ในวงกลมแรก

ฉบับพิมพ์ครั้งแรก
ผู้เขียน	อเล็กซานเดอร์ โซลเซนิตซิน
ชื่อเรื่องเดิม	В круге первом
นักแปล	เอชที วิลเล็ตส์
ภาษา	รัสเซีย
ประเภท	นวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติ
สำนักพิมพ์	สำนักพิมพ์ Harper & Row (ฉบับภาษาอังกฤษ)
วันที่เผยแพร่	1968 (ในโลกตะวันตก), 1990 สหภาพโซเวียต
สถานที่ตีพิมพ์	สหภาพโซเวียต
ประเภทสื่อ	ฉบับพิมพ์ ( ปกอ่อน )
หน้า	741 หน้า
ISBN	0-06-147901-2
โอซีแอลซี	37011369
ระบบดิวอี้	891.73/44 21
คลาส LC	PG3488.O4 V23 1997

ในวงกลมแรก (ภาษารัสเซีย: В круге первом ,โรมาไนซ์:  V kruge pervom ; หรือตีพิมพ์ในชื่อ The First Circle ) เป็นนวนิยายของอเล็กซานเดอร์ โซลเซนิตซิน นักเขียนชาวรัสเซีย ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1968 ฉบับสมบูรณ์กว่าของหนังสือเล่มนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษในปี 2009

นวนิยายเรื่องนี้พรรณนาถึงชีวิตของผู้คนที่อาศัยอยู่ในชาราชกา (สำนักงานวิจัยและพัฒนาที่ประกอบด้วยนักโทษจากค่ายกูลาก ) ซึ่งตั้งอยู่ในเขตชานเมืองมอสโก นวนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่อิงจากชีวิตจริงของผู้เขียนเป็นอย่างมาก นักโทษ ( เซ็ก ) หลายคนเป็นช่างเทคนิคหรือนักวิชาการที่ถูกจับกุมภายใต้มาตรา 58ของประมวลกฎหมายอาญาแห่งสาธารณรัฐ สังคมนิยม โซเวียตรัสเซียในช่วงการกวาดล้างของโจเซฟ สตาลินหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แตกต่างจากผู้ที่อาศัยอยู่ใน ค่ายแรงงานกูลากอื่นๆเซ็กในชาราชกาได้รับการเลี้ยงดูอย่างเพียงพอและมีสภาพการทำงานที่ดี อย่างไรก็ตาม หากพวกเขาสร้างความไม่พอใจให้กับทางการ พวกเขาก็อาจถูกส่งไปยังไซบีเรียได้ทันที

ชื่อเรื่องนี้อ้างอิงถึงวงกลมแรกหรือแดนลิมโบแห่งนรกในมหากาพย์ The Divine Comedyของดันเต้ซึ่งเป็นที่ที่เหล่านักปรัชญาแห่งกรีกและชาวนอกรีตผู้มีคุณธรรมอาศัยอยู่ในสวนสีเขียวที่มีกำแพงล้อมรอบ พวกเขาไม่สามารถเข้าสู่สวรรค์ได้เพราะเกิดก่อนคริสต์ศักราช แต่ก็ได้รับอิสรภาพในระดับหนึ่งในพื้นที่เล็กๆ ใจกลางนรก

อินโนเคนตี โวโลดิน นักการทูต โทรศัพท์หาแพทย์ประจำครอบครัว (โดบรูมอฟ) ที่เขารู้สึกว่าต้องทำเช่นนั้นด้วยสำนึกผิดชอบชั่วดี แม้จะรู้ว่าอาจถูกจับกุมก็ตาม การสนทนาทางโทรศัพท์ของเขาถูกบันทึกเสียง และหน่วย NKVDพยายามระบุตัวผู้ที่โทรศัพท์

นักโทษชาราชกาหรือ เซ็ก ทำงานในโครงการทางเทคนิคเพื่อช่วยเหลือหน่วยงานความมั่นคงของรัฐ และโดยทั่วไปแล้วก็เพื่อสนองความหวาดระแวงที่เพิ่มมากขึ้นของสตาลิน แม้ว่าส่วนใหญ่จะตระหนักดีว่าตนเองมีชีวิตที่ดีกว่า นักโทษ กูลาก "ทั่วไป" มาก (บางคนเคยมาจากกูลากมาก่อน) แต่บางคนก็ตระหนักถึงภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกทางศีลธรรมอย่างหนักหน่วงในการทำงานเพื่อช่วยเหลือระบบที่เป็นต้นเหตุของความทุกข์ทรมานมากมาย เมื่อเลฟ รูบินได้รับมอบหมายให้ระบุเสียงในบันทึกเสียงการสนทนาทางโทรศัพท์ เขาตรวจสอบสเปกโทรแกรมที่พิมพ์ออกมาของเสียงและเปรียบเทียบกับบันทึกเสียงของโวลอดินและผู้ต้องสงสัยอีกสี่คน เขาจำกัดวงลงเหลือโวลอดินและผู้ต้องสงสัยอีกคนหนึ่ง ซึ่งทั้งสองคนถูกจับกุม

เมื่อถึงตอนจบของหนังสือ นักโทษสงครามหลายคน รวมถึงเกล็บ เนอร์ซิน ตัวเอกที่อิงจากชีวประวัติของผู้เขียน เลือกที่จะหยุดให้ความร่วมมือ แม้ว่าการเลือกเช่นนั้นจะหมายถึงการถูกส่งไปยังค่ายกักกันที่โหดร้ายยิ่งกว่าก็ตาม

โวโลดินซึ่งในตอนแรกเสียใจอย่างมากกับเหตุการณ์การถูกจับกุม เริ่มพบกำลังใจในช่วงท้ายของคืนแรกในคุก

หนังสือเล่มนี้ยังกล่าวถึงผู้นำโซเวียตหลายคนในยุคนั้นโดยสังเขป รวมถึงสตาลินเองด้วย ซึ่งถูกพรรณนาว่าเป็นคนเย่อหยิ่งและเจ้าคิดเจ้าแค้น นึกถึงการทรมานคู่แข่งด้วยความยินดี ฝันถึงการได้เป็นจักรพรรดิของโลกในสักวันหนึ่ง หรือฟังคำพูดของวิกเตอร์ อาบาคูมอฟ ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา แล้วสงสัยว่า "...วันนั้นมาถึงแล้วหรือยังที่จะยิงเขา ?"

นวนิยายเรื่องนี้กล่าวถึงประเด็นทางปรัชญามากมาย และผ่านการเล่าเรื่องหลายแง่มุม เป็นการนำเสนอข้อโต้แย้งที่ทรงพลังทั้งในด้าน ความซื่อสัตย์ แบบสโตอิกและมนุษยนิยมเช่นเดียวกับผลงานอื่นๆ ของโซลเซนิตซิน หนังสือเล่มนี้แสดงให้เห็นถึงความยากลำบากในการรักษาศักดิ์ศรีภายในระบบที่ออกแบบมาเพื่อลิดรอนศักดิ์ศรีของผู้อยู่อาศัย

• อินโนเคนตี โวโลดิน : เจ้าหน้าที่กระทรวงคนหนึ่ง ซึ่งการโทรศัพท์ของเขาในช่วงต้นเรื่องเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดเหตุการณ์ต่างๆ มากมายในหนังสือ และในที่สุดก็นำไปสู่การจับกุมตัวเขา
• เกล็บ เนอร์ซิน : นักคณิตศาสตร์หนุ่มวัย 31 ปี ตัวละครที่สร้างขึ้นจากชีวิตจริงของเขาเอง เขาได้รับการเสนอตำแหน่งในกลุ่มงานด้านการเข้ารหัส แต่ปฏิเสธ แม้จะรู้ว่านั่นหมายความว่าเขาจะถูกส่งตัวออกไปจากชาราชกา (หน่วยวิจัยด้านการเข้ารหัสลับ)
• นาเดจดา (นาเดีย) เนอร์จินา : ภรรยาของเกล็บ เธอรอคอยมาแปดปีและได้มาเป็นนักศึกษาในมอสโกเพราะเขา (มาร์ฟิโนอยู่ไม่ไกลจากมอสโก) แต่กำลังพิจารณาเรื่องการหย่าร้าง เพราะการแต่งงานกับนักโทษจะขัดขวางโอกาสในการเรียนต่อหรือหางานของเธอ
• ดมิทรี โซโลกดิน : นักออกแบบเครื่องเข้ารหัสลับ อายุ 36 ปี ผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกันทางเหนือ ปัจจุบันกำลังรับโทษจำคุกเป็นครั้งที่สอง โซโลกดินมีต้นแบบมาจาก ดิมิทรี มิคาอิลโลวิช ปานิน เพื่อนของโซลเซนิตซิน ซึ่งต่อมาได้เขียนหนังสือชื่อ " สมุดบันทึกของโซโลกดิน"เขาทำงานเกี่ยวกับเครื่องเข้ารหัสลับอย่างลับๆ แต่ถูกจับได้และต้องพัฒนาสิ่งประดิษฐ์ของเขาเพื่อไม่ให้ถูกส่งตัวกลับไปอีก
• เลฟ รูบิน : นักภาษาศาสตร์และครูวัย 36 ปี เป็นคอมมิวนิสต์ตั้งแต่ยังเยาว์วัย แต่ก็พร้อมที่จะเล่นมุกตลกเสมอ แม้แต่เรื่องเกี่ยวกับสังคมนิยม รูบินมีต้นแบบมาจากเลฟ โคเปเลฟ เพื่อนของโซลเซนิตซิน เขาได้รับตำแหน่งในกลุ่มใหม่ งานแรกของเขาคือการระบุตัวคนที่โทรมาเตือนดร.โดบรูมอฟไม่ให้แบ่งปันการค้นพบทางการแพทย์ของเขากับเพื่อนร่วมงานต่างชาติ
• วาเลนติน "วาเลนตุลยา" ปรียานชิคอฟ : วิศวกรเสียงและหัวหน้าห้องปฏิบัติการด้านเสียง เขาไม่ได้รับการยอมรับและประพฤติตัวเหมือนเด็ก แม้ว่าจะมีอายุเท่ากับเนอร์ซินก็ตาม
• รอสติสลาฟ "รุสกา" โดโรนิน : ช่างเครื่องยนต์วัย 23 ปี รักคลารา ลูกสาวของอัยการมาคาริกิน ตัวเขาเองก็เป็นสายลับ แม้จะไม่เต็มใจนัก แต่ก็ถูกทำร้ายและถูกเนรเทศเพราะช่วยเพื่อนนักโทษสืบหาว่าใครคือสายลับคนอื่นๆ
• คลารา มาคาริจินา : ลูกสาวคนเล็กของมาคาริกิน ทำงานในห้องปฏิบัติการสุญญากาศและตกหลุมรักรัสกา

เดิมทีโซลเซนิตซินเขียนหนังสือเล่มนี้ด้วยจำนวน 96 บท แต่เขารู้สึกว่าคงไม่มีทางตีพิมพ์ฉบับนี้ในสหภาพโซเวียตได้ จึงได้เขียนฉบับย่อลงเหลือ 87 บท ในฉบับเต็ม การโทรศัพท์ของนักการทูตโวลอดิน (บทที่ 1) เป็นการโทรไปยังสถานทูตสหรัฐฯ เพื่อเตือนเกี่ยวกับการที่โซเวียตพยายามจะขโมยความลับเรื่องระเบิดปรมาณู ส่วนในฉบับย่อ การโทรนี้เป็นการโทรหาแพทย์ประจำครอบครัวผู้สูงอายุ เพื่อเตือนไม่ให้แบ่งปันยาใหม่กับแพทย์ชาวฝรั่งเศสที่เขาจะไปพบ อีกความแตกต่างหนึ่งคือ ในฉบับเต็ม โวลอดินนับถือศาสนาคาทอลิก แต่ในฉบับย่อไม่ได้กล่าวถึงศาสนาของเขา

ไม่นานหลังจากที่ หนังสือ One Day in the Life of Ivan Denisovichได้รับการตีพิมพ์ โซลเซนิตซินได้ส่งฉบับ "ย่อ" ของเขาเพื่อตีพิมพ์ในสหภาพโซเวียต แต่ก็ไม่ได้รับการยอมรับ ฉบับนี้ได้รับการตีพิมพ์ในต่างประเทศเป็นครั้งแรกในปี 1968 ฉบับภาษาอังกฤษได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรโดย Collins และ Harvill Press ในปี 1968 ฉบับปกอ่อนซึ่งยังคงมี 87 บท ได้รับการตีพิมพ์ในปี 1988 แปลจากภาษารัสเซียโดย Max Hayward, Manya Harari และ Michael Glenny ฉบับสมบูรณ์ 96 บท (พร้อมการแก้ไขเพิ่มเติมในภายหลัง) ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษารัสเซียโดย YMCA Press ในปี 1978 และได้รับการตีพิมพ์ในรัสเซียเป็นส่วนหนึ่งของผลงานฉบับสมบูรณ์ของโซลเซนิตซิน ข้อความที่ตัดตอนมาจากฉบับเต็ม 96 บทได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษโดยThe New YorkerและในThe Solzhenitsyn Reader [ ^{1 ] การ}แปลภาษาอังกฤษของฉบับเต็มได้รับการตีพิมพ์โดย Harper Perennial ในเดือนตุลาคม 2009 โดยใช้ชื่อว่าIn the First Circleแทนที่จะเป็นThe First Circle ^{[ 2 ]}

อเล็กซานเดอร์ ฟอร์ดผู้กำกับชาวโปแลนด์สร้างภาพยนตร์ภาษาอังกฤษจากนวนิยายเรื่องนี้ในปี 1973 ในชื่อThe First Circleแม้ว่าภาพยนตร์จะยึดตามโครงเรื่องของโซลเซนิตซินอย่างใกล้ชิด แต่ก็ล้มเหลวทั้งในด้านคำวิจารณ์และรายได้

ภาพยนตร์โทรทัศน์ปี 1992 ที่สร้างจากนวนิยายเรื่องThe First Circle ได้รับ รางวัล Gemini Awardของแคนาดาสาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยมในรายการหรือซีรีส์ดราม่า ซึ่งมอบให้แก่Ron Orieuxกำกับโดย Larry Sheldon ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมินิซีรีส์ดราม่ายอดเยี่ยม นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม และบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในประเภทเดียวกัน^{[ 3 ]}นำแสดงโดยVictor GarberในบทตัวเอกChristopher Plummer , Robert PowellและDominic RaackeโดยมีF. Murray Abrahamรับบทเป็นสตาลิน ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเผยแพร่ในรูปแบบดีวีดี

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2549 Rossiya Telekanalได้ออกอากาศมินิซีรีส์ที่กำกับโดยGleb Panfilov [ ^{4 ] Solzhenitsyn}ช่วยดัดแปลงนวนิยายสำหรับจอภาพยนตร์และบรรยายภาพยนตร์^{[ 5 ]}

• เฮนรี คาร์ไลล์และโอลกา คาร์ไลล์
• ไมเคิล กุยบอน (1968)
• โทมัส พี. วิทนีย์ (สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์ แอนด์ โรว์ , 1968)

• วงกลมแรก (The First Circle)โดย อเล็กซานเดอร์ โซลเซนิตซิน (ผู้เขียน) และโทมัส พี. วิทนีย์ (ผู้แปล) สำนักพิมพ์ European Classics (ปกอ่อน)
• รวมบทความของโซลเซนิตซิน: งานเขียนใหม่และสำคัญ, 1947–2005: อเล็กซานเดอร์ โซลเซนิตซิน , เอ็ดเวิร์ด อี. เอริคสัน จูเนียร์, แดเนียล เจ. มาโฮนีย์
• ต้นโอ๊กกับลูกวัว – ภาพร่างชีวิตทางวรรณกรรมในสหภาพโซเวียต (บันทึกความทรงจำ) โดย อเล็กซานเดอร์ ไอ. โซลเซนิตซิน

• หนังสือฉบับภาษารัสเซีย เล่ม 1 – เล่ม 2
• BBC: โซลเซนิตซินในรัสเซีย (ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์)
• IMDB: วงกลมแรก
• ภาพถ่ายของ Marfino shaashka
• ภาพจาก Google Earth ของอดีตโรงงานแปรรูปวัตถุดิบอาหาร Marfino sharashka เก็บถาวรเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2007 ที่Wayback Machine
• ภาพจาก Google Maps ของอดีตร้านอาหาร Marfino sharashka