คุดา-เอ-สุคาน มิร์ อานีส
อานีสในลัคเนา น่าจะในช่วงต้นทศวรรษ 1850
เกิด	1800 ไฟซาบาดรัฐอูดห์จักรวรรดิมุกล อินเดีย
เสียชีวิต	10 ธันวาคม พ.ศ. 2417 (อายุ 74 ปี) ลัคเนา , จังหวัดตะวันตกเฉียงเหนือ , อินเดียภายใต้การปกครองของอังกฤษ
นามปากกา	อานีสانیس
อาชีพ	กวีภาษาอูร์ดู
สัญชาติ	อินเดีย
ระยะเวลา	ยุคราชวงศ์โมกุล
ประเภท	มาร์ซิยารูไบ
เรื่อง	ยุทธการแห่งคาร์บาลา
ญาติ	มิร์ คาลีก (พ่อ)
เว็บไซต์
miranees.com​

มีร์ บาบาร์ อาลี อานีส ( ภาษาอูรดู: مير ببر على انيس , 1800-1874) หรือที่รู้จักในชื่อมีร์ อานีสเป็นกวีภาษาอูรดู ชาว อินเดีย เขาใช้นามปากกา (ทาคัลลัส) ของอานีส ( ภาษาอูรดู : انيس , อานีสแปลว่า "เพื่อนสนิท, สหาย") ในบทกวี Anees ใช้ คำ เปอร์เซียอูรดูอาหรับและสันสกฤตในบทกวีของเขา^{[ 1 ]} Anees เขียนMarsias ที่ยืดเยื้อ ซึ่งเป็นธรรมเนียมในสมัยของเขา แต่ปัจจุบันมีเพียงส่วนที่เลือกไว้เท่านั้นที่บรรยายแม้กระทั่งในพิธีทางศาสนา เขาเสียชีวิตในปี 1291 ฮิจเราะห์ซึ่งตรงกับคริสตศักราช 1874 ^{[ 2 ]}

มิร์ บาบาร์ อาลี อานิส เกิดในปี ค.ศ. 1803 ที่เมืองไฟซาบาด^{[ 3 ]}ในหนังสือKhandaan- e-Mir Anees ke Naamwar Sho'ara (กวีผู้มีชื่อเสียงจากตระกูลมิร์ อานิส) ซาเมียร์ นาควิ ได้ระบุรายชื่อกวี 22 คนจากตระกูลมิร์ อานิส และบทกวีของพวกเขา นักวิจัยด้านวรรณคดีอูร์ดู ซัยยิด ทากี อาเบดี ได้แสดงให้เห็นว่าตระกูลมิร์ อานิส ได้เขียนวรรณกรรมบทกวีมา เป็นเวลาสามศตวรรษ โดยเริ่มจากภาษาเปอร์เซียและต่อมาเป็นภาษาอูร์ดู^{[ 4 ]}มิร์ อานิส เป็นกวีรุ่นที่ห้า ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงที่เขากล่าวถึงในบทแรกของ "Namak-e-Khwaan-e-Takallum hai Fasaahat meri": ^{[ 5 ]}

ดูเหมือนว่ามารดาของอนิสจะเป็นแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา^{[ 6 ]}เขาได้รับการศึกษาตาม แบบ ชีอะห์ ดั้งเดิม ^{[ 4 ]} อย่างไรก็ตาม การวิจัยของนายยาร์ มาซูด เปิดเผยว่า ขณะที่อยู่ในไฟซาบาด อนิสได้เรียนกับนักวิชาการ ศาสนาสองคน คนหนึ่งเป็น นักวิชาการ ชีอะห์ ชื่อ มีร์ นาจาฟ และอีกคนหนึ่งเป็นนักวิชาการฮานาฟี ( ซุนนี ) ชื่อ ไฮเดอร์ อาลี ไฟซาบาดี มาซูดยังตั้งข้อสังเกตอีกว่า อนิสมีความเชี่ยวชาญในภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับอนิสยังได้รับการฝึกฝนทางทหาร และมีความรู้เกี่ยวกับอาวุธ ทั้งเก่าและใหม่เป็นอย่างดี ^{[ 7 ]}

อานิสได้รับเชิญไปที่ลัคเนา ซึ่งเป็นที่ที่เขามีชื่อเสียงโด่งดังที่สุด เขาอยู่ที่ลัคเนาเพราะเชื่อว่างานศิลปะของเขาไม่ได้รับการชื่นชมที่อื่น อย่างไรก็ตาม หลังจากที่อังกฤษผนวกอูธ เขาถูกชักชวนให้ไปเยี่ยมอาซิมาบาด ( ปัตนา ) ดุลหิปุระ ( วาราณสี ) ไฮเดอราบาดและอัลลาฮาบาด^{[ 8 ]}

ในปี พ.ศ. 2413 นวาบ ทาห์วาร์ จุง ได้เชิญอนิสไปที่ไฮเดอราบัด แต่เขาปฏิเสธที่จะเข้าเฝ้าที่ราชสำนักของมีร์ มาห์บูบ อาลี ข่าน [ ^{3 ] [ 9 ] [ 10 ] ซึ่ง}เป็นนิซามแห่งรัฐไฮเดอราบัด ในขณะนั้น นิซามเองได้ไปที่มาจลิสซึ่งกวีจะไปอ่านบทกวี ขณะเดินทางกลับจากไฮเดอราบัด เขาได้แวะพักที่อัลลาฮาบัดในปี พ.ศ. 2414 และอ่านบทกวีมาร์เซียของเขาในอิมัมบาราของลาลา เบนี ปราสาด ศรีวัสตาวา วากิล ผู้ล่วงลับ ซึ่งเป็นสาวกของอิหม่ามฮุเซน^{[ 8 ]}

มิร์ อานีส ในไฮเดอราบัด ปี ค.ศ. 1871

เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1874 และถูกฝังไว้ที่บ้านของเขาเองในเมืองลัคเนา^{[ 3 ]}

ตามที่มูฮัมหมัด ฮุสเซน อาซาดกล่าวไว้ว่า “มิร ซาฮิบผู้ล่วงลับน่าจะแต่งบทไว้อาลัยอย่างน้อยหมื่นบท และคำสลามนับไม่ถ้วน เขาแต่งบทเพลงได้อย่างง่ายดายและไม่เป็นทางการเหมือนกับที่เขาพูด” ^{[ 11 ] [ 12 ]}

ในบทความของเขาเรื่อง "วิธีการอ่านอิกบาล?" ชัมซูร์ ราห์มาน ฟารูกี เขียนว่า: " อิกบาลอยู่ในตำแหน่งที่ดีกว่าเพราะเขามีเบดิล (1644–1720) ในภาษาเปอร์เซียและมีร์ อานิส (1802–1874) ในภาษาอูร์ดู " เขายังยืนยันเพิ่มเติมว่า: "การกล่าวถึงมีร์ อานิสอาจทำให้บางคนประหลาดใจจนกว่าเราจะตระหนักว่ามาร์ซิยาส ของมีร์ อานิส เป็นแบบอย่างที่ดีที่สุดก่อนสมัยใหม่ในภาษาอูร์ดูของบทกวีเชิงบรรยายประวัติศาสตร์ บทกวีเชิงบรรยายเชิง抒情 และบทกวีเชิงละครปากเปล่า และบทกวี ของอิกบาล ได้ขยายและใช้ประโยชน์จากความเป็นไปได้ที่อานิสสร้างขึ้น" ^{[ 13 ]}

มิร์ อานิส ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเล่นกับความรู้สึกทางศาสนา ทำให้ผลงานของเขามีเสน่ห์ในแนวดิ่งโดยแลกกับความงามทางกวี^{[ 14 ]}ในขณะที่ฟาร์ฮัต นาดีร์ ริซวี ในงานวิจัยของเธอ ได้เสนอว่า อานิสกำลังเล่าเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ ดังนั้นจึงถูกจำกัดในการใช้จินตนาการและจินตนาการล้วนๆ แต่เขาก็ใช้ศิลปะการเล่าเรื่องในผลงานของเขาอย่างชำนาญ และเราไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเขาไม่เพียงแต่เป็นนักเขียนมาร์ซิยาเท่านั้น แต่ยังเป็นนักเล่าเรื่องที่ประสบความสำเร็จอีกด้วย^{[ 15 ]}อานิสได้รับการเปรียบเทียบกับเชกสเปียร์ [ ^{16 ] [ 17 ] เช}กสเปียร์สร้างโครงเรื่องและตัวละครในจินตนาการได้อย่างสวยงามจนดูเหมือนจริงสำหรับผู้อ่าน ในขณะที่อานิสเล่าเหตุการณ์และตัวละครที่กลายเป็นฟอสซิลในประวัติศาสตร์ได้อย่างมีชีวิตชีวาจนพวกเขามีชีวิตขึ้นมาในสายตาของผู้ชม^{[ 18 ]}

อนิสยังเป็นที่รู้จักในฐานะผู้บุกเบิกในรูไบซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของบทกวีภาษาอูร์ดู และมีสถานะเทียบเท่ากับมิรซา ซาอูดาควาจา มีร์ ดาร์ดและดาเบียร์^{[ 19 ] [ 20 ]}

• Marsiya Khawani Ka FunnและMarka-i-Anis-au-Dabir (ภาษาอูรดู) โดย Nayyar Masood ^{[ 7 ] [ 21 ]}
• Urdu Marsiye K a Safar
• Tajzia-i-Yadgar MarsiaการวิจัยและเรียบเรียงโดยTaqi Abedi ^{[ 22 ]}
• Intikhab-e-Kalamเรียบเรียงโดย Muhammad Reza Kazimi ^{[ 23 ]}
• Rubaiyate-e-Anisเรียบเรียงโดย Mr. Mohammad Hasan Bilgrami และAnis Shakhsiyat Aur Funโดย Mr. Fazl-e-Imam จัดพิมพ์โดย UP Urdu Akademi ประเทศอินเดีย^{[ 24 ]}
• หนังสือโดย Syed Zameer Akhtar Naqvi Mir Anees Ki Shairi (ในภาษาอูร์ดู) และกวีในตระกูล Mir Anis (ตีพิมพ์ในปี 1996) หนังสือเล่มที่ 2 เกี่ยวกับประวัติชีวิตของสมาชิกครอบครัว Mir Anis 22 คนที่เป็นกวีและบทกวีของพวกเขา^{[ 25 ]}
• บทกวีอมตะและมิร อานิส (ภาษาอังกฤษ) โดย ซัยยิด กูแลม อับบาส จัดพิมพ์ในปี 1983 โดย Majlis-e-Milli ประเทศปากีสถานในเมืองการาจี
• ยุทธการแห่งคาร์บาลา 90 หน้า (ภาษาอูร์ดู) แปลโดย เดวิด แมทธิว ( ISBN) 9788171672134) ต้นฉบับจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แปลงเป็นดิจิทัลเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2551 ผู้จัดพิมพ์ฉบับที่ 2: Rupa & Co., 1994 ^{[ 26 ]}
• มีร์ อานิส อูร์ กิสซา โกอิ กา ฟาน 498 หน้า: โดย ฟาร์ฮัต นาดีร์ ริซวี ( ISBN 1977566804) ^{[ 27 ] [ 28 ]}
• Turki ba Turki (ترکی بہ ترکی ) ร่วมกับ Kaleemuddin Ahmed และนักวิจารณ์คนอื่นๆ เกี่ยวกับ Mir Anis - โดยDr. Syed Qasim Mahdiนามปากกา Shaoor Azmi
• Anis ki Marsiya Nigari โดย Khan Bahadur Mirza Jafar Ali Khan Asar Lakhnawi เขียนเพื่อโต้แย้งบทความโดย Mohammad Ahsan Farooqi

• มิรซา ดาเบียร์
• อุสตาด ซิบเต จาฟาร์ ไซดี
• โมห์ซิน นาควิ
• มาร์ซิยา
• อาซาดารี
• อาชูรา
• เดวิด แมทธิวส์ (นักวิชาการ)

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับมิร์ บาบาร์ อาลี อานิส

• มัคบาราของมีร์ อานิส
• เว็บไซต์นี้จัดทำโดย Abu Talib Rizvi จากประเทศอินเดีย
• ห้องสมุดดิจิทัลเอเชียใต้ - ยุคที่ 5 ของ Aab-e-Hayat, Dabeer และ Anis (ฉบับแปลภาษาอังกฤษโดย Pritchett)
• คำแปลภาษาอังกฤษของบทกวีไว้อาลัยโดยอนิส
• ผลงานชิ้นเอกของบทกวีรุไบยัตภาษาอูร์ดู โดย เคซี คันดา
• รวมภาพ Marsia โดย Anis เก็บรักษาไว้เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2551 ในWayback Machine
• คอลเลกชัน Marsiya ของ Mir Anis ในภาษาอูรดู
• มีร์ บาบาร์ อาลี "อานิส" (1802–1874) jab qa:t kii masaafat-e shab aaftaab ne (มาร์ซิยาห์ที่โด่งดังที่สุดของเขา) CM Naim, The Art of the Urdu Marsiya (1983) – สื่อการสอนที่จัดเตรียมที่ SOAS ในช่วงทศวรรษ 1970: http://www.columbia.edu/itc/mealac/pritchett/00urdu/anis/index.html )