พระราชดำรัส ( ย่อ : HSH , คำสรรพนามบุรุษที่สอง: พระราชดำรัสอันทรงเกียรติ ; ภาษาฝรั่งเศส : Altesse Sérénissime ) เป็นคำนำ หน้าพระพักตร์ ที่ใช้โดย ราชวงศ์ ผู้ปกครองของลิกเตนสไตน์และโมนาโก ในปัจจุบัน จนถึงปี 1918 คำนำหน้าพระพักตร์นี้ยังใช้กับตำแหน่งเจ้าชายของสมาชิกราชวงศ์ผู้ปกครองและ ราชวงศ์ ที่มีอิทธิพล ของเยอรมนีบางราชวงศ์ และราชวงศ์เจ้าชายบาง ราชวงศ์ ที่ไม่ได้ปกครองนอกจากนี้ยังเป็นรูปแบบการเรียกขานที่ใช้กับ สมาชิกราชวงศ์ ย่อยของฝรั่งเศส อิตาลี รัสเซีย และเออร์เนสตินแซกโซนีภายใต้ระบอบกษัตริย์ ของพวกเขา ยิ่งไปกว่านั้น จักรพรรดิหรือพระสันตะปาปาได้ทรงใช้คำนำหน้าพระพักตร์นี้กับบางราชวงศ์ แต่ไม่ใช่ทุกราชวงศ์ ที่มีตำแหน่งเจ้าชายแต่ไม่ได้ปกครองในโบฮีเมีย ฮังการี อิตาลี โปแลนด์ โรมาเนีย และรัสเซีย ในบางกรณีที่หายาก ผู้ปกครองที่ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ก็ใช้คำนำหน้าพระพักตร์นี้เช่นกัน ในบริบทของผู้สำเร็จ ราชการ หรือแม้แต่ในระบอบสาธารณรัฐ

ผู้ถือตำแหน่ง หรือตระกูล ต่อไปนี้ได้รับอนุญาตจากพระมหากษัตริย์ให้ใช้คำนำหน้าชื่อว่าSerene Highness ^{[ 1 ]} ( ภาษาฝรั่งเศส : Altesse Sérénissime , ภาษาดัตช์ : Doorluchtige Hoogheid )

• ดยุคและเจ้าชายแห่งอาเรนเบิร์ก
• ดยุคแห่งโบฟอร์ต-สปอนติน
• ดยุคและเจ้าชายแห่งครอย
• เจ้าชายแห่งฮับส์บูร์ก-ลอร์เรน ( สมาชิกราช สำนักที่พำนักอยู่ในเบลเยียม)
• เจ้าชายแห่งโลบโควิช (พำนักอยู่ในเบลเยียม)
• ดยุคและเจ้าชายแห่งลูซ-คอร์สวาเร็ม
• เจ้าชายแห่งสโตลเบิร์ก-สโตลเบิร์ก
• เจ้าชายแห่งวอเตอร์ลู

ในลอดจ์ของแก รนด์โอเรียนต์ แห่งเบลเยียม แกรนด์มาสเตอร์ของแกรนด์มาสเตอร์นี้มีตำแหน่งเรียกว่า(fr) Sérénissime Grand Maître , (nl) Doorluchtige Grootmeester

มีหลักฐานบางอย่างที่บ่งชี้ว่าในฝรั่งเศสก่อนการปฏิวัติ ซึ่งแตกต่างจากเยอรมนี ผู้ที่มีสิทธิ์ได้รับการเรียกขานว่า " เจ้าชายผู้ทรงเกียรติ " ถือว่ามีฐานะสูงกว่าผู้ที่ได้รับการเรียกขานว่า " เจ้าชาย " เพียงอย่างเดียว สมาชิกราชวงศ์ที่ไม่ใช่บุตรหรือหลานของกษัตริย์ กล่าวคือ เจ้าชายแห่งราชวงศ์ ( princes du sang ) มีสิทธิ์ได้รับการเรียกขานว่า "เจ้าชายผู้ทรงเกียรติสูงสุด" ( Son Altesse Sérénissimeหรือย่อว่าSAS ) ^{[ 2 ]}เจ้าชายต่างชาติ (princes étrangers ) และเจ้าชายแห่งราชวงศ์ (princes légitimés ) มีสิทธิ์ใช้คำเรียกขานง่ายๆ ว่า "เจ้าชาย" ( altesse ) ในความเป็นจริง รูปแบบทางการเหล่านี้แทบจะไม่ถูกนำมาใช้ในการสนทนา เนื่องจากเจ้าชายแห่งราชวงศ์ใช้รูปแบบเฉพาะ (เช่นMademoiselle , Monsieur le Prince ) ในขณะที่ขุนนางชั้นดยุคนำโดยดยุคแห่งแซงต์-ซีมอง ผู้หยิ่งผยอง หลีกเลี่ยงการยอมให้เจ้าชายต่างชาติและเจ้าชายนอกสมรส ใช้รูป แบบ altesseส่งผลให้ขุนนางชั้นรองลงมาทำเช่นเดียวกัน^{[ 3 ]}

ปัจจุบัน การใช้รูปแบบนี้อย่างถูกต้องตามกฎหมายในประเทศที่ใช้ภาษาเยอรมันนั้นจำกัดอยู่เฉพาะราชวงศ์ลิกเตนสไตน์ซึ่งสมาชิกทั้งหมดของราชวงศ์ใช้รูปแบบนี้

คำภาษาเยอรมันคือDurchlauchtซึ่งเป็นการแปลมาจากคำภาษาละติน(su)perillustrisโดยทั่วไปมักแปลเป็นภาษาอังกฤษว่าSerene Highness (เจ้าชาย/เจ้าหญิงผู้สง่างาม) อย่างไรก็ตาม การแปลที่ตรงตัวกว่าคือเหนือกว่า สูงกว่า หรือยิ่งใหญ่กว่าผู้ทรงเกียรติเนื่องจากเป็นการขยายความของErlaucht (" เจ้าชาย/เจ้าหญิงผู้ทรงเกียรติ ") ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มอบให้แก่ เคานต์ โดยตรง ( Reichsgrafen ) แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และเคานต์ที่ได้รับตำแหน่งผ่าน ทาง สมาพันธรัฐเยอรมันและจักรวรรดิเยอรมันสารานุกรมบริแทนนิกาฉบับปี 1911 ตั้งข้อสังเกตอย่างเสียดสีว่า คำแปลภาษาอังกฤษที่สมเหตุสมผลที่สุดอาจเป็น "Your Transparency" (ความโปร่งใสของคุณ)

ในปี ค.ศ. 1375 จักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 4ได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ขุนนาง"Durchlauchtig"แก่เจ้าชายผู้เลือกตั้ง ทั้งเจ็ดพระองค์ ที่ได้รับการแต่งตั้งโดยพระราชกฤษฎีกาทองคำในปี ค.ศ. 1356นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1664 จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 ได้พระราชทานบรรดาศักดิ์นี้แก่ เจ้าชายทุก พระองค์ในจักรวรรดิ ทำให้บรรดาผู้เลือกตั้ง เช่นอาร์ชดยุคแห่งออสเตรียเริ่มใช้คำนำหน้าศักดิ์ " Durchlauchtigst " อย่างแพร่หลาย ในจักรวรรดิเยอรมัน บรรดาศักดิ์ " Serene Highness"มักถูกใช้โดยเจ้าชายที่มีฐานะต่ำกว่าเจ้าชายที่มีสิทธิ์ได้รับ"Highness" (ยกเว้น เจ้าชาย Wettinแห่งดัชชี Ernestine ) Grand Ducal Highness , Royal HighnessและImperial Highnessดังนั้น หากสตรีที่มีสิทธิ์ได้รับการปฏิบัติในฐานะRoyal Highnessแต่งงานกับชายที่ได้รับคำนำหน้าศักดิ์เพียง"Serene Highness " สตรีผู้นั้นมักจะยังคงใช้บรรดาศักดิ์เดิมก่อนสมรส

ในปี ค.ศ. 1905 จักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 แห่งออสเตรียได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ " Durchlaucht"ให้แก่สมาชิกของแทบทุกตระกูลที่เคยดำรงตำแหน่งเจ้าชายในอดีตจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าตระกูลนั้นจะไม่เคยมีอำนาจอธิปไตย มาก่อน ก็ตาม

ใน จักรวรรดิ เยอรมันและออสเตรียในศตวรรษที่ 19 และ 20 พระราชอิสริยยศ " เจ้าชาย/เจ้าหญิง"ยังถูกใช้โดยบุคคลต่อไปนี้อย่างเป็นทางการ:

• สาขาย่อยของดยุคผู้ปกครอง Ernestine (เช่นSaxe-Altenburg , Saxe-Meiningen , Saxe-Coburg และ Gotha ); ^{[ 4 ]}
• ผู้ปกครองอาณาจักรเยอรมันขนาดเล็ก ที่รอดพ้น ^จากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ [ ^{5 ]}
  • ราชวงศ์ โฮเฮนโซลเลิร์น (สละอำนาจอธิปไตยให้แก่พระญาติของราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น คือกษัตริย์แห่งปรัสเซียในปี 1848)
  • ลิปเป้
  • รอยส์
  • ชอมเบิร์ก-ลิปเป้
  • ชวาร์ซบูร์ก
  • วอลเด็คและไพร์มอนต์
• เจ้าชายผู้เป็นสื่อกลาง (เช่นFürstenberg , Hohenlohe , Leiningen , Thurn und Taxis ) และดยุค (เช่นRatibor ) และบางทีอาจเป็นสมาชิกในครอบครัวของพวกเขา
• เจ้าชาย มอร์กานาติกผู้สืบเชื้อสายจากราชวงศ์ที่ปกครอง
• เจ้าชายองค์อื่นๆ ที่ไม่ใช่ผู้ครองราชย์ในตระกูลขุนนางเยอรมันแต่ไม่รวมถึงทายาทของพวกเขาเสมอไป (เช่นบิสมาร์ค , คาโรลาธ-บอยเทน , เพลส , วเรเด )

ตามธรรมเนียมแล้วคำว่า Durchlauchtยังคงถูกยกให้เป็นคำที่ใช้เรียกราชวงศ์เจ้าชายผู้ปกครองจนถึงปี 1917 หรือราชวงศ์ที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีและสมาพันธรัฐเยอรมันในปี 1815 แม้ว่าการใช้คำนี้จะไม่เป็นทางการมาตั้งแต่ปี 1918 แล้วก็ตาม

หมายเหตุ รูปแบบสูงสุดของdurchlauchtig (คำคุณศัพท์) คือallerdurchlauchtigst (เงียบสงบที่สุดอย่างแน่นอน) ซึ่งสงวนไว้สำหรับจักรพรรดิเท่านั้นในรูปแบบการปราศรัยของพระองค์: Allerdurchlauchtigster Großmächtigster Allergnädigster Kaiser und Herr

ก่อนปี ค.ศ. 1947 มีการใช้รูปแบบ "His/Her Serene Highness"' ( Őfőméltóságaแปลตามตัวอักษร: "His/Her High Dignity") ที่ใช้ในฮังการี บรรดาขุนนางที่มีบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายก็มีสิทธิ์ได้รับตำแหน่งนี้ และระหว่างปี 1920 ถึง 1944 ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์มิโคลส ฮอร์ธี ได้รับการขนานนามว่าเป็นพระองค์ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งราชอาณาจักรฮังการี ( Őfőméltósága, a Magyar Királyság kormányzója )

ในสาธารณรัฐเวนิส (ค.ศ. 697–1797) หรือที่เรียกกันว่า "สาธารณรัฐที่เงียบสงบที่สุด", "la Serenìsima Repùblega" ในภาษาเวนิส ("la Serenissima Repubblica" ในภาษาอิตาลี) Dogeเป็นที่รู้จักในนามSerenissimus ("Most Serene") เช่นเดียวกับดยุคแห่งมานตัว^{[ 2 ]}

บุตรของ กษัตริย์ แห่งซาวอยและเจ้าชายรัชทายาทแห่งอิตาลีมีสิทธิได้รับการปฏิบัติในฐานะเจ้าชายรัชทายาทแต่ ผู้สืบเชื้อสาย ทางสายชาย ที่ห่างไกลกว่านั้น มี สิทธิได้รับ ตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทโดยชอบธรรม (แม้ว่าบ่อยครั้งที่ตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทจะมอบให้แก่พวกเขาเป็นการส่วนตัวเช่นดยุกแห่งออสตาหรือดยุกแห่งเจนัว ) ^{[ 6 ]}

ราชวงศ์เทิร์นและทาซิสซึ่งได้รับ พระราชทาน บรรดาศักดิ์ "เจ้าชาย/เจ้าหญิง"ในจักรวรรดิเยอรมัน มีสาขาย่อยที่ ไม่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์โดยตรง คือดยุกแห่งกัสเตล ดูอิโนซึ่งได้รับสัญชาติอิตาลีในปี 1923 เมื่อรวมเข้ากับชนชั้นสูง ของอิตาลี แล้ว การใช้พระยศ "เจ้าชาย/เจ้าหญิง" ก็ได้รับอนุญาตจากพระมหากษัตริย์

ดู#ดินแดนที่ใช้ภาษาเยอรมัน

ระหว่างปี ค.ศ. 1853 ถึง 1855 ประธานาธิบดีของเม็กซิโกอันโตนิโอ โลเปซ เด ซานตา อันนาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์อย่างเป็นทางการว่า "เจ้าชายผู้ทรงเกียรติยิ่ง"ซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่ไม่เหมือนใครในประเทศนั้น

จักรพรรดิออกัสตินที่ 1 แห่งเม็กซิโกพระราชทานบรรดาศักดิ์นั้นแก่สมาชิกหลายคนในราชวงศ์ของพระองค์

เจ้าชาย อัลเบิร์ตที่ 2 แห่งโมนาโกทรงได้รับการเรียกขานว่า " พระองค์ผู้ทรงสง่า" (His Serene Highness ) พระมเหสี พระโอรสธิดา และพระน้องสาว เจ้าหญิงสเตฟานีก็ทรงได้รับการเรียกขานว่า "พระองค์ผู้ทรงสง่า" เช่นกัน เจ้า หญิงแคโรไลน์พระพี่สาวของพระองค์ก็ทรงได้รับการเรียกขาน ว่า " พระองค์ผู้ทรง สง่า" (Her Serene Highness ) ก่อนการอภิเษกสมรสในปี 1999 แต่หลังจากนั้นก็ทรงได้รับการ เรียกขานว่า "พระองค์ผู้ทรงสง่า" (Royal Highness ) แม้ในช่วงที่ทรงดำรงตำแหน่ง "เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งโมนาโก" อย่างเป็นทางการในฐานะรัชทายาทโดยสันนิษฐาน บุคคลที่มีชื่อเสียงเป็นพิเศษที่ใช้การเรียกขานแบบนี้คือเกรซ เคลลีซึ่งมีตำแหน่งเป็น " เจ้าหญิงเกรซแห่งโมนาโก" (HSH Princess Grace of Monaco ) ^{[ 7 ] [ 8 ]} ในภาษาฝรั่งเศสทั้งแบบชายและหญิงใช้คำ ว่า Son Altesse Sérénissime ( SAS ) ซึ่งแปลตรงตัวว่า "พระองค์ผู้ทรงสง่า ที่สุด " (His/Her Most Serene Highness)

ในสาธารณรัฐโปแลนด์แห่งแรก (ค.ศ. 1569–1795) หรือที่เรียกว่า "สาธารณรัฐโปแลนด์อันสงบสุข" ( Najjaśniejsza Rzeczpospolita Polska ) คำว่า "พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวผู้ทรงพระเกียรติ" (His/Her Serene Reigning Majestyหรือ SRM) เป็นคำนำหน้าชื่อที่ใช้โดยพระมหากษัตริย์ ผู้ครอง ราชย์

ในฐานะตระกูลขุนนางที่ทรงอำนาจที่สุดในโปรตุเกสดยุกแห่งบรากันซาได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นทางการใน ฐานะ " เจ้าชาย / เจ้า หญิง" จนถึงปี 1640 เมื่อพวกเขาขึ้นครอง บัลลังก์ โปรตุเกสจึงได้รับสิทธิ์ในการใช้ฐานะ"เจ้าชาย/เจ้าหญิง" อย่างไรก็ตาม เจ้าชาย/เจ้าหญิงที่ไม่ได้อยู่ในสายตรงของบัลลังก์โปรตุเกสจะได้รับพระราชทานฐานะ "เจ้าชาย/เจ้าหญิง"

หลังปี พ.ศ. 2429 เหลนของจักรพรรดิรัสเซียในสายผู้ชายจะมีฐานะเป็นเจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งรัสเซียและจะได้รับการปฏิบัติเสมือนเป็นเจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งรัสเซียโดยมีฐานะเป็น เจ้าชาย/เจ้าหญิง ชั้นสูงหากสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิในระยะที่ห่างไกลกว่า และเกิดจากการสมรสที่เท่าเทียมกัน (ตรงข้ามกับการสมรสแบบมอร์กานาติก ) ข้อยกเว้นคือสำหรับบุตรชายคนโตของเหลนจักรพรรดิอาวุโส (ในสายสืบเชื้อสายทางบิดาของบุตรชายแต่ละคนของจักรพรรดิ) ซึ่งยังคงฐานะเป็นเจ้าชาย/ เจ้าหญิง ต่อ ไป^{[ 9 ]}

ในสมัยจักรวรรดิรัสเซีย เจ้าผู้ครองนครแห่งคิมชีอาชวิลีและปาลาวันดิชวิลีซึ่งได้รับการยอมรับจากราชวงศ์โรมานอฟ (ผู้มีเชื้อสายจอร์เจีย อาร์เมเนีย และโรมันโบราณ) ก็ใช้พระยศ "เจ้าชายผู้สงบเสงี่ยม" เช่นกัน

ตระกูลคิมชีอาชวิลีสืบเชื้อสายมาจากขุนนางผู้มีตำแหน่งเป็นMagister Equitum (เจ้าแห่งม้า) ซึ่งเข้ามาตั้งถิ่นฐานในจอร์เจียระหว่างการรุกรานเทือกเขาคอเคซัสของแม่ทัพโรมันผู้ยิ่งใหญ่กเนอุส ปอมเปอุส แม็กนัสในปี 65 ก่อนคริสต์ศักราช

ตามหลักแล้ว คำว่า Svetlostในภาษารัสเซียเป็นคำยกย่องที่ใช้ใน รูป คำคุณศัพท์ ( Светлейший : Svetleyshiy , ผู้ทรงสง่าที่สุด) เพื่ออ้างถึงสมาชิกของราชวงศ์ชั้นสูงของรัสเซียเพียงไม่กี่ราชวงศ์ (เช่นเจ้าชายอนาโตลี ปาฟโลวิช ลีเวน ผู้ทรงสง่าหรือ เจ้าชายดมิทรี วลาดิมิโรวิช โกลิตซิน ผู้ทรง สง่า ) อย่างไรก็ตาม เมื่อแปลเป็นภาษาที่ไม่ใช่ภาษาสลาฟและใช้ในการอ้างถึงสมาชิกของราชวงศ์โรมานอฟมักจะแปลว่า เจ้าชาย ผู้ทรงสง่า (Serene Highness )

ซานมาริโนได้รับการขนานนามว่า " สาธารณรัฐที่สงบสุขที่สุด "

ในปี ค.ศ. 1807 เจ้าชายมานูเอล เดอ โกโดอีเจ้าชายแห่งลาปาซ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ " มงตู เสน่หา"ซึ่งเป็นการปฏิบัติที่ไม่เหมือนใครในประเทศนั้นในขณะนั้น ก่อนหน้านี้ บรรดาศักดิ์นี้บางครั้งก็ถูกใช้โดยพระมหากษัตริย์คาทอลิก อิซาเบลลาและเฟอร์ดินานด์ รวมถึงราชวงศ์อื่นๆ ที่รู้จักกันในสมัยโบราณว่า ราชวงศ์อันรุ่งโรจน์หรือเสน่หา ราชวงศ์โบราณเหล่านี้ส่วนใหญ่สูญเสียบรรดาศักดิ์นี้ไปเนื่องจากการสืบทอด^{[ 10 ]}

คำให้เกียรติ ( สเปน : El Serenísimo Señor ) เป็นรูปแบบหนึ่งของเด็ก ทารก

ในประเทศไทย คำว่า "พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" (Serine Highness) เป็นรูปแบบตะวันตกของคำนำหน้าชื่อ " พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" ( His/Her Serene Highness Prince/Princess | Thai: พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว) ซึ่งใช้เรียกพระราชโอรสหรือพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์ ในปัจจุบัน ประเทศไทยเหลือพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอยู่ไม่มากนัก หลังจากที่ราชวงศ์ได้ยกเลิกธรรมเนียมการสมรสแบบหลายภรรยา และในประเทศไทย พระยศและฐานะทางราชวงศ์จะลดลงหนึ่งระดับทุกชั่วอายุคนสำหรับผู้ที่ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์โดยตรง ดังนั้น บุตรของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงจะมีเพียงพระยศ "พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" (Mom Rajawongse) ซึ่งจะลดลงในรุ่นถัดไปเป็น "พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" (Mom Luang) และจะลดลงอีกในลักษณะเดียวกับบรรดาศักดิ์ขุนนางตลอดชีพ ของ อังกฤษ

สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงยกฐานะเจ้าชายแต่ละพระองค์ที่อภิเษกสมรสกับพระธิดาของพระองค์ให้เป็นเจ้าชายชั้นสูง (ยกเว้นเจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซียพระสวามีของเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชธิดาของกษัตริย์ซึ่งทรงมีฐานะเจ้าชายชั้นสูงอยู่แล้ว) ซึ่งรวมถึงเจ้าชายเฮนรีแห่งบัตเทน เบิร์ก พระสวามีของเจ้าหญิงเบียทริซเมื่อ วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2427 ^{[ 11 ] [ 12 ]}พระโอรสและ พระธิดา ของทั้งสองพระองค์ได้รับพระราชทานฐานะเจ้าชายชั้นสูงจากพระราชอัยยิกาแห่งอังกฤษโดยพระราชสาสน์เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2429 ^{[ 12 ]}

ในศตวรรษที่ 19 ราชวงศ์เยอรมันหลายราชวงศ์ที่มีฐานะทางสังคมไม่เท่าเทียมกันได้ย้ายไปพำนักในสหราชอาณาจักร ซึ่ง พระมหากษัตริย์ทรงรับรองพระยศและฐานะ "เจ้าชาย/เจ้าหญิง" ของพวกเขา กลุ่มนี้รวมถึงเจ้าหญิงเอ็ดเวิร์ดแห่งซัคเซ-ไวมาร์เจ้าหญิงวิกเตอร์แห่งโฮเฮนโลเฮ-ลันเกนบู ร์ก ดยุกและ เจ้าชายแห่งเทคและเจ้าชายแห่งบัตเทนเบิร์ก

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1พระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรง เพิกถอนการรับรองฐานะ" เจ้า หญิงผู้ทรงเกียรติ " ซึ่งก่อนหน้านี้ใช้โดยญาติบางคนของราชวงศ์อังกฤษที่ใช้ตำแหน่งเจ้าชายเยอรมันแต่พำนักอยู่ในอังกฤษพระราชินี พระมเหสีของพระเจ้าจอร์จที่ 5 ประสูติในนาม " เจ้าหญิงแมรีแห่งเท็คผู้ทรงเกียรติ " และพระมารดาของเจ้าชายฟิลิปประสูติ ในนาม " เจ้าหญิงอลิซแห่งบัตเทนเบิร์กผู้ทรงเกียรติ " ตระกูลเท็ค (สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เวือร์ทเทมแบร์ก ) และตระกูลบัตเทนเบิร์ก (สืบเชื้อสายมาจากแกรนด์ดยุคแห่งเฮสส์และไรน์ ) ได้รับการชดเชยด้วยบรรดาศักดิ์หลายตำแหน่งได้แก่มาร์ควิสแห่งเคมบริดจ์และเอิร์ลแห่งแอธโลนสำหรับตระกูลแรก และมาร์ควิสแห่งมิลฟอร์ดเฮเวนและมาร์ควิสแห่งคาริสบรูคสำหรับตระกูลหลัง^{[ 12 ]}

• รูปแบบ (วิธีการพูดจา)
• สาธารณรัฐอันสงบสุขที่สุด
• SAS (ชุดนิยาย)ตั้งชื่อตาม Son Altesse Sérénissimeซึ่งเป็นคำนำหน้าชื่ออย่างเป็นทางการในภาษาฝรั่งเศส

• บทความเกี่ยวกับการใช้คำว่า"ท่าน"