Prophetiæ Merliniเป็นงานเขียนภาษาละตินของGeoffrey แห่ง Monmouthที่เผยแพร่กัน อาจจะเป็นlibellusหรืองานเขียนสั้นๆ^{[ 1 ]}ตั้งแต่ราวปี 1130 และภายในปี 1135 ^{[ 2 ] [ 3 ]}อีกชื่อหนึ่งคือLibellus Merlini

งานเขียนนี้ประกอบด้วยคำพยากรณ์จำนวนหนึ่งที่อ้างถึงเมอร์ลินพ่อมดในตำนาน ซึ่งชีวิตในตำนานของเขามักถูกมองว่าสร้างขึ้นโดยเจฟฟรีย์เอง แม้ว่าเจฟฟรีย์จะอ้างว่าได้สร้างตัวละครนี้ขึ้นจาก ประเพณีบ ริตตันโบราณซึ่งบางส่วนอาจเป็นเรื่องเล่าปากเปล่าแต่ปัจจุบันสูญหายไปแล้วProphetiaeมีมาก่อนHistoria Regum Britanniæ ฉบับ ใหญ่กว่าของเจฟฟรีย์ราว ปี ค.ศ. 1136 และส่วนใหญ่ถูกรวมไว้ในหนังสือเล่มที่ 7 ^{[ 4 ]}อย่างไรก็ตาม คำพยากรณ์เหล่านี้มีอิทธิพลและแพร่หลายอย่างกว้างขวางในตัวของมันเอง ตามที่เจฟฟรีย์กล่าว เขาได้รับแรงบันดาลใจจากอเล็กซานเดอร์แห่งลินคอล์นให้ผลิตส่วนนี้ของงานเขียนขนาดใหญ่ของเขาแยกต่างหาก^{[ 5 ]}

Prophetiæ ในบางแง่มุมขึ้นอยู่กับ De ^Excidio et Conquestu BritanniæของGildas [ ^{1 ]} Geoffrey ได้นำบุคคลAmbrosius Aurelianus มา จาก Gildas และNennius ซึ่งปรากฏอยู่ในคำนำของคำพยากรณ์ (ภายใต้ชื่อที่แตกต่างกัน) จากนั้นจึง เกิดความสับสนระหว่าง Ambrosius กับ Merlin ซึ่งเป็นการกระทำโดยเจตนา^{[ 6 ]}

เมื่อWace แปลHistoria ของ Geoffrey เป็นส่วนใหญ่ใน Roman de Brutเขาได้ละเว้นเนื้อหาเกี่ยวกับคำทำนายของเมอร์ลิน แม้ว่าเขาจะอ้างว่ามีความรู้เกี่ยวกับคำทำนายเหล่านั้นก็ตาม^{[ 7 ]} หนังสือเล่ม นี้ยังคงอ่านกันในภาษาละติน แต่สำหรับผู้อ่านในภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษ หนังสือเล่มนี้ถูกแทนที่ด้วยคำทำนายทางการเมืองอื่นๆ^{[ 8 ]}

งานชิ้นนี้ไม่เพียงแต่ทำให้เมอร์ลินกลายเป็นตัวละครในตำนานอาร์เธอร์เท่านั้น แต่ยังสร้างรูปแบบการทำนายทางการเมืองแบบอังกฤษโดยเฉพาะที่เรียกว่าGalfridianซึ่งสัตว์ต่างๆ เป็นตัวแทนของบุคคลทางการเมืองบางคน^{[ 9 ]}การทำนายทางการเมืองในรูปแบบนี้ยังคงได้รับความนิยมอย่างน้อย 400 ปี มันเป็นการบ่อนทำลาย และรูปของเมอร์ลินผู้ทำนายก็มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับสิ่งนี้^{[ 10 ]}

Prophetiae เป็นผลงานที่แนะนำตัวละครเมอร์ลิน (เมอร์ลินัส) ดังที่เขาปรากฏในตำนานอาร์เธอร์ในภายหลังเขาผสมผสานองค์ประกอบของศาสนาเพแกนและศาสนาคริสต์^{[ 4 ]}ในผลงานนี้ เจฟฟรีย์ได้ดึงเอาประเพณีการเขียนคำทำนายของกวีที่ได้รับการยอมรับซึ่งเชื่อกันว่าเป็นของนักปราชญ์เมอร์ดินมา ใช้ แม้ว่าความรู้เกี่ยวกับเรื่องราวของเมอร์ดินในช่วงอาชีพของเขาดูเหมือนจะน้อยนิดก็ตาม^{[ 11 ]}

ในคำนำVortigernขอให้ Ambrosius (Merlin) ตีความความหมายของนิมิต ในนิมิตนั้นมีมังกรสองตัวต่อสู้กัน ตัวหนึ่งสีแดงและอีกตัวสีขาว Merlin ตอบว่ามังกรแดงหมายถึงเผ่าพันธุ์บริติช ส่วนมังกรขาวหมายถึงชาวแซกซอนชาวแซกซอนจะเป็นฝ่ายชนะ ลำดับคำทำนายยาวๆ ประกอบเป็นเนื้อหาหลักของงาน ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับสงคราม^{[ 6 ]}

คำพยากรณ์หลายข้อที่อ้างถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์และการเมืองจนถึงช่วงชีวิตของเจฟฟรีย์สามารถระบุได้ เช่น การจมของเรือไวท์ชิปในปี 1120 เมื่อวิลเลียม อเดลินบุตรชายของเฮนรีที่ 1เสียชีวิต^{[ 12 ]}

ดูเหมือนว่าเจฟฟรีย์ได้นำการสะกดคำว่า "เมอร์ลิน" มาใช้ ซึ่งมาจากคำว่า " Myrddin " ในภาษาเวลส์ นักวิชาการชาวเวลส์ราเชล บรอมวิชสังเกตว่า "การเปลี่ยนแปลงจากdd > l ตรงกลางนี้น่าสนใจ กาสตง ปารีสอธิบายว่าเกิดจากความเกี่ยวข้องที่ไม่พึงประสงค์ของคำภาษาฝรั่งเศสmerde " ^{[ 13 ]}หรืออีกทางหนึ่ง อาจเป็นการรักษาต้นฉบับภาษาเบรอตงหรือคอร์นิชที่เขาอาจอ้างถึงไว้ เวอร์ชันของ จอห์นแห่งคอร์นวอลล์ (1141–55) โดดเด่นด้วยการระบุตำแหน่งในภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ที่กิลดาสและเนนนิอุสรู้จักในชื่อดัมโนเนีย

Prophetiae เป็นงานเขียนชิ้นแรกเกี่ยวกับ ศาสดาเมอร์ลินีในภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาเวลส์ซึ่งได้รับการอ่านและเชื่อถืออย่างกว้างขวางเช่นเดียวกับคำพยากรณ์ของนอสตราดามุส ในอีกหลาย ศตวรรษต่อมา จอห์น เจย์ แพร์รี และโรเบิร์ต คัลด์เวลล์ ตั้งข้อสังเกตว่าProphetiae Merlini "ได้รับการปฏิบัติอย่างจริงจัง แม้แต่โดยผู้รู้และผู้มีปัญญาในหลายประเทศ" และยกตัวอย่างความเชื่อนี้จนถึงปี 1445 ^{[ 14 ]}

Ordericus Vitalisอ้างอิงจากProphetiaeในช่วงประมาณปี 1134–1135 ^{[ 15 ]}ในช่วงเวลาเดียวกันและในพื้นที่เดียวกันAbbot Sugerได้คัดลอกคำพยากรณ์บางส่วนเกือบจะเหมือนกันทุกประการในLife of Louis the Fat ของเขา เพื่อจุดประสงค์ในการสรรเสริญHenry I แห่งอังกฤษ [ ^{16 ] ใน}ช่วงปี 1140 หรือต้นปี 1150 John of Cornwallได้ผลิตงานอีกชิ้นหนึ่งที่รวบรวมคำพยากรณ์ ซึ่งดึงมาจากProphetiaeอย่างไรก็ตาม งานชิ้นนี้มีองค์ประกอบจากแหล่งอื่น ๆ ที่เด่นกว่า^{[ 17 ]}งานชิ้นนี้มีชื่อว่าProphetiae Merliniเช่น กัน Gunnlaugr Leifssonได้แปลคำพยากรณ์เป็นภาษาไอซ์แลนด์ในชื่อMerlínússpá [ ^{18 ] มี}คำอธิบายต้นฉบับภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 15 เกี่ยวกับงานของ Geoffrey ^{[ 19 ]}

ในศตวรรษที่ 16 ตำนานการก่อตั้งประวัติศาสตร์อังกฤษถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก โดยเฉพาะจากโพลิดอร์ เวอร์จิลในทางกลับกัน ก็มีผู้ที่ปกป้องตำนานเหล่านี้ และมีการฟื้นฟูตำนานอาร์เธอร์ด้วยมุมมองแบบโปรเตสแตนต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่จอห์น ดี นำมาใช้ เพื่อพัฒนาแนวคิดของจักรวรรดิอังกฤษในโลกใหม่ ในศตวรรษที่ 17 ประวัติศาสตร์ของเจฟฟรีย์โดยทั่วไป และคำทำนายของเมอร์ลินโดยเฉพาะ ได้กลายเป็นเรื่องที่ถูกมองว่าเป็นเรื่องแต่งขึ้นเป็นส่วนใหญ่ ตัวอย่างเช่น ถูกโจมตีโดยวิลเลียม เพอร์กินส์ [ ^{20 ] แต่}การเมืองของสหภาพแห่งราชบัลลังก์ในปี 1603 ได้ให้ชีวิตใหม่แก่คำทำนายในช่วงสั้นๆ (ดูการอภิปรายของจาโคเบียนเกี่ยวกับสหภาพ ) คำทำนายทั้งหมดของสกอตแลนด์ในปีนั้นถือว่าคำทำนายของเมอร์ลินเป็นสิ่งที่มีอำนาจ^{[ 21 ]}เจมส์ แม็กซ์เวลล์นักศึกษาด้านคำพยากรณ์ที่นำไปใช้ทางการเมืองในรัชสมัยของพระเจ้าเจมส์ที่ 6 และที่ 1ได้แยกแยะความแตกต่างระหว่างเมอร์ลินชาวเวลส์และเมอร์ลินชาว "คาเลโดเนีย" ^{[ 22 ]}