พิชิงลิส
เฟอร์นันโด โป ครีโอล อังกฤษ
ปิชิ
ชาวพื้นเมือง	บิโอโก , อิเควทอเรียลกินี
ผู้พูดภาษาแม่	6,000 (2011) [ 1 ]ผู้พูดภาษาที่สอง : 70,000 (2011) [ 1 ]
ตระกูลภาษา	ภาษาอังกฤษครีโอล แอตแลนติก ภาษาอังกฤษแบบพิเจนแอฟริกาตะวันตก คริโอ พิชิงลิส
รหัสภาษา
ISO 639-3	fpe
กลอตโตล็อก	fern1234
ชุมชนที่พูดภาษาปิชิในเกาะบิโอโก(ตัวหนา)

ภาษา พิชิงลิส (Pichinglis ) ซึ่งผู้พูดมักเรียกกันว่าพิชิ (Pichi) และชื่อทางการคือ เฟอร์นันโด โป ครีโอล อังกฤษ ( Fernando Po Creole English หรือ Fernandino ) เป็น ภาษาครีโอลในกลุ่ม คำศัพท์ภาษาอังกฤษแบบแอตแลนติกที่พูดกันบนเกาะบิโอโกประเทศอิเควทอเรียลกินีเป็นภาษาที่แตกแขนงมาจากภาษาครีโอของเซียร์ราลีโอนและถูกนำมาสู่เกาะบิโอโกโดยชาวครีโอที่อพยพมายังเกาะในช่วงยุคอาณานิคมในศตวรรษที่ 19

ภาษาปิชิเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดใน มาลาโบเมืองหลวงเดิมรองจากภาษาสเปนและเป็นภาษาหลักสำหรับประชากรส่วนใหญ่ของเมือง ภาษาปิชิยังใช้เป็นภาษาหลักในหมู่บ้านและเมืองหลายแห่งตามแนวชายฝั่งของบิโอโก เช่นซัมปากาฟิสตันบาซูปู บาร์ริ โอลาส ปัลมาสและลูบา [ ^{2 ] และ}ใช้เป็นภาษากลางทั่วทั้งบิโอโก นอกจากนี้ยังมีชุมชนขนาดใหญ่ของผู้คนที่มาจากบิโอโกในบาตาเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแผ่นดินใหญ่ของประเทศ พูดภาษานี้ด้วย

เชื่อกันว่าภาษาปิชิมีที่มาจากภาษาครีโอซึ่งเข้ามาในเกาะบิโอโก (เดิมชื่อเฟอร์นันโดโป) เป็นครั้งแรกพร้อมกับ ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวแอฟริกันจากฟรีทาวน์ ประเทศเซียร์ราลีโอนในปี ค.ศ. 1827 (Fyfe 1962: 165) ไม่มีตัวเลขอย่างเป็นทางการ แต่มีเหตุผลที่ดีที่จะสันนิษฐานว่าปัจจุบันภาษาปิชิเป็นภาษาแอฟริกันที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับสองของประเทศ รองจาก ภาษา ฟางและตามมาด้วยภาษาบูบี อย่างใกล้ ชิด เป็นที่แน่ใจได้ว่าอย่างน้อย 100,000 คนจากประชากรประมาณหนึ่งล้านคนของประเทศ^{[ 3 ]}ใช้ภาษาปิชิเป็นประจำในฐานะภาษาหลักหรือภาษาที่สอง

นอกจากภาษา Fang, Pichi และ Bubi แล้ว ยังมีภาษาแอฟริกันอื่นๆ อีกกว่าสิบภาษาที่ผู้คนในอิเควทอเรียลกินีใช้พูด^{[ 4 ]}

หนึ่งในนั้นคือภาษาครีโอลอีกภาษาหนึ่ง คือภาษาครีโอลFá d'Ambô ที่ใช้คำศัพท์ภาษาโปรตุเกส ซึ่งพูดโดยผู้คนบนเกาะอันโนบอนภาษา Fa d'Ambô มีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์และภาษาศาสตร์ร่วมกับภาษาครีโอลอื่นๆ ที่ใช้คำศัพท์ภาษาโปรตุเกสในอ่าว กินี^{[ 5 ]}ได้แก่ ภาษา Lungwa SantomeและAngolarในเกาะเซาตูเมและภาษา Lun'gwiyeในเกาะปรินซิเปนอกจากนี้ยังมีอิทธิพลของภาษา Pichi ต่อภาษา Fa d'Ambô อีกด้วย^{[ 6 ]}

ภาษาอื่นๆ ที่พูดกันตามประเพณีในอิเควทอเรียลกินีนั้นอยู่ใน กลุ่ม ภาษาบันตูของ ตระกูลภาษา ไนเจอร์-คองโกในวรรณกรรม ภาษาปิชิเป็นที่รู้จักในชื่อ Fernando Po Creole English ^{[ 4 ]} Fernando Po Krio ^{[ 7 ] [ 8 ]} Fernandino Creole English ^{[ 8 ]} Pidgin (English) ^{[ 2 ]} Broken English ^{[ 9 ]}และ Pichinglis ^{[ 10 ]}ในขณะที่ผู้พูดรุ่นเก่าหลายคนเรียกภาษานี้ว่า Krio หรือ Pidgin แต่ผู้พูดในปัจจุบันส่วนใหญ่เรียกมันว่า Pichinglis, Pichin ที่มีสระท้ายเสียงขึ้นจมูก หรือ Pichi ทั่วไป

ความคล้ายคลึงกันทางคำศัพท์ระหว่างภาษาปิชีและภาษาอังกฤษ และการลดทอนโครงสร้างของภาษาอังกฤษที่ผู้สังเกตการณ์ชาวยุโรปเชื่อว่าพวกเขารู้จักในภาษาที่พวกเขาไม่ได้เชี่ยวชาญ ยิ่งทำให้แนวคิดเหยียดเชื้อชาติเกี่ยวกับความเหนือกว่าโดยทั่วไปของภาษาและผู้พูดภาษาในยุโรปมีน้ำหนักมากขึ้น ผลที่ตามมาคือ ภาษาปิชีถูกมองว่าเป็นภาษาอังกฤษที่ด้อยค่าและเสื่อมถอยโดยผู้บริหารอาณานิคมและมิชชันนารีชาวสเปน^{[ 11 ]}ภาษาปิชี เช่นเดียวกับภาษาครีโอลอื่นๆ ในลุ่มน้ำแอตแลนติก ยังคงต้องดิ้นรนกับมรดกที่ยากลำบากนี้ แม้ว่าจะมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในฐานะภาษาชุมชน และในฐานะภาษากลางระดับชาติและนานาชาติ แต่ภาษาปิชีก็ไม่ได้รับการยอมรับหรือการสนับสนุนอย่างเป็นทางการ ขาดหายไปอย่างเห็นได้ชัดจากวาทกรรมสาธารณะและสื่อทางการ และไม่มีที่อยู่ในนโยบายการศึกษาของอิเควทอเรียลกินี

ภาษาปิชิเป็นสมาชิกของกลุ่มภาษาครีโอลในตระกูลภาษาอังกฤษแอตแลนติกสาขาแอฟริกา โดยสืบเชื้อสายโดยตรงจาก ภาษา ครีโอลซึ่งเป็นภาษาครีโอลที่ใช้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ และกลายเป็นภาษาของชุมชนครีโอลในเมืองฟรีทาวน์ ประเทศเซียร์ราลีโอนในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ^{[ 12 ]}ตลอดช่วงศตวรรษที่ 19 ชุมชนนี้ซึ่งรอดพ้นจากความโหดร้ายของการเป็นทาสและการค้าทาส ได้เริ่มสร้างวัฒนธรรมและเศรษฐกิจแบบแอฟริกัน-ยุโรปที่เฟื่องฟูตามแนวชายฝั่งแอฟริกาตะวันตก^{[ 13 ] [ 14 ]}ความเข้าใจซึ่งกันและกันภายในกลุ่มภาษาสาขาแอฟริกานั้นค่อนข้างสูง อย่างไรก็ตาม อุปสรรคต่อการสื่อสารที่ราบรื่นระหว่างผู้พูดภาษาปิชิและภาษาพี่น้องของมันคือเส้นทางการพัฒนาที่แตกต่างกันของภาษาปิชินับตั้งแต่ปี 1857 ในปีนั้น สเปนเริ่มบังคับใช้การปกครองอาณานิคมในอิเควทอเรียลกินี อย่างจริงจัง นับจากนั้นเป็นต้นมา ภาษาปิชิก็ถูกตัดขาดจากอิทธิพลโดยตรงของภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นภาษาที่สืบทอดคำศัพท์ส่วนใหญ่มาจาก ความแตกต่างบางประการระหว่างภาษาปิชีในปัจจุบันกับภาษาใกล้เคียงอื่นๆ อาจเกิดจากการพัฒนาภายในของภาษาปิชีเอง แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหตุผลสำคัญอีกประการหนึ่งที่ทำให้ภาษาปิชีพัฒนาแยกออกไปก็คือ การติดต่อทางภาษาอย่างกว้างขวางกับภาษาสเปนในอิเควทอเรียลกินี ซึ่งเป็นภาษาทางการในสมัยอาณานิคมและปัจจุบันของอิเควทอเรียลกินี

ภาษาสเปนได้ทิ้งร่องรอยลึกไว้ในคำศัพท์และไวยากรณ์ของภาษาปิชีการผสมรหัสเป็นส่วนสำคัญของระบบภาษาของภาษาปิชี อิทธิพลที่แพร่หลายของภาษาสเปนในภาษาปิชีนั้น ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากนโยบายทางภาษา นับตั้งแต่ยุคอาณานิคม ภาษาสเปนยังคงเป็นสื่อการสอนเพียงสื่อเดียวในทุกระดับของระบบการศึกษา^{[ 15 ]}ผู้พูดภาษาปิชีในมาลาโบมีความเชี่ยวชาญในระดับภาษาต่างๆ ของภาษาสเปนอย่างกว้างขวาง^{[ 16 ] [ 10 ]}ในมาลาโบ การเรียนรู้ภาษาสเปนเริ่มต้นตั้งแต่วัยเด็ก แม้แต่สำหรับชาวอิเควทอเรียลกินีชนชั้นแรงงานจำนวนมากที่ได้รับการศึกษาในโรงเรียนน้อยหรือไม่ได้รับการศึกษาเลย ในทำนองเดียวกันเศรษฐกิจน้ำมันที่เฟื่องฟูของอิเควทอเรียลกินีได้นำไปสู่การขยายตัวของเมือง ขยายเครือข่ายสังคมหลายชาติพันธุ์ และการแพร่กระจายของภาษาปิชีในฐานะภาษาพื้นเมือง ในสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจและสังคมเช่นนี้ และท่ามกลางความสามารถทั่วไปที่สูงในภาษาสเปนซึ่งเป็นภาษาทางการ การผสมผสานภาษาปิชิและภาษาสเปนจึงไม่ใช่เรื่องผิดปกติ แต่กลับถูกแสดงออกมาอย่างมีสติและมั่นใจในชีวิตประจำวัน

คำภาษาสเปนเป็นตัวหนาในประโยค Pichi ต่อไปนี้^{[ 17 ]}

ภาษาปิชิมีระบบสระเจ็ดเสียง ได้แก่/i, e, ɛ, a, ɔ, o, u/ส่วนเสียงพยัญชนะมี 22 เสียง ได้แก่/p, b, t, d, tʃ, dʒ , k, ɡ, f, v , s, ʁ, h, m , n, ɲ, ŋ, l , w, j, kp, ɡb /เสียงพยัญชนะระเบิดริมฝีปากและเพดานอ่อน/kp/และ/ɡb/เป็นเสียงที่พบได้น้อยและพบเฉพาะในคำเลียนเสียงธรรมชาติเท่านั้น ภาษานี้มีระบบจังหวะผสมที่ใช้ทั้งการเน้นเสียงสูงและเสียงวรรณยุกต์ภาษาปิชิมีวรรณยุกต์ที่แตกต่างกันสองเสียง คือ เสียงสูง (H) และเสียงต่ำ (L) ในคำที่เน้นเสียงสูง เสียงวรรณยุกต์ (L) จะเป็นการออกเสียงเริ่มต้นของพยางค์ที่ไม่มีวรรณยุกต์ (X) ตัวอย่างต่อไปนี้แสดงการกำหนดค่าโทนเสียงที่เป็นไปได้สี่แบบสำหรับคำสองพยางค์: ^{[ 17 ]}

โครงสร้างทางสัณฐานวิทยาของภาษาพิจิส่วนใหญ่เป็นแบบแยกส่วนอย่างไรก็ตาม มีการใช้ สัณฐานวิทยาการ ผันคำและการสร้างคำใหม่ ในระดับจำกัด โดยมีการใช้การเติมคำต่อท้าย เสียงวรรณยุกต์ และรูปคำเสริมตัวอย่างเช่น หมวดหมู่ของกาล กริยาช่วย และลักษณะกริยา แสดงออกผ่านอนุภาคหน้ากริยาที่มีเสียงแตกต่างกัน รากคำกริยาไม่เปลี่ยนแปลง:

นอกจากนั้น การใช้หน่วยคำผันในระบบสรรพนามยังมีจำกัด โดยใช้ทั้งรูปวรรณยุกต์และรูปเสริมเพื่อแสดงความสัมพันธ์ของกรณี ตัวอย่างเช่น สรรพนามประธานที่ขึ้นอยู่กับสรรพนามอื่น à '1SG.SBJ' มีหน่วยย่อย mì '1SG.POSS' และ mi '3SG.EMP' ในตัวอย่างต่อไปนี้ วรรณยุกต์เพียงอย่างเดียวสามารถแยกแยะกรณีแสดงความเป็นเจ้าของออกจากกรณีกรรมของสรรพนามบุรุษที่ 1SG ได้:

ภาษา ปิชิเป็น ภาษาที่เน้น ลักษณะกริยา (และอารมณ์กริยา ) มากกว่ากาล ในการแสดงความสัมพันธ์ทางเวลา นอกจากนั้น ระบบกริยาช่วยยังรวมถึงความแตกต่างระหว่างกริยาบอกเล่าและกริยาแสดงความปรารถนา กริยาแสดงความปรารถนาปรากฏในคำเชื่อมกริยาช่วยmek 'SBJV' และเกิดขึ้นในบริบทที่มี กริยา ช่วยเชิงหน้าที่เช่น ในประโยคหลักที่แสดงคำสั่ง รวมถึงในประโยคย่อยของกริยาช่วยเชิงหน้าที่ที่กระตุ้นให้เกิดภาคแสดงหลัก (ดูตัวอย่างแรกด้านล่าง) กริยาแสดงความปรารถนายังปรากฏในประโยคที่แสดงจุดประสงค์ด้วย (ดูตัวอย่างที่สองด้านล่าง)

ภาษานี้มีลำดับคำแบบประธาน-กริยาในประโยคอกรรม และลำดับคำแบบประธาน-กริยา-กรรมในประโยคกรรม คำถามเกี่ยวกับเนื้อหาถูกสร้างขึ้นโดยใช้ระบบคำถามแบบผสม ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบของคำถามที่โปร่งใส (เช่นus=tin 'ซึ่ง=สิ่งของ' = 'อะไร') และคำถามที่ไม่โปร่งใส ( udat 'ใคร')

การเชื่อมโยงประโยคมีลักษณะเฉพาะด้วยกลยุทธ์และรูปแบบที่หลากหลาย โดยที่คำเชื่อมประโยคย่อยwe , เครื่องหมายอ้างอิงseและคำเชื่อมกริยาช่วยfɔ̀และmekโดดเด่นในฐานะองค์ประกอบที่มีหลายหน้าที่และมีหน้าที่ทับซ้อนกัน ภาษาดังกล่าวยังมีโครงสร้างกริยาหลายตัวและโครงสร้างกริยาต่อเนื่องหลายประเภท ในบรรดาโครงสร้างกริยาต่อเนื่องนั้น มีโครงสร้างกริยาช่วยแบบเครื่องมือที่เกี่ยวข้องกับกริยาtek 'เอา' รวมถึงโครงสร้างเปรียบเทียบที่ใช้กริยาpas 'ผ่าน'

• บิโอโก้
• อิเควทอเรียลกินี
• ชาวเฟอร์นันดิโน
• ภาษาโปรตุเกสอิเควทอเรีย
• ภาษาสเปนอิเควทอเรีย

• ยาคโป, โคฟี (2009) ไวยากรณ์ของพิชี (วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอก) มหาวิทยาลัย Radboud ไนเมเกนhdl : 2066/79407 .
• Yakpo, Kofi (2013). "Pichi". ใน Susanne Michaelis; Philippe Maurer; Martin Haspelmath; Magnus Huber (บรรณาธิการ). การสำรวจภาษาพิดจินและภาษาครีโอลเล่ม 1. อ็อกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด. หน้า  194–205 .
• ยาคโป, โคฟี (2019) ไวยากรณ์ของพิชี่ . การศึกษาทางภาษาศาสตร์ความหลากหลาย 23. เบอร์ลิน: สำนักพิมพ์วิทยาศาสตร์ภาษา. ดอย : 10.5281/zenodo.2546450 . ไอเอสบีเอ็น 978-3-96110-133-7.

• (ในภาษาสเปน) ประวัติศาสตร์ของกินี เก็บถาวรเมื่อ 2019-10-27 ที่Wayback Machine
• เกี่ยวกับภาษาพิดจิน (Pidgins) เก็บถาวรเมื่อ 2017-10-08 ที่Wayback Machine
• ภาษาสเปนทั่วโลก: การติดต่อทางภาษาในศตวรรษที่ผ่านมา โดย จอห์น เอ็ม. ลิปสกีเก็บถาวรเมื่อ 2023-11-05 ที่Wayback Machine
• (เป็นภาษาสเปน) แกลเลอรีนี้รวมหน้าที่สแกนของหนังสือพจนานุกรม/ไวยากรณ์ของ Pichinglis , Dialecto inglés africano de la Colonia española del Golfo de Guinea , RP Mariano de Zarco , CMF , 1938, H. Proost y Cía, Turhhout , เบลเยียม