ชิน ชิฟรา ( ภาษาฮีบรู : ש. שפרה ) เป็นนามปากกาของชิฟรา ชิฟมัน ชมูเอเลวิช (ค.ศ. 1931 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012) กวี นักแปล นักเขียน บรรณาธิการ และนักวิชาการด้านวรรณกรรมชิฟราได้รับรางวัลด้านวรรณกรรมมากมาย

ชิน ชิฟรา ลูกคนที่ห้าจากทั้งหมดแปดคน เกิดที่เทลอาวีฟ^{[ 1 ]}และเติบโตในเบนีบรัก ในครอบครัว ชาว เยรูซาเลม ผู้มีประสบการณ์ ^{[ 2 ]}บิดาของเธอเป็นหนึ่งในครูสอนศาสนายิวแนวใหม่กลุ่มแรกในดินแดนอิสราเอลเธอเรียนที่โรงเรียนมัธยมทัลปิออตสำหรับเด็กหญิงในเทลอาวีฟ และสำเร็จการศึกษาจากสัมมนาครูเลวินสกีในจาฟฟา นอกจากนี้ เธอยังศึกษาคาบาลา ห์ ปรัชญายิว วรรณคดี ฮิ บรู ภาษาซู เมเรียนและภาษา อัค คาเดียนบทกวีชุดแรกของเธอได้รับการตีพิมพ์ในปี 1953

ชิฟราอยู่ในคณะกรรมการบริหารของสมาคมอาสาสมัคร ที่เลิกกิจการไปแล้ว ชื่อ "Amanut La'am" เธอก่อตั้ง "ศูนย์วรรณกรรมเด็กอาหรับ" โดยร่วมมือกับวิทยาลัยการศึกษาอาหรับในอิสราเอล – ไฮฟา ภายใต้การนำของนาอิม อาราอิดีเธอสอนการเขียนเชิงสร้างสรรค์ให้กับนักเรียนมัธยมปลาย และ วรรณกรรม ตะวันออกใกล้โบราณที่มหาวิทยาลัยเทลอาวีฟและวิทยาลัยการศึกษาเลวินสกี^{[ 3 ]}

ในปี 1964 เธอได้แต่งงานกับมาทิตยาฮู ชมูเอเลวิช อดีตสมาชิกของ กลุ่มเลฮี

ชิฟรา ชิฟมัน ชมูเอเลวิช เสียชีวิตในปี 2012 เมื่ออายุ 80 ปี และถูกฝังที่สุสานยาร์คอนเคียงข้างสามีของเธอ

เอกสารส่วนตัวของเธอถูกเก็บรักษาไว้ที่หอจดหมายเหตุ Gnazimของสมาคมนักเขียนภาษาฮีบรูณ ห้องสมุดสาธารณะกลางเทลอาวีฟ Beit Ariela ^{[ 4 ]}

สิ่งที่เชื่อมโยงงานแปลของเธอกับงานอื่นๆ อีกมากมาย คือความผูกพันกับสถานที่ (ดินแดนอิสราเอลและตะวันออกกลาง) เธอเล่าว่า เธอเริ่มสนใจวรรณกรรมของตะวันออกกลางโบราณจากการศึกษาผลงานของนิสซิม อโลนี

ความสัมพันธ์นี้เป็นหัวใจสำคัญของอุดมการณ์ของกลุ่มที่เรียกว่าชาวคานาอัน และชาฟราสนิทสนมกับเพื่อนของเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับโยนาธาน ราโทช เธอให้การเกี่ยวกับเขาว่าเขาเป็นผู้เรียบเรียงบทกวีแรกๆ ของเธอ และเธอได้ตีพิมพ์จดหมายบางฉบับของเขาหลังจากที่เขาเสียชีวิต รวมถึงจดหมายถึงอาฮารอน อามีร์ด้วย เธอเป็นสมาชิกคณะบรรณาธิการของสมาคม "สายรุ้งใหม่"

ผลงานชิ้นเอกของชิฟรา ซึ่งทำร่วมกับศาสตราจารย์จาคอบ ไคลน์ แห่งมหาวิทยาลัยบาร์-อิลานคือบทกวีโบราณตะวันออกใกล้ ซึ่งพวกเขาใช้เวลา 15 ปีในการแปลจากภาษาสุเมเรียนและอัคคาเดียนเป็นภาษาฮีบรู^{[ 5 ]}ประกอบด้วยบทกวีมหากาพย์ตำนานและบทเพลงต่างๆเช่นมหากาพย์กิลกา เม ชเอนูมา เอลิชและบทเพลงชุด ทัมมุซ - อิชตาร์

การแปลนี้มีความโดดเด่นอย่างมากในด้านการครอบคลุมผลงานจากตะวันออกใกล้โบราณ แตกต่างจากการแปลวรรณกรรมโบราณเป็นภาษาฮีบรูส่วนใหญ่ที่มักครอบคลุมผลงานจากวัฒนธรรมตะวันตกการแปลนี้เผยให้เห็นพื้นฐานร่วมกันของตำนานเทพเจ้าตะวันออกใกล้โบราณกับเรื่องราวการสร้างโลกในพระคัมภีร์ปฐมกาลและเรื่องราวอุทกภัยและยังนำเสนอเรื่องราวที่สะท้อนมุมมองของผู้หญิงอย่างเป็นเอกลักษณ์อีกด้วย

ในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต ชิฟราได้ตีพิมพ์ผลงานดัดแปลงสำหรับเด็กและเยาวชนเกี่ยวกับมรดกทางวัฒนธรรมของชาวสุเมเรียนและอัคคาเดียน ใน "มหากาพย์กิลกาเมช" เธอเลือกที่จะนำเสนอเรื่องราวของตำนานผ่านผู้บรรยายชาวอัสซีเรียสมมติชื่อเคอร์ดี-เนอร์กัลซึ่งเล่าเรื่องราวให้แก่กษัตริย์อัชชูร์บานิปาลฟัง

จุดร่วมที่เชื่อมโยงงานแปลของชิฟราและงานอื่นๆ ของเธอคือความสัมพันธ์ทางภูมิศาสตร์ที่เชื่อมโยงดินแดนอิสราเอลกับตะวันออกกลาง เธอเล่าว่าความสนใจเริ่มต้นของเธอในวรรณกรรมของตะวันออกใกล้โบราณนั้นเกิดขึ้นจากการที่เธอศึกษาผลงานของนิซิม อโลนี [ ^{6 ] การ}เชื่อมโยงนี้เป็นหัวใจสำคัญของอุดมการณ์ของ ขบวนการ คานานิสม์ ซึ่งเธอมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสมาชิก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับโยนาธาน ราโตชและอาฮารอน อามีร์ [ ^{7 ] ชิ}ฟรายืนยันว่าราโตชได้แก้ไขบทกวีในช่วงแรกของเธอ^{[ 8 ]}ชิฟรายังอยู่ในทีมบรรณาธิการของวารสาร "The New Keshet" ของราโตชด้วย^{[ 9 ]}

บทกวีของชิฟราได้รับการแปลเป็นหลายภาษา และผลงานต้นฉบับและงานแปลของเธอได้รับการตีพิมพ์ในวารสารและนิตยสารวรรณกรรมต่างๆ

ใน "วันเวลาอันไกลโพ้น" – หนังสือรวมบทกวีของชาวสุเมเรียนและอัคคาเดียน แปลเป็นภาษาฮีบรูโดยชิฟราและศาสตราจารย์จาคอบ ไคลน์ จัดพิมพ์ในปี 1996 โดย สำนักพิมพ์ Am Ovedและโครงการแปลวรรณกรรมดีเด่นเป็นภาษาฮีบรูของศูนย์ห้องสมุดอิสราเอล

หนังสือบทกวีที่ตีพิมพ์เป็นภาษาฮีบรู:

เพลงของผู้หญิง , Machbarot Lesifrut, 1962 [เชอร์ อิชา]

ก้าวต่อไปมัคบารอต เลซิฟรุต 1968 [ฮา-ซะด ฮา-บา]

บทกวีทะเลทราย , Hakibbutz Hameuchad, 1972 [Shirei Midbar]

เทียนรำลึกถึงดริเมียส (บทกวี 1973–1985) , Am Oved, 1987 [Hatzavim Nerot Neshama]

สตรีผู้ปฏิบัติตนเพื่อชีวิต , Zmora-Bitan, 2001 [Isha She-Mitʹamenet Be-Lichyot: Shirim 1986–1999]

กระซิบไหม , Zmora-Bitan, 2007 [Meshi Lachashta Li]

หนังสือร้อยแก้วที่ตีพิมพ์เป็นภาษาฮีบรู:

The Sand Street (เรื่องราว) , Hakibbutz Hameuchad/ Yedioth Ahronoth, 1994 [Rehov Ha-Hol]

ผู้หญิงก็เป็นเพียงเวทีประลอง (เรื่องสั้น) , Hakibbutz Hameuchad, 2012 [Isha Hi Rak Zira]

มหากาพย์กิลกาเมช (สำหรับเยาวชน) , Am Oved, 2000 [Alilot Gilgamesh]

นิทานของ Anzu the Great Eagle (เด็ก ๆ ) , Am Oved, 2009 [Alilot Anzu Ha-Nesher Ha-Gadol]

การเสด็จลงสู่ยมโลกของอิชตาร์ (สำหรับเยาวชน) , Am Oved, 2012 [Alilot Inanna-Ishtar Ba-Shʹol]

หนังสือสารคดีที่ตีพิมพ์เป็นภาษาฮิบรู:

• จากเตาอบสู่สระน้ำ (สารคดี) , Sifriat Proza Meida, 1982 [Bein Tanur Li-Vreicha]
• จากเรื่องราวโบราณถึงกษัตริย์และศาสดา (สารคดี) , Am Oved, 2003 [Me-Alilot Reshit Ad Melachim U-Neviʹim] นี่คือหนังสือเรียนสำหรับนักเรียนมัธยมปลาย
• คำพูดคือเวทมนตร์และเวทมนตร์ในคำพูด (สารคดี)กระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2551 [Ha-Milim Ke-Chishuf, Ve-Ha-Kishuf She-Ba-Milim] นี่คือบันทึกการบรรยายของชิฟราเกี่ยวกับวรรณกรรมของตะวันออกใกล้โบราณ ซึ่งออกอากาศครั้งแรกในรูปแบบหลักสูตร "มหาวิทยาลัยทางอากาศ" ทางวิทยุกองทัพอิสราเอล

วรรณกรรมยิวในภาษาฮีบรู – โดย โยนาธาน ราโทช; บทนำ หมายเหตุ และเอกสารอ้างอิงโดย ชิน ชิฟรา, ฮาดาร์ 1982

วันเริ่มต้น – โดย โยนาธาน ราโทช; เรียบเรียงโดย ชิน ชิฟรา, ฮาดาร์ 1982

• กิล โชฮัต , มิคาล –บทเพลงชุดสำหรับนักร้องโซปราโนและวงออร์เคสตราขนาดเล็ก
• กิล โชฮัต, บาธเชบา – บทเพลงประสานเสียง (เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 เมษายน 2548 ที่มิลวอกีสหรัฐอเมริกา)
• กิล โชฮัต, แม่และลูกชาย – บทเพลงแฟนตาเซี ยสองส่วนสำหรับ คณะนักร้องประสานเสียงเด็กและเครื่องเคาะ
• Sara Shoham , Mother of Mercy –สำหรับคณะนักร้องประสานเสียง แต่งขึ้นสำหรับคณะนักร้องประสานเสียง Li- Ron
• Hagar Kadima , A Waltz to She Who Binds Her Soul to Love – สำหรับนักร้องโซปราโนคลาริเน็ตไวโอลิน เชลโล และเปียโน
• ไฮม์ ราห์มานี ฉบับเรียบง่าย – ขับร้องโดย ทาเลีย เอเลียฟ จากอัลบั้ม "Kod HaZikaron" (รหัสแห่งการรำลึก)
• ไฮม์ ทูคาชินสกี (Haim Tukachinsky ) เป็นชุดเพลงสำหรับเสียงร้องและเปียโน ประพันธ์ขึ้นในปี 2008

• รางวัลนายกรัฐมนตรีปี 1987, 1989 และ 1997
• ปี 1992 – ได้รับรางวัล จากสมาคมผู้ประพันธ์ นักแต่งเพลง และผู้จัดพิมพ์เพลงในอิสราเอลสำหรับหนังสือรวมบทกวีเรื่อง "เส้นทางแห่งทราย" (רחוב החול)
• ปี 1997 – ได้รับรางวัล Leah Goldberg อีกครั้งสำหรับผลงานเรื่อง "The Road of Sand"
• ปี 1998 – ได้รับรางวัล Tchernichovskyสาขาการแปล จากผลงานเรื่อง "ในวันเวลาอันไกลโพ้นเหล่านั้น"
• ปี 2001 – ได้รับรางวัลเยฮูดา อามิชัย สาขากวีนิพนธ์ จากผลงานเรื่อง "สตรีผู้ฝึกฝนการใช้ชีวิต"
• ปี 2001 – ได้รับรางวัล Zeev Prize สำหรับวรรณกรรมเด็กและเยาวชน จากผลงานเรื่อง "มหากาพย์กิลกาเมช (สำหรับเยาวชน)"
• 2002 – ได้รับรางวัลเกียรติคุณจากคณะกรรมการระหว่างประเทศด้านหนังสือสำหรับเยาวชนสำหรับ "มหากาพย์กิลกาเมช (สำหรับเยาวชน)" ^{[ 10 ]}
• 2004 – รางวัลประธานาธิบดีสาขาวรรณกรรม (อิสราเอล) สำหรับผลงานตลอดชีวิตของเธอ^{[ 11 ]}
• ปี 2007 – เธอได้รับรางวัลเบรนเนอร์ (Brenner Prize ) สำหรับผลงานตลอดชีวิตของเธอ
• ปี 2010 – รางวัล EMET สำหรับศิลปะ วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรม

ชิฟราตีพิมพ์บทความชื่อ "ไม่มีการร่วมเพศ และไม่มีความสุข – เกี่ยวกับปัญหาของคนรักต่างชาติในวรรณกรรมอิสราเอล" ในวารสาร "Aleph" ฉบับเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2515 โดยใช้นามแฝงว่า "Yosef Dotan" ^{[ 12 ]}

ชิน ชิฟรา, "ในทุ่งหญ้าบนผืนหญ้านุ่ม", ใน "ฉันได้รับแรงบันดาลใจในการแต่งบทกวีมาจากที่ใด – นักเขียนและกวีเกี่ยวกับแหล่งที่มาของแรงบันดาลใจ", เรียบเรียงโดย รูธ คาร์ทูน-บลูม, สำนักพิมพ์ Yedioth Ahronoth Books, 2002, หน้า 129–147