มัทธิว 4
←  บทที่ 3 บทที่ 5  →
มัทธิว 4:22–23 บนกระดาษปาปิรัส 102 (ศตวรรษที่ 3)
หนังสือ	พระวรสารมัทธิว
หมวดหมู่	พระกิตติคุณ
ส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์คริสเตียน	พันธสัญญาใหม่
ระเบียบในส่วนของคริสเตียน	1

มัทธิว 4เป็นบทที่สี่ของพระวรสารมัทธิวในพันธสัญญาใหม่ของพระคัมภีร์คริสเตียน^{[ 1 ] [ 2 ]}การแปลพระวรสารและคำอธิบายพระคัมภีร์ หลาย ฉบับแยกส่วนแรกของบทที่ 4 (ข้อ1 – 11ซึ่งเป็นเรื่องราวที่มัทธิวเล่าถึงการทดลองของพระคริสต์โดยปีศาจ ) ออกจากส่วนที่เหลือ ซึ่งกล่าวถึงการเทศนาครั้งแรกของพระเยซูต่อสาธารณชนและการรวมตัวของเหล่าสาวกกลุ่มแรก ของ พระองค์

ต้นฉบับเดิมเขียนด้วยภาษากรีกโคอิเนบทนี้แบ่งออกเป็น 25 ข้อ

เอกสารต้นฉบับยุคแรกๆ บาง ฉบับ ที่บรรจุเนื้อหาของบทที่ 4 ได้แก่:

• ปาปิรัส 101 (~250; ข้อที่ยังคงอยู่ 1–3) ^{[ 3 ] [ 4 ]}
• ปาปิรัส 102 (ศตวรรษที่ 3; ข้อที่ยังคงอยู่ 11–12, 22–23) ^{[ 5 ] [ 6 ]}
• คัมภีร์วาติกัน (325–350)
• Codex Sinaiticus (330–360)
• คัมภีร์เบซาเอ (~400)
• Codex Washingtonianus (~400)
• Codex Ephraemi Rescriptus (~450)

พระคัมภีร์ฉบับคิงเจมส์ใหม่จัดเรียงบทที่ 4 ดังนี้:

• มัทธิว 4:1–11 ^{[ 7 ]} – ซาตานล่อลวงพระเยซู
• มัทธิว 4:12–17 ^{[ 8 ]} – พระเยซูทรงเริ่มการประกาศพระวจนะในกาลิลี
• มัทธิว 4:18–22 ^{[ 9 ]} – ชาวประมงสี่คนถูกเรียกให้เป็นสาวก
• มัทธิว 4:23–25 ^{[ 10 ]} – พระเยซูทรงรักษาคนจำนวนมาก

ฉบับมาตรฐานปรับปรุงใหม่แบ่งบทนี้ออกเป็นสามส่วน: มัทธิว 4:1–11, ^{[ 11 ]} 4:12–22, ^{[ 12 ]}และ 4:23–25 ^{[ 13 ] [ 14 ]}

คำอธิบายของ จอ ห์น คาลวินถือว่าข้อ 1–4, 5–11, 13–16 และ 18–25 เป็นส่วนแยกต่างหาก^{[ 15 ]}

ใน 11 ข้อแรกของบทที่ 4 พระเยซูถูกนำเข้าไปในถิ่นทุรกันดารและทรงอดอาหารเป็นเวลา 40 วัน ซาตาน ("ผู้ล่อลวง" หรือ "ปีศาจ") ล่อลวงพระเยซูสามครั้ง: ในข้อที่ 3ด้วยอาหารเพื่อบรรเทาความอดอยากของพระเยซู ในข้อที่ 6ด้วยการทดสอบพระเจ้า และในข้อที่ 9ด้วยการควบคุมอาณาจักรทั้งปวงบนโลก

มีทฤษฎีหลายประการเกี่ยวกับการทดลอง ทฤษฎีหนึ่งเสนอว่าการทดลองทั้งสามครั้งแสดงให้เห็นว่าพระเยซูทรงปฏิเสธนิมิตต่างๆ ของพระเมสสิยาห์ ในการทดลองครั้งแรก พระองค์ทรงแสดงให้เห็นว่าพระองค์จะไม่เป็นพระเมสสิยาห์แบบ “เศรษฐกิจ” ^{[ 16 ]} ผู้ที่จะใช้อำนาจของพระองค์เพื่อเลี้ยงดู ผู้หิวโหยทั่วโลกในการทดลองครั้งที่สอง พระองค์จะไม่เป็นผู้ทำปาฏิหาริย์ที่จัดแสดงสิ่งมหัศจรรย์ และในการทดลองครั้งที่สาม พระองค์จะไม่เป็นผู้ช่วยให้รอดทางการเมือง แต่เป็นผู้ช่วยให้รอดทางจิตวิญญาณ มีการอ้างอิงถึงช่วงเวลาหลังจากการอพยพออกจากอียิปต์หลายครั้ง ซึ่งเป็นส่วนนี้ของพระคัมภีร์ฮีบรูที่พระเยซูทรงอ้างอิง ในส่วนนั้น ชาวอิสราเอลทำให้พระเจ้าทรงพิโรธโดยการทดสอบพระองค์ และในไม่ช้าพวกเขาก็ประนีประนอมหลักการของตนเพื่ออำนาจทางการเมือง ซึ่งเป็นความผิดพลาดที่พระเยซูไม่ได้ทำ

ในพระวรสารของมาระโกบทที่ 1 เรื่องราวการทดลองใช้เพียงสองข้อ^{[ 17 ]}เรื่องราว ใน พระวรสารของลูกาค่อนข้างคล้ายกับของมัทธิว โดยมีเพียงถ้อยคำที่แตกต่างกันเล็กน้อย และลำดับของการทดลองครั้งที่สองและสามสลับกัน ดังนั้นจึงเชื่อกันอย่างกว้างขวางว่าส่วนใหญ่ของส่วนนี้ในมัทธิวมาจากเอกสารสมมติ Qเอดูอาร์ด ชไวเซอร์ตั้งข้อสังเกตว่า Q น่าจะมีเนื้อหาเพียงเล็กน้อย ยกเว้นบทสนทนาจริง เนื่องจากข้อมูลเพิ่มเติมในพระวรสารทั้งสองเล่มนั้นแตกต่างกันมาก^{[ 18 ]}เดวิด ฮิลล์ ผู้เขียนคำอธิบายโต้แย้งว่า มาระโกเขียนในลักษณะที่สันนิษฐานว่าผู้อ่านของผู้เขียนคุ้นเคยกับเรื่องราวการทดลองอยู่แล้ว ดังนั้นบทสนทนานี้อาจเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในหมู่คริสเตียนยุคแรก และจึงไม่จำเป็นต้องอยู่ใน Q ^{[ 19 ]}

โดยทั่วไปแล้ว นักวิชาการถือว่าเรื่องราวในพระธรรมมัทธิวมีแนวโน้มที่จะเป็นฉบับดั้งเดิมมากกว่า อย่างไรก็ตาม ฉบับของพระธรรมลูกากลับได้รับความนิยมมากกว่าในหมู่ผู้สืบทอด

ฉากการล่อลวงที่กล่าวถึงในที่นี้ได้เป็นแรงบันดาลใจให้กับวรรณกรรมหลายเรื่อง มีการเล่าถึงฉากนี้โดยย่อในParadise Lostและเล่าซ้ำอย่างละเอียดและขยายความในParadise Regainedนอกจากนี้ยังเป็นแรงบันดาลใจสำคัญสำหรับThe Brothers KaramazovและMurder in the CathedralหนังสือThe Last Temptation of Christและภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากหนังสือนี้ในปี 1989ก็ได้ขยายความเรื่องการล่อลวงพระคริสต์โดยซาตานเช่นกัน

โดยทั่วไปแล้ว ข้อพระคัมภ์ที่เหลือของบทที่ 4 (ข้อ 12 ถึง 25) ถือเป็นบทนำสู่การปฏิบัติศาสนกิจของพระเยซูซึ่งจะครอบคลุมหลายบทถัดไปของพระกิตติคุณและในคำเทศนาบนภูเขาซึ่งเริ่มต้นทันทีหลังจากบทนี้ พระเยซูเริ่มเทศนาพระกิตติคุณแห่งการกลับใจคำพูดของพระองค์เหมือนกับคำพูดของ ยอห์ นผู้ให้บัพติศมา^{[ 20 ]}ซึ่งขณะนี้ถูกคุมขังอยู่ในพระราชวังมาเคอรัส

จงกลับใจเสีย เพราะอาณาจักรแห่งสวรรค์ใกล้เข้ามาแล้ว^{[ 21 ]}

ข้อ18ถึง22บรรยายถึงการทรงเรียกชาวประมงสี่คนแรก ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสาวกกลุ่มแรกของพระเยซู คือ สองคนคือซีโมนเปโตรและอันดรูว์กำลังทอดแหในทะเล และอีกสองคน คือ ยากอบและยอห์น กำลังซ่อมแซม แหร่วมกับเศเบดีบิดาของพวกเขา เหล่าสาวกละทิ้งทรัพย์สินและครอบครัวของตนเพื่อมาเป็นสิ่งที่พระเยซูเรียกว่า " ผู้จับคน " ^{[ 22 ]}

สามข้อสุดท้ายกล่าวถึงฝูงชนที่พระเยซูทรงตรัสด้วย ข้อเหล่านี้ยังทำหน้าที่เป็นบทสรุปของการปฏิบัติศาสนกิจของพระเยซู โดยระบุรูปแบบสามประการ ได้แก่ การสอน การเทศนา และการรักษาโรค

มัทธิว 4:6 ^{[ 23 ]}อ้างอิงถึงสดุดี 91 :11–12 ^{[ 24 ] [ 25 ]}

• ลัทธิเมสสิยาห์ของชาวยิว
• คำพยากรณ์เกี่ยวกับพระเยซูในฐานะพระเมสสิยาห์
• ภูเขาแห่งการล่อลวง
• พระคัมภีร์ ตอน ที่เกี่ยวข้อง: อิสยาห์ 9 , มาระโก 1 , ลูกา 4

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับพระวรสารมัทธิว บทที่ 4

• อัลไบรท์, ดับเบิลยู.เอฟ.และ ซี.เอส. แมนน์. "มัทธิว". ชุดพระคัมภีร์แองเคอร์ .นิวยอร์ก: ดับเบิลเดย์ แอนด์ คอมพานี, 1971.
• คลาร์ก, ฮาวเวิร์ด ดับเบิลยู. พระวรสารมัทธิวและผู้อ่าน: บทนำเชิงประวัติศาสตร์เกี่ยวกับพระวรสารเล่มแรก.บลูมิงตัน: ​​สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอินเดียนา, 2003.
• ฝรั่งเศส, RT พระวรสารตามมัทธิว: บทนำและคำอธิบายเลสเตอร์: อินเตอร์-วาร์ซิตี้, 1985
• กันดรี, โรเบิร์ต เอ ช. แมทธิว คำอธิบายเกี่ยวกับศิลปะทางวรรณกรรมและศาสนศาสตร์ของเขาแกรนด์แรพิดส์: บริษัทสำนักพิมพ์วิลเลียม บี. เอิร์ดแมนส์, 1982
• ฮิลล์, เดวิด (1981). พระวรสารมัทธิว . แกรนด์แรพิดส์: เอิร์ดมันส์.
• โจนส์, อเล็กซานเดอร์. พระวรสารตามนักบุญมัทธิว.ลอนดอน: เจฟฟรีย์ แชปแมน, 1965.
• ชไวเซอร์, เอดูอาร์ด (1975). ข่าวประเสริฐตามที่มัทธิวกล่าวไว้ . แอตแลนตา: สำนักพิมพ์จอห์น น็อกซ์.

• มัทธิว บทที่ 4พระคัมภีร์ฉบับคิงเจมส์ - วิกิซอร์ส
• คำแปลภาษาอังกฤษพร้อมฉบับภาษาละตินวัลเกตคู่ขนาน
• พระคัมภีร์ออนไลน์ที่ GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
• มีพระคัมภีร์หลายฉบับให้เลือกชมที่Bible Gateway (เช่น NKJV, NIV, NRSV เป็นต้น)