 7 พฤษภาคม 2023.
• แฮร์ริสัน, เอสเจ (2004) "Catullus 63: ข้อความและการแปล " ความจำเสื่อม , 57(5). หน้า 514–519.
• Nauta, Ruurd R. (2004) “คาตุลลัส 63 ในบริบทโรมัน ” ความจำเสื่อม , 57(5). หน้า 596–628.

• C. Valerius Catullus. "Catul. 63" . Carmina . Leonard C. Smithers, บรรณาธิการ. ห้องสมุดดิจิทัล Perseus . สืบค้นเมื่อ 3 มีนาคม 2023.
• ผลงานที่เกี่ยวข้องกับCatullus 63ใน Wikisource