คริสเตียน เวรา เฟลเชอริโนว์ (เกิด 20 พฤษภาคม 1962) เป็นนักแสดงและนักดนตรี ชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีจากผลงานในหนังสืออัตชีวประวัติ ปี 1978 เรื่อง Zoo Station: The Story of Christiane F. (ชื่อเดิม: Wir Kinder vom Bahnhof Zoo ) และภาพยนตร์และมินิซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่สร้างจากหนังสือดังกล่าว ซึ่งบันทึกเรื่องราวการใช้ยาเสพติดในวัยรุ่นของเธอ

Christiane Vera Felscherinow เกิดที่เมืองฮัมบูร์กซึ่งขณะนั้นอยู่ในเยอรมนีตะวันตกแต่ครอบครัวของเธอย้ายไปเบอร์ลินตะวันตกเมื่อเธอยังเด็ก พวกเขาตั้งรกรากอยู่ในGropiusstadt ซึ่งเป็น ย่านหนึ่งในNeukölln ที่ส่วนใหญ่ประกอบด้วย ตึกอพาร์ตเมนต์สูงระฟ้า ซึ่งมีปัญหาทางสังคมแพร่หลาย พ่อของ Felscherinow ดื่มสุราปริมาณมากและทำร้ายลูกสาวทั้งสองคนของเขา ในขณะที่แม่ของเธอหมกมุ่นอยู่กับความสัมพันธ์นอกสมรส^{[ 1 ]}

เมื่ออายุ 12 ปี เฟลเชอริโนว์เริ่มสูบกัญชากับกลุ่มเพื่อนที่อายุมากกว่าเล็กน้อยในชมรมเยาวชนท้องถิ่น พวกเขาค่อยๆ เริ่มใช้ยาเสพติดที่รุนแรงขึ้น เช่นLSDและยาเม็ดชนิดต่างๆ และในที่สุดเธอก็หันมาใช้เฮโรอีนเมื่ออายุ 14 ปี เธอติดเฮโรอีน และเป็นโสเภณี โดยส่วนใหญ่อยู่ที่สถานีรถไฟ เบอร์ลิน-ซูซึ่งเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในเบอร์ลินตะวันตกในขณะนั้นในช่วงเวลานั้น เธอได้เข้าร่วมกลุ่มวัยรุ่นที่เสพยาและทำงานบริการทางเพศทั้งชายและหญิง

ไค เฮอร์มันน์และฮอร์สต์ รีคสองนักข่าวจากนิตยสารข่าวสเติร์นได้พบกับเฟลเชอริโนว์ในปี 1978 ที่เบอร์ลิน ขณะที่เธอเป็นพยานในคดีของชายคนหนึ่งที่จ่ายเฮโรอีนให้เด็กสาวอายุต่ำกว่าเกณฑ์เพื่อแลกกับการมีเพศสัมพันธ์ นักข่าวต้องการเปิดเผยปัญหาการใช้ยาเสพติดในกลุ่มวัยรุ่นในเบอร์ลิน ซึ่งเป็นปัญหาที่รุนแรงแต่ก็ถูกปกปิดด้วยข้อห้ามมากมาย จึงนัดสัมภาษณ์เฟลเชอริโนว์เป็นเวลาสองชั่วโมง แต่การสัมภาษณ์นั้นยืดเยื้อไปเป็นสองเดือน เนื่องจากเฟลเชอริโนว์ได้ให้รายละเอียดอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับชีวิตของเธอ รวมถึงชีวิตของวัยรุ่นคนอื่นๆ ในเบอร์ลินตะวันตกในช่วงทศวรรษ 1970 ต่อมานักข่าวได้ตีพิมพ์บทความชุดเกี่ยวกับพฤติกรรมการใช้เฮโรอีนของเธอในนิตยสารสเติร์นโดยอ้างอิงจากการสัมภาษณ์ที่บันทึกเทปไว้กับเฟลเชอริโนว์

ในปี 1979 สำนักพิมพ์ Sternได้ตีพิมพ์หนังสือที่อิงจากการสัมภาษณ์เรื่องZoo Station: The Story of Christiane F. ( ภาษาเยอรมัน : Wir Kinder vom Bahnhof Zoo ) หนังสือเล่มนี้บันทึกเรื่องราวชีวิตของเฟลเชอริโนว์ตั้งแต่ปี 1975 ถึง 1978 ในช่วงอายุ 12 ถึง 15 ปี และบรรยายถึงเพื่อนหลายคนของเฟลเชอริโนว์ รวมถึงผู้เสพยาคนอื่นๆ และฉากจากสถานที่ทั่วไปของวงการยาเสพติดในเบอร์ลินในเวลานั้น การเล่าเรื่องในหนังสือเป็นแบบบุคคลที่หนึ่งจากมุมมอง ของเฟลเชอริโนว์ แต่เขียนโดยนักข่าวที่ทำหน้าที่เป็นนักเขียนรับจ้าง [ ^{2 ] บุคคล}อื่นๆ เช่น แม่ของเฟลเชอริโนว์ และบุคคลต่างๆ ที่เป็นพยานเห็นสถานการณ์ยาเสพติดที่ทวีความรุนแรงขึ้นในเบอร์ลินในเวลานั้น ก็มีส่วนร่วมในหนังสือเล่มนี้ด้วย

ฉบับภาษาอังกฤษของหนังสือเล่มนี้ได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Corgiเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 1981 ภายใต้ชื่อH. Autobiography of a Child Prostitute and Heroin Addictและแปลโดย Susanne Flatauer ( ISBN) 0552117722ISBN 9780552117722)

หนังสือเล่มนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในอเมริกาโดยสำนักพิมพ์ Bantam ในปี 1982 ในชื่อChristiane F.: Autobiography of a Girl of the Streets and Heroin Addictซึ่งแปลโดย Susanne Flatauer เช่นกัน ( ISBN) 0553208977ณ เดือนตุลาคม 2013 เฟลเชอริโนว์ยังคงได้รับค่าลิขสิทธิ์รายเดือนใกล้เคียง 2,000 ยูโร ( 2,720 ดอลลาร์สหรัฐ ) สำหรับหนังสือChristiane F.และภาพยนตร์^{[ 3 ]}ในปี 2013 คริสตินา คาร์ทไรท์ ได้แปลหนังสือฉบับใหม่ และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Zest Books แห่งซานฟรานซิสโก ในชื่อZoo Station

ในปี พ.ศ. 2524 หนังสือเล่มนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์เรื่องChristiane F.ซึ่งกำกับโดยUli Edelและอำนวยการสร้างโดยBernd Eichingerและ Hans Weth บทภาพยนตร์เขียนโดยHerman WeigelและNatja Brunckhorstรับบทเป็นตัวละครเอก ชื่อเรื่องในเยอรมนีคือChristiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zooและในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษคือChristiane F. ^{[ 4 ]}

ภาพยนตร์ส่วนใหญ่ถ่ายทำในสภาพแวดล้อมจริงของ Gropiusstadt และ Bahnhof Zoo เดวิด โบวี นักร้องคนโปรดของคริสเตียนในช่วงเวลาที่ให้สัมภาษณ์ซึ่งเป็นข้อมูลสำหรับหนังสือเล่มนี้ ปรากฏตัวในคอนเสิร์ตในฐานะตัวเขาเอง โบวียังเป็นผู้แต่ง เพลงประกอบภาพยนตร์ที่วางจำหน่ายในเยอรมนีในปี 1981 อีกด้วย ^{[ 5 ]}

ในการให้สัมภาษณ์เมื่อเดือนธันวาคม 2013 เฟลเชอริโนว์กล่าวว่าเธอไปร่วมงานฉายรอบปฐมทัศน์ภาพยนตร์ในเยอรมนีกับโบวี ซึ่งมารับเธอด้วยรถลีมูซีนที่มีคนขับ: "ฉันคิดว่าเดวิด โบวีจะเป็นดารานำในภาพยนตร์ของฉัน แต่สุดท้ายแล้วมันกลับเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับฉันทั้งหมด" เฟลเชอริโนว์ยอมรับว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทอดชีวิตของเธอในช่วงเวลานั้นได้อย่างแม่นยำ แต่เปิดเผยว่าเธอไม่ชอบภาพยนตร์เรื่องนี้ "มากนัก"

มันไม่ได้อธิบายว่าฉันเติบโตมาอย่างไร ฉันถูกพ่อแม่ละเลย อย่างไร พ่อของฉัน ติดเหล้าและทำร้ายฉันและน้องสาว เขาอารมณ์ฉุนเฉียวและแม่ของฉันก็ไม่ทำอะไรเลย เธอเอาแต่สนใจความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นและความงามของเธอ ฉันเหงามากตอนเป็นเด็ก ฉันแค่อยากมีที่พึ่ง ฉันดิ้นรนกับโลกใบนี้^{[ 1 ]}

หลังจากความสำเร็จในเบื้องต้นของหนังสือและภาพยนตร์ เฟลเชอริโนว์ก็กลายเป็นคนดังทั้งในเยอรมนีและประเทศอื่นๆ ในยุโรปกลุ่มเด็กสาววัยรุ่นในเยอรมนีเริ่มเลียนแบบสไตล์การแต่งตัวของเธอและใช้เวลาอยู่ที่สถานีรถไฟซูซึ่งกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมอย่างไม่น่าเชื่อ การพัฒนาเช่นนี้ทำให้ผู้เชี่ยวชาญด้านยาเสพติดในกลุ่มเยาวชนกังวล พวกเขากลัวว่าแม้ภาพยนตร์จะมืดมนและมีฉากที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดมากมาย (โดยเฉพาะฉากที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นจริงของการถอนเฮโรอีน) วัยรุ่นที่อ่อนแออาจมองเฟลเชอริโนว์เป็นวีรบุรุษและแบบอย่างที่น่า ชื่นชม

ระหว่างปี 1982 ถึง 1985 เฟลเชอริโนว์อาศัยอยู่ในซูริคกับครอบครัวคีล เจ้าของสำนักพิมพ์ไดโอเจเนส ในช่วงเวลานี้เธอได้พบกับ ฟรีดริช ดือร์เรนมัต ต์ แพทริเซีย ไฮสมิธและแพทริค ซูสกินด์ [ ^{6 ] ใน}ปี 2013 เธออธิบายว่าเธอ "ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางดาราวรรณกรรมและวงการเฮโรอีน" และบรรยายถึงสวนสาธารณะพลาทสปิตซ์ในซูริคว่า "เหมือนดิสนีย์เวิลด์สำหรับคนติดยา" อย่างไรก็ตาม เฟลเชอริโนว์อธิบายเพิ่มเติมว่าพื้นที่ดังกล่าวกลายเป็น "กองขยะ" เนื่องจากผู้คนเสียชีวิตหลังจากติดเชื้อ ไวรัส ตับอักเสบซีและเอชไอวีและแก๊งคู่แข่งมีส่วนร่วมในความขัดแย้งรุนแรง^{[ 1 ]}

ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 แฟนหนุ่มของเฟลเชอริโนว์คืออเล็กซานเดอร์ ฮัคเคจากวงดนตรีอินดัสเทรียลของเยอรมันEinstürzende Neubautenและพวกเขาร่วมกันออกอัลบั้มสองชุดภายใต้ชื่อSentimentale Jugendซึ่งรวมถึงเพลงคัฟเวอร์" Satisfaction " ของวง Rolling Stonesบนค่ายเพลง Das Cassetten Combinat ^{[ 7 ] [ 8 ]}พวกเขายังปรากฏตัวร่วมกันในภาพยนตร์เยอรมันเรื่อง Decoder ในปี 1983 ซึ่งมีวิลเลียม เอส. บูร์โรห์สและเจเนซิส พี-ออร์ริดจ์ร่วม แสดงด้วย ^{[ 9 ] [ 10 ]}เฟลเชอริโนว์อธิบายในปี 2013 ว่าฮัคเคเป็น "เพื่อนของเพื่อน" ที่ใช้บ้านของเธอเพื่อหลบซ่อนจากสื่อที่รู้เรื่องการใช้เฮโรอีนที่เป็นปัญหาของเขาในขณะนั้น เธอยังกล่าวอีกว่าเธอยินดีที่ชีวิตของฮัคเคมีความมั่นคงขึ้น: "ฉันดีใจที่เขากำจัดปัญหาของเขาได้และมีครอบครัวแล้ว" ^{[ 1 ]}

เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2556 เฟลเชอริโนว์ได้ออกหนังสืออัตชีวประวัติเล่มใหม่ชื่อMein Zweites Leben ( ชีวิตที่สองของฉัน ) ^{[ 11 ]}ซึ่งเธอได้อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของเธอหลังจากออก หนังสือ Christiane F.ในการสัมภาษณ์เพื่อโปรโมตก่อนวันวางจำหน่ายหนังสืออัตชีวประวัติ เฟลเชอริโนว์ได้เปิดเผยแรงจูงใจในการเขียนหนังสือเล่มที่สองว่า "ไม่มีข้อความอะไร [ในหนังสือ] ฉันแค่ต้องการจะโต้แย้ง มีเรื่องไร้สาระมากมาย มีพาดหัวข่าวมากมาย! ในที่สุดฉันก็อยากจะอธิบายว่ามันเป็นอย่างไรจริงๆ" ^{[ 3 ]}อย่างไรก็ตาม เธอโต้แย้งคำกล่าวนี้ในการสัมภาษณ์เมื่อเดือนธันวาคม 2556:

ฉันหวังว่าหนังสือ My Second Lifeจะทำให้ผู้คนหวาดกลัวการใช้ยาเสพติดมากกว่าหนังสือเล่มแรกของฉัน ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าจะเป็นเช่นนั้น หนังสือเล่มนี้บรรยายถึงความเจ็บปวดมากมายที่ฉันเคยประสบมาในชีวิต และ [อธิบาย] ว่าฉันจะตายเร็วและเจ็บปวดมาก^{[ 1 ]}

เฟลเชอริโนว์ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซีจากเข็มฉีดยาที่ติดเชื้อในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เธอป่วยเป็นโรคตับแข็งและปฏิเสธ การรักษา ด้วยอินเตอร์เฟรอนเนื่องจากผลข้างเคียง^{[ 6 ]}ในปี 2013 เฟลเชอริโนว์กล่าวว่า "ฉันรู้ว่าฉันจะตายในไม่ช้า แต่ฉันไม่ได้พลาดอะไรไปในชีวิต ฉันสบายดีกับมัน ดังนั้นนี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะแนะนำ นี่ไม่ใช่ชีวิตที่ดีที่สุด แต่เป็นชีวิตของฉัน" ^{[ 1 ]}

เมื่อเฟลเชอริโนว์อายุ 19 ปี เธอเดินทางไปสหรัฐอเมริกาเพื่อโปรโมตภาพยนตร์เกี่ยวกับตัวเธอ เธอถูกจับกุมในข้อหาครอบครองเฮโรอีนและฝิ่น และต้องออกจากประเทศ^{[ 1 ]}

เธออาศัยอยู่กับลูกชายของเธอ (เกิดปี 1996) ^{[ 12 ]}ในเมืองเทลโทว์ประเทศเยอรมนี แต่ในปี 2008 หลังจากที่ทั้งคู่ย้ายไปอยู่ที่อัมสเตอร์ดัมเฟลเชอริโนว์ก็สูญเสียสิทธิ์ในการดูแลลูกชายของเธอไปชั่วคราวในเดือนสิงหาคม 2008 หลังจากที่เจ้าหน้าที่เข้ามาแทรกแซงในเบอร์ลิน^{[ 13 ]}ในช่วงปลายเดือนมกราคม 2011 เฟลเชอริโนว์ถูกค้นตัวระหว่างการบุกจับยาเสพติดที่โมริตซ์พลัตซ์ สถานีรถไฟใต้ดินในเบอร์ลินซึ่งในขณะนั้นขึ้นชื่อเรื่องตลาดค้ายาเสพติด อย่างไรก็ตาม การค้นหาไม่พบยาเสพติดใดๆ^{[ 12 ]}

ในการให้สัมภาษณ์เมื่อเดือนตุลาคม 2013 เฟลเชอริโนว์ได้แสดงความไม่พอใจต่อความคิดเห็นของสาธารณชนที่มีต่อเธอ นับตั้งแต่การตีพิมพ์หนังสือChristiane F. :

สิ่งที่รบกวนฉันมากที่สุดคือเรื่องของคริสเตียน เอฟ. เธอเลิกยาได้แล้วหรือยัง? ราวกับว่าไม่มีอะไรจะพูดถึงฉันอีกแล้ว และฉันก็เลิกยาไม่ได้ มันเป็นเพียงสิ่งที่คนอื่นคาดหวังจากฉันมาตลอด หมอก็บ่น แต่ฉันก็มีชีวิตของตัวเองนี่นา^{[ 3 ]}

เฟลเชอริโนว์กล่าวในการสัมภาษณ์เมื่อเดือนธันวาคม 2013 ว่าในขณะที่เธอยังคงใช้เมทาโดนและสูบกัญชาเป็นครั้งคราวแอลกอฮอล์เป็นปัญหายาเสพติดหลักของเธอเมื่ออายุ 51 ปี ในการตอบคำถามว่าทำไมเธอถึงไม่เคยเลิกใช้ยาเสพติด เธออธิบายว่า "ฉันไม่เคยอยากเลิกเลย ฉันไม่รู้จักอะไรอย่างอื่น ฉันตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตที่แตกต่างจากคนอื่น ฉันไม่จำเป็นต้องเสแสร้งเพื่อหยุด" ^{[ 1 ]}

• "Gesundheit!" (1982)
• "โบสถ์สุดท้าย" (1982)
• "Wunderbar / Health Dub" (2546)

• ชุมชนคริสเตียน เอฟ.
• Christiane F. ที่ Discogs
• Christiane Felscherinowที่IMDb
• สเติร์นพาโนรามา ธีม Gesellschaft Christiane F